Executieve functie: Reactie-inhibitie

Reactie- of respons-inhibitie is het vermogen om te denken voordat je doet.
Je kunt je impulsen beheersen zodat je een langer lontje hebt en niet overal direct op reageert.
Je kunt ook wachten op je beurt.
Al voordat je één jaar bent wordt de basis van deze executieve functie aangelegd.
Kinderen leren dit niet vanzelf en hebben anderen nodig die grenzen stellen en die hen voorbereiden op onoverzichtelijke situaties.

Bekijk ook:  alle executieve functies
Bekijk ook:  Plannen en organiseren
Bekijk ook:  Time-Management
Bekijk ook:  Werkgeheugen
Bekijk ook:  Metacognitie
Bekijk ook:  Reactie-inhibitie

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema
PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.

Geplaatst in executieve functies, filmpjes | Een reactie plaatsen

Verhuizen is ook afscheid nemen

We staan er vaak te weinig bij stil dat een verhuizing op een kind een enorme invloed kan hebben.
Al het vertrouwde valt weg en ouders zijn vaak erg druk met allerlei regeldingen.

Als er ook nog sprake is van een echtscheiding, kan de verhuizing dubbel hard aankomen bij een kind.
Een verhuizing is in feite een rouw en verlies situatie waar we vaak te weinig bij stilstaan.
Wanneer kun je spreken van een zorgelijke situatie?
Wat kun je het beste doen om een kind door de nieuwe periode heen te helpen?
Wat kan een kind leren van een dergelijke situatie?

Ennn.. denk eraan dat je de tijd en gelegenheid neemt om afscheid te nemen en te geven van al het oude

Geplaatst in Echtscheiding, filmpjes | Een reactie plaatsen

Nieuwsbrief: Grutsk

In het Fries heb je soms prachtige woorden die niet heel goed zijn te vertalen in het Nederlands.
Grutsk is zo’n woord wat mij te binnen schoot voor deze nieuwsbrief. De vertaling zou Fier zijn wat ook in België zo’n prachtig woord is. Het woord Trots zit erin, maar voor mij ook vooral Dankbaarheid en Tevredenheid.
En dat alles met elkaar is wat ik voel als ik denk aan wat er allemaal om mij heen gebeurt.

Zo mocht ik afgelopen weekend weer een prachtige module opvoedcoaching afsluiten als laatste onderdeel van de gehele opleiding. Het is soms om stil van te worden hoe theorie en praktijk zich samen voegen in deze opleidingsdagen. En als iedereen zijn certificaat ontvangt, voel ik me grutsk op al deze mensen die zo hard werken voor alle kinderen en hun ouders.

Ook was ik zeer verrast dat we een prachtige taart ontvingen van Qviv, het bedrijf wat zo geduldig een paar keer per jaar nieuwe filmpjes opneemt. Er zijn meer dan 1000 mensen die een abonnement hebben genomen op het het youtube kanaal om te volgen welke filmpjes er komen. Hoe mooi is dat!

En grutsk ben ik dat ik al vanaf 2009 iedere week mijn blogs mag delen en daar meestal hele fijne reacties op krijg van mensen die er iets aan hebben. Of ze nu ouder zijn of hulpverlener of leerkracht. En dat ik daarnaast voor de weekendbijlage van het Friesch dagblad mag schrijven, de Trouw mij zo nu en dan vraagt voor de opvoedvraag en ook het blad Kwink alweer 2 keer een artikel heeft gevraagd, stemt mij grutsk.
En eerlijk is eerlijk, het is soms best even ‘een dingetje’ om iedere week weer een blog en filmpje te verzinnen en veel opzij te zetten om alles gepubliceerd te krijgen.

En hieronder in deze nieuwsbrief vind je dan weer de publicaties van de afgelopen twee maanden.
Ik hoop dat je er veel plezier aan hebt.

Subsidie

Groot was mijn verbazing toen bijna anderhalf jaar geleden een bijzonder vriendelijke mevrouw van verschillende Brusselse scholen mij belde om mogelijkheden te bespreken dat leerkrachten de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach zouden kunnen volgen.
En het bleek te kunnen.
Dankzij Europese subsidie voor de opleiding werd het mogelijk dat een groep leerkrachten alle modules kunnen volgen. En omdat het een intensief traject is met iedere keer 4 uren reizen en meerdere overnachtingen, is het voor deze zeer gemotiveerde groep mensen mogelijk om helemaal naar Friesland te reizen gedurende dit jaar om alle modules te volgen.
En wat is het een verrijking om deze groep erbij te hebben. We zijn diep onder de indruk van het onderwijs en de groepen kinderen waar zij dagelijks mee hebben te maken in deze grote stad.
Ook dit is grutsk dat deze leerkrachten zoveel ervoor over hebben om hun kinderen en de ouders die vaak in moeilijke omstandigheden verkeren bij te staan!

Executieve functies

In de training Ik leer leren zit een les over executieve functies.
Dit is het gebied waar steeds meer kinderen op vast lopen.
Mogelijk dat onze hedendaagse opvoeding waarin kinderen toch wel meer een prins en prinses status hebben dan pakweg 30 jaar geleden, ertoe bijdraagt dat kinderen zo vast lopen op deze vaardigheden.

Omdat er nog best veel onduidelijkheden zijn rondom deze executieve functies, hebben we besloten er een animatieserie over te maken om duidelijkheid te geven over hoe je iedere vaardigheid van jongs af aan kunt leren.

Inmiddels zijn we halverwege de serie en is Jeroen Hartog iedere week druk bezig om alle animaties vorm te geven. De komende weken hoop ik de laatste scripts geschreven te hebben zodat ook alle animaties ingesproken kunnen worden en beeld en tekst bij elkaar gaat passen.

Ben je nieuwsgierig?
Dit zijn de filmpjes die al klaar zijn:
Alle executieve functies gevat in “de wereldreis“.
Plannen en organiseren, via deze link
Time management, via deze link
Werkgeheugen, via deze link
Metacognitie, via deze link

Doe er je voordeel mee om erachter te komen hoe je deze vaardigheden kunt leren.
De volgende filmpjes in deze serie komen in de volgende nieuwsbrief.

Van alles wat

De afgelopen weken heb ik over allerlei onderwerpen een blog geschreven.
Gelukkig zit er veel inspiratie in iedere dag en het is dat mijn dagen al veel te vol zijn, anders kon ik iedere dag wel een blog schrijven. Zoveel is er op te merken.

De blogs van de afgelopen periode gingen onder andere over wat er met je als ouder gebeurt als je een zorgenkind hebt. Niemand vraagt hoe het met jou gaat en zelf denk je daar meestal ook niet aan.
Wanneer er dan toch iemand vraagt het het eigenlijk met jou gaat, schrik je je een hoedje. En dan gebeurt er dit.

Leerstijlen. De wetenschap duikelt over elkaar heen of dit nu wel of niet bestaat.
Zelf houd ik van de pragmatische aanpak en vind ik het belangrijk wat ik aan het kind voor mijn neus merk.
Dus ja. Wel of geen leerstijl?

Wanneer je kleinkinderen hebt, ontkom je bijna niet aan de moderne tijd met al zijn gadgets en digitale principes.
Wat zijn de voor en nadelen voor grootouders van digitalisering in de relatie met hun kleinkinderen?

En dan nog maar weer eens over boosheid.
Mijn favoriete thema.
Als een kind boos is, hoe kun je dan het beste reageren?
Waarom moet je nooit zeggen: ‘Ik zie dat je boos bent?’  En wat kun je dan wel zeggen waardoor je het kind kalmeert?

De laatste filmpjes

Een filmpje voor coaches gaat over schaalwandelen.
Dit is een geweldige manier om met iemand te werken.
Al jaren ben ik hier enthousiast over en in dit filmpje leg ik stap voor stap uit hoe je dit doet.

Faalangst is helaas een diagnose die veel gesteld wordt. En dat is best gevaarlijk omdat we daarmee ook een kind vastzetten.
Over de verschillende facetten van faalangst gaat dit filmpje. Want wat zou er gebeuren als faalangst helemaal niet zou bestaan?

Claimende kinderen.
Wie wordt er niet helemaal dol van.
Hoe kun je hiermee omgaan en kinderen helpen om te stoppen met het claimen van een ander?

En tot slot nog een filmpje over invullen voor een ander. Daar zijn de meningen zeer over verdeeld en dat is mooi. Invullen wordt altijd als negatief gezien. Als je echter op een positieve manier invult, is het eigenlijk pure erkenning wat je het kind geeft en op die manier help je een kind op een zeer respectvolle manier.
Kijk en oordeel zelf.

Dit was het weer voor deze keer en ik hoop dat er wat voor je bijzat in deze nieuwsbrief.
Ik ben er weer grutsk op dat ie af is en de volgende komt net voor de zomer, ergens in juni.

Dank je wel!
Ennnn, wil je me dagelijks volgen, like dan gerust de pagina op facebook.

Geplaatst in Nieuwsbrieven | Een reactie plaatsen

Executieve functie metacognitie

De executieve functie metacognitie is van belang voor het leren van hoe je je taken oppakt.

Als je weet hoe je je taken oppakt en deze kunt evalueren, kun je bewust je kennis en vaardigheden inzetten.

Metacognitie kun je leren door je werk te evalueren op hoe je het hebt aangepakt en hoe het een volgende keer nog slimmer kan.

Hoe heb je geleerd en hoe kun je nog meer leren?

Bekijk ook:  alle executieve functies
Bekijk ook:  Plannen en organiseren
Bekijk ook:  Time-Management
Bekijk ook:  Werkgeheugen
Bekijk ook:  Metacognitie
Bekijk ook:  Reactie-inhibitie

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema
PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.

Geplaatst in executieve functies, filmpjes | Een reactie plaatsen

Zeg NOOIT ik zie dat je boos bent

Kijk voor de aardigheid eens naar een boos kind. En kijk dan hoe dit kind vervolgens doet als er iemand boven hem staat die zegt: ‘Ik zie dat je boos bent’.

Eerlijk gezegd heb ik nog nooit iemand, kind of volwassene, na de constatering ‘Ik zie dat je boos bent’ zich opgelucht zien voelen.

Sterker nog: De meeste mensen worden meer boos.
Het is dan meestal ook niet zo handig en fijngevoelig om jouw constatering hoe iemand zich voelt, mede te delen.

Emoties

Een emotie is een soort belangenbehartiger want deze zet aan tot actie in een situatie die gevoelens oproept.
Gevoel en emotie hebben ook invloed op het verstand en op je denken.
Wanneer deze processen goed samenwerken, kun je emoties op een helpende en gezonde manier uiten.

Een emotie is een lichamelijke reactie op een gevoel. Emotie zit altijd in het lijf en kunnen we voelen. De meeste kinderen geven aan boosheid te voelen in hun buik of in hun hoofd. Je kunt de boosheid voelen, maar hoeft deze niet perse te uiten.

Hoe meer een sterke emotie als boosheid groeit, hoe meer deze emotie het denkvermogen overneemt tot het denken is uitgeschakeld en het boze kind of volwassene volledig is overgenomen door zijn reptielenbrein en emotionele hersenen. Geen mens is meer in staat tot redelijk denken als boosheid, angst of verdriet het hebben overgenomen.

Stel je voor dat je kind bent en je voorste hersenen waar het denkvermogen zetelt zijn nog niet zo uitgegroeid. Hoe oneerlijk is het dan om te verwachten dat het kind redelijk is en naar ons kan luisteren.
Om jezelf in bedwang te kunnen houden, is het nodig om op zijn minst te kunnen nadenken en afwegingen te kunnen maken.
Kinderen moeten dit zogenaamde mentalizeren nog leren.

Overtuigingen over kinderen en over boosheid

Wanneer kinderen boos doen vinden we dat over het algemeen niet prettig.
We vinden ook dat kinderen behoren te luisteren en behoren te doen wat we zeggen en liefst ook zo snel mogelijk.
We vinden ook dat kinderen tegen hun verlies moeten kunnen, samen moeten spelen, een nee moeten accepteren, een beetje moeten opschieten ‘s ochtends, zich niet moeten aanstellen als het tegenzit en nog 1000 andere dingen die met een situatie en het kind te maken hebben.

Heel veel ouders hebben ook een hekel aan boosheid en geschreeuw. Soms zeggen we: Als je boos wilt zijn, doe je dat maar ergens anders.
Veel kinderen hebben daardoor het idee dat boosheid een verboden emotie is.

Al deze overtuigingen over het gedrag over boosheid en hoe het hoort, helpen meestal niet in een situatie waarin emotie een rol speelt.
Sterker nog, deze overtuigingen zorgen er meestal voor dat we vergeten naar een kind te luisteren.
En wellicht nog erger, deze overtuigingen zijn meestal gebaseerd op verwachtingen die we hebben en die onze kinderen bij lange na (nog) niet kunnen waarmaken.

Immers, een peuter en een kleuter hebben nog onvoldoende taal om te vertellen wat hen bezighoudt en wat ze van de situatie vinden. Ook oudere kinderen die zich machteloos voelen, zijn meestal niet in staat onder woorden te brengen wat er aan de hand is.
Daarnaast vragen we meestal waarom een kind zich zo gedraagt in plaats van te vragen hoe het kan dat het kind zo overstuur is.
De waaromvraag is naast een beschuldiging een onmogelijke vraag naar motieven die een kind niet kent.
Als je vraagt hoe iets kan, krijg je feiten die de situatie helder maken en de boosheid doen zakken.

Al met al zullen de meeste van onze overtuigingen over boosheid en het ideale gedrag van kinderen ons niet helpen om samen met hen uit de ellende te komen.

Ik zie dat je boos bent

En dan is het kind boos en komt er een volwassenen die zegt: ‘Ik zie dat je boos bent’.
En in alle eerlijkheid. Wat heeft een kind aan deze informatie? Jij ziet iets over hem en met een beetje pech voelt het kind dit als een beschuldiging.
De meeste kinderen roepen dan ook iets van; ‘niet waar’.

Eigenlijk is dit korte zinnetje een contactpoging die uit contact is. Je geeft aan wat jij denkt of voelt en wat heeft een kind daaraan?
Het vergroot in feite de verschillen tussen jullie en je zet een wig van een conclusie tussen jullie in.
Het kind kan zich evengoed verschrikkelijk verdrietig voelen. Heel vaak is boosheid tenslotte gemakkelijker te uiten dan verdriet omdat boosheid toch minder kwetsbaar is.
Door te zeggen dat iemand boos is, zadel je het kind op met jouw mening.

Wat is mooier en beter?

Wanneer je jezelf en je overtuigingen en meningen even parkeert en je voor een moment achterover leunt en het kind observeert, zie je hele andere dingen.

  • Je kunt de situatie beoordelen
  • Je kunt invoelen waar het kind vast loopt
  • Je kunt voelen waar het kind zich machteloos voelt
  • Je kunt de behoefte van het kind bedenken
  • Je kunt inzien wat het kind nog niet kan en welke vaardigheden het nog niet beheerst.

Als je dit allemaal in die paar seconden waarneemt, ga je heel anders reageren dan vanuit de hoogte zeggen wat jij ziet.
Je gaat dan werkelijk het contact aan en kijkt het kind in de ogen en/of je raakt het even aan en zegt bijvoorbeeld:

  • Dat was oneerlijk hè wat daar gebeurde….
  • Je had er vast op gerekend dat je mee mocht spelen…..
  • Het leek vast net alsof ze je met opzet aan de kant duwde….
  • Je had nog zo je best gedaan….
  • Dat was eigenlijk heel verdrietig dat je niet aan de beurt kwam….
  • enz…. enz..

Wat je hier doet is invullen wat de situatie voor gevoelens bij het kind opriep.
Als het klopt, komt er vanuit het kind een grote zucht met een Jaaaa….
Klopt het niet helemaal wat je zegt dat zegt het kind wel iets van nee., maar…… en vertelt hij wat er aan de hand was.

Wat je op deze manier doet is het kind erkenning geven voor zijn gevoel in deze situatie. Hierdoor komt het kind uit zijn reptielenbrein en kalmeert weer een beetje waardoor zijn voorste nadenkhersenen ook weer mee doen.

Je kunt nog een stapje verder gaan door hierna de behoefte van het kind in te vullen:

  • Je wilde zo graag dat het spel eerlijk verliep….
  • Je wilde zo graag samen spelen en het gezellig hebben….
  • Je had zo gehoopt op een goede afloop….
  • Je wilde mij zo graag laten weten dat je deze keer goed geleerd had

Door ook nog eens erkenning te geven voor de goede bedoeling en de behoefte van het kind, voelt het kind zich begrepen en kun je verder gaan.
Een stap verder ga je door te benoemen wat het kind kan leren:

  • Het is heel moeilijk om te leren omgaan met verliezen. Wat kun je de volgende keer denken of doen waardoor je je minder boos hoeft te voelen?
  • Hoe kun je beter leren op je beurt te wachten en wat kun je leren denken of doen als je even niet wordt uitgekozen?
  • Wat kun je doen als je geen beurt krijgt en je wilt toch graag laten weten dat je het goed geleerd had?
  • Wat kun je de volgende keer denken of doen als het ,,, (teleurstelling) ,, weer zo is?

Door deze manier van reageren laat je je ook niet meeslepen in de emotie van het kind en ga je samen op zoek om het kind door deze moeilijke situatie heen te helpen.

En voor het kind heeft het als voordeel dat er niet iemand boven hem staat die een conclusie trekt.
Integendeel: het kind heeft te maken met iemand in betrokken contact die zijn best doet om hem te begrijpen en die woorden geeft aan wat er is zodat hij het de volgende keer zelf kan leren.

Want wat het kind tegelijkertijd onbewust leert is het erkennen en herkennen van zijn gevoelens en emoties in verschillende situaties, er woorden aan geven en voor een volgende keer meer gedragsmogelijkheden.
En hoe mooi is het dat je op deze manier een kind steeds door een moeilijke situatie heen helpt met je echte begrip in plaats van je eigen conclusie en je eigen mening en overtuigingen.

In de e-cursus: Hoe help ik boze kinderen vind je nog heel veel meer tips om kinderen en hun ouders te helpen bij boosheid.
Je vindt deze cursus hier.

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: Boosheid aan, hersenen uit
Lees ook: Boosheid is een noodzaak
Lees ook: Onrechtvaardigheid: Hoe deal je daarmee?
Bekijk ook: 22 dingen die boze kinderen kunnen leren
Bekijk ook: Omgaan met een dwingeland
Bekijk ook: Omgaan met boosheid

PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.
De illustratie is van Bianca Snip

Geplaatst in Boosheid, Opvoeden in deze tijd, Stof tot nadenken | Een reactie plaatsen

Wat moet je met een claimend kind?

Sommige kinderen claimen voortdurend hun ouders, de juf of een vriendje.
Helaas is dit niet heel adequaat gedrag wat op een bepaald moment vaak agressie en boosheid bij de ander oproept.
Het kind doet dit gedrag vaak met een goede reden.
Het is wijs om te achterhalen met welke bedoelingen een kind de ander claimt en het kind te helpen om meer passend gedrag te leren om werkelijk gehoord en gezien te worden.

Geplaatst in filmpjes, Opvoeden in deze tijd | 2 Reacties

Moeten grootouders aan de computer ?

Zo’n mooi gezicht.
De knul van 25 en zijn oma van bijna 80 samen gebogen over het kleine schermpje van de iphone.
Hij helpt haar een rekening te betalen via de bankapp.
Heel geduldig en stap voor stap legt hij het haar uit en met haar rimpelige hand toetst ze vinger voor vinger de cijfers en letters in.
Ik vermoed dat de rollen in die 25 jaar zijn omgekeerd en dat hij nu doet wat oma ooit deed voor hem.

Je rol als grootouder

Wanneer er een kind wordt geboren, worden er ook grootouders geboren. De rol voor hun kleinkind kan aanzienlijk verschillen.
Wanneer grootouders een aantal dagen in de week op hun kleinkind gaan oppassen worden ze een belangrijke hechtingspersoon voor het kind. Daarnaast hebben ze dan meestal opvoedtaken waardoor de band tussen grootouder en kleinkind erg sterk kan worden.
Andere grootouders passen misschien alleen in de vakantie op of wanneer er iets bijzonders is. Weer andere grootouders hebben misschien weinig contact omdat werk en afstand een grote rol spelen.

Feit is dat grootouders moeten investeren in de relatie met hun kleinkind.

Hoe groter de investering, hoe vaster de banden worden gesmeed.
Waar de ene grootouder misschien vooral een oppas en opvoedrol heeft, kan de andere grootouder uitgroeien tot een pretopa of oma of kan er een diepe vertrouwensband ontstaan doordat het kind met zijn moeilijkheden en emoties terecht kan bij de grootouders.

De tijd tot een jaar of 12

Aan peuters, kleuters en basisschool kinderen kunnen grootouders vaak veel tijd besteden om een band te smeden. Net zoals grootouders in tijden van weleer kunnen ze eindeloos veel voorlezen, spelletjes doen en uitstapjes maken in de vakanties.
Voor kinderen is het heerlijk om echte tijd met hun opa en oma door te brengen. Tijd die nog zo mooi langzaam kan gaan omdat er niet veel hoeft en omdat er ruimte is voor het echte contact en plezier met elkaar zonder de aantrekkingskracht van beeldschermen.

Het is een groot cadeau voor kinderen als er gewoon aandacht ‘in real life’ is tussen kinderen en grootouders.

Geen beeldschermen en computers, maar gewoon samen plezier maken en gesprekjes hebben over wat er om je heen is en hoe dingen in elkaar steken.

En dan komt de pubertijd

Zodra het voortgezet onderwijs in het vizier komt, komt ook het moment dat kinderen hun eerste eigen smartphone krijgen. Naast de ipad, laptop en computer, komt er nu een nieuw sociaal fenomeen bij voor de kinderen.
En dat betekent veel voor de communicatie tussen kinderen onderling, maar ook voor hun contact met grootouders.
De afstand wordt letterlijk en figuurlijk vaak per jaar groter tussen hen.

Juist tijdens de pubertijd moeten grootouders nog meer hun best doen om de band met hun kleinkinderen sterk te houden

Op dit moment zie je dat grootouders met rasse schreden het digitale tijdperk aan het betreden zijn. Niet alleen voor hun administratieve zaken, maar juist voor het contact met hun kleinkinderen is het nodig dat ze met de nieuwe tijd meegaan.

Contact houden via de digitale wereld

Willen grootouders het contact met hun kleinkinderen warm houden dan is het al bijna een noodzaak om een telefoon met whatsapp te hebben. Voor alleen maar bellen met elkaar is niet altijd meer tijd en zin bij de kleinkinderen.
Daarnaast is facebook ook een wereld op zich voor grootouders. Ze kunnen hun kinderen en kleinkinderen dagelijks volgen.
En zijn ze net gewend aan facebook, dan moeten ze ook een account van instagram hebben om hun kleinkind in beeld te kunnen blijven volgen.
Kleinkinderen vinden het meestal heel ‘cool’ als hun grootouders een ipad en/of telefoon hebben en je ziet dat ze vol enthousiasme hun opa en oma leren hoe hiermee om te gaan.
Kinderen groeien letterlijk en figuurlijk als ze mogen uitleggen hoe alles werkt. En opa en oma tonen hun trots en bewondering voor hun slimme kleinkinderen waardoor ze nog een beetje meer groeien.
Daar waar zij ooit de spelregels van het ganzenbord en mens-erger-je-niet uitlegden aan hun kleinkinderen, leggen de kleinkinderen nu aan hen de regels van de computerspelletjes uit.
Hoe mooi is het dat op deze manier het contact tussen grootouders en kleinkinderen wordt verdiept.

Moeten grootouders nu aan de smartphone en ipad?

Nee, natuurlijk niet.
Het helpt zeker in het versterken van de band en voor een regelmatig contact.
Maar het aller-allerbelangrijkste is en blijft de onderlinge betrokkenheid.
Vooral oudere kinderen vinden het vaak geweldig om de verhalen van vroeger te horen. Hoe was het leven toen, zonder machines en alle comfort die we nu kennen?
En dan kunnen grootouders eens een digitale foto van vroeger opsturen naar hun kleinkind.
Om vroeger en nu samen te voegen.

Dit artikel werd geplaatst in de weekendbijlage van het Friesch Dagblad van 24 februari 2018.

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: Lang leve de grootouders?
Lees ook: Hoe wil je als ouder worden herinnerd?
Lees ook: Anders opvoeden dan je ouders?
Lees ook: Je weet hoe je moet opvoeden als je kinderen groot zijn
Lees ook: De pedagogiek van opa
Bekijk ook: Hoe ga je om met ophaalmomenten bij opa en oma
Bekijk ook: Welk type ouder ben jij?

PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.
De illustratie is van studio Staalkaart

Geplaatst in gepubliceerde artikelen, Gezinszaken, Opvoeden in deze tijd, Stof tot nadenken | Een reactie plaatsen

Executieve functies: Werkgeheugen

De executieve functie werkgeheugen is van belang voor het verwerken van informatie.
Het werkgeheugen helpt bij het uitvoeren van taken, het onthouden van informatie en het bedenken van oplossingen van problemen.
Je kunt het werkgeheugen trainen en ook gebruik maken van vaste ritmes en routines om je te helpen informatie te onthouden.

Dit is een filmpje in de serie executieve functies uitgelegd.

Geplaatst in executieve functies, filmpjes | Een reactie plaatsen

Invullen voor een ander mag WEL

Eén van de eerste zaken die je leert als coach is dat je niet mag invullen, goed moet luisteren, je oordelen thuis moet laten en nog meer van dat soort zaken.

Echter, op die manier kom je met kinderen en pubers en met veel ouders ook niet veel verder. Immers, als een kind 3 keer zegt; “Ik weet het niet”, ga je dit kind toch niet verder kwellen?
En als een puber een raar idee in zijn hoofd heeft, ga je daar toch niet in mee?
En als een ouder een rotsvaste overtuiging heeft die voor het kind niet zo gezond is, ligt het toch voor de hand dat je ervoor gaat zorgen dat die ouder anders gaat denken en handelen?

In deze video zie je hoe het ook kan en hoe je een stap verder komt.
Wanneer je wel invult of provoceert, help je de ander om helder te krijgen wat er speelt en daag je uit op een speelse manier om opties en mogelijkheden te verkennen.

Zolang je het op een positieve manier doet en steeds checkt of het zinvol is voor een ander, kan invullen tijdens coaching juist een zeer versterkend en positief effect hebben.

Geplaatst in filmpjes, Stof tot nadenken, Uit de praktijk | Een reactie plaatsen

Omleidingsroute Centrum Tea Adema, zie kaartje

Van 5 maart tot 8 mei wordt er gewerkt aan de weg bij de opleiding tot kindercoach. Dit betekent dat de laatste 500 meter tijdelijk een andere afslag heeft. (Van de kruising met stoplichten wordt een rotonde gemaakt)

Dit betekent dat er een omleidingsroute is ingesteld voor het verkeer.

Wil je gemakkelijk bij ons komen, volg dan de routebeschrijving die je hebt ontvangen in de mail en volg de borden BURGUM WEST INDUSTRIETERREIN.

Bij de start van de omleiding rijd je nog honderd meter door tot de complete wegafzetting.
Neem dus NIET de omleidingsroute naar Burgum, maar rijd een klein stukje door om de eerste wegafzetting heen over de andere weghelft.
Je komt dan tot de dikke rode streep op onderstaand kaartje en neemt de groene afslag bypass Florynwei.
Je rijdt door tot de pijl werkvak fase 2.  (Je moet wel even met een bochtje en over het weggehaalde asfalt rechtdoor rijden. 🙂 )
Daar is Elingsloane 19 en daar moet je zijn.

Kom je met het openbaar vervoer neem dan de bushalte Huisterheide en NIET de bushalte in het dorp zelf.

Kom je onverhoopt toch via Burgum in het dorp dan neem je de blauwe omleidingsroute (bordje met nummer2 volgen tot hoofdweg) via de bypass bij het Esso station. Bij bushalte Burgum Huisterheide sla je dan linksaf en neemt de bypass Florynwei en volgt de dikke rode lijn.

Geplaatst in Wist je dat? | Een reactie plaatsen