Jeugd tbs, hoe werkt dat?

Dit is een gastblog van Marije die schrijft over gewone dagelijkse zaken die juridisch niet altijd duidelijk zijn en waar veel verschillende meningen over kunnen bestaan.

Afgelopen vrijdag kwam het OM met de strafeis voor de 14-jarige verdachte van het doden van Romy. Een jaar jeugddetentie en plaatsing in een inrichting voor jeugdigen (PIJ, ook wel jeugd-tbs genoemd). Onder andere op Facebook kwam ik een heel aantal verontwaardigde reacties tegen. Veel mensen begrijpen niet hoe je na zo’n vreselijke daad ‘er vanaf komt’ met maar een jaar detentie.

Jeugdstrafrecht
Het strafrecht voor minderjarigen heeft een ander doel dan het strafrecht voor volwassenen. De gedachte is dat, wanneer een kind een misdrijf begaat, er iets mis moet zijn gegaan bij zijn of haar ontwikkeling. Kinderen en jongeren zijn nog volop in ontwikkeling, en zij kunnen daardoor ook nog niet goed de consequenties van hun daden overzien. Het doel van het jeugdstrafrecht is voornamelijk om deze kinderen en jongeren weer op het rechte pad te brengen. Zij kunnen nog veel leren, en tijdens de jeugddetentie zijn alle pijlen daarop gericht. Een kind in jeugddetentie is bijvoorbeeld verplicht onderwijs te volgen. Natuurlijk zit er ook een bestraffende gedachte achter. Net als ouders soms hun kinderen straffen, zo kan de overheid dat ook doen door middel van deze jeugddetentie.

De jeugddetentie kan voor kinderen van 12 tot 16 jaar maximaal een jaar zijn. Voor jongeren van 16 en 17 jaar oud is dit maximaal twee jaar . Voor 16- en 17-jarigen kan de rechter beslissen dat zij volgens het volwassenenrecht worden berecht. Dit is afhankelijk van hun (geestelijke) ontwikkeling. In dat geval kunnen deze jongeren maximaal 30 jaar of zelfs een levenslange gevangenisstraf krijgen.

Jeugd-tbs
Naast de detentie kan ook de maatregel PIJ worden opgelegd. Dat is tbs voor jeugdigen. Deze maatregel kan niet zomaar worden opgelegd. Er moet onder andere worden vastgesteld dat er sprake is van een gebrekkige ontwikkeling of geestelijke stoornis bij de verdachte. Ook moet er gevaar zijn voor de samenleving. De jeugd-tbs kan niet worden opgelegd bij een simpele overtreding, er moet sprake zijn van een zwaar misdrijf.

Als jeugd-tbs wordt opgelegd door de rechter, geldt dat in eerste instantie voor drie jaar. Daarna kan het elke keer met een of twee jaar worden verlengd, met een maximum van zeven jaar. Bij de beslissing over verlenging bekijkt de rechter telkens of de verdachte nog gevaar oplevert voor de samenleving. Als dat niet het geval is, kan de tbs niet worden verlengd.

Na zeven jaar jeugd-tbs hoeft het nog niet zo te zijn dat de betrokkene vrij komt. Als hij of zij nog steeds een gevaar oplevert voor de samenleving, kan de rechter de jeugd-tbs omzetten in normale volwassenen-tbs. Dit kan in principe oneindig verlengd worden, tot er geen gevaar meer is. Als de persoon gevaarlijk blijft, kan hij dus de rest van zijn leven opgesloten blijven.

Recht of krom?
Dat de strafeis van het OM ‘maar’ een jaar is, betekent dus niet dat de verdachte zomaar weer buiten staat. Ik vind het juist goed dat er rekening wordt gehouden met het feit dat het nog maar een kind is. Kinderen maken fouten, kunnen nog niet altijd hun daden overzien en zijn daardoor soms impulsief. Ik vind dat we dat niet meteen moeten afstraffen door een jarenlange gevangenisstraf. Een bekende uitspraak is dat je in de gevangenis pas echt crimineel wordt. Daar worden zogezegd allerlei tips uitgewisseld tussen de gedetineerden over te plegen delicten. Zo pleegt 47% van de ex-gedetineerden binnen twee jaar na vrijlating opnieuw een delict (bron). Naar mijn mening moet je kinderen daartegen beschermen, en ze juist op gang helpen om hun leveren te beteren. Dat kan door ze bij te scholen en te begeleiden. En als een kind een psychische stoornis heeft, kan je hem of haar behandelen en ermee leren omgaan door middel van jeugd-tbs.

Natuurlijk is de veiligheid van de samenleving het belangrijkste. Dat wordt voldoende beschermd door de mogelijkheid tot verlenging van jeugd-tbs, en zelfs mogelijke omzetting naar volwassenen-tbs. Op die manier kan je de personen die een gevaar vormen eindeloos vast houden ter bescherming van de maatschappij. Dat is beter dan iemand jarenlang opsluiten in de gevangenis en maar afwachten hoe crimineel hij daaruit komt.

Daarom vind ik deze regelingen van het jeugdstrafrecht recht.

Lees meer op de website recht of krom van Marije.
Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: Je kind met een onderneming, kan dat?
Lees ook: Je wilt toch geen slijmbal zijn?
Lees ook:  Iedereen heeft zijn eigen bloeitijd
Bekijk ook: Hoe ga je om met motivatieproblemen?
Bekijk ook: Hoe krijgt een puber zijn leven op orde?

PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.
De illustratie is van Bianca Snip

Geplaatst in Gastschrijvers, juridisch, Pubers | Een reactie plaatsen

Hoezo handelingsverlegen?

Met opgetrokken schouders en een verdrietige blik in haar ogen zat ze voor me.

‘Ik weet het niet meer’ zei ze.

We hadden kort gesproken over een kleuter in haar klas die haar voor grote uitdagingen stelde. Hij schreeuwde door de klas, liep van zijn plek, duwde andere kinderen en kwam niet tot werken. Andere ouders hadden haar er ook al op aangesproken. Ze had met haar collega’s er over gesproken dat ze het nodig vond dat het kind onderzocht werd. Dan zou het duidelijker worden. Haar collega’s waren er echter op tegen.

Wat nu? Ze was handelingsverlegen.

Handelingsverlegen

Het woord was gevallen en nu konden we verder.
‘Wie is er handelingsverlegen’ vroeg ik?
‘Ik’ antwoordde ze.
‘Heeft het kind of heb jij dan een probleem wat opgelost moet worden’ was mijn volgende vraag.

In eerste instantie wist ze niet goed wat ze met deze vraag moest. Immers het kind vertoonde buitensporig gedrag en dat moest stoppen.
Uiteraard had ze daar helemaal gelijk aan.

Wanneer een kind buitensporig gedrag vertoont waardoor de andere kinderen en het klimaat in de klas of thuis niet meer veilig zijn, moet er wat gebeuren. Dat is een duidelijke zaak.
De vraag is echter wanneer je spreekt van handelingsverlegen en wie er handelingsverlegen is en wie er werkelijk een probleem heeft.
Strikt betekent het dat degene die zegt handelingsverlegen te zijn een probleem heeft.
Bij deze juf bleek dat ook zo te zijn want haar collega ervoer geen problemen met het bewuste kind.

Wat betekent handelingsverlegen?

Wanneer je handelingsverlegen bent, voel je vooral onmacht en lukt het je niet meer met een bepaalde situatie of kind om te gaan.
Dat voelt heel akelig en onze, bijna natuurlijke, neiging is dan om dit probleem bij de ander neer te leggen.
De ander doet iets fout, er is iets mis met de situatie of met de ander of er moet een verklaring gevonden worden.
Voor deze juf was de oplossing dat ze het kind wilde aanmelden voor onderzoek.
Echter, je kunt je afvragen of dat iets gaat oplossen.
Stel dat het kind een diagnose krijgt.
Met die diagnose is nog niets opgelost want het kind doet nog steeds hetzelfde en jij bent nog steeds handelingsverlegen.
Het meest fascinerende wat deze juf mij vervolgens vertelde was dat als ze wist welke diagnose dit kind zou hebben, dat ze dan het gevoel had dat ze hem beter aankon. En ze had al een idee welke diagnose dit kind zou krijgen.
De vraag was dus:”Wie heeft er hier een probleem?”

Hoe kom je uit handelingsverlegen?

Wanneer je een probleem ervaart, is het logisch dat je op zoek gaat naar een oplossing. Je kunt dit buiten jezelf neerleggen door een oplossing van een ander te vragen. Meestal is dit een vrij heilloze weg want iemand anders heeft er weinig voordeel van om jouw problemen op te lossen.

Het is dus slimmer als je je handelingsverlegen voelt om te ontdekken wat je zelf kunt doen om weer controle te krijgen. In een klas vol kleuters is dat een bittere noodzaak om de veiligheid van alle kinderen te waarborgen.

In actie komen en je eigen leerdoelen formuleren kan dan een hele goede eerste stap zijn.
Wanneer je ontdekt dat je collega een ‘moeilijk’ kind gemakkelijk weer erbij kan trekken, is het helemaal duidelijk dat jij iets hebt te leren.
Je kunt samen gaan ontdekken wat jij kunt leren van je collega.

  • Gaat het om leiderschap?
  • Gaat het om grenzen stellen?
  • Gaat het om erkenning geven voor de onmacht van het kind?
  • Gaat het om andere kinderen sturing te geven of hen te vragen elkaar te helpen?
  • Wat doet je collega precies waardoor het kind bij haar niet zo buitensporig gedrag vertoont?

Daarnaast kunnen ook andere collegae en de ouders wellicht handige tips geven over hoe dit kind op een positieve manier bij de les te betrekken.
Basis is echter dat je bereid bent naar je eigen onmacht te kijken en te erkennen dat je iets bij kunt leren voor kinderen die je uitdagen.
Door je eigen functioneren onder de loep te nemen in plaats van het kind als oorzaak aan te wijzen, wordt je weer krachtig en kun je de leiding over jezelf en de klas weer in handen nemen.

Wat doen we ouders aan?

Stel je voor dat je ondernemende en pittige kleuter een poosje naar school gaat en je moet bij de juf komen voor een gesprek.
En stel je voor dat de juf dan zegt dat er iets mis is met je kind, dat het niet te handhaven is in de klas en dat je een diagnose nodig vindt zodat jullie weten hoe je het kind moet aanpakken.

Wat gebeurt er met ouders van een zo jong kind?

Hoe reëel is het dat we onze eigen onmacht op het bordje van de ouders leggen?  Wat betekent het voor hen dat we onze handelingsverlegenheid opdringen en hen daarvoor doorsturen voor een ernstige psychiatrische diagnose die je een heel leven blijft achtervolgen?
Hoeveel verdriet gaat dat bij ouders geven?

Uiteraard is het nodig en goed om met ouders te bespreken wat er op school gebeurt. Leerkrachten hebben de verantwoordelijkheid om te monitoren of een kind zich ontwikkelt en bij te houden of die ontwikkeling in een positieve lijn verloopt. En als die ontwikkeling vertraagt, moet er aan de bel worden getrokken.
Dat staat buiten kijf.

Waar gaat het werkelijk om?

Mogelijk is de tussenweg om te onderzoeken wat het kind moet leren.
Welke gedrag moet een kind in de klas laten zien en hoe kunnen de volwassenen hem daarbij helpen.
Welke vaardigheden hebben leerkrachten nodig om een dergelijk kind bij te sturen en zijn ontwikkeling gaande te houden?
En als de leerkracht het niet meer lukt, wat kan er dan door de leerkracht worden geleerd om het wel te laten slagen?
En hoe kunnen ouders en leerkrachten samenwerken om de leerdoelen van het kind scherp te houden en in stijgende lijn te begeleiden?
Dat zijn belangrijke vragen

De juf

Nadat we alles hadden besproken, zei ze tegen me: “Ik begrijp het.
Ik dacht dat als er een diagnose zou komen ik beter zou weten hoe ik hem zou kunnen helpen, maar ik zie nu ook dat ik hem nu al zo kan benaderen.
Hij krijgt daardoor veel meer kansen en ik ga mijn duo vragen hoe het haar lukt om hem wel bij de les te houden.
En ik ga tegen zijn ouders zeggen dat ik het moeilijk vindt en dat hij daar niets aan kan doen, maar dat dit mijn probleem is.”

Wil je leren hoe je óók met kinderen in de klas kunt omgaan als het moeilijk is, voel je dan welkom de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach.

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: Moeten leerkrachten opvoeden?
Lees ook: Je hoeft niet te weten wat je kind denkt
Bekijk ook: Waar loopt de eigen leerlijn scheef met de citolijn?
Bekijk ook: De beste manier om met de juf over je kind te praten

PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.
De illustratie is van Bianca Snip

Geplaatst in Opinie, Opvoeden in deze tijd | Getagged | Een reactie plaatsen

Je kind met een onderneming, kan dat?

Dit is een gastblog van Marije die schrijft over gewone dagelijkse zaken die juridisch niet altijd duidelijk zijn en waar veel verschillende meningen over kunnen bestaan.

Je hoort steeds meer over jongeren die een eigen onderneming hebben. Dit is zelfs zo populair aan het worden, dat de Kamer van Koophandel afgelopen weekend een startersdag organiseerde voor kinderen van 8 tot 12 jaar oud.

Handelingsonbekwaamheid
In Nederland ben je pas vanaf je achttiende volwassen, en dus ook dan pas handelingsbekwaam. Als je niet handelingsbekwaam bent, kan je geen rechtshandelingen uitvoeren. Een rechtshandeling is een handeling met juridische gevolgen. Denk hierbij aan het tekenen van een contract, het aangaan van een huwelijk of gewoon iets kopen in de supermarkt. In principe kan een minderjarige dit allemaal niet zelfstandig doen, zij hebben altijd toestemming nodig van hun ouder of vertegenwoordiger. Om ervoor te zorgen dat jongeren wel zelf een snoepje of iets te drinken kunnen kopen, is hier een uitzondering op gemaakt. Als een kind een rechtshandeling doet die passend is bij zijn leeftijd, dan gaat men er vanuit dat de ouder toestemming heeft gegeven. Zo kan een zestienjarige gerust iets lekkers kopen in de winkel, maar zal hij geen lening kunnen afsluiten bij de bank, omdat dat niet bij zijn leeftijd past.

Als een minderjarige toch een rechtshandeling uitvoert die niet bij zijn leeftijd past, kunnen de ouders die handeling vernietigen. Vernietiging heeft zogenaamde terugwerkende kracht. Dat houdt in dat de handeling wordt geacht nooit te hebben bestaan. Alle gevolgen van die handeling worden daardoor teruggedraaid. Dus als een kind van 12 jaar oud een dure telefoon heeft gekocht, kan de ouder deze koop vernietigen. Zij moeten dan de telefoon terugbrengen, en de winkel is verplicht het geld terug te geven.

Hoe zit dit bij kindondernemers?
Deze regels gelden ook voor jonge ondernemers. Hun ouders zullen toestemming moeten geven voor de handelingen die hun kinderen binnen hun eigen onderneming uitvoeren. Dit betekent ook dat ouders aansprakelijk zijn als er iets niet helemaal goed gaat. Klanten van het kind kunnen dan bijvoorbeeld een schadevergoeding vorderen van de ouders.

Voor jongeren van 16 en 17 jaar is er een uitzondering mogelijk. Zij kunnen bij de kantonrechter vragen om handlichting. Dat betekent dat de rechter ze gedeeltelijk handelingsbekwaam verklaart. Dit kan alleen voor bepaalde handelingen, bijvoorbeeld voor alle handelingen die nodig zijn voor het uitoefenen van het bedrijf. Buiten die bepaalde handelingen blijven zij dus handelingsonbekwaam. Men kan er ook voor kiezen een maximaal bedrag te kiezen, tot waar de handlichting geldt. Voor bedragen boven dat maximum blijft gelden dat de minderjarige toestemming nodig heeft.

Moet het niet gemakkelijker gemaakt worden?
Ik vind het erg leuk om te zien dat er zoveel, en zo jonge, kinderen bezig zijn met ondernemen. Het is enorm leerzaam voor ze, en zo lang ze het leuk vinden om te doen, lijkt het me prima. Toch vind ik het goed dat de regeling van handelingsonbekwaamheid er is. Jonge kinderen weten nog lang niet altijd wat verstandig is. Zij zijn vaak ook beïnvloedbaar en daarmee gevoelig voor eventuele klanten met minder goede bedoelingen. Het is daarom goed om een stok achter de deur te houden in de vorm van de toestemming van de ouders. Zij kunnen op deze manier een oogje in het zeil houden. Jongeren van 16 en 17 weten vaak al beter hoe alles eraan toe gaat, dus de handlichting is een handige en praktische manier om voor hen deze handelingsonbekwaamheid deels op te heffen.

Ik vind deze regeling daarom recht.

Lees meer op de website recht of krom van Marije.
Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: Je wilt toch geen slijmbal zijn?
Lees ook:  Iedereen heeft zijn eigen bloeitijd
Bekijk ook: Hoe ga je om met motivatieproblemen?
Bekijk ook: Hoe krijgt een puber zijn leven op orde?

PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.
De illustratie is van Bianca Snip

Geplaatst in Gastschrijvers, Hoogbegaafd, juridisch, Ontwikkeling van kinderen, Pubers, Wist je dat? | Een reactie plaatsen

Kinderen die niet praten

In iedere klas heb je ze.
De stille kinderen.
En gelukkig maar want anders wordt het een bende.
En sommige kinderen weigeren gewoon te praten
Thuis kunnen ze het wel, maar op school en in vreemde situaties doen ze het niet.
Hoe erg is dat?
En moet je je zorgen maken?
En wanneer moet je eventueel ingrijpen?

Dit is een kort filmpje uit de serie van facebook live opnames.
Bekijk ook: Ophaalmomenten, hoe doe je dat goed voor de kinderen?
Bekijk ook: Ruzie tussen ouders en kinderen

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.

Geplaatst in filmpjes, Opvoeden in deze tijd | Een reactie plaatsen

Hoe je ook huiswerk kunt maken

Er zijn vele manieren om je huiswerk te maken.
Hoe meer zintuigen meedoen, hoe beter je het kan onthouden en als je lichaam meedoet lukt het vaak ook beter om lesstof te onthouden.

Bekijk ook de filmpjes over de leerstijlen met de dieren voor nog veel meer praktische tips.

Bekijk ook het filmpje: Leren als een vlinder: De beelddenker
Bekijk ook het filmpje: Leren als een bever: De doener
Bekijk ook het filmpje: Leren als een buizerd Strategie en logica
Bekijk ook het filmpje: Leren als een dolfijn: Hooggevoelig
Bekijk ook het filmpje: Leren als en giraf: Introvert
Bekijk ook het filmpje: Leren als een aap: Extravert
Bekijk ook het filmpje: Leren als een schildpad: Ritme en klanken
Bekijk ook het filmpje: Leren als een papegaai: Praatjesmaker

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Geplaatst in Leerproblemen, leerstijlen | Een reactie plaatsen

Je wilt toch geen slijmbal zijn?

Opeens schoot hij me weer te binnen.
Die heerlijke puber die kwam omdat hij op school nogal brutaal was en zelfs al een keer geschorst wegens zijn gedrag.
Hij had ook al eens op het politiebureau gezeten voor een akkefietje met diefstal met vrienden.
En voor de duidelijkheid liet hij meteen maar weten dat hij niet van plan om te veranderen en dat een aantal leerkrachten gewoon de pik op hem in hadden en dat dit niet zijn probleem was.
Waarvan akte

Foute puber?

Oftewel de opstandige puber die ik voor mijn neus had.
Heerlijk vind ik deze pubers.
In feite blaken ze van energie.
Die energie is alleen nog wat ongericht en ik noem ze vaak diamanten die nog wat bijgeslepen mogen worden.
In de klas en thuis kun je echter je handen vol hebben aan deze pubers omdat het soms lijkt alsof ze niet willen deugen. Echter ze zijn volop aan het oefenen met grenzen en sociaal verkeer.
Leerkrachten die niet authentiek zijn en populair proberen te doen, hebben ze haarfijn door. Zwakke plekken van leerkrachten weten ze ook van verre aan het etteren te krijgen én ze nemen geen blad voor de mond.
Deze pubers worden vaak waardevolle volwassenen omdat ze op alle gebied oefenen met omgangsvormen, met goed en fout, met het ontdekken van hun eigen mening en met argumenteren.
Volwassenen maken zich vaak zorgen omdat het gedrag zo ongenuanceerd lijkt en soms zo op het randje van wat kan en mag.

Wat kom je doen?

Het allereerste wat ik doe met deze pubers is vragen wat ze komen doen en wat ze bij mij willen halen.
Steevast is het antwoord dat ze komen omdat het moet.
Van hun moeder.
Van de mentor
Van de leerkrachten
En nooit omdat ze het zelf willen.
Dan vraag ik wat moeder, de mentor of de leerkrachten willen dat hij bij mij komt doen of wat hij moet halen.
En meestal is het antwoord:
‘Normaal doen’.

Welke charmes heb je?

Het hangt een beetje af van mijn inschatting hoe snel de puber kan schakelen hoe ik verder ga.
Wanneer ik de indruk heb dat er vrijwel geen motivatie is om verder te gaan, ga ik en beetje onderzoekend kijken.
En vuur dan mijn vraag af: ‘Leg me eens uit welke charmes jij hebt waardoor je nog niet van school getrapt bent’.
Vrijwel altijd schiet de puber dan naar voren en komt uit zijn hanghouding.
Dan kunnen we werken.

Wat kun je leren?

Meestal gaan we eerst onderzoeken wat normaal doen is.
Wat willen ouders en leerkrachten precies van je.
Hoe doe je dan en hoe reageer je dan.
Meestal komt dan al voor de eerste keer de slijmbal aan de orde.
Want het ergste wat een stoere puber kan overkomen is zijn imago van respect verliezen.
We moeten er dus rekening mee houden dat het zelfbeeld en het imago geen schade oplopen en moeten onderzoeken hoe we normaal, wat het ook moge zijn, en het imago bij elkaar houden.
Het is nodig om te ontdekken hoe je anders kan leren reageren op gedrag van leerkrachten zonder dat je daar zelf nadeel van hebt.

Elegant je zin krijgen

Als we één keer zover zijn zijn, kunnen we onderhandelen over handig gedrag op incidenten, confrontaties en gebeurtenissen met gezagsfiguren. En dan vooral degenen waar de puber niet zo veel respect voor heeft.
Hiervoor leg ik 4 matjes met soorten van reacties op de grond en gaan we oefenen met verschillende acties en reacties.
Wat gebeurt er als je over je heen laten lopen, wat gebeurt er als je agressief reageert, wat gebeurt er als je assertief reageert en wat gebeurt er als je een beetje mee veert en dan je punt maakt. Oftewel je zorgt ervoor dat je op een elegante manier je zin krijgt.

Ergens bij elegant je zin krijgen, gaat de puber altijd roepen dat hij echt niet van plan is zo’n slijmbal te worden als ….
En dan is het oppassen want hier komt het voordeel van het imago en het zelfbeeld om de hoek kijken. Als je geen slijmbal wilt worden, betekent dat ook dat je het nodig hebt om stoer te blijven reageren.

En dan doen we een experimentje.
Ik ga op de plek van elegant je zin krijgen staan en zeg iets als: ‘ach meneer, ik begrijp dat u boos bent omdat ik mijn huiswerk niet heb gedaan, maar alstublieft mag ik….’.
En dan ga ik gelijk door naar de plek van agressief en roep onmiddellijk: ‘En wil je er nu ogenblikkelijk voor zorgen dat je je grote mond houdt en dit opschrijven want anders kun je nu nog vertrekken voor een uitstuurbriefje’.
En dan vraag ik met een grote glimlach welke reactie het meest fijn is.
Het punt is dan meestal gemaakt en dan kunnen we oefenen met de meest voorkomend vervelende situatie en dan gaan we gniffelen en voorspellen wat het resultaat zal zijn van de nieuwe manier van reageren.

Er vol ingaan

Vaak kijken we ook nog even hoe de lichaamshouding, het stemgebruik en de oogopslag meewerken.
Belangrijk is echter het besluit wat de puber neemt om te kiezen voor een nieuwe manier van reageren en die zijn imago heel houdt.
En sterker nog: Nieuwe manieren van doen die zijn zelfbeeld versterken doordat er meer winst te behalen is als het je lukt op een elegante manier te communiceren.
Je winst is dat je een betere relatie opbouwt met de ander en dat levert altijd meer op dat een slechte relatie.
En….. als de puber er zin in heeft, kan hij er altijd nog voor kiezen om er heerlijk als vanouds vol in te gaan en helemaal los gaan tegen de leerkracht of ouder.
Het enige verschil is dat hij er dan ook voor kiest om te consequenties te nemen.

En de mening over de ander?

Gek genoeg is het eigenlijk niet eens meer zo nodig om te bespreken of het de schuld van de leerkracht is als jij zo te keer gaat.
Immers als jij kunt kiezen hoe je op een situatie kunt reageren dan doet het er niet meer zo toe wat de ander van je denkt.
Dan heb je voldoende zelfvertrouwen om de situatie waarin je verkeert in de hand te houden.
En hoef je ook niet meer ‘niet normaal’ te doen, maar kun je gewoon communiceren.

En die heerlijke knul?

Die heb ik nooit meer gezien. Net zoals zovele van zijn leeftijd en gedrag.
Zijn vader heeft me later verteld dat het even nodig was dat hij een reset kreeg. Vader had er het volste vertrouwen in dat het goed zou komen met zijn energieke zoon.
Hij had al vaker met het bijltje gehakt want al 4 zonen waren deze voorgegaan….

Wanneer ik de workshop over het weerbaarheidsspel voor pubers geef, moet ik altijd even weer denken an deze pubers met dank aan wie ik dit spel kon ontwikkelen.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: Waarom moeten moeders preken en zeuren?
Lees ook: Moeten we blij zijn met Magister?
Bekijk ook: Pubers en conflicten oplossen
Bekijk ook: Je leven als puber op orde krijgen

PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.
De illustratie is van Bianca Snip

Geplaatst in Pubers, weerbaarheid | Een reactie plaatsen

Hoe ga je om met motivatie bij leerproblemen?

Je kunt eindeloos praten over je problemen.
Zodra je je motivatie of leerprobleem letterlijk met een voorwerp in de hand neemt en er dan mee gaat werken, krijg je heel snel inzicht in de kern van het probleem.

Daarnaast dient een oplossing zich effectief en al werkend aan.

Het werken met zogenaamde ‘matjes’ is één van de praktische tools binnen de opleiding tot kindercoach.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Bekijk ook: Leren als een kameleon
Bekijk ook: Fixed en growth mindset in beeld
Lees ook: De make-over van een onderpresteerder
Lees ook: Geef een puber zelfvertrouwen
Lees ook: Boos kind wat haar zin wil hebben

PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.

Geplaatst in Faalangst, filmpjes, Leerproblemen, Methodieken in de praktijk | Een reactie plaatsen

Ruzie tussen kinderen en hun ouders

Ouders mogen hun kind opvoeden en daarvoor geven ze structuur en regelmaat en regels en grenzen.
Kinderen mogen die grenzen overschrijden.
En dat kan zo maar leiden tot ongenoegen voor beide partijen.
Wat gebeurt er bij ruzies tussen kinderen en ouders en hoe kunnen ouders hier het beste mee omgaan?

Dit is een kort filmpje uit de serie van facebook live opnames.
Bekijk ook: Ophaalmomenten, hoe doe je dat goed voor de kinderen?
Bekijk ook:  Kinderen die niet praten

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.

Geplaatst in filmpjes, Opvoeden in deze tijd | Een reactie plaatsen

Hoe ga je om met ophaalmomenten van kinderen

Deel 1 uit de facebook live van september 2017 over vragen met betrekking tot kinderen, opvoeden en kindercoaching.

Wanneer ouders hun kind aanmelden voor kindercoaching, is het handig om eerst te beoordelen wat er nodig is.
Hoe start een coaching en hoe kijk je.

In deze video een antwoord op de vraag hoe je met kinderen omgaat die naar huis moeten na bijvoorbeeld een dag bij de oppas of kinderopvang, of bij een ophaalmoment bij echtscheiding.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.

Geplaatst in Echtscheiding, filmpjes | Een reactie plaatsen

Wat als je kind niet goed in zijn vel zit?

Daar zit je dan met een kind met de ziel onder de arm.
Duidelijk niet lekker in het velletje en het vindt nergens niks meer aan.
Als dat een paar daagjes duurt, trek je het nog wel, maar als het langer duurt, word je ongerust.
Wat is er aan de hand?
Waar is je blije kind gebleven?
Wat doe je fout?
Word je kind gepest?
Is het ziek?
En zo begin jij een beetje te malen wat er aan de hand kan zijn en merk je op een dag dat jij ook niet meer goed in je vel zit.
Hoe nu verder?

Ontwikkeling

Ouders denken meestal dat een kind vanzelf opgroeit.
Ze realiseren zich vaak niet dat er een enorme ontwikkeling plaatsvindt in het jonge kinderleven.
Als een kind 7 jaar is, heeft het in principe alles al geleerd. Het kind hoeft zich dan alleen maar verder te bekwamen in alles wat op zijn pad komt.
Immers:

  • Het lichaam heeft inmiddels geleerd wat het moet doen met de ledematen en alle grote en kleine bewegingen
  • Alle emoties zijn al eens gevoeld en bij vrijwel alle kinderen is bekend hoe we die verschillende gevoelens en emoties benoemen
  • Er is een begin gemaakt met letters en cijfers
  • Sociale vaardigheden zijn in grote lijnen aanwezig
  • Als ouders hun kinderen uitgedaagd hebben en autonomie hebben gegeven zijn ook de zogenaamde executieve functies al in ontwikkeling. Deze zorgen ervoor dat je als volwassene kunt functioneren
  • Het mentalliseren en kunnen nadenken over wat er om het kind heen gebeurd, is gestart

Zo zie je dat het kind in principe klaar is als het naar groep 3 gaat. Alle voorwaarden en aanleg zijn klaar om verder uit te rollen.
Hoe ouder een kind wordt, hoe meer het zich ook gaat realiseren dat er iets van hem wordt verwacht.
En daar kan het spannend worden.

Zelf doen

Vanaf een jaar of 7 en helemaal rond een jaar of 9, realiseren kinderen zich dat ze aan de bak moeten en dat ze een individu zijn ten opzichte van anderen.
En dat er iets van ze wordt verwacht.
En dat kan best spannend zijn en allerlei angsten en onzekerheden oproepen.

  • Hoe lig ik in de groep?
  • Ben ik wel populair?
  • Hoe presteer ik?
  • Haal ik wel genoeg hoge cijfers?
  • Lachen ze me uit?
  • Ben ik goed genoeg in sport?
  • Word ik wel vaak genoeg uitgekozen?
  • Mag ik op feestjes komen?
  • Gaan ze me pesten in het volgende schooljaar?
  • Hoe moet dat als ik steeds naar een andere les moet?
  • Met wie kan ik meegaan?

Vanaf een jaar of 9 moeten kinderen steeds meer zelf aan de bak en moeten ze steeds meer autonomie, zelfstandigheid, zelfredzaamheid en verantwoordelijkheid gaan pakken.
En dat zelf moeten doen kan best zwaar zijn.

Kinderen kunnen zichzelf eindeloos veel vragen stellen en kunnen bang worden voor de toekomst en zich afvragen of ze wel goed genoeg zijn.
Ook hun positie in de groep kan aanleiding zijn tot veel zorgen en hen uit de slaap houden.
Wanneer er tussen ouders spanning is of er is sprake van onveiligheid thuis door overbelasting van ouders op het werk,  gezondheidskwesties die spelen of andere beslommeringen waardoor een kind zich ongemerkt eenzaam kan voelen, dan trekken kinderen zich soms terug.
Na verloop van tijd begint het dan op te vallen dat het kind niet zo onbevangen meer is.
En dan komt de vicieuze cirkel.

Wat is er aan de hand?

Kinderen ontwikkelen zich en dat gaat niet bij ieder kind vlekkeloos.
Er zijn kinderen die als het ware zelf schrikken van hoe snel het gaat.
Zij hebben het gevoel dat ze geen controle meer hebben op de gang van zaken en voelen zich soms overrompeld door alles wat op hen af komt.
Als ze niet meer kunnen overzien wat er gebeurt, hoe ze moeten reageren en niet weten hoe ze moeten anticiperen op gebeurtenissen dan lopen ze vast.
Ze kunnen zich heel eenzaam voelen omdat ze de aansluiting missen met andere kinderen en hun ouders,
Vaak zijn dit de wat meer introverte kinderen die ik ook wel eens de denkertjes noem.

Als het zich afspeelt in groep 5/6 heeft het vaak te maken met de positie in de groep en tussen andere kinderen en het voelen dat er veel op de schouders rust.
Als het zich afspeelt in groep 7/8 speelt vaak de angst een rol hoe het verder moet en of ze goed genoeg zijn om straks op het voortgezet onderwijs te functioneren.
De kindertijd zal dan voorbij zijn.

Het lijkt dan wel alsof deze kinderen even in een soort van pauzestand verblijven.
Alles stopt even.
De lichamelijke groei kan vertragen, soms is er een terugval naar jonger gedrag en vrijwel altijd zijn er denkzorgen.
Het kind zit overduidelijk niet goed in zijn vel, trekt zich terug en kan niet aangeven wat er mis is.

Wat te doen?

Het kan verstandig zijn om luchtig te bespreken dat groter groeien soms helemaal niet leuk is.
Dat je van alles moet en je weet niet of je het allemaal wel kunt.
Deze erkenning is nodig om enerzijds de leiding als ouder te nemen en anders ermee aan te geven dat je begrip hebt voor het kind.
Zo ben je een baken voor het kind en kan het op jou en je begrip leunen

Als je als ouder mee gaat in de zorgen, gaat het voor het kind nog erger worden. Zijn houvast verdwijnt helemaal want papa en/of mama maken zich nu ook al zorgen dus zal het wel heel erg zijn.

Wat zijn de zorgen?

Als je weet waarover je kind zich zorgen maakt, kun je tegenwicht bieden.
Dit doe je het beste door vragen te stellen hoe bijvoorbeeld de overgang ging van peuter naar kleuter en naar groep 3.
Hoe heeft het kind dit gefikst?
Hoe heeft het eerdere moeilijkheden aangepakt en op welke manier zijn conflicten en onzekerheden in het verleden opgepakt?

Op deze manier krijgt het kind weer vaste grond onder de voeten en erkent en herkent het van zichzelf wat de capaciteiten zijn om met moeilijkheden en tegenslag om te gaan.

Concrete zorgen en moeilijkheden kunnen jullie samen stap voor stap inzichtelijk en bespreekbaar maken door te bedenken en eventueel op te schrijven of te tekenen welke helpende gedachten en acties er kunnen zijn.

Het uithouden

Als je naar ‘niet goed in het vel zitten’ kijkt als een voorbijgaande fase, kun je als ouder bedenken hoe jij het uit kunt houden als je kind worstelt.
Steun, acceptatie, erkenning geven, meedenken hoe het gemakkelijker kan worden en volgen is vrijwel altijd genoeg om je kind door een dergelijke periode te helpen.
Hierdoor komt er vaak ruimte voor oplossingen en kan het leven zelf weer opgepakt worden.

Ennnnnn……….

Wat aandacht krijgt, groeit.
Dit betekent dat veel aandacht voor het moeilijke ook veel winst kan opleveren voor de behoefte aan aandacht.
Focussen op wat helpt, brengt vaak verder.

Ennnnnn………

Dit kan een ongelooflijk belangrijke fase in het leven van en kind zijn om te worstelen om groot te worden.
Nu kunnen de belangrijkste levenslessen geleerd worden.
Tegenslag leert over weerstand vermogen.

Ennnnnn………

Misschien moeten we het toejuichen als kinderen even een poosje naar binnen keren en niet zo goed in hun vel zitten. Innerlijk hebben ze dan de kans om te groeien en zich aan te passen naar een nieuwe levensfase.

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: Wat aandacht krijgt, groeit. Ook in je opvoeding
Lees ook: Stil en verlegen, mag het alsjeblieft?
Bekijk ook: Weet jij waarom geruststellen niet helpt?
Bekijk ook: Hoe help je kinderen om te stoppen met zich zorgen te maken?

PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.
De illustratie is van Aly Westerhuis

Geplaatst in angst, Ontwikkeling van kinderen, Opvoeden in deze tijd | Een reactie plaatsen