Wat moet je met een claimend kind?

Sommige kinderen claimen voortdurend hun ouders, de juf of een vriendje.
Helaas is dit niet heel adequaat gedrag wat op een bepaald moment vaak agressie en boosheid bij de ander oproept.
Het kind doet dit gedrag vaak met een goede reden.
Het is wijs om te achterhalen met welke bedoelingen een kind de ander claimt en het kind te helpen om meer passend gedrag te leren om werkelijk gehoord en gezien te worden.

Geplaatst in filmpjes, Opvoeden in deze tijd | 2 Reacties

Moeten grootouders aan de computer ?

Zo’n mooi gezicht.
De knul van 25 en zijn oma van bijna 80 samen gebogen over het kleine schermpje van de iphone.
Hij helpt haar een rekening te betalen via de bankapp.
Heel geduldig en stap voor stap legt hij het haar uit en met haar rimpelige hand toetst ze vinger voor vinger de cijfers en letters in.
Ik vermoed dat de rollen in die 25 jaar zijn omgekeerd en dat hij nu doet wat oma ooit deed voor hem.

Je rol als grootouder

Wanneer er een kind wordt geboren, worden er ook grootouders geboren. De rol voor hun kleinkind kan aanzienlijk verschillen.
Wanneer grootouders een aantal dagen in de week op hun kleinkind gaan oppassen worden ze een belangrijke hechtingspersoon voor het kind. Daarnaast hebben ze dan meestal opvoedtaken waardoor de band tussen grootouder en kleinkind erg sterk kan worden.
Andere grootouders passen misschien alleen in de vakantie op of wanneer er iets bijzonders is. Weer andere grootouders hebben misschien weinig contact omdat werk en afstand een grote rol spelen.

Feit is dat grootouders moeten investeren in de relatie met hun kleinkind.

Hoe groter de investering, hoe vaster de banden worden gesmeed.
Waar de ene grootouder misschien vooral een oppas en opvoedrol heeft, kan de andere grootouder uitgroeien tot een pretopa of oma of kan er een diepe vertrouwensband ontstaan doordat het kind met zijn moeilijkheden en emoties terecht kan bij de grootouders.

De tijd tot een jaar of 12

Aan peuters, kleuters en basisschool kinderen kunnen grootouders vaak veel tijd besteden om een band te smeden. Net zoals grootouders in tijden van weleer kunnen ze eindeloos veel voorlezen, spelletjes doen en uitstapjes maken in de vakanties.
Voor kinderen is het heerlijk om echte tijd met hun opa en oma door te brengen. Tijd die nog zo mooi langzaam kan gaan omdat er niet veel hoeft en omdat er ruimte is voor het echte contact en plezier met elkaar zonder de aantrekkingskracht van beeldschermen.

Het is een groot cadeau voor kinderen als er gewoon aandacht ‘in real life’ is tussen kinderen en grootouders.

Geen beeldschermen en computers, maar gewoon samen plezier maken en gesprekjes hebben over wat er om je heen is en hoe dingen in elkaar steken.

En dan komt de pubertijd

Zodra het voortgezet onderwijs in het vizier komt, komt ook het moment dat kinderen hun eerste eigen smartphone krijgen. Naast de ipad, laptop en computer, komt er nu een nieuw sociaal fenomeen bij voor de kinderen.
En dat betekent veel voor de communicatie tussen kinderen onderling, maar ook voor hun contact met grootouders.
De afstand wordt letterlijk en figuurlijk vaak per jaar groter tussen hen.

Juist tijdens de pubertijd moeten grootouders nog meer hun best doen om de band met hun kleinkinderen sterk te houden

Op dit moment zie je dat grootouders met rasse schreden het digitale tijdperk aan het betreden zijn. Niet alleen voor hun administratieve zaken, maar juist voor het contact met hun kleinkinderen is het nodig dat ze met de nieuwe tijd meegaan.

Contact houden via de digitale wereld

Willen grootouders het contact met hun kleinkinderen warm houden dan is het al bijna een noodzaak om een telefoon met whatsapp te hebben. Voor alleen maar bellen met elkaar is niet altijd meer tijd en zin bij de kleinkinderen.
Daarnaast is facebook ook een wereld op zich voor grootouders. Ze kunnen hun kinderen en kleinkinderen dagelijks volgen.
En zijn ze net gewend aan facebook, dan moeten ze ook een account van instagram hebben om hun kleinkind in beeld te kunnen blijven volgen.
Kleinkinderen vinden het meestal heel ‘cool’ als hun grootouders een ipad en/of telefoon hebben en je ziet dat ze vol enthousiasme hun opa en oma leren hoe hiermee om te gaan.
Kinderen groeien letterlijk en figuurlijk als ze mogen uitleggen hoe alles werkt. En opa en oma tonen hun trots en bewondering voor hun slimme kleinkinderen waardoor ze nog een beetje meer groeien.
Daar waar zij ooit de spelregels van het ganzenbord en mens-erger-je-niet uitlegden aan hun kleinkinderen, leggen de kleinkinderen nu aan hen de regels van de computerspelletjes uit.
Hoe mooi is het dat op deze manier het contact tussen grootouders en kleinkinderen wordt verdiept.

Moeten grootouders nu aan de smartphone en ipad?

Nee, natuurlijk niet.
Het helpt zeker in het versterken van de band en voor een regelmatig contact.
Maar het aller-allerbelangrijkste is en blijft de onderlinge betrokkenheid.
Vooral oudere kinderen vinden het vaak geweldig om de verhalen van vroeger te horen. Hoe was het leven toen, zonder machines en alle comfort die we nu kennen?
En dan kunnen grootouders eens een digitale foto van vroeger opsturen naar hun kleinkind.
Om vroeger en nu samen te voegen.

Dit artikel werd geplaatst in de weekendbijlage van het Friesch Dagblad van 24 februari 2018.

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: Lang leve de grootouders?
Lees ook: Hoe wil je als ouder worden herinnerd?
Lees ook: Anders opvoeden dan je ouders?
Lees ook: Je weet hoe je moet opvoeden als je kinderen groot zijn
Lees ook: De pedagogiek van opa
Bekijk ook: Hoe ga je om met ophaalmomenten bij opa en oma
Bekijk ook: Welk type ouder ben jij?

PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.
De illustratie is van studio Staalkaart

Geplaatst in gepubliceerde artikelen, Gezinszaken, Opvoeden in deze tijd, Stof tot nadenken | Een reactie plaatsen

Executieve functies: Werkgeheugen

De executieve functie werkgeheugen is van belang voor het verwerken van informatie.
Het werkgeheugen helpt bij het uitvoeren van taken, het onthouden van informatie en het bedenken van oplossingen van problemen.
Je kunt het werkgeheugen trainen en ook gebruik maken van vaste ritmes en routines om je te helpen informatie te onthouden.

Dit is een filmpje in de serie executieve functies uitgelegd.

Geplaatst in executieve functies, filmpjes | Een reactie plaatsen

Invullen voor een ander mag WEL

Eén van de eerste zaken die je leert als coach is dat je niet mag invullen, goed moet luisteren, je oordelen thuis moet laten en nog meer van dat soort zaken.

Echter, op die manier kom je met kinderen en pubers en met veel ouders ook niet veel verder. Immers, als een kind 3 keer zegt; “Ik weet het niet”, ga je dit kind toch niet verder kwellen?
En als een puber een raar idee in zijn hoofd heeft, ga je daar toch niet in mee?
En als een ouder een rotsvaste overtuiging heeft die voor het kind niet zo gezond is, ligt het toch voor de hand dat je ervoor gaat zorgen dat die ouder anders gaat denken en handelen?

In deze video zie je hoe het ook kan en hoe je een stap verder komt.
Wanneer je wel invult of provoceert, help je de ander om helder te krijgen wat er speelt en daag je uit op een speelse manier om opties en mogelijkheden te verkennen.

Zolang je het op een positieve manier doet en steeds checkt of het zinvol is voor een ander, kan invullen tijdens coaching juist een zeer versterkend en positief effect hebben.

Geplaatst in filmpjes, Stof tot nadenken, Uit de praktijk | Een reactie plaatsen

Omleidingsroute Centrum Tea Adema, zie kaartje

Van 5 maart tot 8 mei wordt er gewerkt aan de weg bij de opleiding tot kindercoach. Dit betekent dat de laatste 500 meter tijdelijk een andere afslag heeft. (Van de kruising met stoplichten wordt een rotonde gemaakt)

Dit betekent dat er een omleidingsroute is ingesteld voor het verkeer.

Wil je gemakkelijk bij ons komen, volg dan de routebeschrijving die je hebt ontvangen in de mail en volg de borden BURGUM WEST INDUSTRIETERREIN.

Bij de start van de omleiding rijd je nog honderd meter door tot de complete wegafzetting.
Neem dus NIET de omleidingsroute naar Burgum, maar rijd een klein stukje door om de eerste wegafzetting heen over de andere weghelft.
Je komt dan tot de dikke rode streep op onderstaand kaartje en neemt de groene afslag bypass Florynwei.
Je rijdt door tot de pijl werkvak fase 2.  (Je moet wel even met een bochtje en over het weggehaalde asfalt rechtdoor rijden. 🙂 )
Daar is Elingsloane 19 en daar moet je zijn.

Kom je met het openbaar vervoer neem dan de bushalte Huisterheide en NIET de bushalte in het dorp zelf.

Kom je onverhoopt toch via Burgum in het dorp dan neem je de blauwe omleidingsroute (bordje met nummer2 volgen tot hoofdweg) via de bypass bij het Esso station. Bij bushalte Burgum Huisterheide sla je dan linksaf en neemt de bypass Florynwei en volgt de dikke rode lijn.

Geplaatst in Wist je dat? | Een reactie plaatsen

Uit de KWINK: mijn kind zit niet goed in zijn vel

Geplaatst in gepubliceerde artikelen | Een reactie plaatsen

Hoe gaat het eigenlijk met JOU?

Hoe kan het dat de meest belangrijke vraag zo zelden wordt gesteld?
Denken we er niet aan of zijn we bang voor het antwoord?
Zijn we misschien zo aan het meedenken over oplossingen en aan het meedenken hoe problemen opgelost moeten worden?
En geven we allerlei adviezen waarvan we denken dat die zullen helpen?
En kunnen we het uithouden om te blijven luisteren als het moeilijk is?

Als je kind een zorgenkind is

Wanneer er zorgen zijn rondom je kind door bijvoorbeeld ziekte, emotionele problemen of gedragsproblemen waar je kind last van heeft, dan wordt het dagelijks leven soms een grote wildernis om het bestaan.
Niets is meer vanzelfsprekend en vaak moet je voor de kleinste, en voor anderen meest normale zaken, een oplossing vinden.
Regelmatig worden ouders geconfronteerd met een lange rij aan deskundigen en hulpverleners die meedenken en meehelpen om het leven van het kind op de rails te krijgen. Ouders worden soms heen en weer geslingerd tussen hoop en wanhoop en tegenstrijdige adviezen.
De agenda wordt bepaald door afspraken met specialisten. Het vraagt meestal veel flexibiliteit om alle ballen in de lucht te houden. Naast je werk, de vele afspraken, je gezin draaiende houden en oppas voor de andere kinderen te vinden om er voor je zorgenkind te kunnen zijn, vraagt veel organisatie talen.
En dan hebben we het nog niet over het slaaptekort wat je vaak oploopt door je zorgen en onderbroken nachten.

De omgeving

De omgeving van een zorgenkind heeft vaak geen idee hoe zwaar het kan zijn om iedere dag opnieuw de energie op te brengen om de dagen door te komen.
Zorgen en stress kunnen vat krijgen op het psychologisch en lichamelijk welbevinden van een heel gezin.
Vooral als de zorgen om een kind lang aanhouden, zwakt de hulp en steun uit de omgeving vaak af. Wanneer de zorg nog vrij ‘nieuw’ is, is er vaak vanuit directe en wat verdere omgeving veel belangstelling en ondersteuning voor het gezin.
Duurt de toestand langer dan ebt die belangstelling af en hoort het er een beetje bij.
We vergeten bijna wat er aan de hand is omdat het kind met zijn bijzonderheid al tot de normale gang van zaken hoort en we als het ware vergeten dat er iets aan de hand is.
De letterlijke en figuurlijke steun valt meestal weg en ouders en broertjes en zusjes willen niet zeuren en ook bij hen treedt een zekere gewenning op over het zorgenkind en alles wat daarbij hoort.
Zo modderen vele gezinnen door met perioden van meer of minder crisis.

En dan komt die ene vraag

Als ouders en broertjes en zusjes een beetje geluk hebben, komt er op een dag iemand die vraagt:

‘En hoe gaat het nu met JOU?’

Wat er meestal gebeurt, is dat de ouder of het broertje of zusje begint te ratelen over hoe het met het zorgenkind gaat en welke dagelijkse beslommeringen op dat moment aan de orde zijn.
Als het goed is, onderbreekt de vragensteller het verhaal en zegt:

‘Nee, ik bedoelde, hoe gaat het nu met JOU?’

Vaak komt er dan een hapering en een gestamel met een:

‘Ja, wel goed hoor.’

Als de vragensteller echt geïnteresseerd is en echt wil weten hoe het is, zal deze doorzetten met een vervolgvraag:

‘Hoe houd je het vol?’

en

‘Hoe lukt het je alle ballen in de lucht te houden?’

en nogmaals

‘Hoe gaat het echt met je?’

Wat gebeurt er door deze vragen?

Meestal slaan deze vragen in als een bom.
Immers meestal wordt er niet gevraagd hoe het met ouders en een broertje of zusje gaat en gaat alle aandacht naar het zorgenkind.
Ook ouders en broertjes en zusjes zelf staan er meestal niet bij stil hoe het met hen zelf gaat.
Immers, ze moeten door of het nu gemakkelijk is of niet want er komt steeds weer een nieuwe dag.
In eerste instantie zie en hoor je dan ook dat iemand niet werkelijk kan zeggen hoe het nu echt gaat. Omdat ze daar niet echt bij stil staan en ze vaak ook nog vinden dat ze niet mogen klagen. De meeste mensen zijn vechters geworden, al dan niet openlijk of van binnen.
Ze vinden vaak ook dat ze niet mogen klagen. Voor ouders is het immers hun plicht om het beste na te streven en broertjes en zusje mogen niet klagen want zij boffen met hun gezondheid en hebben het lang zo zwaar niet als het zorgenkind.
Zo kan het gebeuren dat de gezinsleden er al lang niet meer bij stil staan hoe het werkelijk met hen gaat.

Omdat niemand ernaar vraagt………

Wat kunnen we doen

Wanneer we in onze omgeving een gezin kennen wat het zwaar heeft, kunnen we beginnen om de moed te hebben om de ander eens open in de ogen te kijken.
We kunnen de vermoeidheid in de ogen lezen en de diepe of ondiepe rimpels in het gezicht waarnemen.
We kunnen luisteren naar de boodschap van de stem. Hoe krachtig is deze?
We kunnen kijken naar de lichaamshouding. Is deze energiek of lijkt er een last op de schouders te drukken?

Wanneer we waarnemen dat er vermoeidheid lijkt te spelen of gewoon willen weten hoe het werkelijk gaat en hoe deze mens het redt met de bijzonderheden in het gezin, kunnen we gewoon de vraag stellen hoe het gaat.

En dan is het wijs om ons geen zand in de ogen te laten strooien door te luisteren naar het standaard verhaal, maar om door te vragen.
En als het tot de ander doordringt dat de vraag echt en serieus is het uit te houden als de sluisdeuren van verdriet open gaan.
En innerlijk aanwezig te blijven zolang de ander de behoefte voelt om te uiten hoe het echt met hem gaat.

Als degene die de zorg heeft zich eindelijk eens kan uiten, maakt het zoveel verschil voor het zorgenkind.
Immers als het de ouders en broertjes en zusjes goed gaat, kunnen ze ook vaak net een beetje beter omgaan met de stress van alle zorg.

Want hoe verdrietig is het eigenlijk dat ik in mijn praktijk met regelmaat hoor dat het de eerste keer is dat iemand deze vraag heeft gehoord.
Dusss….. Laten we de meest belangrijke vraag gewoon stellen.
Hij is zo waardevol.

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: 9 zorgen over kinderen van deze tijd
Lees ook: Wat als je kind niet goed in zijn vel zit?
Lees ook: Wat als er iets ergs gebeurt met onze kinderen?
Lees ook: Je kind geven wat je zelf hebt gemist
Bekijk ook: Voorkom dat kinderen zich zorgen maken
Bekijk ook: Kinderen die niet praten

De illustratie is van Kitty Bakker

Geplaatst in Stof tot nadenken, Uit de praktijk | 2 Reacties

Time management

De executieve functie time-management is een belangrijke vaardigheid om te leren managen en omgaan met tijd.

Als je je bewust bent van het verstrijken van tijd, leer je taken die je moet doen verdelen over de tijd die je hebt.

Je kunt ook leren inschatten hoeveel tijd een taak neemt en hoe lang je ergens over wilt doen waardoor je je deadlines kunt halen en op tijd je afspraken na kunt komen.

Bekijk ook:  alle executieve functies

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Geplaatst in executieve functies, filmpjes | Een reactie plaatsen

Schaalwandelen: Werken met de schaalvraag

Een prachtige techniek om te gebruiken bij het coachen is het zogenaamde schaalwandelen. Voor allerlei hulpvragen kun je deze techniek gebruiken zoals bij faalangst, motivatie, weerbaarheid, vriendjes maken, 10-20 kilo afvallen en noem maar op.
In deze video krijg je stap voor stap uitgelegd hoe je dit aanpakt.

Geplaatst in filmpjes, Methodieken in de praktijk | Een reactie plaatsen

Geloof jij ook in de onzin van leerstijlen?

Is dat wel wetenschappelijk bewezen?
Die vraag komt met regelmaat terug als we het hebben over het programma Ik leer leren.
En Nee, volgens mij is het niet wetenschappelijk bewezen.
Althans niet door mij en misschien onderdelen ervan wel door anderen.

Als je echter de vraag stelt: ‘Werkt het?’ dan geef ik je een zeer volmondig JAAA.
Er zit nog best een kloof tussen iets wat werkt en iets wat wetenschappelijk bewezen is.
Immers wetenschappelijk onderzoek spreekt elkaar best vaak tegen.
Zeker als je het over leren hebt.

Wat is leren?

Als je gaat bedenken wat leren is, gaat het meestal over het je eigen maken van kennis die je vervolgens kunt toepassen in vaardigheden en gedrag.
Je kunt bewust leren en onbewust leren waarbij dingen automatisch lijken te gaan. Voor bewust leren moet je je inspannen en is herhaling nodig.
Leren gaat over betekenis geven, herkennen, associëren, onderlinge verbanden begrijpen en dat alles toepassen.
Dat is nogal wat en doen we ons hele leven door.
Als we het over leren hebben, gaat het echter meestal over kinderen die schoolse taken moeten leren.

Wat kan er mis gaan met leren?

We maken vaak de fout te denken dat de inhoud van de lesstof zorgt voor storingen in het leerproces.
Niets is minder waar.
Wanneer en kind, puber of volwassene alle seinen op groen heeft, gaat de inhoud erin als koek.
Als het dus niet om de inhoud gaat, is er iets anders aan de hand.
Door honderden kinderen te coachen op leergebied viel het me op dat de voorwaarden voor leren in orde moeten zijn om überhaupt kennis je eigen te kunnen maken.
Steeds opnieuw kwamen een paar onderwerpen naar voren:

  • Leerstrategie die niet helpend is
  • Leerstijl die niet past bij het kind of bij het vak
  • concentratiemoeilijkheden
  • faalangst of een idee van faalangst of zogenaamde fixed mindset
  • motivatieproblemen die vrijwel altijd te maken hebben met niet weten hoe en waar iets voor nodig kan zijn
  • Alles op het gebied van regulatie van emoties en plannen en organiseren; de zogenaamde executieve functies

Wat als leren niet gaat?

Als het leren niet gaat, ligt het dus meestal aan bovengenoemde zaken samen met de ideeën die kinderen en hun ouders hebben over zichzelf en over leren.
We zijn geneigd naar het zoeken naar een oorzaak als zaken niet lopen zoals we zouden willen.
Echter, zo’n diagnose helpt meestal geen steek verder omdat je eigenlijk een oplossing wilt.
En dan moet je gaan onderzoeken waardoor iets WEL beter gaat en waarom het NOG niet goed lukt.
Dan kom je heel vaak uit bij leerstrategie en leerstijl.

Wat is een leerstrategie?

Een leerstrategie is hoe je iets aanpakt.En daar zit een zeer grote diversiteit in. Je kunt het bovendien handig aanpakken of onhandig.
Een paar voorbeelden:

  • Begin je bij het begin en werk je dan door tot je klaar bent
  • Kun je je aandacht op je taak richten en je werk organiseren
  • Kijk je eerst even vluchtig door wat je moet doen
  • Haak je af als het te moeilijk wordt of als je een fout maakt
  • Heb je even tijd nodig voordat je kunt beginnen
  • Kijk je je werk nog even na of leg je het weg als je klaar bent
  • Begin je heel enthousiast en stop je als het saai wordt
  • Kun je volhouden en doorgaan ook als het tegenzit
  • enz.. enz

Wat het mooie is aan een strategie is dat wij mensen gewoontedieren zijn.
Op een dag merkte ik een prachtige overeenkomst op over hoe kinderen leren fietsen. En na verloop van tijd leek er zelfs een overeenkomst te zijn met hoe kinderen worden geboren.

Illustratief was het kind wat een wat moeizame geboorte had gehad.
Hij had veel tijd nodig om aan veranderingen te wennen en vertelde me zelfs dat dit meestal drie maanden duurde.
Toen ik hem vroeg wanneer de drie maanden om zouden zijn voor zijn probleem waarvoor hij bij me kwam, vertelde hij me dat dit nog 2 weken zou duren.
Onze gezamenlijke conclusie was toen dat hij een afspraak voor niets had en dat het over 2 weken wel opgelost zou zijn.

Met leren gaat het net zo:

  • Pak je het slim aan, blijf dit doen
  • Herken je dat je een steun in de rug nodig hebt bij moeilijke opgaven, vraag dan hulp
  • Heb je de neiging om als een speer door de lessen heen te gaan, doe het wat langzamer
  • Heb je de neiging weer in je veilige holletje te kruipen, neem de uitdaging aan wat er te beleven is

Het is dus zinnig om te onderzoeken welke aanpak een kind heeft. Is dat handig dan houd je het zo, maar het kan wijs zijn om gedurende je leven verschillende strategieën van aanpak te leren.
Wanneer je bij het leren een verschillend aanpak hanteert, kun je hogere cijfers halen als je doet wat van nature bij je past.

Wat is een leerstijl?

Leerstijlen worden al snel verward met leerstrategieën. Het is echter totaal iets anders.
Leerstijlen gaat over hoe je lesstof verwerkt en hoe je je hersenen en je zintuigen gebruikt. Je hebt het dan bijvoorbeeld over:

  • Beelddenken
  • Leren door luisteren
  • Leren met je linkerhersenhelft of met je rechterhersenhelft
  • Leren door te doen

Dat is totaal iets anders. Bovendien wordt er hier vaak een beroep gedaan op de leerkracht. Deze zou lesstof vooral via beeld, geluid of doe opdrachten moeten aanbieden.

Daarnaast zijn er nog de leerstijlen van Gardner die gaan over nog meer talenten zoals muziekgevoeligheid, taal, rekenen, samen of alleen, beeldleren, leren door te doen of leren op gevoel. Ook deze leerstijlen zijn omstreden en dat ligt voor mijn gevoel eraan dat mensen zijn geneigd tot diagnosticeren. En niemand is alleen het ene of het andere.

En dan wordt het spannend en vallen de wetenschapper over elkaar heen.
Want zowel voor als tegen leerstijlen is van alles in te brengen. Immers men spreekt elkaar tegen of we wel echt alleen kunnen leren vanuit een linker of rechterhersenhelft. Of dat je een beelddenker bent of een wiskundige.
De leerstijlen zoals ze genoemd worden in de theorie sluiten iets van andere leerstijlen buiten. Er wordt dan een soort van diagnose gesteld dat je iets bent. En dat suggereert dat dit in je persoonlijkheid zit en een aangeboren eigenschap.
De ene zegt dat het volstrekte onzin is en de ander gelooft er heilig in.

Waar ik wel in geloof en waarvan ik zie dat het werkt

Ik zag in de loop der jaren een enorme differentiatie in hoe kinderen hun taken aanpakken. Het ene kind is meer geneigd tot een visuele leerstijl en het andere kind pakt het meer rekenkundig of taalkundig aan.
Ik heb nog nooit een kind of volwassene op één leerstijl kunnen betrappen.
Wel op een voorkeur.
En zoals het met een strategie is, kun je ontdekken of iets voor je werkt of dat het tegen je werkt. Werkt het voor je, dan doe je er meer van. Werkt het niet, dan vind je een andere manier.

Wat we bij Ik leer leren doen is ontdekken wat de primaire leerstijl van een kind is. Daar komen vaak meerdere stijlen uit en dan is het handig om te ontdekken voor welk vak een stijl meer of minder handig is.
Haal je hoge cijfers, dan pak je het waarschijnlijk slim aan en past dit bij je leerstijl.
Haal je op een vak lage cijfers dan kun je onderzoeken welke manieren er meer zijn om je in te bekwamen.
Gardner noemde dit matching en stretching:  Je sluit aan bij wat gemakkelijk gaat en daagt uit om andere manieren te onderzoeken en je eigen te maken die ook zorgen voor resultaat.

En in de laatste les van Ik leer leren prikken we de discussie over de leerstijlen door. We oefenen woordjes in verschillende leerstijltesten en kijken waar de hoogste score is.

Bij het doorvragen hoe iemand de woordjes het beste heeft onthouden, blijkt elke keer opnieuw dat niet alleen de leerstijl uitmaakt voor het resultaat, maar ook vooral de leerstrategie en verschillende geheugentechnieken.

En voordat we alle leraren en coaches in een leerstijl mal duwen, lijkt het mij zinvol om kinderen bewust te maken van hun leerstijl en hun leerstrategie zodat ze een keuze hebben.
En de praktijk leert dat daarmee ook veel problemen op het gebied van concentratie, faalangst en motivatie verdwijnen.
Wil je meer weten over Ik leer leren, kijk dan op de website en vind daar ook een trainer die kinderen, pubers en jongeren helpt bij jou in de buurt!

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: Wie flexibel is, krijgt meer
Lees ook: 13 redenen voor concentratieverlies en onoplettendheid
Lees ook: Het slagveld van Havo 2 en Vwo 2
Lees ook: Luikjes open of dicht: Je hersenen gebruiken
Bekijk ook het filmpje: Leren als een vlinder: De beelddenker
Bekijk ook het filmpje: Leren als een bever: De doener
Bekijk ook het filmpje: Leren als een buizerd Strategie en logica
Bekijk ook het filmpje: Leren als een dolfijn: Hooggevoelig
Bekijk ook het filmpje: Leren als en giraf: Introvert
Bekijk ook het filmpje: Leren als een aap: Extravert
Bekijk ook het filmpje: Leren als een schildpad: Ritme en klanken
Bekijk ook het filmpje: Leren als een papegaai: Praatjesmaker
Bekijk ook het filmpje: Leren als een kameleon: De alleskunner

De illustratie is van Studio Staalkaart.

Geplaatst in Dyslexie en dyscalculie, Ik leer leren trainers, Leerproblemen, leerstijlen | Een reactie plaatsen