Overgaan, afstromen of blijven zitten?

Heftige discussies worden er hier en daar gevoerd tussen ouders en scholen.

De hakken-over-de-sloot-coaching-kinderen zijn bezig met hun inhaalslagen of laten het zitten.

Scholen, huiswerkinstituten en coaches merken het al een paar weken: De laatste loodjes zijn weer bezig.
De kaarten zijn meestal al geschud en de laatste stuiptrekkingen gaan de komende weken plaatsvinden.
Bijna is bekend in welke groep of klas een kind na de zomer zal starten.
En dat gaat hier en daar gepaard met flink rumoer.

Groep 2 of groep 3?

De school carrière begint al vroeg en als het kind 5 of 6 jaar is moet de keus gemaakt worden voor doorstroming of niet.
Het lijkt tegenwoordig wel eens dat we verschrikkelijk veel haast hebben en kinderen zo snel mogelijk met de hoogste cijfers aan het volwassen leven willen laten beginnen.
Veel kinderen kennen al vroeg cijfers en letters omdat daar al heel jong aandacht aan wordt besteed door ouders en voorschoolse opvang.
Maar dat zegt nog niets over schoolrijpheid.
Waar gaat het over als een kind rijp is voor het echte schoolse leven en de overgang kan maken van kleuter naar schoolkind?
In willekeurige volgorde een aantal zaken op rij:

  • Kan het kind het tempo wel aan van steeds schakelen tussen nieuwe lessen?
  • Is de verwerkingssnelheid van het kind al voldoende?
  • Kan het al extra lesstof aan en snapt het kind het ook werkelijk?
  • Is het kind emotioneel stabiel genoeg en barst het niet bij ieder stresssignaal in huilen uit?
  • Begrijpt het kind het spel van de andere kinderen en kan het zich invoegen?
  • Is de woordenschat en de taalverwerking voldoende en snel genoeg?
  • Kan het kind verplichte taken aan of wil het liever spelen?
  • Speelt een kind met leeftijdsgenoten of nog met jongere kinderen?
  • Kan het kind zich voldoende lang concentreren op een taak?
  • Is een kind al leeftijdsadequaat zelfredzzam of heeft het nog veel hulp en steun nodig van de juf?

Peuteren en kleuteren is de basis voor leren

Bovenstaande punten gaan dus helemaal niet over leren, maar over ontwikkeling en in veel discussie is er een misverstand tussen een stabiele ontwikkeling en cognitief leren.
Gelukkig dringt wel steeds meer het besef door hoe onvoorstelbaar belangrijk de peuter en kleuterperioden is voor een stabiele ontwikkeling.
Immers het lijf moet eerst alle begrippen kennen.
Dat wordt geleerd door spelen bijvoorbeeld in de bouwhoek, wat eigenlijk wiskunde is en grenzen en sociaal gedrag worden geleerd in de poppenhoek.
Hogere wiskunde en rekenen leert het lijf begrijpen door koprollen, rollen, springen, klauteren, hard rennen en begrippen als links, rechts, boven, onder en voor en achter door spelletjes met het lijf en bewegen.
Waar er te weinig wordt geoefend met vaardigheden gaat er in de basis een hiaat ontstaan.

En waar in de basis hiaten ontstaan, lopen kinderen vast in groep 5 of 6.
Als coach heb ik inmiddels al bijna 20 jaar de ervaring dat veel leerproblemen samen hangen met hiaten en niet goed ontwikkelde vaardigheden en onderontwikkelde executieve functies.
En hoe jammer is het als kinderen verder op in de basisschool moeten blijven zitten omdat ze het niet trekken?
Hoe mooi was het dan geweest als ze nog een jaartje basis hadden mogen leren in plaats van jarenlang hijgend een hoge lat halen?

Na de basisschool, de eerste drie jaar

En na de basisschool begint voor sommige kinderen alle ellende opnieuw.
Waar veel kinderen zich soepel door de basisschool werken, is het in het 2e leerjaar vaak er op of eronder.
Lesstof wordt meer en er wordt steeds meer verwacht van planningsvaardigheden, flexibilteit, werkgeheugencapaciteit, taakinitiatie, volgehouden aandacht en doorzettingsvermogen.
Huiswerk vraagt veel en alles moet binnen een bepaalde tijd.
Vooral in het 2e leerjaar loopt dan de spanning op en is het echt een noodzaak dat het kind zijn leervaardigheden goed op orde heeft.
Aan het IQ en de inhoud van de lesstof ligt het nog steeds meestal niet.
Opnieuw is het ijkpunt: Hoe staat het ervoor met de ontwikkeling van het kind en welke vaardigheden kan het kind inzetten?

Het voortgezet onderwijs vanaf het derde leerjaar

Naast het 2e leerjaar komt de man met de zeis voor de pubers in 3 vmbo of 4 havo of 5 vwo.
In april/mei en niet te vergeten in de summerschools is er een grote toeloop bij de huiswerkinstituten en coaches met de vraag: Hoe ervoor te zorgen dat het kind doorstroomt naar het volgende leerjaar?
Deze categrotie pubers heeft vaak te maken met een neerwaartse spiraal van lage cijfers en ziet het niet meer zitten.
Ambitie en motivatie zijn het aandachtspunt.
En ook nu weer: Er is vrijwel nooit iets mis met het IQ, leervermogen of de inhoud van de lesstof, maar des te meer met de aanpak, de ontwikkeling en de vaardigheden. En de motivatie die er nu bij komt.

Wat zijn de keuzes?

Ieder schooljaar is er aan het eind dus de het moment hoe het verder gaat met de school carrière .
Wat gaat het worden:

  • Overgaan
  • Afstromen
  • Blijven zitten

De laatste optie: Blijven zitten is tegenwoordig vrijwel geen optie meer.
En hoe jammer is het dat een kind niet meer een adempauze mag hebben om zijn ontwikkeling weer vlot te trekken en zijn vaardigheden aan te scherpen.
Met afstromen is er vaak ook de consequentie van een andere richting voor de toekomst met opleidingen.
Afstromen levert heel veel spanning op omdat het veel deuren sluit voor een verdere studie.
Overgaan levert veel stress op als een kind er slecht voor staat en het eigenlijk bijna niet aankan met hoeveelheid lesstof in combinatie met mogelijkheden, de vaardigheden en de ontwikkeling op dat moment.
Hoe jammer is het dan dat er geen jaartje over gedaan mag worden.

Het taboe?

In alle eerlijkheid vraag ik me wel eens af of we de school carrière  voor onze kinderen niet te belangrijk hebben gemaakt.
Het komt me soms voor of het leven van onze kinderen afhangt van hun cijfers en prestaties op school.
Doen we onze kinderen niet verschrikkelijk tekort als we maar een deel van hun ontwikkeling wat gevangen is in rapportcijfers, zo belangrijk maken?
Zien we dan niet de meest belangrijke zaken van onze kinderen over het hoofd zoals hun sociale vaardigheden, hun empathisch vermogen, hun geweten, hun ethisch besef, hun unieke talenten op alle andere gebieden zoals vaardigheden op creatief terrein, op handvaardig terrein of op onderhandelingsterrein?

Of laten we ons meeslepen door de ratrace en hangt stiekem onze eigenwaarde en ons zelfvertrouwen af van de diploma’s van onze kinderen?

En misschien moet de vraag niet zijn of onze kinderen overgaan, afstromen of blijven zitten, maar moet de vraag zijn: ‘Wat dient ons kind de komende periode het meest voor zijn alghele ontwikkeling en wat zijn de feiten op dit moment

En omdat ik geen antwoorden heb op de vragen die samenhangen met de keuzes voor overgaan, afstromen of blijven zitten, wens ik ieder veel wijsheid om de feiten en de emoties in het belang van het kind op een rij te krijgen zodat het kind zelf ons de weg kan wijzen wat het nodig heeft………..

Ennnnn…… laten we het plezier weer voor op stellen. Het leven gaat al zo snel en als de schooltijd achter de rug is, komt het echte leven waarin we al zoveel moeten.
Mogen onze kinderen nog wat flierefluiten en pleizer maken alsjeblieft?…..

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook:  Het slagveld van havo-2 en vwo-2
Lees ook:  Zelfstandigheid: Hoe leer je dat?
Lees ook:  Iedereen heeft zijn eigen bloeitijd
Lees ook:  Wanneer houden we eens op dat iets leuk moet zijn?
Bekijk ook:  De executieve functies nader bekeken
Bekijk ook:  Motivatie en leerproblemen: Hoe coach je dat?
Bekijk ook:  Het kind wat moeilijk kan starten

PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.
De illustratie is van Bianca Snip.

Geplaatst in executieve functies, Hoogbegaafd, Leerproblemen, Ontwikkeling van kinderen, Opvoeden in deze tijd, Stof tot nadenken | 2 Reacties

Hoe gebruik je een emotie meter?

Een emotiemeter is een erg handig middel om kinderen bewust te maken van escalatie en de-escalatie van emoties.

Daarnaast geeft het aan ouders en andere begeleiders heel veel inzicht wat zij kunnen doen om kinderen te helpen hun emoties te leren reguleren.

Immers wij volwassenen helpen kinderen om te leren hun emoties op een helpende en gezonde manier te uiten.

Wanneer we weten hoe we hier invloed op uit kunnen oefenen, geeft dat veel steun aan kinderen.
In dit nieuwste filmpje één van de manieren waarop ik de emotie meter gebruik bij boosheid.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema
PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.
Geplaatst in Boosheid, filmpjes | Een reactie plaatsen

To game or not to game: Wanneer is mijn kind gameverslaafd?

Zombies zijn het.
Echte zombies.
Holle ogen, bleke gezichten, vadsige of juist broodmagere lijven en verstijfde ledematen die moeizaam bewegen.

Ziedaar, de echte gameverslaafden van welke leeftijd dan ook.
De computer staat vlak bij hen in de buurt en tijd om te eten, te douchen en tijd om iets anders te doen dan gamen hebben ze niet.

Wanneer deze zobies nog thuis wonen is de onderlinge communicatie meestal verworden tot scheldpartijen en verbale agressie.

Het schrikbeeld van de gameverslaving

Bovenstaande omschrijving is wat ouders voor ogen staat als ze mij bezorgd raadplegen of hun kind, meest zoon, misschien gameverslaafd is.
In vele gezinnen is er spanning rondom gamen en dit begint vaak al jong.

Want laten we wel zijn: Gamen is leuk!

Ik word thuis nog steeds geplaagd met het feit dat ik ooit 2 nachten ben doorgegaan met het spel rollercoaster.
Man, man wat was dat verslavend en wat was het geweldig om uit het niets iets te maken wat er voorheen niet was.
Nog hoor ik in gedachten de riedelmuziekjes van dit spel.
Maar na 2 nachten besefte ik wel dat er iets flink aan het mislopen was en heb ik het spel nooit weer gedaan.
Een soort van cold turkey dus.

En vele ouders zullen dit geovel van fascinatie en niet kunnen stoppen kennen en herkennen in het observeren van hun kind.

En dan komt de angst.
En angst is een slechte raadgever.
Die raadgever fluistert in dat je HET moet stoppen.
En dan verliezen we de nuance en kiezen de verkeerde wapens.
Waardoor er een machtsstrijd ontstaat.
En het gamen wint……

Wanneer is er geen sprake van gameverslaving?

Als we de angst buiten de deur weten te houden en onze gamende kinderen een beetje gaan observeren, kunnen we ons aan de feiten houden.

Feiten die helpen een gezond oordeel te hebben over gamen beginnen bij je kind:

  • Heeft je kind een meer open of een meer gesloten karakter?
  • Is er sprake van verslavingsgevoeligheid in het gezin/de familie?
  • In hoeverre kan je kind opgaan in en zich verliezen in activiteiten?

En als je verder de feiten bekijkt, wat zie je dan:

  • Gaat je kind gewoon naar school?
  • Houdt het zich min of meer braaf aan de regels?
  • Wordt er huiswerk gemaakt?
  • Wordt er gesport?
  • Is er genoeg chill tijd met vrienden?
  • Heeft je kind een bijbaantje?
  • Neemt je kind verantwoordelijkheid voor de schooltaken en afspraken die gemaakt worden?
  • Gaat het min of meer verstandig om met geld?
  • Wil je kind nog regelmatig met jou in dezelfde ruimte verkeren?

Als je op het laatste setje vragen minstens 4 keer overtuigend JA kunt zeggen, is het de vraag of je je zorgen moet maken.

Wat is er leuk aan gamen?

Gamen is normaal.
Wij hadden misschien boeken waarin we halve nachten doorlazen of iets anders waar we als puber heel erg veel tijd aan hebben besteed.

In de huidige tijd is gamen een gewoon tijdverdrijf wat ook erg leuk is en waar je veel van kan leren.
Probeer maar eens een spel mee te doen met een groepje kinderen of pubers.
Wedden dat je als een halve zool ergens mijlenver onderaan eindigt?
Met auto spelletjes 10 keer over de kop geslagen en uit de baan geraakt en in veroverspelletjes binnen 10 seconden doodgeknald?

Luister maar eens mee op teamspeak hoeveel lol ze kunnen hebben met een spel en hoe ze moeten samenwerken om een doel te halen. Dat zijn mooie bij effecten van gamen evenals snel reactievermogen ontwikkelen, veel oogbewegingen maken en overzicht leren hebben en snel besluiten kunnen nemen.

Waar moet je alert op zijn met gamen?

Als je kind zich goed ontwikkelt en het is gezond dan kabbelt het leven meestal zachtjes verder.
Je geeft een baby, peuter en kleuter geen messen in handen en als ze koorts krijgen en ziek worden, houd je ze scherp in de gaten.

Zo is het ook met gamen.
Basisschool kinderen moeten na school niet op de bank met een schermpje. Dat is alsof je kleine kinderen een mes in handen duwt.
Tot een jaar of 12 mogen ze heus wel eens aan de ipad of laptop, maar niet eerder dan er echt gespeeld is en het liefst buiten.
En dan ook nog zo kort mogelijk
De ontwikkeling van een kind tot 12 jaar is er niet op gericht om stil te zitten.
De zombie wordt daar geboren omdat het lijf te weinig ervaring lrijgt om zijn taken te doen.

Het is echt een groot risico voor de ontwikkeling van kinderen als ze teveel met een scherm in handen zitten. Dat moet je niet toestaan omdat ze er nog niet aan toe zijn.

Pubers mogen en kunnen meer tijd achter een scherm zitten,  maar ook hier moet je als ouder sommige kinderen begrenzen. Observeer de feiten en het evenwicht voor gevarieerd puberleven.

Dus…. wat te doen als ouder?

Kort door de bocht gezegd: Laat je jonge kind verre blijven van schermpjes en games tot ze dit kunnen hanteren en het leren onder jouw toezicht.
Leer ze op een gegeven moment dit als een mes hanteren. Eerst voor de lol en langzamerhand mag je iets meer.
Je laat je jonge kind toch ook niet elke dag de hele maaltijd voorbereiden met het schillen van de aardappelen, groente en vlees?
Laat het dan ook wegblijven van schermpjes tot ze het aankunnen.

En worden je kinderen wat ouder, steek er dan regelmatig de thermometer in
Lichte verhoging?
Neem je maatregelen.
Koorts?
Bescherm je kind en verdrijf de ziekteverwekker, dat wil zeggen de computer
En let op: Niet teveel paracetamol en aspirine want dat zijn lapmiddelen.
Laat het lijf het zelf uitzieken en dat betekent er dwars doorheen met alle gevolgen van dien.
En dood en doodziek?
Dan is je kind in zombie toestand en rest alleen nog afvoeren met de ambulance voor de intensive care…….

Dussss…. steek die thermometer regelmatig in de toestand van je puber, meest zoon.
Aan heel zo nu en dan een lichte verhoging zal ie zeker niet doodgaan.
Het zou zo maar kunnen dat er zelfs een licht reinigende werking van kan uitgaan als in redelijk overleg met jou als ‘ziekenverzorger’ de kaarten opnieuw geschud worden.

Enneee… luister en kijk eens stiekem en GENIET…..

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Lees ook: Pubers in deze tijd
Lees ook: Leidt een diagnose tot verlamming?
Lees ook: Leren omgaan met boosheid en angst
Lees ook: Waarom moet alles leuk zijn?
Bekijk ook: Executieve functies nader bekeken
Bekijk ook: Heb jij een drama queen in huis?
Bekijk ook: Motivatie en leerproblemen: Hoe ga je daarmee om?

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema
PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.
De illustratie is van Kitty Bakker

Geplaatst in Opinie, Opvoeden in deze tijd, Pubers | Een reactie plaatsen

Volgehouden aandacht en doorzettingsvermogen

Volgehouden aandacht en doorzettingsvermogen zorgen ervoor dat je een taak af kunt maken en dat je je langer met iets bezig kunt houden. Je laat je niet afleiden door prikkels van buitenaf zoals je telefoon, maar gaat door waar je aan begonnen bent. Je bent ook in staat om een doel te kiezen en daarvoor te gaan. Beide competenties zijn belangrijke executieve functies die nodig zijn om succesvol te kunnen functioneren op school en in je werk.

Bekijk ook:  alle executieve functies
Bekijk ook:  Plannen en organiseren
Bekijk ook:  Time-Management
Bekijk ook:  Werkgeheugen
Bekijk ook:  Metacognitie
Bekijk ook:  Emotieregulatie
Bekijk ook:  Taakinitiatie
Bekijk ook:  Flexibiliteit
Bekijk ook:  Reactie-inhibitie

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema
PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.

Geplaatst in executieve functies, filmpjes, Leerproblemen | Een reactie plaatsen

Strongwilled kinderen

Het ene kind heeft een sterkere wil dan de ander.
Tegenwoordig noemen we deze kinderen vaak strong willed kinderen, naar hun sterke wil.

Deze kinderen zijn een enorme uitdaging voor hun ouders, broertjes en zusjes en leerkrachten.
Doordat ze in hun communicatie ook vaak woorden als ‘jij moet en ik wil’ gebruiken, ontstaan er snel machtsconflicten en machtsstrijden met alleen maar verliezers.

Natuurlijk is het van belang om te ontdekken welke behoeftes onder dit dwingende gedrag verstopt zitten. Belangrijk is echter dat kinderen leren anders om te gaan met hun behoeften die ze vertalen in het stellen van eisen.

In dit filmpje een mooie metafoor om met deze kinderen in gesprek te komen.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema
PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.

Geplaatst in angst, Boosheid, Opvoeden in deze tijd, Opvoedtips | Een reactie plaatsen

Executieve functie: Taakinitiatie

De executieve functie taakinitiatie heb je nodig om je werk af te krijgen.
Het gaat er vooral om dat je kunt starten met een taak waar je vooral geen zin in hebt.

Als taakinitiatie goed ontwikkeld is, ben je in staat aan vervelende klusjes te beginnen in het besef dat je op een dag alles af krijgt en dat je niet op ongelegen momenten nog van alles moet doen.

Daarnaast heb je niet iemand nodig die steeds vertelt wat je moet doen omdat je zelf in staat bent te weten wat er moet gebeuren en dit ook uit te voeren.

Bekijk ook:  alle executieve functies
Bekijk ook:  Plannen en organiseren
Bekijk ook:  Time-Management
Bekijk ook:  Werkgeheugen
Bekijk ook:  Metacognitie
Bekijk ook:  Emotieregulatie
Bekijk ook:  Flexibiliteit
Bekijk ook:  Doorzettingsvermogen en volgehouden aandacht
Bekijk ook:  Reactie-inhibitie

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema
PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.

Geplaatst in executieve functies, filmpjes, Ik leer leren trainers, Leerproblemen, leerstijlen | Een reactie plaatsen

Hoe leer je kinderen sociale omgangsvormen

Iedere ouder vindt het belangrijk dat zijn kind een goede indruk achter laat en goede manieren heeft.
Ook willen veel ouders dat hun kind zichzelf kan zijn.
En dit kan nog best lastige situaties opleveren.
Iedere ouder hanteert daarbij zijn eigen normen en waarden zoals een hand geven bij komen en weggaan, dank je wel tegen een moeder van een vriendje zeggen en vooral ook netjes meekomen als ouders willen vertrekken.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema
PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.

Geplaatst in filmpjes | Een reactie plaatsen

Wie ruimt jouw rotzooi op?

Vanmiddag zag ik hem weer.
De man op de fiets met een grijpstok en een vuilniszak.
Regelmatig maakt hij een ronde buiten het dorp om de rotzooi op te ruimen die vooral scholieren om zich heen gooien.
En dan gaat het met name om lege pakjes drinken, blikjes, en snoeppapier. En ik vermoed dat er zelfs zo nu en dan een hondendrol en paardenpoep in zijn zak gaat.
Hoe is het toch mogelijk dat jonge kinderen zo nonchalant met hun omgeving omgaan?
En hoe kan het dat honden- en paardeneigenaren het zo lastig vinden de shit van hun lieveling op te ruimen?
Zijn ze al zo gewend dat anderen hun rotzooi opruimen?

De tijd waarin we leven

Toen ik kind was, kwam er een campagne om de bermen schoon te houden. De auto werd voor velen bereikbaar en kennelijk was het net als nog eerder de gewoonte om je troep om je heen te gooien. Alleen de troep was allang geen natuurlijk materiaal meer zoals klokhuizen en schillen. Het was plastic geworden, wat niet opgenomen wordt in de natuur.
En we leerden ervan en werden bewust van je eigen spullen beheren.
Onze kinderen kregen ook een streng verbod op het om zich heen gooien van rotzooi.
Zowel binnenshuis als buitenshuis.
En dat ging niet alleen om afval, maar ook om het terugzetten van je fiets, het opruimen van je eigen speelgoed en het zorgen voor je eigen huiswerk.

Verantwoordelijkheid

Wanneer we spullen gebruiken, zijn we verantwoordelijk hoe we ermee omgaan. Behandelen we het ruw, zijn we voorzichtig en liefdevol en laten we het respectvol voor onszelf en anderen achter als het gebruik ervan klaar is.

Dit geldt overigens niet alleen voor spullen, maar geldt ook voor elkaar.
Hebben we zorg voor elkaar of gebruiken we elkaar als pionnen?
Als het contact na korte of lange tijd voorbij is, kunnen we elkaar dan loslaten of maken we de ander kapot omdat hij of zij tegenviel in het gebruik?
En voor onszelf, als het ons tegenzit, nemen we dan de verantwoordelijkheid of leggen we de schuld van onze sores bij iemand anders?
En zijn we zelf in staat om tegenslag te lijf te gaan of hebben we iemand nodig om onze problemen op te lossen?

Kinderen leren het niet vanzelf

Het mooie van kinderen is dat ze zo heerlijk egocentrisch zijn.
Vooral peuters en kleuters kunnen geweldig tekeer gaan om hun behoeften te vervullen.
En laten we eerlijk zijn, die lawaai papegaaien zijn soms best lastig te weerstaan.
Want het is ook best vaak schattig hoe ze hun zin proberen te krijgen.
En ach, mama doet het wel snel even want dan is de crisis ook weer bezworen.
En papa vindt het ook fijn als er wat harmonie in huis is want het is allemaal al druk genoeg en dat fietsje is immers zo achter in de auto gekwakt?
En het kind?
Och die laat het zich lekker aanleunen en komt er op zijn dertigste, als hij toch een keer zelfstandig wordt, vanzelf achter dat er toch iets meer bij komt kijken om zelfstandig een huishouden te voeren.

Voor je eigen rotzooi zorgen

En stel je voor dat je even wat verder denkt.
Als je maar steeds je rommel om je heen laat slingeren en achteloos je afval dumpt, wie moet er dan voor zorgen?
Als je dan aan de uitspraak denkt  ‘Wat in je is, is buiten je’  hoe zit het dan met je innerlijke vervuiling?
Als jij je akelig voelt, wie gaat daar dan last van hebben?
Als jij een bende van je relaties hebt gemaakt en mensen gebruikt als pionnen, met wie kan je dan nog schaken als je schaakbord leeg is?

Dan blijft de vraag over of jij een man met een vuilniszak en prikstok nodig hebt.
Of ga je ervoor zorgen dat je achterom kijkt en netjes afscheid neemt van alles wat overbodig is geworden?
Hoe zou het zijn als we onze kinderen weer dat voorbeeld geven?
Je houdt je rommel netjes bij jezelf.
Als het tijd is ga je bedenken wat er mee moet gebeuren.
Als je daar een gewoonte van maakt dan leren je kinderen niet alleen opruimen, wat reuze handig is, maar ook leren ze rekening houden met anderen. Ondertussen leren ze over veerkracht door het uithouden en omgaan met overbodige zaken waar je soms even last van hebt.

En mocht het leven zelf zorgen voor een grote puinhoop door te  groot verdriet of tegenslag, dan is er vast ergens een hulpverlener met vuilniszak en prikstok die je helpt met puin ruimen.

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Deze blog is gepubliceerd in de weekendbijlage van het Friesch Dagblad op 5 mei 2018.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: Opruimen is moeilijk voor peuters en pubers
Lees ook: Wat is je gewoonte in nieuwe situaties?
Lees ook: Kamer opruimen? Zo doet ze het wel
Lees ook: Waarom moeders moeten preken en zeuren
Bekijk ook: Motivatie en leerproblemen, hoe ga je ermee om?
Bekijk ook: Hoe leer je kinderen omgaan met grenzen?

PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.
De illustratie is van Kitty Bakker.

Geplaatst in Bij mij thuis, gepubliceerde artikelen, Gezinszaken, Opinie, Opvoeden in deze tijd, Stof tot nadenken | Een reactie plaatsen

Wanneer houden we eens op met dat iets leuk moet zijn?

Zucht… knettergek zou je ervan worden.
Tegenwoordig moet alles maar leuk zijn.
Van de week las ik weer dat lezen leuk moet zijn omdat kinderen steeds minder lezen.
Dat je überhaupt eerst moet kúnnen lezen om het leuk te kunnen vinden, vergeten we dan voor het gemak even.

En saai is ook al zo iets.
Als het saai is, hoeven kinderen het plotseling niet meer te doen, want niet leuk.
En vervelende huishoudelijke karweitjes hoeven kinderen ook niet meer te doen want dat is niet leuk dus doet Mams het wel even en Paps zet je fiets wel binnen. Want het regent.

En om het leuk te maken thuis en in het onderwijs, wringen we ons in allerlei bochten om lesstof en taken aantrekkelijk te maken.
Lesstof moet op games lijken en we kopen onze kinderen om met geld en goed om zich gewoon fatsoenlijk en empathisch te leren gedragen.
Grrrrrr…

Zeg eens eerlijk…….

  • Heb jij je kind wel eens omgekocht?
  • Heb je het gedrag van je kind wel eens goed gepraat?
  • Sta je ook bij de leerkracht als je vindt dat je kind onrecht is aangedaan of dat je vindt dat een onvoldoende een voldoende had moeten zijn?
  • Vind je samen met je kind dat de leerkracht niet geschikt is?
  • Word je boos op die andere ouder die zijn kind niet met die van jou wil laten spelen?
  • Dramt het andere kind altijd door ten koste van jouw kind?
  • Als de kinderen op school je kind plagen, vraag je dan ook steeds wat er is gebeurd en vind je dan dat juf het moet oplossen met een pestprotocol?
  • Vind je het ook zo sneu dat je puber vroeg uit bed moet terwijl zijn puberhersenen hier niet aan toe zijn?

En zeg eens eerlijk…..

  • Heeft je kind faalangst?
  • Heeft je kind het concentratievermogen van dolle hond?
  • Heeft je kind de motivatie van een luie kat?
  • Heeft je kind weinig veerkracht?

Dan zou het wel eens door bovenstaande punten kunnen komen….. Helaas….

Au….. Oeff…..

Tsja, mooier kunnen we het niet maken.
Eerlijk gezegd durf ik het vaak niet eens meer te zeggen.
Dat van de toekomst.
Als kinderen later moeten gaan werken om hun boterham te verdienen.
En een liefdesrelatie aangaan.
En dat er dan kinderen komen die ouders nodig hebben die voor hen zorgen.
Maar dat die ouders gewend zijn dat dingen leuk moeten zijn.
En dat werken vaak saai en na een paar jaar niet altijd echt leuk meer is omdat de uitdaging eraf is.
En dat de wc schoonmaken ook niet echt fijn is.
En huilende kinderen in de nacht ook nogal vermoeiend zijn.
Dat durf ik dus eigenlijk vaak niet te zeggen tegen die kinderen en hun bezorgde ouders voor mijn neus.
Want die vinden dan dat ik hen niet serieus neem.

En toch….. en toch….

En toch, neem ik ze bloedserieus.
Want ik zie hoe het kind lijdt.
En ik zie hoe bezorgd de ouders zijn.
Dan weet ik dat het kind dat met faalangst, motivatieprobleem en een concentratieprobleem zit, heel vaak niet geleerd heeft om door te zetten.
Om zelf verantwoordelijk te zijn voor zijn acties.
Dat het niet geleerd heeft om te gaan met tegenslag.
Of moeilijk een Nee kan accepteren.
En niet heeft geleerd om schuld te nemen.

Jammerrrrrr……….

Dan zie ik hoe het kind er last van heeft.
En dan gaan we daarmee aan de slag.
We ontdekken wat er nodig is, we erkennen hoe vervelend en moeilijk dingen soms zijn.
We gaan oefenen met wat er te doen is.
En vooral leren we het woordje ‘Jammerrrrrr….’
Want door dat woordje jammer kunnen we voor ons zelf erkennen dat het even tegenzit.
En als we leren accepteren dat het soms doodgewoon even tegenzit en dat dingen soms doodgewoon moeten en soms doodgewoon niet leuk zijn, dan leer je daar best heel veel van.
Onder andere overwin je er dan je faalangst, je concentratieprobleem en je motivatieprobleem mee.
Want oefening baart nog steeds kunst.
En je merkt vooral dat je daardoor iets kunt.
En dan ben je best een beetje trots op je zelf waardoor je een beetje meer zelfwaardering en weerstand krijgt.

Enn.. weet je, terwijl deze blog in mijn hoofd sudderde, was ik aan het haken. Een hobby van veertig jaar geleden. Inmiddels ben ik een nieuw project begonnen na vier dekens.
En, weet je.. die draadjes afhechten. Ik háát het..
Maar ja, wil ik straks een leuk tafelkleed van het dunste garen ever, dan moet ik, ook al vind ik het niet leuk, iedere vijf centimeter twee draadjes afhechten.
Inderdaad.
Zucht…
Om knettergek van te worden.
Maar gelukkig heb ik leren doorzetten als iets niet leuk was.
En dat helpt me nu voor het mooiste project tot dusver.

Ik zou bijna ieder kind een hobby gunnen waarvoor je tot het gaatje moet gaan om resultaat te krijgen.
Gewoon om te leren dat je door oefening en doorzetten je faalangst, je concentratievermogen en je motivatie kunt trainen.
En dat je dan door al dat trainen en oefenen wat soms zo niet leuk was, plotseling merkt dat je ergens plezier in hebt.
En dat het dan plotseling gewoon leuk is om te doen en je de tijd verliest en zelfs op de koop toe neemt dat sommige dingen die erbij horen gewoon even niet leuk zijn.

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Lees ook:  Waarom ruzie tussen kinderen heel nuttig is
Lees ook: Kunnen kinderen zich normaal gedragen?
Lees ook: We tobben wat af met onze kinderen
Lees ook: Kunnen  kinderen leven vanuit hun hart?
Lees ook:  Gun een kind zijn ellende
Bekijk het filmpje: Omgaan met vervelend gedrag
Bekijk het filmpje: Help kinderen zelfstandig te leren nadenken
Bekijk het filmpje: Zo help je kinderen weerbaar te worden
Bekijk het filmpje: Door problemen ontdek je wat je kunt!!

Kijk voor meer informatie over leren, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema
PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.
De illustratie is van Kitty Bakker

Geplaatst in Opinie, Opvoeden in deze tijd, Stof tot nadenken | 4 Reacties

Executieve functie: Flexibiliteit

De executieve functie flexibiliteit is een hele belangrijke vaardigheid die kinderen ver kan brengen in hun leven.

Wanneer je flexibel bent, kun je zonder problemen en adequaat je plannen wijzigen, je kunt spullen delen, je aanpassen aan anderen als de situatie daarom vraagt en toch doelmatig blijven functioneren.

Het is erg belangrijk dat kinderen deze vaardigheid gaan leren en ouders kunnen hun kinderen van jongs af aan hierbij helpen.

Bekijk ook:  alle executieve functies
Bekijk ook:  Plannen en organiseren
Bekijk ook:  Time-Management
Bekijk ook:  Werkgeheugen
Bekijk ook:  Metacognitie
Bekijk ook:  Emotieregulatie
Bekijk ook:  Taakinitiatie
Bekijk ook:  Doorzettingsvermogen en volgehouden aandacht
Bekijk ook:  Reactie-inhibitie

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema
PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.

Geplaatst in executieve functies, filmpjes | Een reactie plaatsen