Kinderen of prinsesjes en monsters?

Steeds vaker hoor je bezorgde geluiden van ouders over hun prinsesjes en monsters zoals ze hun kinderen zijn gaan noemen.
Zij voelen spijt over hun opvoedstijl en hebben het gevoel dat ze hun kinderen niet meer in de hand hebben en dat hun kinderen hen de baas zijn geworden.

Soms zijn die kinderen nog maar kleuters en beheersen ze het hele gezin met hun woede en drift aanvallen, hun angstige gedrag of hun eisen pakket.
Soms zijn het pubers met brutale reacties die iedere vorm van medewerking binnen het gezin weigeren. Zij gaan volledig hun eigen gang. Ze zijn verontwaardigd als hun kamers niet schoon zijn,  hun sporttas niet opgeruimd is en er geen geld is voor een Griekenland vakantie.

Wat is er gebeurd met het opvoeden van kinderen?

Vanaf de jaren 70 kwam de democratie het opvoedgebied binnen en dat ging voor die generatie fantastisch. De ouders uit die tijd kwamen zelf nog vanuit gezinnen met gezag en macht. De democratie bracht met het gezag op de achtergrond een verademing teweeg omdat aan ieders behoeften tegemoet gekomen kon worden.

De volgende generatie

Deze kinderen zijn nu volwassen en hebben kinderen die nog weer meer democratisch worden opgevoed. Er is weinig referentiekader van macht en gezag. Bovendien valt de eigen prins/prinses op het witte paard ook nog wel eens tegen in het dagelijkse gebruik. De hectiek en de eisen van alle dag trekken een behoorlijke wissel op een gezin.

Immers iedereen is gewend dat er veel rekening werd gehouden met de eigen behoeften. En kinderen laten zich over het algemeen niet wegcijferen in wat ze willen en denken nodig te hebben. De vermoeidheid slaat dan op een dag  toe. Want er moet ook brood op de plank en facebook vraagt om plaatjes van je happy family.
En je prins(ses) eist ook nog steeds de vervulling van de ultieme liefde.

Dan op een dag knapt de ballon… en zit je tussen de scherven.. Je merkt dat je kinderen niet bereid en in staat zijn om mee te functioneren als het even tegenzit.

Waar gaat het fout

Wanneer onze kinderen onze projecten van geluk zijn, vergeten we om onze kinderen te leren over de mores in de wereld en onze taak daarin.

Als kinderen gelukkig moeten zijn, vervullen we al hun behoeften en worden wensen vervuld. Daar worden de prinsessen en de monsters geboren.
Zij weten immers niet beter? Als je iets wilt dan heb je toch het volste recht om het te krijgen? En iemand moet ervoor moet zorgen dat het er komt. Je hebt toch het recht te nemen wat je wilt en veel lawaai te maken om ervoor te zorgen dat het gebeurt? Immers de schulden van de telefoon moeten ergens van betaald, de cijfers moeten gehaald om over te gaan, iedereen heeft het nieuwste model  iPhone en ga zo maar door.

Hoe moet het verder

Niets is onomkeerbaar en het hangt van de ouders af in hoeverre ze in staat zijn met ieders behoefte rekening te houden. Kun je de scherven bij elkaar rapen en in het opmaken van de balans een nieuwe keuze maken.

Waar het fout gaat, blijft de ouder eisen en ook zijn eigen behoefte voorop stellen en geeft geen leiding en spreekt geen verwachtingen uit naar de kinderen.
Dan blijven de kinderen hun behoeften op een negatieve manier kenbaar maken. In dit scenario kom je terecht in geschreeuw, ruzie, zich tekort gedaan voelen en vooral de ander beschuldigen en beschadigen. Als het een beetje mee zit zijn er perioden van elkaar ondersteunen. Omdat echter ieders eigen behoeftebevrediging op nummer één blijft, is gedoe voor nu en de toekomst het kenmerk van alle relaties.

Een goede afloop is hoopvol.
Hier leren ouders dat geven en nemen op een gezonde manier het leidende principe is. In dit scenario groeien ouders als partner en als ouder. Zij hebben respect voor de eigen behoeften en die van de ander en kennen het spanningsveld daarin.
Daarnaast durven ze krachtig grenzen geven aan hun kinderen en eisen aan hen te stellen voor het meedoen binnen het gezin.
Ze geven erkenning voor de behoeften van hun kinderen, maar geven hen niet altijd hun zin. Kinderen kunnen dat boos worden en dat is prima als ouders daar rustig bij kunnen blijven en de grenzen aangeven en dit  volhouden.

Terug naar autoritair opvoeden dan maar?

Voordat de democratie binnen het gezin kwam, was ouders wil de wet. En kinderen werd geleerd mee te draaien in het gezin als mini maatschappij. Nu hoeven en mogen kinderen vaak niet meer mee doen in die minimaatschappij en leren ze niets over je aandeel voor het grotere geheel.

Ouders kunnen afwegingen maken tussen de behoeften van hun kind en hun eigen behoeften. Dit betekent dat ze hun kind begrenzen, redelijke regels en structuur geven,  zorgen voor rust en regelmaat en eisen stellen aan het leeftijdsadequaat meedraaien in de minimaatschappij wat een gezin in feite is.

Het gezin wordt dan de net echte wereld waarin misschien weleens punt uit en omdat ik het zeg en nu je mond houden weerklinkt binnen de kamers.
Dit wordt dan niet uitgesproken vanuit macht en woede, maar op rustige toon omdat deze ouder het gezag heeft en aan zijn prinses en monster leert wat het is om respect te hebben voor grenzen en te geven binnen mogelijkheden. Uiteraard hebben deze ouders ook respect voor de grenzen van hun kinderen en doen ze alle moeite om uit te leggen wat belangrijk is binnen het gezin en wat de gezamenlijke waarden die hen verbinden tot het gezin wat ze zijn.
Dit is dan niet een autoritaire opvoeding maar leiding geven met gevoel en verstand……

Zodat prinsessen en monsters weer gewone kinderen worden.
Enne…… laten we eerlijk zijn……
Ik denk dat het eigenlijk best meevalt met die monsters…..
Ik zie vooral veel hele leuke kinderen en ouders die ongelooflijk hun best doen. Misschien mag dat wel eens een tandje minder… , maar dat is dan voor  een volgende blog…

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook:  Opvoeden tot… ja wat??
Lees ook: Verplichte opvoedcursus voor ouders?
Bekijk ook: Waarom we kinderen soms helemaal niet begrijpen
Bekijk ook: Het misverstand over oogcontact

De illustratie is van Aly Westerhuis

Geplaatst in Opvoeden in deze tijd, Peuters en kleuters, Pubers, Stof tot nadenken | Een reactie plaatsen

Introvert: Leren als een giraf

Introverte leerlingen hebben hun eigen leerstijl op het gebied van rekenen, taal en vakken als biologie, nask en andere leervakken. Wanneer je introvert bent, heb je je eigen manieren om te leren en om lesstof te onthouden. Je doet dat op je geheel eigen manier en het liefst in je eentje zodat je kunt filosoferen over de lesstof. Kijk maar hoe je het aan kunt pakken als je zelfknap bent en hoe je met je eigen leerstrategie je leertaken doet.
Dit is een filmpje in een reeks van leerstijl en leerstrategie.

Bekijk ook het filmpje: Leren als een vlinder
Bekijk ook het filmpje: Leren als een bever

Wil je meer weten, kijk dan op de website van het programma Ik leer leren wat kinderen, pubers en jongeren helpt bij effectief leren leren.

Geplaatst in filmpjes, leerstijlen | Een reactie plaatsen

Heerlijk vakantie ! Of toch niet zo fijn?

Vroeger… toen de moeders nog niet hoefden en mochten werken, toen was de vakantie nog een lang lint van 6 weken vrij.
En als je mazzel had ging je één of twee weken ergens naar toe.
Heerlijk klooien en binnen en buiten spelen afhankelijk van of het droog was of regende.
Geen idee wat je allemaal deed, maar verveling was er amper bij. Ook zonder computers en weinig speelgoed kwam je de dagen goed door.
En na 6 weken kwamen alle moeders bij elkaar, wuifden hun kinderen uit die zelf ervoor zorgden dat ze op school kwamen en biechtten op dat ze de vlag wilden uithangen want nu was het huis en de tijd weer van henzelf.

Nu is de zomervakantie hele andere koek die weken, nee zelfs maanden, van te voren al begint en om actie schreeuwt.
Zet even een lekkere donkere zonnebril op en denk even met me mee:

De aanloop naar de vakantie

Wil je de zomer een beetje goed doorkomen dan vraagt dit een strategisch en bijna militair aanvalsplan.

  • In het begin van het nieuwe jaar vraag je op facebook alvast tips voor de perfecte vakantielocatie: De criteria voor een geslaagde vakantie zijn voor iedereen gelijk. 100% zon garantie, zee, strand, maar niet teveel want dat voelt zo akelig in je kleren, zwembad, animatieteam voor de kinderen, speeltuin voor de kleintjes en computerhonk voor de groten met natuurlijk disco en uiteraard een gegarandeerd werkende wifi.
  • Je vergelijkt en mailt en boekt en hoop je dat de vakantielocatie net zo zal blijken te zijn als de foto’s op de website laten zien.
  • Met de weekplanner regel je de oppasdagen met ouders, schoonouders, broers, zussen en de kinderopvang voor de kleintjes. En nu maar hopen en bidden dat er niemand ziek wordt.
  • Als uit de evaluaties op school blijkt dat je kind toch minder goed functioneert en presteert dan verwacht, zorg je ervoor dat er snel hulp wordt ingeschakeld zodat in het volgend schooljaar je liefste kind weer naar behoren functioneert en goed in zijn velletje steekt.
  • Voor de groep 8-ers en pubers regel je kleding en toeters en bellen voor de gala’s, eindfeesten en musicals.

En, jaa.. daar istie dan de schoolvakantie

  • Heerlijk.. op je vrije dagen slaap je net even langer uit alhoewel je jongste nog wat moeite heeft met het nieuwe ritme en iedereen om 6 uur ‘s ochtends wakker maakt.
  • Om 9 uur verveelt de eerste zich en vraagt om de ipad
  • Na deze crisis komt de volgende zeuren dat broertje speelgoed afpakt.
  • Na deze ruzie gesust te hebben, slaak je een diepe zucht en wilt met je koffie en een tijdschrift even van je ME-Time genieten. Had je gedacht… Je kinderen willen aandacht en zullen het krijgen ook.
  • Van lieverlee laad je de hele zooi in je auto en roept opgewekt dat jullie heerlijk en gezellig boodschappen gaan doen voor een lekkere lunch en avondeten. De oudste mag kiezen wat het avond eten wordt.
  • In de winkel pakt de jongste van alles uit de schappen en kan de oudste niet kiezen.
  • Je fantasievolle lunch wordt niet echt gewaardeerd.
  • Het begint te regenen en ze willen de ipad
  • Je geeft toe en ziet kans even weg te zakken in je stoel met het tijdschrift tot de volgende crisis.
  • Als manlief eindelijk thuiskomt, is iedereen boos op elkaar en uitgeput
  • Je weet het zeker: Morgen ga je naar het speelparadijs, overmorgen mag oma.
  • ‘s avonds maak je een planning welke leuke uitjes je kunt verzinnen om je kinderen bezig te houden
  • Op je werkdagen ben je blij dat je op kantoor even lekker kan bijkomen en je vaste routine kan volgen..

En dan… naar het zomerparadijs

  • Jullie waren vergeten dat je kinderen toch niet zo goed tegen lange autoritten konden
  • Helaas, de zon schijnt niet. En ja, ik heb serieus een ontroostbaar huilende moeder aan de telefoon gehad omdat het de eerste dag regende
  • Je was ook even vergeten dat je ene kind niet zo goed tegen verandering kan en de andere wat zwakke darmen heeft. Dag twee is dus vastgekluisterd aan de kamer/tent/huisje
  • De disco is wel erg dichtbij jullie verblijf en gaat tot half drie ‘s nachts door
  • De wifi werkt stukken minder goed dan beloofd in de folder
  • Er is geen greintje schaduw te vinden rondom jullie verblijf, het is een uitzonderlijk warme zomer en het strand is vier kilometer verder
  • Jullie maken een programma om vooral niets te missen van de omgeving
  • De kinderen komen eigenlijk veel te laat in bed en jengelen, miepen en piepen wat af.
  • Jij vindt dat je ook recht hebt op vakantie en jullie wijntje dus je laat de structuur wat los wat nog meer gejengel en ipad tijd geeft
  • Uiteraard maak je prachtige foto’s voor familie en vrienden thuis en plaats je zodra je thuiskomst de foto’s van een super geslaagde vakantie op facebook

Vakantie terwijl je puber thuis blijft

Kom je in de fase dat je met angst en beven in je hart je puber thuis laat dan is je vakantie als volgt:

  • Je maakt allerlei lijstjes en afspraken waarvan je hoopt dat je puber zich eraan houdt en voegt daarom nog wat (loze) dreigementen toe
  • Voor de zekerheid ga je niet naar het buitenland
  • Je probeert te genieten en denkt veel aan je kind thuis
  • Je belt regelmatig en hoopt dat het goed gaat en herhaalt ondertussen de afspraken en hoopt dat je onwillige puber luistert
  • Bij thuiskomst zit er in het vloerkleed een vieze, gore vlek
  • De container zit vol bierblikken en de fles sterke drank is leeg
  • Van de buren hoor je dat d gordijnen pas na drie uur in de middag open gingen
  • Verder is de schade beperkt gebleven en volgend jaar doen jullie een nieuwe poging

Nog één week te gaan van de schoolvakantie

Nadat je de vakantiespullen allemaal weer voor een jaar hebt opgeborgen, werk je de laatste loodjes van de schoolvakantie af.

  • Je gaat een dag met het grut winkelen voor nieuwe kleren en leuke kekke hebbedingetjes
  • Je gaat nog eens naar het speelparadijs en het zwembad en geeft ze lekker veel computertijd. Tenslotte moeten je boeken ook nog uitgelezen
  • Je houdt je boosaardige neigingen in als schoonmama met een stralend gezicht vertrekt na een oppas dag en de chaos van zand, modder, de hele speelgoedvoorraad, afwas en overprikkelende kinderen voor jou achterlaat. Je wurgt zelfs nog een bedankje uit je keel

En dan.. eindelijk weer school!

Alleen zeg je dit natuurlijk niet hardop want dat kan en mag niet. Iedereen is immers zo’n perfecte moeder en als je werkt, moet je toch genieten van de qualitytime met je kinderen. En hoe zou jij achter kunnen blijven op facebook met mooie foto’s en gezellige verhalen?

Dusssssss…..

En ik geef je op een briefje. Op een dag in de komende vakantie ga iets van bovenstaande meemaken.
Maar niet getreurd, je kan het vast hebben en geniet ervan.
Nu wij weer samen op vakantie gaan, herinner ik me vooral de mooie dagen en de lekkere vakanties. Nu waren wij wel erg saai moet ik bekennen en deden het rustig aan en namen we minstens drie kratten boeken mee waar onze kinderen ook van hielden. Sjakie en chocolade fabriek en Harrie Potter zijn voor de tent en caravan helemaal voorgelezen.
En jaaa.. later belden we alvast als we onderweg naar huis waren. Voor de pubers was dat het signaal om het huis in orde te brengen op de manier precies zoals het door ons achtergelaten was.
Het ergste wat er gebeurde was dat de gordijnen overdag dicht waren en ‘s nachts open en dat er een keer een fles drank op was.
Het kan verkeren.

Evenwel wens ik je nu alvast een heerlijk roze bril en de mooiste vakantie met je kinderen die je ooit hebt gehad….. 🙂

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: Hoe overleef ik de vakantie
Lees ook: Neeee.. niet doorleren in de vakantie
Lees ook: 10 tips voor een fijne vakantie
Bekijk het filmpje: Tips om naar kinderen te luisteren

De illustratie is van Kitty Bakker

Geplaatst in Opvoeden in deze tijd, Stof tot nadenken | Een reactie plaatsen

De Doener: Leren als een bever

De Doener:
Doeners hebben hun eigen leerstijl op het gebied van rekenen, taal en vakken als biologie, nask en andere leervakken.
Kinderen en volwassen die leren als een bever pakken de zaken praktisch en handig op. Ze onthouden lesstof door er dingen mee te doen, door te bewegen en door (soms letterlijk) stappen te zetten.
Kijk maar hoe je het aan kunt pakken als je beweegknap bent en hoe je met je eigen leerstrategie je leertaken doet.
Dit is een filmpje in een reeks over leerstijl en leerstrategie.
Wil je daar meer over weten, kijk dan op de website van het programma Ik leer leren wat kinderen, pubers en jongeren helpt bij effectief leren leren.
www.ikleerleren.nl

Geplaatst in filmpjes, leerstijlen | Een reactie plaatsen

Iedereen heeft zijn eigen bloeitijd

Wat is dat toch in deze tijd.
Alles moet snel en gister klaar en kinderen moeten zo snel mogelijk door hun schooltijd zonder oponthoud.
Daarnaast willen we de tijd stilzetten en eeuwig jong blijven. We hebben geen tijd meer om te wachten op de bloeitijd en de natuurlijke loop van de dingen.
Wanneer we even nadenken over de fenomenen in deze tijd vallen er een aantal zaken op:

  • Nog nooit eerder in de geschiedenis zijn kinderen zo lang bij hun ouders blijven wonen en zo lang naar school gegaan
  • Nog nooit eerder kregen kinderen zo laat zelf kinderen
  • Nog nooit eerder waren kinderen zo jong burn-out
  • Nog nooit eerder moesten kinderen zo gelukkig worden en werd er zoveel geld aan kinderen besteed
  • Nog nooit eerder waren kinderen lichamelijk zo jong volwassen en waren ouderen zo jong in hun doen en laten
  • Nog nooit eerder kleden met name meisjes zich zo jong als sexy vrouwen en kleden oudere vrouwen en mannen zich als jonge meiden en jongens

En misschien kan ik zo nog wel even doorgaan met de rare paradox in deze tijd. Alles moet snel en we vragen van kinderen zich in sneltreinvaart te ontwikkelen. Kinderen worden veel meer dan ooit met elkaar vergeleken. Alle social media zorgen ervoor dat we een gevoel kunnen krijgen dat we achterlopen en dat we iets gemist hebben. We hebben er zelfs al een woord voor: FOMO. Fear of missing out. Bijna niemand ontsnapt er in deze tijd aan.

Wat betekent dit voor opgroeiende kinderen?

Wanneer we haast hebben en graag willen dat onze kinderen het goed doen en gelukkig zijn, leggen we onbewust ook een soort claim op onze kinderen om aan die normen te voldoen. Dit betekent dat kinderen zich gaan aanpassen aan onze wensen die ook vaak onbewust zijn.
Als we zelf door denderen op alle eisen die aan ons gesteld worden, is er ook weinig gelegenheid om te reflecteren op wat we werkelijk belangrijk vinden.
We nemen dan onze kinderen mee in de haast en verwachten dat ze snel en probleemloos opgroeien.
Maar kinderen hebben tijd nodig.

Waar stopt de haast

Heel vaak zien we dat kinderen het niet kunnen bijbenen.
Kinderen geven dat aan met signalen. Boosheid, angst en leerproblemen zijn de meest duidelijke signalen die kinderen geven en waar ouders wel naar moeten luisteren.
Gelukkig.
En dan kunnen we onderzoeken wat het kind nodig heeft en wat de behoefte van het kind is.
Heel vaak komen we dan op woorden als duidelijkheid, structuur, rust , de wereld overzichtelijk maken, veiligheid, aandacht en natuurlijk verbondenheid.
Vanuit die behoefte ontdekken we verder wat het kind nodig heeft en dan komen we vaak op het gebied van de ontwikkelingspsychologie.
Iedere oud kleuterleidster weet hoe kinderen zich op een natuurlijke wijze ontwikkelen en dat ze daarvoor opeenvolgende fasen moeten doorlopen. Dat begint met lichamelijke ervaringen en pas later gaat het hoofd echt meedoen.
In deze tijd is het vaak omgedraaid. De baby krijgt de ipad al in handen gedrukt en is nog zelden op de vloer te vinden waar de ontwikkeling start.
En dan op een dag lukt het niet meer en wordt het kind boos, bang of onzeker en maakt het fouten op school.

Ieder kind zijn eigen ontwikkeling

Wanneer we kinderen de tijd gunnen zich op hun eigen tempo te ontwikkelen, hoeven we niet meer bang te zijn dat ze het niet gaan redden in de wereld.
Wanneer we los durven laten dat ieder kind het vwo moet halen en niet mag blijven zitten en hoge cijfers moet halen om gelukkig te worden, kunnen we daadwerkelijk ieder kind met zijn talenten zien.
Want ik geloof er in dat de rijke en gelukkige mensen van de toekomst wellicht van het vmbo komen. Zij hebben een vak geleerd waar de rest van de samenleving nood aan heeft. Nu al zie je een ernstig tekort aan vakmensen.
Als we de haast loslaten en kinderen leren zien wie ze echt zijn en gaan ontdekken wat ze de wereld kunnen brengen in plaats van onze eigen droombeelden op te leggen, kunnen kinderen zich vrij ontwikkelen.
En dan is het ene kind een peuter wat excelleert, de ander een schoolkind wat indruk maakt met zijn talent of een puber die geweldig presteert.
Ook komen dan de vele laatbloeiers tot hun recht. Sommigen op hun 30ste, anderen op hun 45ste en weer anderen misschien op hun 60ste.
Net als bloemen, de ene is een voorjaarsbloem die verdort in de zomer, de andere is een eendagsbloem en weer iemand anders bloeit misschien wel 8 weken.
En misschien kunnen we dan genieten van de bloeiende bloem op precies de juiste tijd.
Er is geen bloem die van nature sneller en beter gaat bloeien als wij aan de bloemblaadjes gaan trekken. Wel bloeien ze mooier door onze liefde en aandacht voor hun authenticiteit.
Gun kinderen dus ook hun eigen bloeitijd…

Dit artikel verscheen op 1 juli 2017 in de weekendbijlage van het Friesch Dagblad

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: Onrechtvaardigheid: Hoe deal je daar mee?
Lees ook: Verplichte opvoedcursus voor ouders?
Bekijk het filmpje: Waarom we kinderen soms niet begrijpen

PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.

Geplaatst in Opvoeden in deze tijd, Peuters en kleuters, Pubers, Stof tot nadenken | Een reactie plaatsen

Dilemma: Wel of geen koptelefoon in de klas?

Het dilemma:
Wel of geen koptelefoon op in de klas?
Hoe verstandig is het om een koptelefoon in de klas veelvuldig op te hebben? Kan het leiden tot gehoorschade en verhindert het kinderen om zich te leren concentreren?

Geplaatst in filmpjes, Leerproblemen | Een reactie plaatsen

Beelddenken: Leren als een vlinder

Beelddenkers hebben hun eigen leerstijl op het gebied van rekenen, taal en vakken als biologie, nask en andere leervakken.
Beelddenken is een eigen kwaliteit van leren van overzicht, verbanden zien, visueel en kunnen schakelen.
Kijk maar hoe je het aan kunt pakken als je beeldknap bent en hoe je met je eigen leerstrategie je leertaken doet.
Dit is het eerste filmpje in een reeks van leerstijl en leerstrategie.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Geplaatst in filmpjes, leerstijlen | Een reactie plaatsen

Zelfstandigheid, hoe leer je dat?

Zelfstandigheid: Ieder mens krijgt ermee te maken. Dat begint al met de baby die op een dag zich zelfstandig omdraait en nog weer later zelfstandig zijn flesje leert pakken en eruit drinken.

We denken eigenlijk niet veel na over de deugd zelfstandigheid behalve wanneer een kind zich niet ontwikkelt tot zelf doen en initiatieven nemen. Dan maken we ons zorgen over de ontwikkeling van het kind.

Dilemma

Voor ouders heeft zelfstandigheid soms een dubbele lading. Enerzijds is opvoeding bedoeld om het kind als zelfstandig en autonoom individu te laten opgroeien. Dat betekent dat kinderen vanaf hun eerste zelfstandige ademteug moeten leren zaken zelf op te pakken en verliezen ouders met ieder klein stapje een stukje houvast.

Mijlpalen

Wanneer een kind voor het eerst zelfstandig naar school gaat lopen of fietsen, is dat een mijlpaal. De overstap naar het voortgezet onderwijs is weer zo’n mijlpaal  waarbij ouders opnieuw een stukje persoonlijk leven van hun kind moeten loslaten. En hoe spannend kan het zijn om na verloop van tijd iets als huiswerk en verantwoordelijkheid voor de eigen resultaten van toetsen bij het kind te laten.

Mogen ze fouten maken?

Als de eerste stappen naar zelfstandigheid buiten de deur zijn gezet, is het hek van de dam. Ik weet nog goed hoe onze 17 jarige dochter het huis uitging om te studeren en te sporten. Was ze er tegen opgewassen? Hadden we haar genoeg bagage meegegeven? Kon ze bij tegenslag voldoende bij zichzelf terecht? Hadden we het vangnet goed opgespannen voor als ze viel?
Een kind heeft recht op het maken van zijn eigen fouten tijdens zijn eigen route naar zelfstandigheid.

Mogelijk is de taak van ouders om vanaf de zijlijn het kind te stimuleren en op te vangen als het nodig mocht zijn om het opnieuw op eigen pootjes te zetten.

  • Wat versta jij onder zelfstandigheid?
  • In hoeverre kun jij beslissingen nemen op basis van je eigen denkproces?
  • Wat is het belangrijkste wat je kinderen kunt leren voor een zelfstandig leven?

Deze blog werd ook gepubliceerd als deugd van de week.
Kijk op de website van Act on virtues voor iedere week een nieuwe deugd.

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: Weerbaar opvoeden
Lees ook: 9 zorgen over kinderen in deze tijd
Bekijk het filmpje: Weerbaarheid voor pubers in deze tijd
Bekijk het filmpje: Welk type ouder ben jij?

PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.

Geplaatst in Ontwikkeling van kinderen, Stof tot nadenken | Een reactie plaatsen

Cito leerlijn tegenover eigen leerlijn

Hoe kun je een kind echt helpen om weer op niveau te komen? Veel kinderen scoren niet op alle leergebieden volgens de minimale leerlijn.Wat gebeurt er met een kind op school wanneer dit kind hiaten in de lesstof heeft opgelopen?
Voor alles zijn schema’s en grafieken, maar kinderen ontwikkelen zich nog altijd in hun eigen tempo. Daar waar kinderen zich in schema’s en grafieken moeten persen, gaat er iets mis met het kind. En dat peelt vooral op school en bij veel hoogbegaafde leerlingen.

Geplaatst in filmpjes | Een reactie plaatsen

Gehoorzaamheid is niet wenselijk

Wanneer ik nu zo heerlijk in de zon zit met de ipad op schoot, moet ik even denken aan de afgelopen week en de afschuwelijke dingen die zich afspelen in binnen- en buitenland.
Allemaal signalen die ons bang en ongerust maken. Nog nooit eerder in de geschiedenis wisten we zoveel over wat er gebeurd op de aarde en lijkt het alsof er permanent oorlog en ellende is. Terwijl er in het westen en misschien wel in de hele wereld nog nooit zo weinig geweld was.

Janusz Korczak, de pedagoog die omkwam in de gaskamers samen met alle kinderen uit zijn weeshuis zei het al: We moeten de kinderen beschermen tegen gevaren, maar je kunt ze niet beschermen tegen alle gevaren.

En dan zit ik heerlijk in het zonnetje in mijn eigen wereld te mijmeren over kinderen, gevaren en hoe we ze kunnen beschermen…..

Waar hebben we behoefte aan?

Als ik ouders en kinderen in mijn praktijk heb, is een van de eerste vragen die ik heb wat men graag zou willen. Het antwoord gaat altijd over iets van harmonie en geen last willen hebben van het betreffende probleem. Onze behoefte aan harmonie en vrede is diep geworteld en komt waarschijnlijk voort uit onze basisbehoefte naar veiligheid en verbondenheid waarbij liefde het kernwoord is.

Als het ons echter tegenzit is verbondenheid en veiligheid het eerste wat onder druk staat.

Wat hebben kinderen nodig

In onze ideaal wereld zijn onze kinderen heerlijke gezellige wezentjes waarmee en waaraan we veel plezier beleven. We willen graag dat onze kinderen fijne en verantwoordelijke volwassenen worden.
Voor kinderen is dit een lange weg van oefenen en letterlijk vallen en opstaan.

Wat wij vaak vergeten is dat kinderen juist het tegendeel van vrede en harmonie nodig hebben om te kunnen leren.
Dit betekent dat we kinderen oefenmateriaal moeten geven om te oefenen om te leren van situaties.

Wat betekent dit voor alle dag

Willen kinderen het onderscheid kunnen leren tussen goed en kwaad en daar verstandige keuzes in leren maken dan moeten ze ervaring opdoen van en met het kwaad.

Om deze reden zeg ik tegen een heel braaf meisje wat mij opbiecht dat ze iets in een winkel heeft gestolen dat dit heel goed van haar is.
Als zowel haar moeder als zijzelf daar heel erg van schrikt, kan ik haar vragen of ze het ooit weer gaat doen.
Het antwoord is dan Nee.
En dat is logisch.
Je kunt pas weten wat goed is als je ook de ervaring hebt over wat fout is. Die ervaring kan de motivatie zijn om in het vervolg andere keuzes te maken.

Dit noemen we ook wel gewetensontwikkeling.

Wat doen wij als ouders

De meeste ouders willen voorkomen dat hun kinderen vervelende ervaringen opdoen. We vertellen onze kinderen wat ze wel en niet mogen doen en als ze over de grens gaan worden we kwaad.
Die kwaadheid kan ervoor zorgen dat kinderen zich inhouden en brave kinderen willen zijn. Ogenschijnlijk lijkt dit heerlijk en we genieten van onze gemakkelijke en gehoorzame kinderen en hebben het gezellig.

Wat betekent gehoorzaamheid voor kinderen

Voor kinderen betekent té gehoorzaam zijn dat ze geen eigen wil hebben of geen gehoor mogen geven aan hun eigen impulsen.

Is een kind te braaf en blijft het tussen de lijntjes kleuren dan doet het kind geen ervaring op met het leren van het hebben van een eigen mening. Je kunt dan ook niet opkomen voor je eigen mening en soms zelfs niet opkomen voor je eigen lijf.
Je kunt dan geen grenzen voelen en durft geen nee te zeggen.
Daarmee kan een ander teveel invloed hebben. Je eigenheid komt echter niet uit de verf. Daarnaast weet je op een dag niet meer wat van jou is en wat van de ander.

Voordeel kan zijn dat iedereen je lief vindt.

Wat moet je willen

Wanneer kinderen al van jongs af aan hun eigen mening mogen hebben en een krachtig nee laten horen, mag je als ouder hier blij mee zijn.
Ook kun je eens bedenken en observeren hoe je kind met het kusje van de enge tante omgaat. Protesteert het hele lijf en wordt het kind toch gedwongen of mag er ook een alternatief zijn voor het kusje.

Natuurlijk moeten kinderen grenzen leren want dat geeft veiligheid. Er is echter een verschil tussen grenzen afdwingen en boos worden zodat het kind leert dat hij er niet toe doet of krachtig en resoluut grenzen aangeven en daarmee een voorbeeld zijn.

Wanneer kinderen protesteren en lawaai maken, eens iets pikken, een klap uitdelen, speelgoed kapot maken van een ander, een brutale mond geven, stampvoeten, en al die andere dingen doen die wij zo vervelend vinden, dan moeten we eigenlijk innerlijk een gat in de lucht springen.

En gelijk daarna het incident rustig oplossen waarbij je eerst erkenning geeft hoe moeilijk het was en dan vraagt hoe dit incident op een meer vreedzame manier op te lossen.
Dan zijn er kansen om te leren en het belangrijkste wat het kind dan leert is dat zijn grenzen, zijn mening en zijn persoon ertoe doet. En daarmee leert hij zelfvertrouwen. En zelfvertrouwen is een beschermende factor tegen teveel en ongewenste druk van anderen.

Waarom is gehoorzaamheid niet wenselijk?

Zoals met alles in het leven is balans het belangrijkste. Wanneer kinderen zich te dwars en oppositioneel gedragen is dat voor hen schadelijk. Ze krijgen dan voornamelijk negatieve feedback op hun gedrag en zelfs op hun persoonlijkheid. Dit lokt nog meer boosheid en tegendruk uit.
Echter tegenstribbelende kinderen leren vaak wel, zij het teveel, voor zichzelf en hun mening opkomen. Dit kan hen in het volwassen leven ver brengen.
Kinderen die moeite hebben om zich staande te houden en vaak over hun eigen grenzen gaan, lopen een vergroot risico om ge-mis-bruikt en gepest te worden. Dit kan heel onschuldig zijn, maar ook meer ernstige vormen aannemen.
Daarom is het goed om kinderen te leren tegendruk te geven en samen met hen naar oplossingen en alternatieven te zoeken om te leren omgaan met vervelende situaties. De nare tante kan dan een hand krijgen, het gestolene kan teruggebracht worden met een excuus, je speelgoed kun je weer opeisen en papa of mama kan excuses aanbieden voor geschreeuw.
Als we gehoorzaamheid vervangen voor respect en je leren voegen naar wensen en noodzakelijkheden van anderen en situaties, voorkom je misschien de rol van dissident of slachtoffer.
Als kinderen al jong leren dat ondeugendheid geen ramp os en rekening houden met elkaar, maken we misschien met ons allen de wereld een klein beetje meer vreedzaam.

Al zullen er helaas altijd mensen blijven bestaan die, om welke duistere reden ook, dood en verderf zaaien.
Maar laten we de woorden van Janusz Korczak in ere houden:
We moeten het kind beschermen tegen gevaren, maar je kunt ze niet tegen alles beschermen………..

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: Weerbaar opvoeden
Lees ook: 9 zorgen over kinderen in deze tijd
Bekijk het filmpje: Weerbaarheid voor pubers in deze tijd
Bekijk het filmpje: Help kinderen zelfstandig leren denken

De illustratie is van Bianca Snip.
PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.

Geplaatst in Opvoeden in deze tijd, Stof tot nadenken, weerbaarheid | Een reactie plaatsen