Extravert: Leren als een aap

Als je leert als een aap houd je vooral van samen.
Hoe andere mensen over jou en de lesstof denken is voor jou een noodzaak om te weten.
Door met anderen samen te leren, te praten, in groepjes te werken, te overleggen en in een team te werken, kun jij je huiswerk het allerbest onthouden en leren.

Deze kennis kun je gebruiken om je talen, je exacte vakken en alle andere vakken aan te pakken.

Als je mensknap bent en je leerstijl en je leerstrategie daar op aanpast, gaat huiswerk je gemakkelijker af en haal je waarschijnlijk hogere cijfers. Dit is een filmpje in een reeks over leerstijl en leerstrategie.

Dit is een filmpje in een reeks over leerstijl en leerstrategie.

Bekijk ook het filmpje: Leren als een vlinder
Bekijk ook het filmpje: Leren als een bever

Wil je meer weten, kijk dan op de website van het programma Ik leer leren wat kinderen, pubers en jongeren helpt bij effectief leren leren.

Geplaatst in filmpjes, leerstijlen | Een reactie plaatsen

Wat als er iets ergs gebeurt met onze kinderen?

De ene na de andere auto gevuld met pubers zoefde mij voorbij.
Het hele fietspad had ik voor mij zelf terwijl ik anders moet manoeuvreren tussen stuntende en stuntelende pubers.
Wat er aan de hand was?
Het regende.
Best wel een beetje hard.
Zo nu en dan.
En het waaide ook wel een beetje hard.
En ik was verbijsterd in mijn felrode regenjas, plastic overlaarzen en kekke regenhoedje. Ik had echt de hele vijf kilometer het fietspad voor mijzelf alleen. En er was geen orkaan en geen stortbui. Het regende alleen en het waaide een beetje.

Eisende kinderen

Omdat ik tijdens zo’n fietstochtje alleen hoef op te letten bij de oversteekplaatsen, kan ik mijn gedachten mooi laten gaan.
Ik denk dan aan kinderen en hun ouders die ik in mijn praktijk tegenkom.
En dan valt me wel eens op het aantal klachten wat kinderen in mijn bijzijn bij hun ouders neerleggen. Het lijkt wel alsof het aantal klachten en eisen van kinderen de afgelopen tien jaar flink is gegroeid:

  • Jij hebt me niet naar school gebracht toen het regende
  • Je hebt de mentor niet gebeld dat ik ziek was en gezegd dat ik de toets niet kon maken
  • Je hebt moeder X niet gezegd dat ik niet mee kan
  • Je hebt juf niet gezegd dat ze X moet zeggen dat hij me niet weer duwt
  • Je hebt mijn boeken niet goed gekaft
  • Het is jouw schuld dat ik te laat ben steeds
  • Jij laat mij de afwasmachine uitruimen terwijl ik nog heel veel huiswerk heb
  • Je geeft mijn vriendin gelijk terwijl zij de ruzie begon
  • Jij……

Afhankelijk van de hulpvraag ga ik wel of niet in op dit soort klachten. Soms vraag ik wie de regie heeft in huis en soms vraag ik wiens verantwoordelijkheid er aan de orde is en soms barst ik in lachten uit en soms laat ik het moment voorbij gaan en negeer de klacht.

Wat ik nooit doe is het met de ene of de andere partij eens zijn.
Ik kan alleen maar vragen stellen wie er iets heeft te doen in de betreffende situatie en of de geuite klacht bij het juiste adres terecht komt.

Mijn eigen kinderen

Bij ons staat nog in het geheugen gegrift dat ik ‘s ochtends fluitend in de auto vertrok en de kinderen hun 20 km naar school liet fietsen in de wind en de regen. Ook die ene keer dat het richting windkracht 12 ging.
Code geel, rood en oranje bestond nog niet.
Misschien dat dit verschil maakte.

Ik kon mijn verantwoordelijkheid niet laten wachten en zij werden op school verwacht. Doe voorzichtig en tot vanavond.
Zij waren behoorlijk later thuis dan verwacht en ja.. ook boos op mij. Vrijwel iedereen was gebracht en met slechts paar anderen moesten zij door weer en wind.

De boosheid ebde weg toen de verhalen kwamen. Hoe is het je gelukt en wat kwam je tegen onderweg. En nu na al die jaren komen die verhalen weer boven bij een storm.
En dan plaag ik ze steevast hoe goed het van mij was om ze te kwellen in de storm. Anders hadden ze immers deze herinnering niet gemaakt en zouden ze niet weten dat ze windkracht 12 konden hebben?

Verhalen die de kinderen van nu nooit zullen hebben……?

Want jaa.. al die kinderen die mij in de auto voorbij zoeven, hebben het lekker gemakkelijk.
Voor hen geen gedoe met regenkleren of nat in de klas zitten.
Zij appen hun moeder als ze naar huis willen.
Mama wringt zich in alle bochten om zowel haar werkgever, collega’s als haar kinderen ter willen te zijn. Met een beetje geluk kan opa of oma ook nog een dienst bewijzen voor het verwende nageslacht.

Wat missen kinderen die op hun wenken worden bediend?

Natuurlijk is het logisch dat we gebruik maken van het gemak wat ons ten dienste staat. Maar hoe handig is dit voor opgroeiende kinderen?
We willen graag dat onze kinderen gelukkig zijn en dat ze het goed hebben.
Maar welk geluk bedoelen we dan?

Geluk op de korte termijn of op de lange termijn?

Op de korte termijn is het heerlijk als iedereen blij is en kan doen wat ie wil. Echter, daar leer je niet veel van voor de lange termijn.
Voor geluk op de lange termijn zou het wel eens handig kunnen zijn dat je geoefend hebt met bepaalde ervaringen. Bijvoorbeeld ervaringen op het gebied met tegenslag en tegenwerking.
Als het plenst ‘s ochtends en je hebt een toets dan moet je kunnen bedenken wat er nodig is zodat je die goed kunt maken. Dan kan het handig zijn dan mamlief ervoor zorgt dat je op tijd en hoog en droog in de klas zit met je benodigde spullen.
Wat je daarvan leert is dat er iemand anders nodig is om jou gelukkig te maken.
Als je echter zelf kunt bedenken hoe het je gaat lukken terwijl alles tegenzit, leer je een hoop andere dingen.
Ik noem er even willekeurig een paar:

  • flexibiliteit
  • aanpassingsvermogen
  • doorzettingsvermogen
  • zelfbeheersing
  • weerbaarheid
  • creatieve oplossingen bedenken
  • goeie smoezen verzinnen
  • eigen verantwoordelijkheid nemen
  • zelfvertrouwen
  • groter gevoel van eigenwaarde
  • trots
  • en nog veel meer……..

Wat als er iets erg gebeurt met onze kinderen?

Een beetje storm en regen gaat misschien wel nergens over.
Maar als ik dan op mijn fiets zit te mijmeren en bedenk hoeveel zorgen er zijn over het klimaat en er steeds meer orkanen en overstromingen en aardbevingen zijn, maak ik me toch wel wat zorgen.
Want hoe weerbaar zijn de kinderen in onze tijd?
Hoe weerbaar voeden we op?
Hoe gaan onze kinderen wanneer die gewend zijn dat iemand anders hun ellende opruimt, hun sores zelf opknappen?
Welke goede eigenschappen ontwikkel je als je iets of iemand verantwoordelijk maakt voor jouw geluk?
Hoe ga jij je eigen kinderen weer opvoeden als je zelf nog zo afhankelijk en onvolwassen bent?
Ga je dan naar de rechtbank als je je zin niet krijgt of ga je leren je kind te dealen met dat wat er is en oplossingen laten vinden?

Oeffff….

Wat als er iets ergs gebeurt?
Zijn jouw kinderen voorbereid en hebben ze de tools om tegenslag het hoofd te bieden?

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: Wie heeft de regie in huis?
Lees ook: 9 zorgen over kinderen in deze tijd
Lees ook: Hellup…. Toetsweek….
Bekijk ook: Dilemma: Koptelefoon in de klas?
Bekijk ook: Zo ga je om met een dwingeland

De illustratie is van Kitty Bakker

Geplaatst in Bij mij thuis, Gezinszaken, Opvoeden in deze tijd | Een reactie plaatsen

Nieuwsbrief: Online cursus boosheid en meer nieuws

We zijn weer begonnen en hoe!
Vijf keer nieuws op stapel in het nieuwe schooljaar.

Online cursus: Hoe help je boze kinderen
Allereerst ben ik heel blij dat de online cursus over boosheid klaar is.
Al een paar jaar was ik bezig om mijn 12 jaar ervaring met dit onderwerp in een vorm te gieten die voor veel mensen haalbaar en werkbaar is.
En dit is nu gelukt met deze cursus van 8 lessen waarin tientallen voorbeelden uit de praktijk zijn opgenomen, vele praktische tips, herkenbare achtergronden, mooie vragen en opdrachten en uiteindelijk een soort plan van aanpak waar je mee kunt werken.
Ben je ouder, leerkracht, hulpverlener of kindercoach, dan is deze online cursus onmisbaar.
Voor de prijs van 49,99 euro kun je geen kindercoachsessie volgen….
Je kunt de cursus hier bestellen

Facebook live over kindercoaching
Binnenkort start ik op woensdagavond tussen 8.00 uur en 8.30 uur een facebook live op mijn pagina.
Alle vragen die je over en aan een kindercoach wilt stellen komen aan de orde.
Omdat mijn praktijk de komende maanden geen ruimte biedt aan nieuwe klanten is dit misschien een mooie gelegenheid om vragen te beantwoorden en onderwerpen te bespreken. Overigens bespreek ik uiteraard geen persoonlijke vragen omdat het wel een openbare pagina is. Echter veel onderwerpen zijn voor iedereen relevant.
Je kunt tijdens de sessie je vragen stellen, maar het mag ook nu al onder het filmpje wat op de pagina staat.
Ben je erbij op de woensdagavonden?
Like dan de pagina en dan blijf je op de hoogte.
Mocht het aan de behoefte voldoen dan maak ik er een gewoonte van om op een aantal woensdagavonden per maand dit te doen.

Een workshop weerbaarheidsspel winnen
Het weerbaarheidsspel voor pubers is een prachtige tool die steeds meer wordt ontdekt. Er zijn inmiddels geweldige resultaten mee bereikt met pubers, maar ook met pubers en ouders onderling.
Op de website zie je een aantal voorbeelden uit de praktijk.
Voor kindercoaches, mentoren en leerkrachten is er nu een kans om een gratis workshop met een gratis spel te winnen.
Geef jezelf op of iemand die je deze workshop gunt en over een paar weken maken we de winnaar bekend.
Op mijn facebookpagina staat de winactie.

Nieuwe filmpjes
De afgelopen tijd zijn de animatie filmpjes over leerstijlen afgerond en deze zijn nu bijna allemaal online. Jeroen Hartog heeft er prachtige en heldere animaties van gemaakt die tijdens de Ik leer leren training en daarna veelvuldig gebruikt worden.
Heb je de filmpjes al gezien over de leerstijlen beelddenken, hooggevoeligheid, praktisch en handig, introvert, strategie en logica en ritme en klank ? De komende weken volgen nog filmpjes over de leerstijlen voor taal, de extraverte stijl en de alleskunner.

Ook zijn er in de zomer weer tutorial filmpjes opgenomen door Qviv.
Deze filmpjes worden om de twee weken ook op you tube ge-upload.

Daarnaast ga ik de komende tijd nog twee series filmpjes maken.
Er komt een nieuwe serie over hulpvragen en een serie over dilemma’s.
Heb je vragen of onderwerpen voor een filmpje, laat mij het alsjeblieft weten zodat we daar mee aan het werk kunnen.

Jeroen Hartog start na de leerstijlen met een serie filmpjes over de executieve functies.
Al met al voldoende te zien de komende maanden.

Buitenlandse studenten
Regelmatig komen er mensen uit het buitenland de opleiding tot kindercoach volgen. Vooral de zachte G uit België is al veel gehoord in Friesland.
Maar ook vanuit andere Europese landen en het Caribisch gebied mag ik regelmatig deelnemers aan de opleiding verwelkomen.
Ook komen er regelmatig mensen met een Marokkaanse of Turkse achtergrond naar de opleiding.
En als echte Fries houd ik ongelooflijk veel van de diversiteit en de verschillen in achtergrond die iedereen meeneemt en die voor kinderen zo van levensbelang zijn.

Vorig jaar kreeg ik vanuit Brussel het verzoek of een groep leerkrachten van scholen rondom Brussel mee zouden kunnen gaan doen aan de opleiding tot kindercoach.
Hoe mooi is het dat het komende schooljaar een groep mensen voor de opleidingen gaan afreizen naar het hoge noorden om alle modules te gaan volgen.
Voor Ik leer leren kunnen ze redelijk dichtbij huis blijven omdat Marijke Teeuwissen voor hen een speciale groep heeft gereserveerd.

Zucht opvoeden

Opvoeden is voor de toekomst en het is de bedoeling dat kinderen zelfstandigheid leren.
En je hoopt dat je kinderen het goed doen en voor het gemak wil je wel graag enige gehoorzaamheid van je kinderen. Waar je kinderen overigens helemaal geen behoefte aan hebben en wat voor hen ook niet zo handig is.

Opvoeden valt niet altijd mee en men zegt wel eens dat we in deze tijd allemaal prinsesjes en monsters groot brengen.
Of dat zo is?
In ieder geval ben ik ervan overtuigd dat iedere ouder zijn best doet.
En als je het beste wilt, gaat dat ook wel eens mis. Je geeft je kinderen wat je zelf gemist hebt en dat pakt niet altijd goed uit.
Maar ach, kinderen kunnen wat hebben. Net zoals wij vroeger veel van onze ouders konden hebben.
Wil je nog een paar klassiek fouten die we maken? Dan ben ik benieuwd welke van de 5 dingen je herkent die je beter nooit tegen je kind kunt zeggen.
En wat je toch vast wel eens doet.
En wat een geluk dat we het als ouders niet perfect hoeven doen.
Toch?

School is weer begonnen

En direct regende het allemaal artikelen over scholen, leerkrachten en kinderen die het moeilijk hebben.
Ik ben nog hierover aan het nadenken en voel alweer een paar blogs die aan het rijpen zijn.
Maar dat is voor de volgende keer.
Wat we vaak vergeten is dat ieder kind zich op zijn eigen manier ontwikkelt. Als we zo durven kijken, kunnen we ons afstemmen op wat het kind nodig heeft.
Ik denk dat ieder kind zijn eigen bloeitijd heeft en daarmee ook zijn eigen leerlijn volgt in plaats van de cito leerlijn.
Wist je trouwens dat een koptelefoon in de klas niet altijd verstandig is?
Ik wens in ieder geval ieder kind een prachtig en succesvol leerjaar. En hapert het even.
Geen paniek.
Alles heeft zijn eigen tijd.

En in november ontvang je de volgende nieuwsbrief.
Dan is alles alweer heel gewoon.

Kijk voor meer informatie over leren, kindercoachmaterialen, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Geplaatst in Nieuwsbrieven | Een reactie plaatsen

Ritme en klanken: Leren als een schildpad

Als je leert als een schildpad heb je gevoel voor muziek, liedjes en ben je vaak muzikaal.
Je tikt vaak met iets in je handen of met je voet en je herkent vaak de verschillende tonen in een stem of muziek.
Als je talen en exacte vakken en andere vakken moet leren, helpt het jou als je dit vertaalt naar je talent voor klank, ritme en muziek.
Als je muziekknap bent en je leerstijl en je leerstrategie daar op aanpast, gaat huiswerk je gemakkelijker af en haal je waarschijnlijk hogere cijfers.

Dit is een filmpje in een reeks over leerstijl en leerstrategie.

Bekijk ook het filmpje: Leren als een vlinder
Bekijk ook het filmpje: Leren als een bever

Wil je meer weten, kijk dan op de website van het programma Ik leer leren wat kinderen, pubers en jongeren helpt bij effectief leren leren.

Geplaatst in filmpjes, leerstijlen | Een reactie plaatsen

Je kind geven wat je zelf hebt gemist

Stralend stond ze aan de kant naar haar dochter te kijken.
Die zat wat ongemakkelijk op een paard en keek angstig om zich heen.
Ongevraagd vertelde ze mij dat ze zoooo trots was op haar dochter die nu paardrijles kreeg.
Een droom was in vervulling gegaan.
Haar droom wel te verstaan.
Zij had nooit op paardrijles gemogen omdat haar moeder paarden eng vond. En nu kon ze haar dochter geven wat ze zelf had gemist. Want zij zou haar dochter nooit tegenhouden in wat zij graag zou willen.

Een jonge vrouw belt mij met de vraag of ze mag deelnemen aan de opleiding. Ondanks dat ze geen achtergrond heeft in het werken met kinderen is het haar diepste wens en behoefte om kinderen te geven wat ze zelf nodig had. Ze zegt het letterlijk: “Mijn ouders waren er nooit voor mij en hadden niet door dat ik werd gepest. Nu wil ik kinderen helpen die worden gepest zodat ze niet zo alleen hoeven zijn”.

De volgende generatie moet het beter hebben

Waar onze ouders nog vonden dat wij moesten luisteren en ons moesten leren aanpassen, vinden we nu dat onze kinderen alle kansen moeten krijgen die er zijn om zich te ontwikkelen.
Waar onze ouders nog zeiden dat de juf of meester het voor het zeggen had, moet de juf of meester nu niet denken dat hij wat over mijn kind te beslissen heeft.
Mijn kind heeft recht op het beste en ik zal ervoor zorgen dat hij het krijgt.
Wij willen dat onze kinderen kansen krijgen die wij gemist hebben. We willen dat zij geen verdriet en angst hoeven voelen zoals wij dit hebben gevoeld.
In ieder mens zit het diepe verlangen dat hun kinderen het beter moeten krijgen dan zijzelf. Deze diepe behoefte maakt dat wij krachtig in actie komen als we zien dat het onze kinderen minder goed gaat.

Waar we blind zijn

Als ik zo gefocust ben om ervoor te zorgen dat mijn kind krijgt wat ik niet had, dan vergeet ik meestal te kijken naar wie mijn kind is en wat hij zelf echt leuk vindt.
Als ik uit alle macht probeer te voorkomen dat mijn kind verdrietig, bang of boos is dan zie ik niet dat min kind misschien zich zelf heel erg inhoudt of juist extreem uiting geeft aan deze emoties. Daarnaast geef ik misschien de boodschap aan mijn kind dat hij niet mag voelen.
Als ik dol ben op voetbal en teamsport, zal ik mijn kind al heel jong opgeven voor voetbal of hockey.
Als ik nooit vriendjes mee mocht nemen naar huis, zal ik mijn huis als een zoete inval beschouwen. Zelfs al vind ik dat stiekem helemaal niet zo fijn, maar vind ik dat mijn kind de gezelligheid moet hebben die ik vroeger bij andere vriendjes kreeg.

Het is een bekend gegeven dat we zelf nogal blind kunnen zijn voor de behoeften en talenten van onze kinderen.
Zeker daar waar we zelf hele positieve of juist hele negatieve ervaringen hebben opgedaan in onze kindertijd, willen we dat onze eigen kinderen meegeven of het er juist voor behoeden.
Je kunt het herkennen aan uitspraken als: “Ik wil dat mijn kinderen dat nooit mee maken”. Of juist uitspraken in de trant van dat ik zal geven wat zo geweldig was of wat ik zelf tekort kwam.

Hoe we reageren als we blind zijn

Als ik wil dat ik niet zo ga schreeuwen als mijn moeder, vind ik me zelf op een dag schreeuwend terug.
Ik verwijt dit misschien mijn kind omdat het mij zo uitdaagt.
Heel diep van binnen weet ik dat ik dan net zo ben als mijn moeder en ga vaak nog even harder schreeuwen omdat ik niet zo wil zijn.
Als ik vroeger heel erg gepest ben geweest, vraag ik mijn kind vanaf groep één iedere dag of andere kinderen ook lelijk deden.
Bij het minste of geringste signaal schiet ik in de stress en kom in actie. Dan ga ik of mijn kind nog meer bevragen of op verhaal halen bij de school die mijn kind moet beschermen.
Zo kan er een vicieuze cirkel ontstaan waar mijn kind zich als een slachtoffer leert gedragen en geen tools krijgt om op ongewenst gedrag te reageren.
Immers ik raak zelf van de kook en ben door mijn eigen geschiedenis niet in staat om mijn kind adequaat de gewenste sociale vaardigheden aan te leren.
En misschien wordt dit wel de motor om later kindercoach te worden.

Waar we denken te geven, maar juist nemen van onze kinderen

Als ik mijn kind geef wat ik zelf heb gemist, geef ik het eigenlijk aan mezelf. Immers ik geniet er nog van in de 2e hand.
De vraag is: Geniet mijn kind ook?
Als ik wil voorkomen dat mijn kind verdrietig, boos of bang is, ben ik eigenlijk bezig om zelf mijn verdriet, angst of boosheid te vermijden.
De vraag is: Leert mijn kind op een helpende manier omgaan met deze emoties als het voelt dat het er niet mag zijn? En hoe gaan deze emoties dan vormgegeven worden? Misschien in gemiep, gejammer of slachtoffer gedrag?

Je kunt je dus afvragen of dat wat jij wilt of niet wilt voor je kind eigenlijk iets is wat jij wilt of niet wilt?
Het antwoord op die vraag wat er mogelijk echt toe doet is of je kunt blijven zien of je je kind een plezier doet of jezelf.
Wetende dat je kind tijdens het opgroeien ondanks je toewijding ook butsen en kwetsingen zal oplopen. En dat is niet erg.

En ik hoop dat het meisje op het paard de moed vindt om haar mama te laten weten of ze écht van paarden houdt of dat ze zich ernaar toe sleept om mama te zien stralen.
En ik hoop dat de toekomstige kindercoach in staat zal zijn het verschil te zien tussen het kind helpen of zichzelf te helpen door te nemen van de kinderen onder het mom van geven aan kinderen.

Dit artikel verscheen in de weekendbijlage van het Friesch Dagblad op 12 augustus 2017.

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: Gehoorzaamheid is niet wenselijk
Lees ook: Opvoeden tot…. ja wat eigenlijk?
Lees ook: 9 zorgen over kinderen in deze tijd
Bekijk ook: Welk type strenge ouder ben jij?
Bekijk ook: Help kinderen zelfstandig te denken

De illustratie is van Kitty Bakker

Geplaatst in Opvoeden in deze tijd, Stof tot nadenken | 2 Reacties

Dag gedachten: Over vaders die hun kind niet zien

Het artikel over een vader die zijn kinderen jaren niet zag, bleef me nog lang bezig houden.

Vele jaren had deze vader geprocedeerd en uiteindelijk zijn de zonen bij hem gaan wonen en is er geen contact meer met zijn dochter die inmiddels moeder is.

Vechtscheidingen

Inmiddels heb ik te maken gehad met vele vechtscheidingen en ik moet zeggen dat ik er alleen maar verdrietig van wordt.
De onmacht van iedereen rondom een ex gezin wordt steeds groter. Velen, inclusief vroegere vrienden, collega’s, buren en de wederzijdse familie proberen aan te tonen hoe fout de ene dan wel de andere partij is. Het aantal psychiatrische beschuldigingen neemt schrikbarend toe.

Te midden van dit geweld, zijn de kinderen meestal beide ouders kwijt. De ouder waarbij ze wonen, is innerlijk meestal nog iedere dag bezig met vechten tegen de andere ouder. Kinderen worden als levende pionnen gebruikt in deze oorlogsstrijd.

De volgende generatie

Hoe moet het gaan in de volgende generatie waarbij deze kinderen die dan zelf ouder worden alleen maar oorlog tussen ouders als referentiekader hebben? Hoe moet een kind wat maar één ouder heeft gehad ooit beginnen aan samen ouderschap?

Wie stopt de strijd?

Wie kan de strijd oplossen als hulpverleners, deskundigen, juristen en rechters ouders ook niet kunnen helpen in het belang van de kinderen?

Wie stopt vechtende ouders als ze oorlog willen blijven voeren?

Ik zou willen dat ik het wist.

Wat me altijd bij blijft, zijn de stralende kinderkoppies als ik de kinderen vroeg naar mooie momenten van toen het gezin nog intact was.
Hoe kunnen ouders die ooit zorgden voor mooie herinneringen na een poos worden gezien als monsters?

Ik zou willen dat ik het wist.

En ik zou willen dat er een oplossing kwam voor de kinderen.

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: Vechtscheidingen en ouders zonder hun kinderen
Lees ook: Wat doet een vechtscheiding met kinderen?
Lees ook: Een praktijkverhaal over een jongen in een echtscheidingsituatie
Bekijk ook: Halve kinderen na een echtscheiding?
Bekijk ook: Dit gebeurt er met kinderen in een echtscheiding

Geplaatst in Dag gedachten, Echtscheiding, Stof tot nadenken | Een reactie plaatsen

Ik ben 9

Iedere leerkracht kent het bijzondere verschil tussen groep 5 en 6.
Als ik de vraag stel in een groep waarin veel leerkrachten aanwezig zijn, gaat er een kreet van herkenning door de ruimte.
Want ja, de sfeer is compleet anders, de onderlinge verhoudingen zijn anders en de kinderen lijken opeens veel groter dan en jaartje geleden.

Bijzonder toch?

Ook bij kindercoaches is deze leeftijd zeer herkenbaar.
Sterker nog, de absolute piek van kinderen in de praktijk, ligt rond deze leeftijd.
Tot deze leeftijd werden problemen wel waargenomen, maar nu wordt het acuut. Er moet iets gedaan want op school en bij vriendjes loopt het vast

En het is heerlijk werken met kinderen van rond de 9 jaar.
Problemen zijn meestal nog niet heel erg als ingesloten patroon geworden, het kind heeft nog contact met zijn zuivere zijn en heeft nog de beschikking over de kinderlijke wijsheid met een sausje van het kind wat al geleerd heeft beter na te denken.
En vooral het kind wat beseft dat er een buitenwereld en en binnenwereld is.
Een kind wat nooit meer terug kan naar hoe het was.

Het boek Ik ben 9

In het boek “Ik ben 9” heeft Bauke Borsboom deze leeftijd prachtig weten te illustreren met hier en daar ontroerende interviews. Bauke heeft gesproken met 15 kinderen en hun leefwereld zowel op foto als in tekst weten te vangen.
Alle leefgebieden komen aan bod en de kinderen die in gesprek zijn gegaan voor dit boek zijn op een natuurlijke manier vastgelegd op mooie foto’s die herkenbaar zijn bij het verhaal.
Ieder kind geeft tips aan andere kinderen van deze leeftijd en volwassenen kunnen er hier en daar nog wat van opsteken…..
In het tweede deel van het boek is andere belangrijke informatie opgenomen die voor ouders interessant is.

Al met al is het een prachtig boek geworden wat het verdient bekeken en gelezen te worden!

Je kunt het boek boek via de website van Bauke aanschaffen.
Dat kan via deze link.

Lees ook: Kinderen van 9.  De blog die ontstond nadat een studente pedagogiek is afgestudeerd op dit thema nadat ik haar had laten onderzoeken hoe het kwam dat er zoveel 9-jarigen in de praktijk kwamen.

Kijk voor meer informatie over leren, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Geplaatst in Gelezen | Één reactie

Strategie en logica: Leren als een buizerd

Als je leert als een buizerd houd je van structuur, van ordening, van rekenen en van statistieken.

Je kunt goed logisch nadenken en weet van oorzaak en gevolg.
Als de lesstof je uitdaagt tot het onderzoeken op een logische wijze ben je helemaal in je element.

Deze kennis kun je gebruiken om je talen, je exacte vakken en alle andere vakken aan te pakken.

Als je rekenknap bent en je leerstijl en je leerstrategie daar op aanpast, gaat huiswerk je gemakkelijker af en haal je waarschijnlijk hogere cijfers.

Dit is een filmpje in een reeks over leerstijl en leerstrategie. Wil je daar meer over weten, kijk dan op de website van het programma Ik leer leren wat kinderen, pubers en jongeren helpt bij effectief leren leren. www.ikleerleren.nl

Bekijk ook het filmpje: Leren als een vlinder
Bekijk ook het filmpje: Leren als een bever

Wil je meer weten, kijk dan op de website van het programma Ik leer leren wat kinderen, pubers en jongeren helpt bij effectief leren leren.

Geplaatst in filmpjes, leerstijlen | Een reactie plaatsen

5 dingen die je ECHT NOOIT tegen je kind moet zeggen

Er zijn van die dingen die je ooit geleerd hebt en die eigenlijk helemaal niet zo handig zijn.

Het zijn opmerkingen die je hebt overgenomen van je ouders en die zo ingesleten zijn dat je jezelf al niet meer hoort.

Ook leer je soms dingen tijdens je leven omdat iemand zegt dat je een goede ouder bent als je iets wel of niet doet.

We willen toch allemaal goede ouders zijn?

Een aantal dingen moet je echter nooit zeggen tegen je kinderen.
Hier de 5 belangrijkste zinnen die je achterwege kunt laten.

Je bent geweldig

Iedere ouder weet inmiddels dat het goed is om je kind complimentjes te geven. Alleen is het wel belangrijk wat je zegt.
Als je steeds laat weten hoe geweldig je kind is, creëer je faalangst of een narcist.
Immers als het kind steeds maar hoort dat het een superkind het is, leert het kind geen reëel beeld te hebben van zichzelf.

Je kind leert niet dat hij ook fouten kan maken en dat dit goed is. Dat hij met fouten en blunders even zo goed een prima persoontje is. En dat niemand beter of slechter is dan iemand anders.

Het kan ook zijn dat je kind de lat zo hoog gaat leggen om geweldig te kunnen zijn. Dan kan er uiteindelijk een bang muisje overblijven die zijn hele leven lang het gevoel houdt op een dag door de mand te vallen.

Wat dan wel?

Als je kind iets laat zien, kun je op dat moment benoemen hoe goed hij al datgene KAN. Als je de kans hebt, kun je er nog aan toevoegen hoe mooi het is dat hij zo geoefend heeft en het daardoor steeds beter kan.

Je complimenteert dan op talenten en inspanning en niet op het kind zelf.
Hierdoor blijft het zelfbeeld van je kind intact en is niet afhankelijk van complimenten over wie hij is als persoon.

En nu ga ik weg hoor !!!!

Terwijl ik lekker mooi buiten zat te werken, hoorde ik een eindje verderop een moeder en vader hun kind roepen.

Kindlief heeft of de oren nog dicht, is nog lekker in zijn eigen wereldje zonder zijn ouders te horen of is al zo gewend aan geroeptoeter van veraf dat het er geen aandacht meer aan schenkt.

Achtereenvolgens werd er eerst nog 6 keer geroepen, werden er vervolgens mooie en lekkere dingen beloofd en dreigden uiteindelijk de ouders met weggaan.

Toen ze dit na drie keer daadwerkelijk deden, raakte het kind helemaal overstuur.

Wat dan wel?

Dreigen als het je niet lukt om je kind naar je te laten luisteren en tenslotte harde maatregelen treffen is voor je kind erg onveilig en onbetrouwbaar.

Wees duidelijk tegen je kind.

Maak eerst contact door óf het kind bij naam te noemen en oogcontact te hebben en/of raak het kind even aan.
Zeg dan duidelijk wat je NU wilt en wat je van je kind verwacht.

Kijk ook of je kind nog even de gelegenheid nodig heeft  om zijn spel of activiteit af te ronden en help het daarbij door een suggestie te geven

Doe nou toch eens eens zoals je zusje/broertje/ vriendje

Als je je kind vergelijkt met andere kinderen zeg je eigenlijk dat je kind niet goed genoeg is en dat het niet aan je verwachtingen voldoet.

Je kind voelt dit haarfijn aan.

Zo kan er nijd ontstaan tussen broertjes en zusjes omdat het zichzelf steeds voelt tekortschieten  en misschien boos wordt op zichzelf en de ander.

Als kinderen horen dat ze (als oudste kind) verstandig moeten zijn, kunnen ze zich verantwoordelijk voelen voor anderen. Ze kunnen zich ook afzetten en zichzelf uiteindelijk negatief beoordelen omdat ze tekort schieten in de verwachting van hun ouders. Ze kunnen het immers nooit goed doen?

Deze kinderen kunnen het gevoel krijgen dat ze de jongere kinderen moeten opvoeden en daarmee raken ze een deel van hun kindzijn kwijt.

Wat dan wel?

Bijt je tong af als je de neiging krijgt je kind te vergelijken met een ander kind.

Wees je bewust verwachtingen te hebben die niet bij het karakter of temperament van je kind passen.

Wees nieuwsgierig naar wie je kind werkelijk is en ontdek de kwaliteiten die bij dit kind horen.

Dat doe ik wel even

Veel kinderen hoeven hun eigen rommel, vieze was, de afwas, hun sporttas of hun schooltas op te ruimen en hun brood niet zelf te smeren.

Elke keer als je je kinderen een activiteit uit handen neemt, is er een kans verloren gegaan dat je kind zelf iets leert door het fout te doen.

En ja, het schiet niet op als je peuter zichzelf moet aankleden. En ja, je Krijgt een hartverzakking van alle onvoldoendes van je puber.

Echter als jij iedere keer de zaakjes voor je kind opknapt, maak je het hulpelozer en verdwijnt zelfredzaamheid, verantwoordelijkheid en zelfvertrouwen achter de horizon.

Wat dan wel?

Het is ruimschoots bewezen. Zelfvertrouwen en een gezond zelfbeeld krijg je door ervaring op te doen zodat je na verloop van tijd weet wat je in je mars hebt.

Laat je kind zelf aanmodderen en stel vragen hoe je kind deze activiteit wil aanpakken. Geef desnoods wat helpende suggesties, laat je kind zelf kiezen en blijf stimuleren tot doorzetten als het fout gaat.

Ik zie dat boos/ verdrietig bent

Dit is wat mij betreft een van de ergste.
Je zou er toch spontaan een driftaanval van krijgen.
Hoezo ik zie dat je boos bent @#$%** …

Een kind wat boos is, heeft er helemaal geen boodschap aan wat jij ziet. Op die manier verwijder je je alleen maar van je geëmotioneerde kind en schep je afstand.
Je laat het kind alleen met zijn akelige gevoel en lost verder niets op. Immers je hebt het over IK in plaats van over het kind.

En ja, jij hebt vast geleerd dat dit goed is zodat jou kan kind zijn emoties kan leren herkennen…
Nou vergeet het maar. Het kind voelt zich in de meeste gevallen nog bozer omdat het zich niet begrepen voelt en met een beetje pech vat je kind dit ook nog op als een verwijt.

Wat dan wel?

Wees bij je kind en benoem waar je kind boos om is.


Zoals bijvoorbeeld:
‘Dat vind jij oneerlijk hè…
Dat is niet leuk want je wilde juist….
Ach wat vervelend dat dit nu gebeurt… ‘
Op deze manier voelt je kind zich begrepen vanuit het werkelijke begrip en aanwezigheid die je hebt.
Zo kun je samen in verbinding een oplossing vinden.

Zoals:
‘Wat helpt nu voor je..
Kan ik iets voor je doen?….
Huil maar even, het is ook erg genoeg..
Haal maar even diep adem, dan gaat het vast beter…’

En als het kind nog erg overstuur is, pak je het even beet en wiegt het lichtjes of je doet met je hand de liggende acht op zijn schouderbladen.

Vast en zeker zijn er nog wel meer dingen die je beter niet tegen je kinderen kunt zeggen.
Maar oefenen met deze 5 klaart de lucht tussen jou en je kind al aardig op…

Geniet ervan..

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: Stop met vergelijken van kinderen onderling
Lees ook: Wees 100& betrouwbaar voor je kind
Bekijk ook: Waarom we kinderen soms helemaal niet begrijpen
Bekijk ook: Zo stop je klierende kinderen

De illustratie is van Bianca Snip

Geplaatst in Boosheid, Faalangst, Opvoeden in deze tijd, Opvoedtips | Een reactie plaatsen

Hooggevoelig: Leren als een dolfijn

Ben je hooggevoelig of hoogsensitief?

Dan heb je een heel eigen waarneming van de wereld om je heen. Leren doe je op je eigen manier en als je weet op welke wijze jij het beste je taal, rekenen en leervakken aan kunt pakken, zullen je resultaten hoger zijn.

Als je weet dat je natuurknap bent en je leerstijl en je leerstrategie daar op aanpast, dan voel je je veel fijner.

Dit is een filmpje in een reeks over leerstijl en leerstrategie. Wil je daar meer over weten, kijk dan op de website van het programma Ik leer leren wat kinderen, pubers en jongeren helpt bij effectief leren leren.

Bekijk ook het filmpje: Leren als een vlinder
Bekijk ook het filmpje: Leren als een bever

Wil je meer weten, kijk dan op de website van het programma Ik leer leren wat kinderen, pubers en jongeren helpt bij effectief leren leren.

Geplaatst in filmpjes, Hooggevoeligheid | Een reactie plaatsen