14 leidende principes voor succesvol coachen

Praktijkdagen zijn een geweldig middel om samen te ontdekken wat werkelijk goed werkt tijdens coaching en wat er nodig is om een klant in beweging te brengen zodat die weer verder kan.

Onlangs organiseerde ik 2 praktijkdagen voor het werken met matjes. Dit is een techniek die ik veel gebruik en die op een hele snelle manier mensen tot de kern brengt en motiveert tot verandering en verbetering.

Een matje (of kleedje of oude krant of kussen of wat er maar voorhanden is…) kan alles worden zodra je het in je hand hebt. Het kan als metafoor dienen bij pubers voor een vak waar een onvoldoende op is, voor motivatie, voor die leerkracht waar je moeite mee hebt, voor uitgaan en noem maar op. Voor ouders kan het de boosheid van hun kind zijn, de eigen onmacht, het werk, je inspanning en alles wat voelt als een probleem. En bovenal kan een matje iedere vorm aannemen van een angst.
Vervolgens ontdek je door beweging wat je met het matje wilt, wat het matje van jou wil, wat er nodig is en waar het naar toe moet en welke elementen eventueel ontbreken of toegevoegd moeten worden.
En vrijwel altijd is er binnen vijftien tot dertig minuten helderheid over de betreffende kwestie, zijn er nieuwe inzichten en bovenal is er een aanzet tot actie.

Welke principes zijn helpend bij coaching

Frappant is dat ieder keer opnieuw tijdens praktijkoefeningen dezelfde principes een rol spelen. Ik noem ze één voor één en ze zijn allen even belangrijk.

Laat de klant staan

We hebben het idee gekregen dat problemen pratend op te lossen zijn. Wanneer je echter gaat staan, gebeuren er hele andere dingen. De coach kan het lijf observeren en opmerkzaam maken op gewaarwordingen en lichaamshoudingen.
Ons lijf is vele malen wijzer dan ons hoofd en de goede observator ziet en merkt wat het lijf en het gezicht vertellen in plaats van de woorden.
Wanneer je er als coach naast staat, is de klant bovendien vrij in zijn blikveld en voorkom je sociaal wenselijke antwoorden door het oogcontact.
Bovendien is het gemakkelijk om de bewegingen te maken die de klant benoemt. Bijvoorbeeld: ‘Ik moet een stap zetten’ is gemakkelijker direct uit te voeren als je staat dan als je zit. En juist die beweging is ongelooflijk helpend tijdens coaching.

Focus op wat werkt en op de toekomst

Onze neiging om de oorzaak van problemen te zoeken is vrijwel altijd volstrekt zinloos. Het leidt meestal tot je akelig en schuldig voelen en je blijft maar informatie geven over dat wat er niet in orde is of was.
Wanneer je de focus verlegt naar wat er goed gaat en wat wel werkt en wat je wel wilt, openen er perspectieven. Er komt nieuwe energie die letterlijk en figuurlijk opgemerkt kan worden. Mensen voelen zich weer sterk en competent en er wordt een gebied geopend voor nog meer helpende strategieën.

Doorzetten en doorvragen tot de kern

Dit principe leidt ertoe dat je niets voor waar aanneemt en steeds een laagje verder afpelt. Als je klant geen antwoord weet, ga jij het invullen en checken of het klopt. Iedere bewering trek je in twijfel en je wilt weten wat ermee wordt bedoeld en of de bewering werkelijk klopt. Je vraagt wat het effect van iets is, wat het oplevert, wat er beter zou kunnen en op welke manieren dingen aangepakt zijn en of dat ook nog anders had gekund. Je daagt uit om letterlijk stappen te nemen.

Tijd nemen om klant na te laten denken

Wanneer we een probleem hebben, blijven we met onze gedachten meestal hangen in het zelfde denkcirkeltje. Net zoals die vastgelopen langspeelplaat van vroeger. Wanneer we naast de klant staan en samen een beetje in het luchtledige staren, heeft de klant alle tijd om na te denken en je vragen, provocaties, opmerkingen en uitdagingen op zich in te laten werken. Doordat er geen oogcontact is, is er alle tijd om stil te zijn en het proces zich te laten ontvouwen.
Als de stilte te lang duurt of wanneer je je afvraagt of de klant nog wel innerlijk aanwezig is, kun je altijd vragen: ‘Wat gebeurt er nu’. Zo kom je weer letterlijk en figuurlijk een stapje verder.

Wat we niet willen, moeten we onder ogen zien

Dit is ook zo’n prachtig principe wat altijd raak scoort.
We willen geen problemen, boosheid, negativiteit en alles waar we niet blij van worden. Als je werkt met een matje is dit meestal de eerste beweging. Het matje wordt soms zelfs met geweld ver weg gegooid.
En wat is er juist nodig?
Juist!
We moeten onder ogen zien wat onze zwarte, angstige, boze, gemene, valse  meningen, gedachten en gevoelens zijn. Benoem wat er is en wat de gedachten en gevoelens zijn, ook al is het niet gepast en juist als het verborgen is.
Dat is de enige uitweg uit de problemen. Als coach moet je hier vaak een actieve houding aannemen om voor te zeggen wat je denkt wat je klant denkt of wil en niet voor zichzelf bewust durft te maken.
Dit betekent dat we het tegenovergestelde van de neiging die we hebben, moeten doen. Dit is het meest noodzakelijk om in het reine te komen met onszelf en onze problemen.
Concreet betekent dit dat je uitspreekt (bijvoorbeeld tegen een matje want dat is net even gemakkelijker) dat je bang bent, dat je stikjaloers bent, dat je dat kind in je klas echt een rotkind vindt en alles waarvan je vindt dat je dit niet mag vinden, voelen of denken.
Wanneer je voor je zelf ten diepste erkent wat er is, geeft dat ongelooflijk veel ruimte. Je ziet dan dat iemand daarna de toenadering kan vinden om het probleem op te lossen. Het is fascinerend wat erkenning teweeg kan brengen!
Misschien is dit wel het belangrijkste principe om je beter te voelen en tot heling te komen.

Verleden-heden-toekomst

Ieder mens heeft een verleden en een toekomst. Het is bewezen dat wij als mens het meest vertoeven in het verleden of de toekomst. Afhankelijk van je voorkeur zijn je gedachten het meest elders en het minst in het nu.
Het is niet voor niets dat mindfulness zo populair is omdat we allen behoefte hebben aan rust en harmonie in het nu.
Problemen hebben hun bron altijd in het verleden met angst voor de toekomst. In het nu is alles zoals het is.
Wat je met matjes heel mooi kunt doen is een zogenaamde boedelscheiding uitvoeren. Deze boedelscheiding kun je uitvoeren door mee te nemen naar de toekomst wat helpend is en dat wat niet helpend achter je te laten.
Als je benoemt wat het is en weer letterlijk de beweging maakt, is dat ongelooflijk helpend.

Herkaderen

Omdat je klant meestal zo vast loopt in zijn denken en voelen over het probleem, kun jij helpen met de langspeelplaat weer door te laten spelen.
Dit doe je door de andere kant van het probleem te schetsen, door de voordelen te benoemen van de problemen, door het op te blazen tot het belachelijke, door een nieuwe betekenis voor te stellen van het probleem, door out of the box te denken en ervoor te zorgen dat het probleem op een andere manier bekeken kan worden.

Kinderen hebben ouders

De belangrijkste mensen in het leven van een kind zijn zijn ouders. Wij moeten altijd de loyaliteit van kinderen naar hun ouders respecteren. Juist als wij moeite hebben met hoe ouders met hun kinderen omgaan, moeten we extra moeite doen om onszelf met dit gegeven te laten dealen. Anders raken we het kind kwijt.
Hoe dan ook moeten ouders een plek hebben. Zelfs letterlijk met matjes als je bijvoorbeeld met een intervisie vraag werkt over je zorg voor het kind en met je verantwoordelijkheid in je functie.

Inhoud is onbelangrijk

We hebben de illusie dat we alles moeten weten van een probleem. Dit is net zoiets als weten wat de oorzaak is. Je coaching wordt veel gemakkelijker en sterker als je niet teveel afleiding hebt van de inhoud van een probleem. De grondleggers van het oplossingsgericht werken, Steve de Shazer en Insoo Kim Berg, hadden al ontdekt dat de focus op het proces van vooruitgang meer oplevert dan veel informatie opvragen.
Wanneer je met de matjes werkt hoef je zelfs het onderwerp van het probleem niet te weten om toch vooruit te komen. Beweging, observeren van gezicht en lijf en oplossingsgerichte vragen zijn voldoende om te komen tot een antwoord op de probleemvraag.
Wie het niet gelooft, daag ik graag uit om het te proberen :-).

Alles is goed

Als coach is het wijs om je niet aan de uitkomst te hechten. Ook al gunnen we iedereen een uitweg, het is niet aan ons om die op te dringen.
Wanneer je een basishouding hebt van niet-weten en jezelf ten dienste stelt alleen voor dit moment van samenwerken, gebeuren er vaak kleine wonderen.
Met dit principe heb je het volle vertrouwen dat het voor de klant precies zo loopt als het moet zijn.

Afstand nemen is helpend

Het is heel helpend om je probleem als een object van een afstandje te bekijken.
Zodra het buiten je is en geëxternaliseerd, kijk je letterlijk anders naar wat je zo lastig vindt dan wanneer het binnenin je woelt.
Er komen andere gedachten op, de ademhaling komt anders op gang en het schept ruimte voor andere gedachten en impulsen.
Het is iedere keer weer zo grappig te zien dat als er een inzicht komt, men vaak letterlijk een stap achteruit doet van het probleem. Onbewust pakt het lijf het op en doet een stap om afstand te creëren.

Erkennen, erkennen erkennen

Al eerder is dit principe genoemd, maar we kunnen het niet vaak genoeg laten weten. Als coach moeten we 90% van de tijd erkenning geven aan de persoon en de persoon helpen om zichzelf en zijn problemen te herkennen en erkennen.
Ouders moeten we helpen om hun kind erkenning te leren geven voor hun behoeftes in plaats van hun kinderen hun zin te geven. Herkenning en erkenning van behoeftes is de snelste weg naar het oplossen van opvoedproblemen zo is mij honderden malen gebleken.
Erkennen is het benoemen van wat er is en benoemen is bewust leren.

De coach moet niet werken

Het is de bedoeling dat een coach lui is. De klant is verantwoordelijk voor het probleem en voor de oplossing. De coach is slechts een soort van gids die zijn kennis, ervaring en expertise inzet om de klant te begeleiden naar meer perspectief zodat de klant de keuze kan maken om zijn probleem anders op te pakken en zo nodig andere keuzes te maken.
Het enige harde werk wat de coach mag doen is het proces bewaken en zorgen dat de expertise groter wordt.

Herken wanneer het klaar is

Het is belangrijk om te weten wanneer je een coaching af kunt sluiten. Dat geeft kracht en maakt dat de klant op het hoogtepunt zelf verder kan.
Wanneer de klant je met een heldere blik in de ogen kijkt en een zucht slaakt, is het proces klaar en kun je afsluiten. Zo nodig kun je helpen door toestemming te geven om uit te ademen en zelf ook stevig uit te ademen waardoor de ander meegaat volgens het leiden-volgen principe.
Wanneer je twijfelt, vraag je je klant of het voldoende is en bij een bevestigend antwoord, kun je vragen of het goed is om op dit moment te stoppen.
Bij weer en JA, sluit je af en bedank je de klant voor zijn vertrouwen.

Fascinerend en bijzonder

Bovengenoemde principes zijn voor mij een leidraad bij het coachen.
Er zullen zeker weer praktijkdagen gepland worden in de toekomst zodat deelnemers zelf de fascinerende en bijzondere werking kunnen ervaren en oefenen met deze manier van werken.
In de opleidingen blijven de matjes gewoon een onderdeel van het reguliere programma.

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: De kindercoach is een stoplichtdenker
Lees ook: Het onzichtbare voordeel van het probleem
Lees ook: De taal in het land van de kindercoach
Lees ook: De reis van de kindercoach
Bekijk ook: Werken met matjes over motivatie
Bekijk ook: Werken met een levenslijn voor pubers

PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.
De illustratie is van Studio Staalkaart.

Geplaatst in Methodieken in de praktijk, Stof tot nadenken, Uit de praktijk | Een reactie plaatsen

Nieuwsbrief: Elegant je zin krijgen

Het nieuwe jaar is al weer volop in bedrijf.
In de eerste week van het nieuwe jaar hebben we weer een nieuwe serie filmpjes opgenomen voor het komend half jaar.
Er zijn al 2 basisopleidingen voor de kindercoach en opvoedcoach gestart en volgende week is er een eerste verdiepingsmodule over systemisch/contextueel werken.
En we gaan gewoon door met alle opleidingen, de kinderen en hun ouders in de praktijk en met schrijven en filmen.
Ik ben benieuwd wat we allemaal mogen beleven dit jaar.
Laat maar komen.

Onwillige pubers

Ken je ze?
Die pubers die thuis een grote mond geven, bij vrienden over zich heen laten lopen en ruzie maken met leerkrachten.
Je zou ervan gaan zuchten.
Communicatie is iets wat pubers nog moeten leren en finetunen.
Ze laten het ene moment over zich heen lopen, het andere moment heb je oorlog en ze vinden het vaak lastig om op een elegante manier hun zin te krijgen.
En laat dat laatste nu de uitdaging zijn van het weerbaarheidsspel voor pubers.
Het aardige is dat ouders van zo’n puber vaak in dezelfde valkuilen trappen en ook veel leren van het spel.
Wil je individueel met pubers, ouders of in een groep leren werken met het spel?
Er zijn weer nieuwe data gepland voor de workshop in Nijverdal, Hengelo en Zoetermeer.
Tot de zomer zijn er bij mij in Burgum op 7 maart nog een paar plekken beschikbaar.
Dus grijp je kans via de website.

Voor coaches

Iedere coach wil graag helpen en wil graag dat zijn klant een stap verder komt.
Uit de praktijkdagen die eind vorig jaar werden gehouden, bleek uit iedere oefensessie die we deden dat er een aantal leidende principes zijn die je als coach als leidraad kunt gebruiken om verbetering bij de klant te bewerkstelligen.
Ik heb 14 principes geformuleerd. Je kunt ze hier lezen.

Kinderen die sociaal wenselijk gedrag laten zien, vinden veel hulpverleners en leerkrachten lastig. We vinden dan dat het kind niet echt is en willen dat het anders reageert.
Als we zo handelen, kruipt het kind nog meer in zijn schulp. Hoe het wel kan, kun je bekijken in dit filmpje.

Voor ouders

Een zeer veel voorkomende klacht van ouders is dat hun kinderen zo slecht luisteren.
Als ouders met deze hulpvraag komen, zeg ik wel eens: ‘Kinderen die slecht luisteren, hebben ouders die slecht luisteren.
Wat ik hiermee precies bedoel, leg ik uit in deze blog.
En echt, je had het niet gedacht, maar zo werkt het wel!

Angst is eveneens een thema wat voor een grote toeloop zorgt in een kindercoach praktijk. Ik heb geleerd om eerst met ouders om tafel te gaan als een kind angst heeft. Angst kent namelijk een rare ontwikkeling en als ouders weten hoe ze hier handig mee om kunnen gaan, kunnen ze veel leed voorkomen bij hun kind.
Bekijk maar eens het filmpje: Angst wordt snel groter.

Over kinderen

In het leven van kinderen is veel tegenslag. Als kinderen opgroeien, krijgen ze eerst veel te maken met geboden en verboden. Een kind kan nu eenmaal niet al zijn driften uitleven. Dat zou al snel een hoop gedoe geven.
Later in hun leven worden kinderen geconfronteerd met allerlei teleurstellingen: Ze mogen niet meespelen of op een verjaardag komen, er komt ziekte en misschien wel overlijden in de nabijheid.
Om al die levens uitdagingen het hoofd te kunnen bieden is het belangrijk dat een kind veerkracht heeft en leert omgaan met tegenslag.
Over het hoe en wat met betrekking tot leren omgaan met tegenslag lees je deze blog.

Je hebt van die kinderen die haast hebben in dit leven. Zij willen vooruit en kunnen niet wachten tot ze volwassen zijn. Dat dit niet zo handig kan zijn, ligt voor de hand.
Hoe kun je kinderen helpen om zich leeftijdsadequaat op te stellen en een beetje geduld te hebben met groter groeien?
Dat kun je bekijken in dit filmpje wat uitlegt wat je kunt doen.

Veel kinderen hebben last van buipijn en hoofdpijn als ze naar school moeten of wanneer ze iets nieuws moeten doen. Deze pijn voelen kinderen echt, ook al is er medisch niets aan de hand. Het kan vele oorzaken hebben die we uiteraard uiterst serieus moeten nemen.
Hoe je kinderen kunt helpen om te gaan met hoofdpijn en buikpijn leg ik uit in dit filmpje.
Al vele kinderen zijn er op deze manier mee geholpen.

Dit was het weer als start voor het nieuwe jaar.
Dank je wel dat je deze nieuwsbrief hebt willen lezen.
De volgende verschijnt rond maart/april.

Geplaatst in Nieuwsbrieven | Een reactie plaatsen

Buikpijn en hoofdpijn als signaal

Veel kinderen hebben buikpijn of hoofdpijn als ze naar school moeten.
Dit kan soms jarenlang doorgaan.
Als er geen medische reden is voor deze pijnen, kun je onderzoeken wat de betekenis is van deze klachten, hoe je er óók naar kunt kijken en hoe je een oplossing kunt vinden voor deze akelige klachten die vaak een heel gezin in de greep houden.

Kijk voor meer informatie over leren, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Geplaatst in angst, Faalangst, filmpjes | Een reactie plaatsen

Eerst luisteren en dan gehoord worden

Hij staat echt hoog in de top 10 van hulpvragen: ‘Mijn kind luistert niet’.
En heel flauw zeg ik dan vaak als eerste tegen de betreffende ouder: ‘Kinderen die niet luisteren, hebben ouders die niet luisteren’.

Vroeger was het zo dat kinderen naar hun ouders moesten luisteren en gehoorzamen. In deze tijd zijn we meer gelijkwaardig in de opvoeding waarin iedereen gehoord kan en mag worden. Daar waar ik als kind nog de boodschap meekreeg: ‘Je hebt niets anders in te leveren dan lege briefjes’, worden kinderen nu uiterst serieus genomen in hun behoeften, wensen en verlangens.

Wat is nieuw?

En toch is er niets nieuws, maar gaan we alleen anders met elkaar om. Immers ik maakte ook lawaai om gehoord te worden om mijn punt te maken, maar moest me voegen naar het meer autoritaire gezag van mijn ouders.

Kinderen van nu doen niets anders dan ik als kind. Als zij zich niet gehoord voelen, gaan ze ook lawaai maken.
Ik noem dat deze vuist op deze vuist omdat zowel kind als ouder en tandje bijzetten om elkaar te kunnen horen.

In plaats van dat ouders een grens aangeven tot hoever kinderen mogen doorgaan met lawaai maken proberen ze hun kind tot stilte te manen, te soebatten, te onderhandelen, te lijmen en alle andere dingen te doen waarmee ze hun kind in het gareel proberen te houden.
En daarmee luisteren ze vaak net zo weinig naar hun kind als mijn ouders.
Het ziet er alleen anders uit.

Wat willen kinderen?

Kinderen die niet luisteren, willen ons iets duidelijk maken.
Zij willen ons iets vertellen. Zij willen dat wij hen begrijpen.
En zij willen vooral dat wij hun behoeften erkennen.
Observeer je kinderen die veel lawaai maken of miepen en piepen zoals ik dat vaak noem, dan zie je vooral dat ze op een moeilijke manier laten weten dat ze ergens behoefte aan hebben. Het snoepje of de ipad waar kinderen om zeuren of het klieren aan tafel is heel vaak een onhandige manier om aandacht te vragen.

Kinderen leren niet automatisch op een positieve manier te vragen wat ze ten diepste graag willen. Zelfs veel volwassenen drammen, zeuren of trekken zich terug als ze eigenlijk behoefte hebben aan verbinding, erbij horen, autonomie of gewoon liefdevolle aandacht.
Wij moeten kinderen helpen om te leren vertellen wat ze werkelijk willen zodat ze daar om kunnen leren vragen.
Het is mijn ervaring dat leren vragen om wat je nodig hebt, vele boze en driftbuien kan voorkomen. Daarnaast wordt het veel gemakkelijker om met teleurstellingen om te gaan als we leren benoemen wat we werkelijk willen.
En kinderen willen uiteindelijk altijd het goede. Ze hebben alleen nog niet de tools om daarom te vragen.

Wat doen ouders?

Als we kinderen opvoeden willen we hen leren hoe het leven in elkaar steekt en wat we van hen verwachten hoe ze zich gedragen.
We dringen hen we onze behoeften en denkbeelden op en willen nog wel eens vergeten dat behoeften en denkbeelden tegenstrijdig kunnen zijn.
Zo hebben kinderen behoefte om te groeien en moeten ze daarvoor grenzen overschrijden om te leren wat die grenzen zijn. Ouders willen graag harmonie en dat botst.

En natuurlijk is het goed als wij kinderen voorleven wat we van hen verwachten. We moeten alleen leren dat als we vastlopen in ruzie en onbegrip dat we onze houding omkeren.
En in dat omkeren kunnen we leren luisteren naar onze kinderen. En dan kunnen we luisteren om echt te horen wat ze ons vertellen. Als we hen werkelijk horen dan kunnen we hun behoefte herkennen en die erkennen. En daarna kunnen we hen pas vertellen wat we van ze verwachten. Het conflict is dan al weggegleden omdat het kind zich gehoord voelt en niet hoeft door te zetten.

Eerst begrijpen, dan begrepen worden

Stephen Covey, de managementgoeroe zei het al: Je moet mensen eerst begrijpen voordat je zelf begrepen kan worden.
Voor kinderen geldt dit des te meer. Als we hun behoefte erkennen, kunnen we ze een tip geven hoe het probleem opgelost kan worden. Als we dan ook nog een voordeel weten te benoemen die de tip gaat opleveren dan kan het kind weer met ons meebewegen.
Bijvoorbeeld de puber met zijn rotzooi. Je kunt bijvoorbeeld zeggen: ‘Jij wilt graag de baas zijn over je kamer en je spullen. EN (geen maar) .. als je nu je kamer opruimt, zal ik even voor je stofzuigen.
Op deze manier voorkom je een machtsstrijd en kun je toch je gezag uitoefenen.
Het kind voelt dat er naar hem geluisterd is en wil daarna naar ons luisteren.

Ieder kind wil een ouder die naar hem luistert, maar wil vooral een ouder die hem hoort en begrijpt.


Dit artikel werd geplaatst in de weekendbijlage van het Friesch Dagblad op 15 december 2017.

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: Opvoeden: Schipperen tussen je principes
Lees ook: Hoe wil je als ouder worden herinnerd?
Lees ook:  Je luistert niet naar me!!
Bekijk ook: Dilemma: Moet je kinderen straffen of juist niet?
Bekijk ook: Hoe streng ben jij als ouder?

PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.
De illustratie is van Studio Staalkaart

Geplaatst in gepubliceerde artikelen, Gezinszaken, Opvoeden in deze tijd, Stof tot nadenken | Een reactie plaatsen

Is sociaal wenselijk gedrag fout?

Vaak hoor ik terug van ouders, leerkrachten en hulpverleners dat een kind sociaal wenselijk gedrag vertoont.
Het idee is dat dit niet oké is.
Maar is dit wel zo?

Veel kinderen, maar ook wij volwassenen, vertonen regelmatig sociaal wenselijk gedrag.
Dit kan gaan om een leugentje om bestwil, de werkelijkheid net even mooier maken of een regelrechte fantasie of leugen.

Waarom doen we dit, wat bereiken we ermee en hoe kan je er als ouder, leerkracht of coach mee omgaan?

Kijk voor meer informatie over leren, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Geplaatst in angst, Faalangst, filmpjes | Een reactie plaatsen

Tegen je verlies kunnen

We vinden het belangrijk dat kinderen tegen hun verlies kunnen, maar ze leren dit niet vanzelf.
Wij ouders moeten kinderen helpen om te leren omgaan met de frustratie die bij verlies om de hoek komt.

Ook kunnen we helpen om vooruit te denken en zichzelf te leren geruststellen dat het even later weer heel anders en beter kan gaan in het spel.
Ook kunnen we kinderen helpen een ander iets te gunnen.
Zo zijn spelletjes doen een grote bron om te leren hoe je met elkaar omgaat en hoe je om kunt gaan met tegenslag.

Wanneer we boos worden als kinderen hun verlies nog niet nemen, moeten kinderen daar ook nog mee omgaan en hebben ze niet zo veel aan ons.

Kijk over wat er allemaal om de hoek komt om te leren omgaan met je verlies.

Geplaatst in Boosheid, Faalangst, filmpjes | Een reactie plaatsen

Kinderen die groot willen zijn

Sommige kinderen hebben veel haast om op te groeien.

Zij willen groot zijn en alles doen wat grotere broers of zussen ook doen.
Regelmatig kom ik deze kinderen tegen.
Ze willen doen wat hun grote broers of zussen doen of ze willen dezelfde privileges hebben als hun ouders.
Dat is best lastig, want daarmee raken ze vaak boos en gefrustreerd omdat hun lijf en geest nog niet zo ver zijn.

We kunnen kinderen helpen om zich te realiseren dat alles wat ze willen, een juiste tijd heeft.
Zo doe je dat……

Bekijk ook: Speciaal voor kinderen met heimwee
Bekijk ook: 3 bewegingen voor emoties
Bekijk ook: Hoe help je angstige kinderen effectief?
Lees ook: Verplichte opvoedcursus voor ouders?
Lees ook: Ouders bemoei je er niet mee
Lees ook: Waarom ik een kind geen kanjer of held noem

Kijk voor meer informatie over leren, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Geplaatst in filmpjes | Een reactie plaatsen

Hoe ga je om met tegenslag?

Het woordje  ‘Jammerrrrrr…..’ heeft inmiddels een behoorlijke reputatie opgebouwd bij kinderen die bij mij in de praktijk zijn geweest en ook bij mensen die ooit zijn geweest voor een training of bijscholing.

Ik denk zelfs dat het woordje ‘jammer’ een zeer belangrijk woord is wat in deze tijd heel erg nodig is.

En het mooiste is als het woordje uitgesproken wordt met de bijbehorende beweging van je hoofd buigen en je je ook nog voorover laat vallen.
Als je dat kunt, kun je goed omgaan met tegenslag die je tegenkomt.

Hoezo tegenslag en jammerrrrr…..

En laat ik maar weer eens lekker ouderwets beginnen.
In deze tijd is bijna alles te koop wat we ons wensen en zeker kinderen krijgen bijna alles wat andere kinderen ook hebben.
Wanneer iets niet bereikbaar is, doen veel ouders hun uiterste best om het gemis te compenseren met het één of het ander.
Daarnaast proberen de meeste ouders te voorkomen dat hun kind teleurgesteld raakt door al op voorhand alternatieven bij de hand te hebben voor als het eens tegenzit. En is er echt geen ontkomen aan dan worden kinderen getroost met een belofte of goedmaker voor het één of het ander.

In mijn praktijk, maar ook in mijn omgeving hoor ik bijna nooit dat iets gewoon niet kan en dat het jammer is zonder dat er enige vorm van goedmakende troost tegenover staat.
Sterker nog, ik hoor steeds meer kinderen eisen stellen aan hun ouders en hen verwijten maken dat ze ergens niet voor gezorgd hebben.
En dit is best een kwalijke trend.

Wat kan er tegen zitten?

Tegenslag begint natuurlijk al heel jong en loopt je hele leven door.
Immers:

  • Je mag niet met eten gooien
  • Je mag niet het lekkers op de tafel van de grote mensen opeten als er een feestje is
  • Je moet stoppen met het leeghalen van de keukenkastjes
  • Je moet stoppen met spelen op de ipad
  • Je wordt niet uitgenodigd voor een feestje van een klasgenoot
  • Je mag niet meespelen op het schoolplein
  • Je hebt geen genoeg zakgeld voor iets wat je graag wilt hebben
  • Je wordt uitgeloot voor de opleiding van je voorkeur
  • Je wordt afgewezen voor een kamer
  • Je wordt keer op keer afgewezen bij sollicitaties.
  • Het huis wat je graag wilde, wordt voor je neus verkocht
  • Je vrienden laten je in de steek
  • Je verliest je baan
  • Je partner besluit op te stappen

Zo kun je invullen en de lijst oneindig aanvullen.

Wat als je niet leert omgaan met tegenslag?

Wanneer je niet al heel jong leert dat er momenten zijn dat je dikke vette pech kunt hebben, dan zal je of proberen alsnog je zin te krijgen of je geeft het op.
Beide typen kinderen en jongeren heb ik in mijn praktijk gehad.

Degenen die het opgeven, gaan zich depressief voelen en vinden zichzelf uiteindelijk niet de moeite waard en voelen zich vaak slachtoffer van de omstandigheden.
Ze hebben geen idee dat ze zelf iets kunnen doen waardoor hun leven zich weer in een positieve flow kan gaan bewegen.
Ze voelen zich hulpeloos en kennen geen opties om het tij te keren als het tegenzit.

De kinderen en jongeren die alsnog proberen hun zin te krijgen, lopen ook volledig vast.
Zij kennen maar één strategie en dat is meestal meer lawaai maken of een soort van manipuleren om hun zin te krijgen.
Zolang ze nog klein zijn, levert dit meestal het gewenste resultaat op waardoor het een vast gedragspatroon wordt.
Echter na het 9e levensjaar beginnen andere kinderen en volwassenen het drammen, dreinen en dramagedrag niet zo fijn te vinden en volgt vaak buitensluiting.
In de pubertijd is het meestal helemaal gedaan met de acceptatie van het ongewenste -je-zin-krijgen-gedrag- en zie je vaak eenzaamheid en nog meer van het zelfde gedrag.

Beide vormen van het niet leren omgaan met tegenslag zie je dus terug in gedrag waar anderen ook op gaan reageren en waarbij je jezelf vaak buiten sluit.

Veerkracht

Waar het om gaat bij leren omgaan met tegenslag is veerkracht ontwikkelen.
Wanneer je voldoende veerkracht hebt, ben je in staat om als het tegenzit weer in je oorspronkelijke staat te komen. Je bent net een tuimelaar die door omstandigheden uit het lood wordt geslagen en vanzelf uiteindelijk weer terug veert naar het midden.

Veerkracht leer je vooral door:

  • Accepteren dat het tegenzit
  • In staat zijn je gedachten weer op rij te krijgen
  • Te gaan doen wat je moet doen.
  • Jezelf geruststellen
  • Leren vertrouwen te hebben dat de zaken weer ten goede zullen keren
  • Verantwoordelijkheid leren nemen voor je eigen situatie
  • Leren herkennen wat je echt belangrijk voor je is en daarvoor gaan
  • Flexibiliteit om je doel te halen op een andere manier dan oorspronkelijk
  • Oefenen, oefenen en oefenen met teleurstellingen oplopen

Hoe kunnen ouders hun kind helpen ?

Kinderen kunnen het natuurlijk niet alleen. Allereerst leren kinderen veel van het voorbeeld wat ouders zelf geven. Hoe gaan ouders zelf om met hun teleurstellingen en tegenslagen? Hoe krijgen ouders weer grond onder de voeten als er erge dingen gebeuren of hoe reageren ze bij alle dagelijkse kleine tegenwerkingen?
Dat is het meest cruciaal voor kinderen.

Daarnaast is het natuurlijk belangrijk hoe ouders reageren als hun kind lawaai maakt omdat het zijn zin niet krijgt.
Worden ouders boos? Gaan ze de strijd aan? Krijgt het kind bij nader inzien toch zijn zin? Of blijven ouders rustig en standvastig bij hun beslissingen en tonen ze leiderschap?

En als het dan toch echt om verdrietige en bijna onverteerbare zaken gaat?
Troosten ouders dan hun kind door het gegeven te bagatelliseren?  Proberen ouders de teleurstelling voor hun kind te compenseren door hen iets aan te bieden als troost? Lachen ouders de teleurstelling weg? Zeggen ouders dat hun kind zich niet moet aanstellen? Geven ouders snoep en lekkers als gewoonte om negatieve emoties weg te leren eten?

Of leren ouders erkenning te geven over de teleurstelling, verwoorden ze wat en hoe er zo moeilijk is en bieden ouders dan een denkkader waardoor het kind zelf kan opkrabbelen?
Mag het kind de tijd hebben om erover heen te komen in zijn eigen tempo en kunnen ouders het aanzien en uithouden dat hun kind even niet lekker in zijn vel zit zonder in te willen grijpen behalve aanwezig te zijn als steun?

De houding van ouders is dus cruciaal voor hoe kinderen opgroeien en het leven aankunnen.
En in deze tijd waarin alles voorhanden is, valt het nog niet mee om als ouder je kind een beetje vrij te laten en je kind zijn negatieve ervaringen te gunnen om ervan te leren in plaats van ze te willen oplossen.

Ennnn… waarom buigen bij Jammerrrrrrr?

Dat is nog een interessant gegeven om even te benoemen.
In mijn praktijk oefen ik altijd met kinderen met het woordje ‘Jammerrrrr’.
Als het ze lukt om losjes voorover te buigen, geven ze daarmee ook de overgave aan.
Ons lichaam is vele malen wijzer dan ons hoofd.
En ik heb gemerkt dat de kinderen die het niet lukt te buigen en het woordje jammerrrrrrr erbij uit te spreken het erg moeilijk hebben.
Soms zit dat in de situatie waarin een kind sterk moet zijn en taken doet die eigenlijk niet bij een kind thuis horen en soms zit het in de overtuiging van een kind dat die niet wil buigen, maar wil doorzetten.

Voor alle kinderen die ik heb gezien, maar ook zeker de volwassenen, levert het veel op als je je hoofd kunt buigen voor dat wat het leven op je bordje legt.
En met die overgave aan het hier en nu, volgt het omgaan met tegenslag vanzelf.
Op het moment dat je je opricht komen er vanzelf meerder opties in je op om met die ene moeilijke situatie om te gaan.

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Lees ook: Geweigerd voor een feestje
Lees ook: Hoe leer ik mijn kind omgaan met teleurstellingen?
Lees ook: Boosheid is een noodzaak
Lees ook: Waarom verliezen zo belangrijk is
Lees ook: Wen er maar aan….
Bekijk ook: Hoe streng ben jij voor je kind?
Bekijk ook: Fixed en growth mindset

PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.
De illustratie is van studio Staalkaart

Geplaatst in Boosheid, Gezinszaken, Opvoeden in deze tijd, Opvoedtips | Een reactie plaatsen

Tegenstrijdige behoeften van kinderen

Wanneer behoeftes tegenstrijdig zijn, loop je al snel het risico dat er gedoe komt in de vorm van ruzie, discussie en geschreeuw.

Kinderen zijn verschillend en hebben vooral behoefte om gezien en gehoord te worden.

Wanneer kinderen ruzie hebben met elkaar willen ze graag gelijk krijgen van hun ouders en dit kan aanleiding zijn voor nieuwe ruzies.

Hoe ga je als ouder om met deze verschillen in behoeftes?

En hoe houd je rekening met je eigen behoeftes?

Dit is een kort filmpje uit de serie van facebook live opnames.
Bekijk ook: Ophaalmomenten, hoe doe je dat goed voor de kinderen?
Bekijk ook:  Kinderen die niet praten

Kijk voor meer informatie over leren, het weerbaarheidsspel, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

PS: Wil je op de hoogte blijven en dagelijks interessante artikelen lezen of leuke filmpjes bekijken?
Like dan mijn facebookpagina.

Geplaatst in filmpjes, Gezinszaken, Opvoeden in deze tijd | Een reactie plaatsen

Hoe houd je angst binnen de perken?

De ene mens heeft meer aanleg voor angst dan de andere.
Angst heeft echter de neiging om heel snel groter te worden en uit de hand te lopen.

Dit komt doordat we zaken vermijden om de angst te ontlopen.
Daardoor kan het zijn dat ons leven steeds kleiner en beperkter wordt.

Wat kinderen moeten leren is om de ‘angst in de bek te kijken’.

Bekijk ook: Speciaal voor kinderen met heimwee
Bekijk ook: 3 bewegingen voor emoties
Bekijk ook: Hoe help je angstige kinderen effectief?
Lees ook: Verplichte opvoedcursus voor ouders?
Lees ook: Ouders bemoei je er niet mee
Lees ook: Waarom ik een kind geen kanjer of held noem

Kijk voor meer informatie over leren, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Geplaatst in angst, filmpjes | Een reactie plaatsen