Uit de KWINK: mijn kind zit niet goed in zijn vel

Geplaatst in gepubliceerde artikelen | Een reactie plaatsen

Hoe gaat het eigenlijk met JOU?

Hoe kan het dat de meest belangrijke vraag zo zelden wordt gesteld?
Denken we er niet aan of zijn we bang voor het antwoord?
Zijn we misschien zo aan het meedenken over oplossingen en aan het meedenken hoe problemen opgelost moeten worden?
En geven we allerlei adviezen waarvan we denken dat die zullen helpen?
En kunnen we het uithouden om te blijven luisteren als het moeilijk is?

Als je kind een zorgenkind is

Wanneer er zorgen zijn rondom je kind door bijvoorbeeld ziekte, emotionele problemen of gedragsproblemen waar je kind last van heeft, dan wordt het dagelijks leven soms een grote wildernis om het bestaan.
Niets is meer vanzelfsprekend en vaak moet je voor de kleinste, en voor anderen meest normale zaken, een oplossing vinden.
Regelmatig worden ouders geconfronteerd met een lange rij aan deskundigen en hulpverleners die meedenken en meehelpen om het leven van het kind op de rails te krijgen. Ouders worden soms heen en weer geslingerd tussen hoop en wanhoop en tegenstrijdige adviezen.
De agenda wordt bepaald door afspraken met specialisten. Het vraagt meestal veel flexibiliteit om alle ballen in de lucht te houden. Naast je werk, de vele afspraken, je gezin draaiende houden en oppas voor de andere kinderen te vinden om er voor je zorgenkind te kunnen zijn, vraagt veel organisatie talen.
En dan hebben we het nog niet over het slaaptekort wat je vaak oploopt door je zorgen en onderbroken nachten.

De omgeving

De omgeving van een zorgenkind heeft vaak geen idee hoe zwaar het kan zijn om iedere dag opnieuw de energie op te brengen om de dagen door te komen.
Zorgen en stress kunnen vat krijgen op het psychologisch en lichamelijk welbevinden van een heel gezin.
Vooral als de zorgen om een kind lang aanhouden, zwakt de hulp en steun uit de omgeving vaak af. Wanneer de zorg nog vrij ‘nieuw’ is, is er vaak vanuit directe en wat verdere omgeving veel belangstelling en ondersteuning voor het gezin.
Duurt de toestand langer dan ebt die belangstelling af en hoort het er een beetje bij.
We vergeten bijna wat er aan de hand is omdat het kind met zijn bijzonderheid al tot de normale gang van zaken hoort en we als het ware vergeten dat er iets aan de hand is.
De letterlijke en figuurlijke steun valt meestal weg en ouders en broertjes en zusjes willen niet zeuren en ook bij hen treedt een zekere gewenning op over het zorgenkind en alles wat daarbij hoort.
Zo modderen vele gezinnen door met perioden van meer of minder crisis.

En dan komt die ene vraag

Als ouders en broertjes en zusjes een beetje geluk hebben, komt er op een dag iemand die vraagt:

‘En hoe gaat het nu met JOU?’

Wat er meestal gebeurt, is dat de ouder of het broertje of zusje begint te ratelen over hoe het met het zorgenkind gaat en welke dagelijkse beslommeringen op dat moment aan de orde zijn.
Als het goed is, onderbreekt de vragensteller het verhaal en zegt:

‘Nee, ik bedoelde, hoe gaat het nu met JOU?’

Vaak komt er dan een hapering en een gestamel met een:

‘Ja, wel goed hoor.’

Als de vragensteller echt geïnteresseerd is en echt wil weten hoe het is, zal deze doorzetten met een vervolgvraag:

‘Hoe houd je het vol?’

en

‘Hoe lukt het je alle ballen in de lucht te houden?’

en nogmaals

‘Hoe gaat het echt met je?’

Wat gebeurt er door deze vragen?

Meestal slaan deze vragen in als een bom.
Immers meestal wordt er niet gevraagd hoe het met ouders en een broertje of zusje gaat en gaat alle aandacht naar het zorgenkind.
Ook ouders en broertjes en zusjes zelf staan er meestal niet bij stil hoe het met hen zelf gaat.
Immers, ze moeten door of het nu gemakkelijk is of niet want er komt steeds weer een nieuwe dag.
In eerste instantie zie en hoor je dan ook dat iemand niet werkelijk kan zeggen hoe het nu echt gaat. Omdat ze daar niet echt bij stil staan en ze vaak ook nog vinden dat ze niet mogen klagen. De meeste mensen zijn vechters geworden, al dan niet openlijk of van binnen.
Ze vinden vaak ook dat ze niet mogen klagen. Voor ouders is het immers hun plicht om het beste na te streven en broertjes en zusje mogen niet klagen want zij boffen met hun gezondheid en hebben het lang zo zwaar niet als het zorgenkind.
Zo kan het gebeuren dat de gezinsleden er al lang niet meer bij stil staan hoe het werkelijk met hen gaat.

Omdat niemand ernaar vraagt………

Wat kunnen we doen

Wanneer we in onze omgeving een gezin kennen wat het zwaar heeft, kunnen we beginnen om de moed te hebben om de ander eens open in de ogen te kijken.
We kunnen de vermoeidheid in de ogen lezen en de diepe of ondiepe rimpels in het gezicht waarnemen.
We kunnen luisteren naar de boodschap van de stem. Hoe krachtig is deze?
We kunnen kijken naar de lichaamshouding. Is deze energiek of lijkt er een last op de schouders te drukken?

Wanneer we waarnemen dat er vermoeidheid lijkt te spelen of gewoon willen weten hoe het werkelijk gaat en hoe deze mens het redt met de bijzonderheden in het gezin, kunnen we gewoon de vraag stellen hoe het gaat.

En dan is het wijs om ons geen zand in de ogen te laten strooien door te luisteren naar het standaard verhaal, maar om door te vragen.
En als het tot de ander doordringt dat de vraag echt en serieus is het uit te houden als de sluisdeuren van verdriet open gaan.
En innerlijk aanwezig te blijven zolang de ander de behoefte voelt om te uiten hoe het echt met hem gaat.

Als degene die de zorg heeft zich eindelijk eens kan uiten, maakt het zoveel verschil voor het zorgenkind.
Immers als het de ouders en broertjes en zusjes goed gaat, kunnen ze ook vaak net een beetje beter omgaan met de stress van alle zorg.

Want hoe verdrietig is het eigenlijk dat ik in mijn praktijk met regelmaat hoor dat het de eerste keer is dat iemand deze vraag heeft gehoord.
Dusss….. Laten we de meest belangrijke vraag gewoon stellen.
Hij is zo waardevol.

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: 9 zorgen over kinderen van deze tijd
Lees ook: Wat als je kind niet goed in zijn vel zit?
Lees ook: Wat als er iets ergs gebeurt met onze kinderen?
Lees ook: Je kind geven wat je zelf hebt gemist
Bekijk ook: Voorkom dat kinderen zich zorgen maken
Bekijk ook: Kinderen die niet praten

De illustratie is van Kitty Bakker

Geplaatst in Stof tot nadenken, Uit de praktijk | Een reactie plaatsen

Time management

De executieve functie time-management is een belangrijke vaardigheid om te leren managen en omgaan met tijd.

Als je je bewust bent van het verstrijken van tijd, leer je taken die je moet doen verdelen over de tijd die je hebt.

Je kunt ook leren inschatten hoeveel tijd een taak neemt en hoe lang je ergens over wilt doen waardoor je je deadlines kunt halen en op tijd je afspraken na kunt komen.

Bekijk ook:  alle executieve functies

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Geplaatst in executieve functies, filmpjes | Een reactie plaatsen

Schaalwandelen: Werken met de schaalvraag

Een prachtige techniek om te gebruiken bij het coachen is het zogenaamde schaalwandelen. Voor allerlei hulpvragen kun je deze techniek gebruiken zoals bij faalangst, motivatie, weerbaarheid, vriendjes maken, 10-20 kilo afvallen en noem maar op.
In deze video krijg je stap voor stap uitgelegd hoe je dit aanpakt.

Geplaatst in filmpjes, Methodieken in de praktijk | Een reactie plaatsen

Geloof jij ook in de onzin van leerstijlen?

Is dat wel wetenschappelijk bewezen?
Die vraag komt met regelmaat terug als we het hebben over het programma Ik leer leren.
En Nee, volgens mij is het niet wetenschappelijk bewezen.
Althans niet door mij en misschien onderdelen ervan wel door anderen.

Als je echter de vraag stelt: ‘Werkt het?’ dan geef ik je een zeer volmondig JAAA.
Er zit nog best een kloof tussen iets wat werkt en iets wat wetenschappelijk bewezen is.
Immers wetenschappelijk onderzoek spreekt elkaar best vaak tegen.
Zeker als je het over leren hebt.

Wat is leren?

Als je gaat bedenken wat leren is, gaat het meestal over het je eigen maken van kennis die je vervolgens kunt toepassen in vaardigheden en gedrag.
Je kunt bewust leren en onbewust leren waarbij dingen automatisch lijken te gaan. Voor bewust leren moet je je inspannen en is herhaling nodig.
Leren gaat over betekenis geven, herkennen, associëren, onderlinge verbanden begrijpen en dat alles toepassen.
Dat is nogal wat en doen we ons hele leven door.
Als we het over leren hebben, gaat het echter meestal over kinderen die schoolse taken moeten leren.

Wat kan er mis gaan met leren?

We maken vaak de fout te denken dat de inhoud van de lesstof zorgt voor storingen in het leerproces.
Niets is minder waar.
Wanneer en kind, puber of volwassene alle seinen op groen heeft, gaat de inhoud erin als koek.
Als het dus niet om de inhoud gaat, is er iets anders aan de hand.
Door honderden kinderen te coachen op leergebied viel het me op dat de voorwaarden voor leren in orde moeten zijn om überhaupt kennis je eigen te kunnen maken.
Steeds opnieuw kwamen een paar onderwerpen naar voren:

  • Leerstrategie die niet helpend is
  • Leerstijl die niet past bij het kind of bij het vak
  • concentratiemoeilijkheden
  • faalangst of een idee van faalangst of zogenaamde fixed mindset
  • motivatieproblemen die vrijwel altijd te maken hebben met niet weten hoe en waar iets voor nodig kan zijn
  • Alles op het gebied van regulatie van emoties en plannen en organiseren; de zogenaamde executieve functies

Wat als leren niet gaat?

Als het leren niet gaat, ligt het dus meestal aan bovengenoemde zaken samen met de ideeën die kinderen en hun ouders hebben over zichzelf en over leren.
We zijn geneigd naar het zoeken naar een oorzaak als zaken niet lopen zoals we zouden willen.
Echter, zo’n diagnose helpt meestal geen steek verder omdat je eigenlijk een oplossing wilt.
En dan moet je gaan onderzoeken waardoor iets WEL beter gaat en waarom het NOG niet goed lukt.
Dan kom je heel vaak uit bij leerstrategie en leerstijl.

Wat is een leerstrategie?

Een leerstrategie is hoe je iets aanpakt.En daar zit een zeer grote diversiteit in. Je kunt het bovendien handig aanpakken of onhandig.
Een paar voorbeelden:

  • Begin je bij het begin en werk je dan door tot je klaar bent
  • Kun je je aandacht op je taak richten en je werk organiseren
  • Kijk je eerst even vluchtig door wat je moet doen
  • Haak je af als het te moeilijk wordt of als je een fout maakt
  • Heb je even tijd nodig voordat je kunt beginnen
  • Kijk je je werk nog even na of leg je het weg als je klaar bent
  • Begin je heel enthousiast en stop je als het saai wordt
  • Kun je volhouden en doorgaan ook als het tegenzit
  • enz.. enz

Wat het mooie is aan een strategie is dat wij mensen gewoontedieren zijn.
Op een dag merkte ik een prachtige overeenkomst op over hoe kinderen leren fietsen. En na verloop van tijd leek er zelfs een overeenkomst te zijn met hoe kinderen worden geboren.

Illustratief was het kind wat een wat moeizame geboorte had gehad.
Hij had veel tijd nodig om aan veranderingen te wennen en vertelde me zelfs dat dit meestal drie maanden duurde.
Toen ik hem vroeg wanneer de drie maanden om zouden zijn voor zijn probleem waarvoor hij bij me kwam, vertelde hij me dat dit nog 2 weken zou duren.
Onze gezamenlijke conclusie was toen dat hij een afspraak voor niets had en dat het over 2 weken wel opgelost zou zijn.

Met leren gaat het net zo:

  • Pak je het slim aan, blijf dit doen
  • Herken je dat je een steun in de rug nodig hebt bij moeilijke opgaven, vraag dan hulp
  • Heb je de neiging om als een speer door de lessen heen te gaan, doe het wat langzamer
  • Heb je de neiging weer in je veilige holletje te kruipen, neem de uitdaging aan wat er te beleven is

Het is dus zinnig om te onderzoeken welke aanpak een kind heeft. Is dat handig dan houd je het zo, maar het kan wijs zijn om gedurende je leven verschillende strategieën van aanpak te leren.
Wanneer je bij het leren een verschillend aanpak hanteert, kun je hogere cijfers halen als je doet wat van nature bij je past.

Wat is een leerstijl?

Leerstijlen worden al snel verward met leerstrategieën. Het is echter totaal iets anders.
Leerstijlen gaat over hoe je lesstof verwerkt en hoe je je hersenen en je zintuigen gebruikt. Je hebt het dan bijvoorbeeld over:

  • Beelddenken
  • Leren door luisteren
  • Leren met je linkerhersenhelft of met je rechterhersenhelft
  • Leren door te doen

Dat is totaal iets anders. Bovendien wordt er hier vaak een beroep gedaan op de leerkracht. Deze zou lesstof vooral via beeld, geluid of doe opdrachten moeten aanbieden.

Daarnaast zijn er nog de leerstijlen van Gardner die gaan over nog meer talenten zoals muziekgevoeligheid, taal, rekenen, samen of alleen, beeldleren, leren door te doen of leren op gevoel. Ook deze leerstijlen zijn omstreden en dat ligt voor mijn gevoel eraan dat mensen zijn geneigd tot diagnosticeren. En niemand is alleen het ene of het andere.

En dan wordt het spannend en vallen de wetenschapper over elkaar heen.
Want zowel voor als tegen leerstijlen is van alles in te brengen. Immers men spreekt elkaar tegen of we wel echt alleen kunnen leren vanuit een linker of rechterhersenhelft. Of dat je een beelddenker bent of een wiskundige.
De leerstijlen zoals ze genoemd worden in de theorie sluiten iets van andere leerstijlen buiten. Er wordt dan een soort van diagnose gesteld dat je iets bent. En dat suggereert dat dit in je persoonlijkheid zit en een aangeboren eigenschap.
De ene zegt dat het volstrekte onzin is en de ander gelooft er heilig in.

Waar ik wel in geloof en waarvan ik zie dat het werkt

Ik zag in de loop der jaren een enorme differentiatie in hoe kinderen hun taken aanpakken. Het ene kind is meer geneigd tot een visuele leerstijl en het andere kind pakt het meer rekenkundig of taalkundig aan.
Ik heb nog nooit een kind of volwassene op één leerstijl kunnen betrappen.
Wel op een voorkeur.
En zoals het met een strategie is, kun je ontdekken of iets voor je werkt of dat het tegen je werkt. Werkt het voor je, dan doe je er meer van. Werkt het niet, dan vind je een andere manier.

Wat we bij Ik leer leren doen is ontdekken wat de primaire leerstijl van een kind is. Daar komen vaak meerdere stijlen uit en dan is het handig om te ontdekken voor welk vak een stijl meer of minder handig is.
Haal je hoge cijfers, dan pak je het waarschijnlijk slim aan en past dit bij je leerstijl.
Haal je op een vak lage cijfers dan kun je onderzoeken welke manieren er meer zijn om je in te bekwamen.
Gardner noemde dit matching en stretching:  Je sluit aan bij wat gemakkelijk gaat en daagt uit om andere manieren te onderzoeken en je eigen te maken die ook zorgen voor resultaat.

En in de laatste les van Ik leer leren prikken we de discussie over de leerstijlen door. We oefenen woordjes in verschillende leerstijltesten en kijken waar de hoogste score is.

Bij het doorvragen hoe iemand de woordjes het beste heeft onthouden, blijkt elke keer opnieuw dat niet alleen de leerstijl uitmaakt voor het resultaat, maar ook vooral de leerstrategie en verschillende geheugentechnieken.

En voordat we alle leraren en coaches in een leerstijl mal duwen, lijkt het mij zinvol om kinderen bewust te maken van hun leerstijl en hun leerstrategie zodat ze een keuze hebben.
En de praktijk leert dat daarmee ook veel problemen op het gebied van concentratie, faalangst en motivatie verdwijnen.
Wil je meer weten over Ik leer leren, kijk dan op de website en vind daar ook een trainer die kinderen, pubers en jongeren helpt bij jou in de buurt!

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: Wie flexibel is, krijgt meer
Lees ook: 13 redenen voor concentratieverlies en onoplettendheid
Lees ook: Het slagveld van Havo 2 en Vwo 2
Lees ook: Luikjes open of dicht: Je hersenen gebruiken
Bekijk ook het filmpje: Leren als een vlinder: De beelddenker
Bekijk ook het filmpje: Leren als een bever: De doener
Bekijk ook het filmpje: Leren als een buizerd Strategie en logica
Bekijk ook het filmpje: Leren als een dolfijn: Hooggevoelig
Bekijk ook het filmpje: Leren als en giraf: Introvert
Bekijk ook het filmpje: Leren als een aap: Extravert
Bekijk ook het filmpje: Leren als een schildpad: Ritme en klanken
Bekijk ook het filmpje: Leren als een papegaai: Praatjesmaker
Bekijk ook het filmpje: Leren als een kameleon: De alleskunner

De illustratie is van Studio Staalkaart.

Geplaatst in Dyslexie en dyscalculie, Ik leer leren trainers, Leerproblemen, leerstijlen | Een reactie plaatsen

Executieve functies: Plannen en organiseren

Plannen en organiseren is een belangrijke vaardigheid die kinderen vooral nodig hebben op het voortgezet onderwijs als ze verantwoordelijk worden voor hun huiswerk en hun resultaten.
Ook in je volwassen leven kun je veel voordeel hebben als je goed kunt plannen en organiseren.
Hoe leer je deze executieve functie en wat is het eigenlijk?

Bekijk ook:  alle executieve functies

Geplaatst in executieve functies, filmpjes, leerstijlen | Een reactie plaatsen

Wat als faalangst niet bestaat?

Faalangst lijkt inmiddels wel op nummer één te staan voor hulpvragen op het gebied van leren.
En laten we eerlijk zijn, wat moet je ermee?
Als coach kan ik er niets mee zolang ik niet weet waardoor een kind of puber wordt gehinderd.
En als je éénmaal weet wat werkelijk het probleem is, kun je concreet aan de slag gaan.
Dus zullen we stoppen met het etiketje faalangst en gewoon weer aan het werk gaan met datgene wat het kind of puber lastig vind?

 

Geplaatst in Faalangst, filmpjes | Een reactie plaatsen

14 leidende principes voor succesvol coachen

Praktijkdagen zijn een geweldig middel om samen te ontdekken wat werkelijk goed werkt tijdens coaching en wat er nodig is om een klant in beweging te brengen zodat die weer verder kan.

Onlangs organiseerde ik 2 praktijkdagen voor het werken met matjes. Dit is een techniek die ik veel gebruik en die op een hele snelle manier mensen tot de kern brengt en motiveert tot verandering en verbetering.

Een matje (of kleedje of oude krant of kussen of wat er maar voorhanden is…) kan alles worden zodra je het in je hand hebt. Het kan als metafoor dienen bij pubers voor een vak waar een onvoldoende op is, voor motivatie, voor die leerkracht waar je moeite mee hebt, voor uitgaan en noem maar op. Voor ouders kan het de boosheid van hun kind zijn, de eigen onmacht, het werk, je inspanning en alles wat voelt als een probleem. En bovenal kan een matje iedere vorm aannemen van een angst.
Vervolgens ontdek je door beweging wat je met het matje wilt, wat het matje van jou wil, wat er nodig is en waar het naar toe moet en welke elementen eventueel ontbreken of toegevoegd moeten worden.
En vrijwel altijd is er binnen vijftien tot dertig minuten helderheid over de betreffende kwestie, zijn er nieuwe inzichten en bovenal is er een aanzet tot actie.

Welke principes zijn helpend bij coaching

Frappant is dat ieder keer opnieuw tijdens praktijkoefeningen dezelfde principes een rol spelen. Ik noem ze één voor één en ze zijn allen even belangrijk.

Laat de klant staan

We hebben het idee gekregen dat problemen pratend op te lossen zijn. Wanneer je echter gaat staan, gebeuren er hele andere dingen. De coach kan het lijf observeren en opmerkzaam maken op gewaarwordingen en lichaamshoudingen.
Ons lijf is vele malen wijzer dan ons hoofd en de goede observator ziet en merkt wat het lijf en het gezicht vertellen in plaats van de woorden.
Wanneer je er als coach naast staat, is de klant bovendien vrij in zijn blikveld en voorkom je sociaal wenselijke antwoorden door het oogcontact.
Bovendien is het gemakkelijk om de bewegingen te maken die de klant benoemt. Bijvoorbeeld: ‘Ik moet een stap zetten’ is gemakkelijker direct uit te voeren als je staat dan als je zit. En juist die beweging is ongelooflijk helpend tijdens coaching.

Focus op wat werkt en op de toekomst

Onze neiging om de oorzaak van problemen te zoeken is vrijwel altijd volstrekt zinloos. Het leidt meestal tot je akelig en schuldig voelen en je blijft maar informatie geven over dat wat er niet in orde is of was.
Wanneer je de focus verlegt naar wat er goed gaat en wat wel werkt en wat je wel wilt, openen er perspectieven. Er komt nieuwe energie die letterlijk en figuurlijk opgemerkt kan worden. Mensen voelen zich weer sterk en competent en er wordt een gebied geopend voor nog meer helpende strategieën.

Doorzetten en doorvragen tot de kern

Dit principe leidt ertoe dat je niets voor waar aanneemt en steeds een laagje verder afpelt. Als je klant geen antwoord weet, ga jij het invullen en checken of het klopt. Iedere bewering trek je in twijfel en je wilt weten wat ermee wordt bedoeld en of de bewering werkelijk klopt. Je vraagt wat het effect van iets is, wat het oplevert, wat er beter zou kunnen en op welke manieren dingen aangepakt zijn en of dat ook nog anders had gekund. Je daagt uit om letterlijk stappen te nemen.

Tijd nemen om klant na te laten denken

Wanneer we een probleem hebben, blijven we met onze gedachten meestal hangen in het zelfde denkcirkeltje. Net zoals die vastgelopen langspeelplaat van vroeger. Wanneer we naast de klant staan en samen een beetje in het luchtledige staren, heeft de klant alle tijd om na te denken en je vragen, provocaties, opmerkingen en uitdagingen op zich in te laten werken. Doordat er geen oogcontact is, is er alle tijd om stil te zijn en het proces zich te laten ontvouwen.
Als de stilte te lang duurt of wanneer je je afvraagt of de klant nog wel innerlijk aanwezig is, kun je altijd vragen: ‘Wat gebeurt er nu’. Zo kom je weer letterlijk en figuurlijk een stapje verder.

Wat we niet willen, moeten we onder ogen zien

Dit is ook zo’n prachtig principe wat altijd raak scoort.
We willen geen problemen, boosheid, negativiteit en alles waar we niet blij van worden. Als je werkt met een matje is dit meestal de eerste beweging. Het matje wordt soms zelfs met geweld ver weg gegooid.
En wat is er juist nodig?
Juist!
We moeten onder ogen zien wat onze zwarte, angstige, boze, gemene, valse  meningen, gedachten en gevoelens zijn. Benoem wat er is en wat de gedachten en gevoelens zijn, ook al is het niet gepast en juist als het verborgen is.
Dat is de enige uitweg uit de problemen. Als coach moet je hier vaak een actieve houding aannemen om voor te zeggen wat je denkt wat je klant denkt of wil en niet voor zichzelf bewust durft te maken.
Dit betekent dat we het tegenovergestelde van de neiging die we hebben, moeten doen. Dit is het meest noodzakelijk om in het reine te komen met onszelf en onze problemen.
Concreet betekent dit dat je uitspreekt (bijvoorbeeld tegen een matje want dat is net even gemakkelijker) dat je bang bent, dat je stikjaloers bent, dat je dat kind in je klas echt een rotkind vindt en alles waarvan je vindt dat je dit niet mag vinden, voelen of denken.
Wanneer je voor je zelf ten diepste erkent wat er is, geeft dat ongelooflijk veel ruimte. Je ziet dan dat iemand daarna de toenadering kan vinden om het probleem op te lossen. Het is fascinerend wat erkenning teweeg kan brengen!
Misschien is dit wel het belangrijkste principe om je beter te voelen en tot heling te komen.

Verleden-heden-toekomst

Ieder mens heeft een verleden en een toekomst. Het is bewezen dat wij als mens het meest vertoeven in het verleden of de toekomst. Afhankelijk van je voorkeur zijn je gedachten het meest elders en het minst in het nu.
Het is niet voor niets dat mindfulness zo populair is omdat we allen behoefte hebben aan rust en harmonie in het nu.
Problemen hebben hun bron altijd in het verleden met angst voor de toekomst. In het nu is alles zoals het is.
Wat je met matjes heel mooi kunt doen is een zogenaamde boedelscheiding uitvoeren. Deze boedelscheiding kun je uitvoeren door mee te nemen naar de toekomst wat helpend is en dat wat niet helpend achter je te laten.
Als je benoemt wat het is en weer letterlijk de beweging maakt, is dat ongelooflijk helpend.

Herkaderen

Omdat je klant meestal zo vast loopt in zijn denken en voelen over het probleem, kun jij helpen met de langspeelplaat weer door te laten spelen.
Dit doe je door de andere kant van het probleem te schetsen, door de voordelen te benoemen van de problemen, door het op te blazen tot het belachelijke, door een nieuwe betekenis voor te stellen van het probleem, door out of the box te denken en ervoor te zorgen dat het probleem op een andere manier bekeken kan worden.

Kinderen hebben ouders

De belangrijkste mensen in het leven van een kind zijn zijn ouders. Wij moeten altijd de loyaliteit van kinderen naar hun ouders respecteren. Juist als wij moeite hebben met hoe ouders met hun kinderen omgaan, moeten we extra moeite doen om onszelf met dit gegeven te laten dealen. Anders raken we het kind kwijt.
Hoe dan ook moeten ouders een plek hebben. Zelfs letterlijk met matjes als je bijvoorbeeld met een intervisie vraag werkt over je zorg voor het kind en met je verantwoordelijkheid in je functie.

Inhoud is onbelangrijk

We hebben de illusie dat we alles moeten weten van een probleem. Dit is net zoiets als weten wat de oorzaak is. Je coaching wordt veel gemakkelijker en sterker als je niet teveel afleiding hebt van de inhoud van een probleem. De grondleggers van het oplossingsgericht werken, Steve de Shazer en Insoo Kim Berg, hadden al ontdekt dat de focus op het proces van vooruitgang meer oplevert dan veel informatie opvragen.
Wanneer je met de matjes werkt hoef je zelfs het onderwerp van het probleem niet te weten om toch vooruit te komen. Beweging, observeren van gezicht en lijf en oplossingsgerichte vragen zijn voldoende om te komen tot een antwoord op de probleemvraag.
Wie het niet gelooft, daag ik graag uit om het te proberen :-).

Alles is goed

Als coach is het wijs om je niet aan de uitkomst te hechten. Ook al gunnen we iedereen een uitweg, het is niet aan ons om die op te dringen.
Wanneer je een basishouding hebt van niet-weten en jezelf ten dienste stelt alleen voor dit moment van samenwerken, gebeuren er vaak kleine wonderen.
Met dit principe heb je het volle vertrouwen dat het voor de klant precies zo loopt als het moet zijn.

Afstand nemen is helpend

Het is heel helpend om je probleem als een object van een afstandje te bekijken.
Zodra het buiten je is en geëxternaliseerd, kijk je letterlijk anders naar wat je zo lastig vindt dan wanneer het binnenin je woelt.
Er komen andere gedachten op, de ademhaling komt anders op gang en het schept ruimte voor andere gedachten en impulsen.
Het is iedere keer weer zo grappig te zien dat als er een inzicht komt, men vaak letterlijk een stap achteruit doet van het probleem. Onbewust pakt het lijf het op en doet een stap om afstand te creëren.

Erkennen, erkennen erkennen

Al eerder is dit principe genoemd, maar we kunnen het niet vaak genoeg laten weten. Als coach moeten we 90% van de tijd erkenning geven aan de persoon en de persoon helpen om zichzelf en zijn problemen te herkennen en erkennen.
Ouders moeten we helpen om hun kind erkenning te leren geven voor hun behoeftes in plaats van hun kinderen hun zin te geven. Herkenning en erkenning van behoeftes is de snelste weg naar het oplossen van opvoedproblemen zo is mij honderden malen gebleken.
Erkennen is het benoemen van wat er is en benoemen is bewust leren.

De coach moet niet werken

Het is de bedoeling dat een coach lui is. De klant is verantwoordelijk voor het probleem en voor de oplossing. De coach is slechts een soort van gids die zijn kennis, ervaring en expertise inzet om de klant te begeleiden naar meer perspectief zodat de klant de keuze kan maken om zijn probleem anders op te pakken en zo nodig andere keuzes te maken.
Het enige harde werk wat de coach mag doen is het proces bewaken en zorgen dat de expertise groter wordt.

Herken wanneer het klaar is

Het is belangrijk om te weten wanneer je een coaching af kunt sluiten. Dat geeft kracht en maakt dat de klant op het hoogtepunt zelf verder kan.
Wanneer de klant je met een heldere blik in de ogen kijkt en een zucht slaakt, is het proces klaar en kun je afsluiten. Zo nodig kun je helpen door toestemming te geven om uit te ademen en zelf ook stevig uit te ademen waardoor de ander meegaat volgens het leiden-volgen principe.
Wanneer je twijfelt, vraag je je klant of het voldoende is en bij een bevestigend antwoord, kun je vragen of het goed is om op dit moment te stoppen.
Bij weer en JA, sluit je af en bedank je de klant voor zijn vertrouwen.

Fascinerend en bijzonder

Bovengenoemde principes zijn voor mij een leidraad bij het coachen.
Er zullen zeker weer praktijkdagen gepland worden in de toekomst zodat deelnemers zelf de fascinerende en bijzondere werking kunnen ervaren en oefenen met deze manier van werken.
In de opleidingen blijven de matjes gewoon een onderdeel van het reguliere programma.

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: De kindercoach is een stoplichtdenker
Lees ook: Het onzichtbare voordeel van het probleem
Lees ook: De taal in het land van de kindercoach
Lees ook: De reis van de kindercoach
Bekijk ook: Werken met matjes over motivatie
Bekijk ook: Werken met een levenslijn voor pubers

PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.
De illustratie is van Studio Staalkaart.

Geplaatst in Methodieken in de praktijk, Stof tot nadenken, Uit de praktijk | Één reactie

Nieuwsbrief: Elegant je zin krijgen

Het nieuwe jaar is al weer volop in bedrijf.
In de eerste week van het nieuwe jaar hebben we weer een nieuwe serie filmpjes opgenomen voor het komend half jaar.
Er zijn al 2 basisopleidingen voor de kindercoach en opvoedcoach gestart en volgende week is er een eerste verdiepingsmodule over systemisch/contextueel werken.
En we gaan gewoon door met alle opleidingen, de kinderen en hun ouders in de praktijk en met schrijven en filmen.
Ik ben benieuwd wat we allemaal mogen beleven dit jaar.
Laat maar komen.

Onwillige pubers

Ken je ze?
Die pubers die thuis een grote mond geven, bij vrienden over zich heen laten lopen en ruzie maken met leerkrachten.
Je zou ervan gaan zuchten.
Communicatie is iets wat pubers nog moeten leren en finetunen.
Ze laten het ene moment over zich heen lopen, het andere moment heb je oorlog en ze vinden het vaak lastig om op een elegante manier hun zin te krijgen.
En laat dat laatste nu de uitdaging zijn van het weerbaarheidsspel voor pubers.
Het aardige is dat ouders van zo’n puber vaak in dezelfde valkuilen trappen en ook veel leren van het spel.
Wil je individueel met pubers, ouders of in een groep leren werken met het spel?
Er zijn weer nieuwe data gepland voor de workshop in Nijverdal, Hengelo en Zoetermeer.
Tot de zomer zijn er bij mij in Burgum op 7 maart nog een paar plekken beschikbaar.
Dus grijp je kans via de website.

Voor coaches

Iedere coach wil graag helpen en wil graag dat zijn klant een stap verder komt.
Uit de praktijkdagen die eind vorig jaar werden gehouden, bleek uit iedere oefensessie die we deden dat er een aantal leidende principes zijn die je als coach als leidraad kunt gebruiken om verbetering bij de klant te bewerkstelligen.
Ik heb 14 principes geformuleerd. Je kunt ze hier lezen.

Kinderen die sociaal wenselijk gedrag laten zien, vinden veel hulpverleners en leerkrachten lastig. We vinden dan dat het kind niet echt is en willen dat het anders reageert.
Als we zo handelen, kruipt het kind nog meer in zijn schulp. Hoe het wel kan, kun je bekijken in dit filmpje.

Voor ouders

Een zeer veel voorkomende klacht van ouders is dat hun kinderen zo slecht luisteren.
Als ouders met deze hulpvraag komen, zeg ik wel eens: ‘Kinderen die slecht luisteren, hebben ouders die slecht luisteren.
Wat ik hiermee precies bedoel, leg ik uit in deze blog.
En echt, je had het niet gedacht, maar zo werkt het wel!

Angst is eveneens een thema wat voor een grote toeloop zorgt in een kindercoach praktijk. Ik heb geleerd om eerst met ouders om tafel te gaan als een kind angst heeft. Angst kent namelijk een rare ontwikkeling en als ouders weten hoe ze hier handig mee om kunnen gaan, kunnen ze veel leed voorkomen bij hun kind.
Bekijk maar eens het filmpje: Angst wordt snel groter.

Over kinderen

In het leven van kinderen is veel tegenslag. Als kinderen opgroeien, krijgen ze eerst veel te maken met geboden en verboden. Een kind kan nu eenmaal niet al zijn driften uitleven. Dat zou al snel een hoop gedoe geven.
Later in hun leven worden kinderen geconfronteerd met allerlei teleurstellingen: Ze mogen niet meespelen of op een verjaardag komen, er komt ziekte en misschien wel overlijden in de nabijheid.
Om al die levens uitdagingen het hoofd te kunnen bieden is het belangrijk dat een kind veerkracht heeft en leert omgaan met tegenslag.
Over het hoe en wat met betrekking tot leren omgaan met tegenslag lees je deze blog.

Je hebt van die kinderen die haast hebben in dit leven. Zij willen vooruit en kunnen niet wachten tot ze volwassen zijn. Dat dit niet zo handig kan zijn, ligt voor de hand.
Hoe kun je kinderen helpen om zich leeftijdsadequaat op te stellen en een beetje geduld te hebben met groter groeien?
Dat kun je bekijken in dit filmpje wat uitlegt wat je kunt doen.

Veel kinderen hebben last van buipijn en hoofdpijn als ze naar school moeten of wanneer ze iets nieuws moeten doen. Deze pijn voelen kinderen echt, ook al is er medisch niets aan de hand. Het kan vele oorzaken hebben die we uiteraard uiterst serieus moeten nemen.
Hoe je kinderen kunt helpen om te gaan met hoofdpijn en buikpijn leg ik uit in dit filmpje.
Al vele kinderen zijn er op deze manier mee geholpen.

Dit was het weer als start voor het nieuwe jaar.
Dank je wel dat je deze nieuwsbrief hebt willen lezen.
De volgende verschijnt rond maart/april.

Geplaatst in Nieuwsbrieven | Een reactie plaatsen

Buikpijn en hoofdpijn als signaal

Veel kinderen hebben buikpijn of hoofdpijn als ze naar school moeten.
Dit kan soms jarenlang doorgaan.
Als er geen medische reden is voor deze pijnen, kun je onderzoeken wat de betekenis is van deze klachten, hoe je er óók naar kunt kijken en hoe je een oplossing kunt vinden voor deze akelige klachten die vaak een heel gezin in de greep houden.

Kijk voor meer informatie over leren, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Geplaatst in angst, Faalangst, filmpjes | Een reactie plaatsen