Waarom leren plannen vaak niet de beste oplossing is

Heb jij dat ook?
Dat je denkt dat als je goed kunt plannen je problemen dan opgelost zijn?
En dat als leerlingen en pubers goed kunnen plannen, dat de hoge cijfers dan vanzelf komen?
En denk je nu werkelijk dat het probleem daarmee is opgelost?
Nou mooi niet!!
Want…… die prachtige planning moet nog wel uitgevoerd worden….
Enn… inzetten op leren plannen zonder een goed vervolg is verloren moeite. Dat is net zoiets als verwachten dat je met een hoog IQ automatisch de universiteit wel haalt.

De mythe van goed kunnen plannen

Bij de aanmelding van de meeste kinderen en pubers voor de training Ik leer leren, komt de hulpvraag leren plannen naar voren. En dat is ook best logisch want als je een goed overzicht hebt van wat je te doen staat, scheelt dat een heel stuk.
Bij de meeste kinderen gaat het plannen niet vanzelf en kunnen ze zeker enige hulp gebruiken hoe ze het kunnen aanpakken om hun taken gedaan te krijgen. Want dat is immers de functie van het plannen?
In de brugklas is dit ook meestal één van de eerste zaken die met de piepers wordt besproken en waar aandacht voor is.
Hoe kan het dan dat dat de vraag naar goed plannen blijft?
Zou dit te maken kunnen hebben met de focus op het kunstje plannen in plaats van het voltooien van de taak?
En dat we verwachten dat als een kind goed kan plannen de hoge cijfers als vanzelf binnenrollen?

Wat is plannen eigenlijk?

Plannen is de activiteit die ervoor zorgt dat je een soort van werkplan krijgt wat er uiteindelijk voor zorgt dat je precies weet WAT, WANNEER, op WELKE manier je iets moet doen en wanneer je het AFGEROND moet hebben.
Een mooie planning zorgt ervoor dat je bij wijze van spreken in één oogopslag kunt zien wat er op elk moment van je wordt verwacht zodat je een resultaat hebt aan het eind.
Voor een planning moet je dus iets doen en vrijwel iedere methode kent prachtige formulieren of formats die je in kunt vullen, al dan niet met kleur en mooie symbolen.
In ieder programma wat kinderen voorbereidt op leren, zit dus plannen verwerkt.

En dan heeft de leerling een prachtige planning

Leren plannen is dus heel eenvoudig en leerlingen vinden het meestal best leuk om te doen. Immers, het is bijna een creatieve bezigheid en ziet er na afloop prachtig uit.
Een taak is opgedeeld in hapklare brokken en verdeeld over het aantal dagen wat de leerling denkt nodig te hebben. De eerste stap naar mooie resultaten is hiermee gezet.
Maar hoeveel zin heeft het werkelijk om zo hoog in te zetten op het leren plannen?

En dan het vervolg

Het leuke is dat de meeste pubers en jongeren bij het vragen naar de aanwezigheid van planningen, direct antwoorden dat ze dit heel goed kunnen.
Alleen….. de planning uitvoeren is nogal eens het probleem!
Het leren plannen zelf is een makkie voor de meeste pubers en jongeren en hebben ze al snel onder de knie. Zeker zodra ze een paar voorwaarden hebben geleerd……..

Wat er nog vóór het plannen komt

Wil je een realistische planning kunnen maken dan moet je eerst weten op welke manieren jij je werk aanpakt, hoe je weet wat je moet doen voor een taak en hoe je weet of je de taak klaar hebt en kunt stoppen.
Dit betekent dat een planning pas tot uitvoering kan komen als een leerling weet wat hij heeft te doen:

  • Uit welke delen bestaat de taak?
  • Hoe lang heb je nodig om een pagina te lezen?
  • Maak je samenvattingen of mindmaps?
  • Hoeveel tijd kost het maken van een overzicht je?
  • Wat is je criterium voor genoeg geleerd?
  • Op welke manier leer jij het best?
  • Waar leer je het best en op welk tijdstip?
  • Wanneer moet de taak af zijn?
  • Etc..

Dit betekent dus dat je al over behoorlijke zelfkennis moet beschikken om een planning te kunnen maken en dat je daarvoor al hebt geoefend met taken en tijd die het je kost.

En dan na het plannen

Wanneer er dan een prachtige planning ligt, komt het aan op uitvoering.
Hier beginnen de problemen pas echt afgaande op de grootste klacht. Want HOE gaat het je lukken om die prachtige planning tot uitvoer te brengen?

De slechte starters

Allereerst is er een categorie leerlingen die moeilijk tot werken kan komen. Ik noem dit de kinderen zonder startmotor, Deze kinderen worden vaak lui genoemd, maar niets is minder waar. Heel vaak weten ze niet goed waar ze moeten beginnen, hoe ze het aan moeten pakken of voelen ze zich onzeker en moeten een paar keer goed horen wat ze moeten doen. Soms krijgen ze ook hun werk en spullen niet goed georganiseerd waardoor ze het overzicht missen.
Wil deze leerling zijn planning uitvoeren dan moet je dus eerst investeren in een startmotor en ontdekken wat de startknop is. Je ziet dan dat ze daarna gaan als een speer.

De opgevers

Een volgende categorie leerlingen zijn de pubers of jongeren die hun taak saai vinden of er geen zin meer in hebben en geen motivatie kunnen vinden.
Deze categorie heeft moeite met doorzetten en het volhouden van een taak.
De illusie is dat motivatie van binnenuit moet komen, maar dat zal deze leerlingen niet helpen. Zij hebben iets nodig om door te gaan en ook dit kan per kind verschillen. Voor de ene is het een stok achter de deur, voor de ander de motivatie van gelukte resultaten en voor weer een ander leren accepteren dat er ook vervelende dingen zijn in je leven.

Waarom zou je zo nodig moeten plannen?

Los van bovenstaande zijn er ook gewoon heel veel mensen die beslist niet uit de voeten kunnen met planningen en van nature beter presteren door het werken in buien en een energie boost. Die moet je vooral ook niet lastig vallen met het maken van een planning en al helemaal niet met het zich houden aan een planning.
Deze mensen functioneren domweg het beste met een stevige deadline en een nacht doorhalen voor het beste resultaat.

Zou het daarom ook niet veel realistischer zijn om kinderen al jong te laten ontdekken wat bij hen past? En hen te helpen zich te focussen op de taak die ze moeten volbrengen en hen de gelegenheid te geven OF een planning kan helpen en HOE een planning dan kan helpen?

En laten we bij de training Ik leer leren nu precies dat doen. Intunen op wat het beste bij de leerling past en hem daarin coachen in plaats van standaard concepten, formats en truukjes erdoor te drukken.
Ontdekken wat de sterke en zwakkere punten zijn om doelen te halen en dan ontdekken hoe dit verbeterd kan worden.

Wat zelfkennis doet voor leren plannen

Want als je weet hoe jij het beste onthoudt, hoe jij omgaat met concentratie en falen en motivatie en hebt ontdekt hoe goed jij de zogenaamde executieve functies hebt ontwikkeld, dan is er een dikke kans dat je ontdekt of je alle prachtig mooie formulieren van een planning heel hard nodig hebt om tot goed cijfers te komen of dat dit absoluut niet aan je is besteedt.

En dan zou het best kunnen dat voor sommige vakken een mooie planning kan helpen en bij andere vakken een nacht doorhalen voor het beste resultaat.

Tip: Lees ook eens de artikelen en bekijk de filmpjes van hieronder voor meer informatie


Spreekt deze blog je aan? Ik vind het een compliment als je deze deelt. Wanneer je deze tekst of gedeeltes daarvan wilt gebruiken, vraag dan even toestemming.

Wil je weten hoe ik werk met ouders en kinderen, of wil je meer lezen over de training Ik leer leren? Like dan nu mijn facebookpagina om iedere dag te lezen en kijken over alles wat met kinderen heeft te maken. Kijk of ik iets voor je kan betekenen om met kinderen en hun ouders te werken op mijn website van de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach


Meer artikelen:

Lees ook: Het kind zonder startmotor
Lees ook: Recepten voor het creëren van faalangst bij kinderen
Lees ook: 13 redenen voor concentratieverlies en onoplettendheid
Lees ook: Het slagveld van Havo 2 en Vwo 2
Lees ook: Geloof jij ook in de onzin van leerstijlen?
Bekijk ook: Het kind zonder startmotor
Bekijk ook: Wat zijn executieve functies en hoe ontwikkel je ze?
Bekijk ook: Wat is plannen en organiseren?
Bekijk ook: Hoe ga je om met leerproblemen en motivatieproblemen?
Bekijk ook: Hoe leer je als beelddenker?

De illustratie is van Kitty Blüm.

Geplaatst in Concentratieproblemen, executieve functies, Faalangst, Hoogbegaafd, Leerproblemen, Stof tot nadenken, Wist je dat? | Een reactie plaatsen

Hoe leer je kinderen omgaan met zakgeld

Het is bewezen dat kinderen die al jong leren omgaan met geld minder snel op latere leeftijd in de schulden komen.
Dit betekent dat het nuttig is om kinderen al jong zakgeld te geven en op zeker moment ook kleedgeld te geven.

Welke afspraken kun je maken met kinderen over geld?
Hoe maak je die afspraken en wat is daarbij belangrijk?
Wat doe je als het misgaat?

Dat zijn allemaal belangrijke vragen waarop je een antwoord vindt in dit filmpje.

Wil je weten hoe ik werk met ouders en kinderen, of wil je meer lezen over de training Ik leer leren? Like dan nu mijn facebookpagina om iedere dag te lezen en kijken over alles wat met kinderen heeft te maken. Kijk of ik iets voor je kan betekenen om met kinderen en hun ouders te werken op mijn website van de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach

Geplaatst in filmpjes, Opvoeden in deze tijd | Een reactie plaatsen

5 redenen waarom je kind niet naar je luistert

  • Ze weten dat het niet mag en toch doen ze het
  • Honderd keer heb ik het al gezegd en het helpt allemaal niets
  • Zit ik net lekker, komt ze weer uit bed
  • Niets helpt, dreigen niet, boos worden niet, negeren maakt niets uit, dus ik weet het niet meer
  • Het maakt me niet uit. Ik wil gewoon dat hij luistert!

Zomaar wat opmerkingen die ik vaak hoor van wanhopige ouders.
Hoe kan het toch dat wij het idee en de ervaring hebben dat kinderen niet naar ons willen luisteren?

Een kind heeft geen belang om te luisteren

Om te beginnen kunnen we vaststellen dat een kind geen groot belang heeft om naar ons te luisteren op momenten dat hij lekker bezig is. Eigenlijk zijn kinderen wat dat betreft net grote mensen. Als wij lekker bezig zijn, balen we er ook van dat we gestoord worden.

Kinderen willen zich ontwikkelen en dat doen ze vooral door ervaring op te doen.
Stel je eens voor…. Een kind moet de hele wereld nog ontdekken en veel is nieuw. Daarnaast heeft een kind behoefte aan autonomie en wil het steeds meer leren en ruimte hebben om zelf te bepalen wat het kan doen en laten.

Dat het voor kinderen van levensbelang is om grenzen te hebben en te ervaren, is voor een kind niet in eerste instantie een belangrijk item. Want het kind wil spelen en doorgaan met wat hij aan het doen is en vooral ook plezier hebben.

Wij als volwassenen met onze plannen die dit alles doorkruisen zijn vaak alleen maar lastig voor een kind en dat is een belangrijke reden om zo nu en dan een beetje Oost-Indisch doof te zijn.

Wel horen, maar niet luisteren

Vaak horen de kinderen ons wel, maar luisteren ze niet echt. Ze gaan zo op in hun spel of in hun activiteit dat wij niet zo goed doordringen tot de kinderhersenen. En daardoor komt er ook geen actie op onze tekst.

We vragen van ons kind dat hij schakelt en liefst een beetje snel. Het kind is lekker bezig en wij verwachten dat hij onmiddellijk kan stoppen met wat hij aan het doen is. Niet alleen zijn hersenen kunnen niet zo snel schakelen, het kind moet ook zijn behoefte opzij zetten.

Is hij net fijn bezig en dan moet er iets waar het kind niet op zit te wachten en wat hij moet parkeren. Vaak heeft het kind ook nog de ervaring dat er een bozige toon en een boos gezicht bij komen.

Verschillende behoeften en belangen

Eigenlijk is het dus heel logisch dat je als kind niet echt de motivatie hebt om even lekker te luisteren naar je ouders en braaf te gaan doen wat zij willen.

Ben je lekker bezig met je spel of aan het chillen met anderen en dan komen je ouders er weer tussendoor met hun regels en hun actieplannen die meestal niet erg overeenkomen met je doelen en behoeftes als kind.

Ouders luisteren niet naar hun kind

Natuurlijk moeten ouders hun kinderen grenzen geven ter voorkoming van ongelukken en ten behoeve van de samenleving waar we uiteindelijk toch allemaal met elkaar door één deur moeten. Het is daarom een grote noodzaak dat ouders de regels vaststellen en deze hanteren.

Waar het mis gaat, is dat ouders vaak vergeten om zich even te verplaatsen in de behoeften van hun kind en zich daar een beetje op leren aanpassen.

Het is mijn ervaring dat er wonderen gebeuren als ouders leren om de behoefte van hun kind te zien. Ze hoeven daarvoor alleen maar erkenning te geven en te leren benoemen hoe vervelend iets voor een kind is.

Want, zeg eens eerlijk: Is het voor onszelf ook niet zo dat als iemand ons begripvol tegemoet komt, wij dan ook sneller geneigd zijn om daarin mee te gaan? Als diegene ook nog de moeite neemt om contact met ons te maken en vriendelijk een verzoek doet dan luisteren we en nemen we dat serieus.
In ieder geval nemen we het verzoek in overweging en geven we een tegenargument als dat nodig is.

Hoe kan het dan dat we onze kinderen vaak zo on-respectvol behandelen als een soort van legercommandant?

Wanneer we luisteren naar onze kinderen en ons afstemmen op hun situatie en luisteren naar hun argumenten, dan komt er al veel meer vriendelijkheid en beweging in het horen en luisteren en braaf willen doen wat wij willen.

Je krijgt wat je geeft

De belangrijkste factor is waarschijnlijk dat veel ouders niet zo goed weten wat ze willen. Ze twijfelen aan zichzelf en weten niet zo goed hoe ze hun kind mogen of moeten ‘aanpakken’.
De ouder die zegt: ‘Nog één keer en dan moet je naar binnen’ en dit vervolgens nog tien keer herhaalt en geen effect sorteert, is niet zeker van zijn zaak.
Dit kind heeft al lang geleden geleerd dat het zijn ouder niet serieus hoeft te nemen want er gebeurt toch niets en je kunt alle kanten op met je ouder. Hoogstens mopperen ze wat en soms krijg je een klap omdat deze ouder dan echt zo machteloos is geworden dat er geen andere uitweg is.

Wanneer je als ouder onduidelijkheid geeft, krijg je onduidelijkheid terug

Een inkoppertje op dit gebied is om ouders te laten nadenken op welk gebied hun kinderen moeiteloos doen wat zij willen. Is dit het gebied van eten? of van slapen? of van ‘s ochtends aankleden? of op tijd aan tafel komen?

Wanneer ouders zich realiseren op welk gebied hun kinderen zo braaf zijn om te doen wat ze willen, hebben ze het luistergoud in handen.
Wanneer je met ouders onderzoekt hoe het kan dat hun kind op dit gebied zo gehoorzaam is, komt er altijd een belangrijke overtuiging of mening uit. Dat wat ouders zo belangrijk vinden, zit tot in hun teennagels en hun kind weet dat het geen enkele zin heeft om dit ter discussie te stellen want het heeft een absolute gezagsdrager tegenover zich.
En dan doet een kind niets anders dan zich voegen.

Kinderen luisteren heel graag naar ons

Kinderen luisteren namelijk heel erg graag naar ons en willen in principe alles doen voor hun ouders en leraar.

Ze vragen echter wel van ons om ook hun belang te dienen en een voorbeeld te zijn in hoe je respectvol met elkaar omgaat in de manier waarop je je grenzen hanteert.
En dat kan klip en klaar en lekker duidelijk.

Dus…..

Je hoeft als ouder alleen maar echt goed te weten wat je wilt en wat echt belangrijk voor je is.
En daarnaast respect tonen voor je kind in wat híj echt belangrijk vindt en daarop vastberaden, liefdevol en empathisch te reageren.

En dan durf ik te beweren dat je kind perfect naar je luistert!

Probeer maar eens…..


Wil jij pubers en hun ouders leren luisteren naar elkaar?

Werk je met pubers en wil je hen leren luisteren, met stress om leren gaan en leren reageren op een helpende manier? En wil je hun ouders in een prachtige workshop helpen naar hun puber leren luisteren en hen met wijsheid op weg te helpen?

Dan is de training “weerbaar communiceren met pubers” net iets voor jou
De informatie vind je via deze link


Spreekt deze blog je aan? Ik vind het een compliment als je deze deelt. Wanneer je deze tekst of gedeeltes daarvan wilt gebruiken, vraag dan even toestemming.

Wil je weten hoe ik werk met ouders en kinderen, of wil je meer lezen over de training Ik leer leren? Like dan nu mijn facebookpagina om iedere dag te lezen en kijken over alles wat met kinderen heeft te maken. Kijk of ik iets voor je kan betekenen om met kinderen en hun ouders te werken op mijn website van de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach


Meer artikelen:

Lees ook: Ouderschap is leiderschap
Lees ook: Wat is het verschil tussen opvoeden en ouderschap?
Lees ook: 6 redenen waarom je dochter niet je vriendin kan zijn
Lees ook: Waarom zijn straffen en belonen waardeloze machtsmiddelen?
Bekijk ook: De beste redenen om grenzen te stellen aan kinderen
Bekijk ook: Hoe benader je negatief gedrag op een positieve manier
Bekijk ook: Waarom is afleren van ongewenst gedrag zinloos?

De illustratie is van Bianca Snip.

Geplaatst in Gezinszaken, Opvoeden in deze tijd, Opvoedtips, Stof tot nadenken | Een reactie plaatsen

Je puber begeleiden voor het examen

De examentijd is en blijft een spannende tijd voor de scholieren die nu nog even mogen laten zien en bewijzen dat ze het diploma kunnen halen.
Voor de meeste pubers die tot hier zijn gekomen is het de laatste proeve van bekwaamheid en mag je verwachten dat ze die net zo tot een einde brengen als alle toetsen van de voorgaande jaren.
Immers, als je tot hier gekomen bent, mag je verwachten dat je ook deze laatste stap kunt zetten. Misschien moet je de laatste weken even extra zeilen bijzetten om de lesstof te leren en door te nemen, maar je hebt inmiddels bewezen dat je tot hier kon komen.

Wanneer je het hebt over de examen weken en hoe je die door kunt komen, is het misschien het meest handig om gewoon ‘gewoon’ te doen. Want waarom extra lading geven of gespannen doen?

In dit filmpje vind je een aantal tips voor de examentijd en een aantal tips voor het geval de spanning tijdens een examen toch even vervelend de kop opsteekt.

Ennn…. geniet ook een beetje met je allen van deze bijzondere weken die toch, hoe dan ook, anders dan anders zijn…

Wil je weten hoe ik werk met ouders en kinderen, of wil je meer lezen over de training Ik leer leren? Like dan nu mijn facebookpagina om iedere dag te lezen en kijken over alles wat met kinderen heeft te maken. Kijk of ik iets voor je kan betekenen om met kinderen en hun ouders te werken op mijn website van de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach

Geplaatst in filmpjes, Pubers | Een reactie plaatsen

Is boosheid een gewoonte die je kunt veranderen?

15 was ze inmiddels en zonder vriendinnen. Ze werd niet opgenomen in groepjes omdat ze, als haar iets niet zinde, begon te gillen en schelden.
Toen ze een jaar of 7 was, had ik haar in mijn praktijk gehad samen met haar ouders omdat ze woedeaanvallen had. Ik weet nog goed dat haar antwoord op mijn vraag wat deze boze buien haar opleverden, antwoordde dat ze altijd haar zin kreeg. Papa keek haar liefkozend aan en beaamde dat hij haar niet kon weerstaan.
Met haar ouders had ik destijds gesproken over hoe zij hun dochter konden helpen met het stellen van grenzen en hun dochter leren respecteren van gegeven grenzen. Kennelijk was dit niet helemaal goed gelukt.
En nu had ze geen ander gedragsrepertoire dan gillen en schelden als iets niet ging zoals zij het wilde.

Omgaan met boosheid

Ieder mens heeft te leren omgaan met boosheid.
Boosheid is een emotie die je in je lijf kunt voelen omdat bloeddruk, hartslag en hormonen aangeven dat er iets aan de hand is. Zo helpt boosheid je om je grenzen aan te geven en jezelf te beschermen.
Jonge kinderen geven nog ongepolijst uiting aan hun boosheid door dit met hun hele lijf te uiten.

De reactie van ouders op boosheid van hun kind

Al heel jong merken kinderen hoe hun ouders reageren op hun gedrag en gaan ze daar een antwoord op vinden.
Als kinderen zich boos gedragen, roepen ouders vaak dat ze moeten ophouden. Of kinderen merken bijvoorbeeld dat mama erg verdrietig wordt als ze boos zijn.
Wanneer we kinderen niet toestaan om hun boosheid te uiten, zeggen we daarmee dat boosheid verboden is en slecht. In feite zeggen we daarmee ook tegen onze kinderen dat het niet oké is om voor jezelf en je eigen belangen op te komen.

Het effect van de boodschap over boosheid

Met de boodschap dat boosheid niet in orde is, blokkeren we het primaire gevoel van boosheid bij een kind en als dat gebeurt, heeft het kind geen andere optie dan een uitweg zoeken voor de gevoelens in zijn lijf.
De boosheid zal zich dan op andere manieren kanaliseren. Vaak is dat gedrag waar ouders wel mee uit de voeten kunnen en regelmatig zal ook de zogenaamde bom barsten omdat het kind niet heeft geleerd zijn boosheid op een meer helpende manier te uiten. Het kind probeert op andere manieren zijn boosheid te uiten of houdt het in waardoor er na verloop van tijd meestal een driftbui volgt. Ook dit kan een gewoonte worden die ouders soms al aan voelen komen en die ze al verwachten. Ze vrezen dan de driftbui en weten hier niet zo goed op te reageren en zetten daar vaak hun eigen boosheid tegenover.

Verborgen uitingen van boosheid

Andere manieren om boosheid te uiten die we leren wanneer we het gevoel hebben dat we niet op onze eigen manier boos mogen zijn, kunnen zijn : Ruzie maken, gillen, afreageren op meubilair, de hond en anderen. Maar ook je afreageren door te klagen en te roddelen over anderen of te zeuren, miepen en piepen.

Je kunt ook anderen straffen door dingen kapot te maken, te laat te komen, afspraken niet nakomen, iemand in de steek laten, chanteren, iets niet geven, afwezig zijn, anderen kleineren, geen moeite voor iemand doen of jaloers zijn.

Maar ook: jezelf verongelijkt, depressief of onverschillig voelen, ziek worden, niet of juist teveel te eten of jezelf beschadigen door haren uit te trekken of te snijden.

Aangeleerd gedrag in plaats van boos doen

In feite is bovenstaande allemaal aangeleerd gedrag wat te maken kan hebben met boosheid omdat je niet in staat bent om op een adequate manier in het hier en nu je boosheid te uiten. Daardoor ga je je machteloos voelen en veel mensen zeggen dan dat ze nooit boos zijn terwijl anderen wel de onderhuidse boosheid opmerken in bovenstaand (gewoonte)gedrag.

Effectief boos gedrag

Wanneer er iets tegen je zin in het hier en nu gebeurt en je uit dit door direct duidelijk een grens aan te geven en de ander te verstaan te geven wat je dwars zit, is je boosheid effectief.
Je hoeft dan geen andere manieren als zeuren of iets, iemand of jezelf te beschadigen om aan te geven dat er iets niet in orde is.

We kunnen kinderen helpen om hun pure boosheid te stroomlijnen. Dat betekent vooral niet schrikken van die grote berg energie die een kind kan laten zien en het kind helpen woorden te geven aan de situatie en het te leren zijn grenzen aan te geven. Hoe jonger een kind, hoe meer het lijf meedoet en hoe meer we woorden moeten leren geven en het kind helpen zijn lijf te helpen beheersen zonder dat er iets beschadigt.
Met woorden, je stem en je lijf op een beheerste manier uiting geven aan je boosheid, is nog niet gemakkelijk te leren.

Het betekent dat je als ouder in ieder geval rustig blijft en de onmacht van je kind herkent en het kind DOOR de moeilijke situatie heen helpt. Met het geven van erkenning door te benoemen wat er speelt en toe te staan dat het kind zich boos voelt en nog niet goed weet hoe dit te uiten.

Lastig gedrag als gewoonte voor verborgen boosheid

Zo kan het dus gebeuren dat lastig gedrag wat we soms ten opzichte van elkaar hebben, een soort van gewoonte is geworden doordat we niet goed geleerd hebben onze boosheid uiting te geven op een manier die helpend is voor alle partijen.

Voor ouders kan het ook heel helpend zijn om te onderzoeken welke manieren zij zelf gebruiken om hun boosheid kenbaar te maken. Welke gewoonte hebben zij ontwikkeld wanneer dingen niet gaan zoals zij willen?
Welk voorbeeld wordt het kind gegeven over boos gedrag?

Het meisje…

Het meisje was nu gemotiveerd om te leren op een aangenamere manier te uiten als iets niet ging zoals ze wenste. En daarbij was het leren omgaan met een NEE en met teleurstellingen een belangrijke voorwaarde. Haar gewoonte om te gillen en te schelden was toe aan andere manieren om met vriendinnen en ook haar ouders om te gaan.

De motivatie om er ook bij te willen horen, zorgde ervoor dat ze wilde oefenen met verschillende manieren van reageren en dat ze leerde op andere manieren haar zin te krijgen. Het spelen met situaties uit het weerbaarheidsspel gaf haar voldoende inzicht en handvatten om te oefenen in haar dagelijks leven.

Het was zeker niet gemakkelijk, maar het inzicht dat er meer mogelijk was om te laten weten wat ze graag wilde, was een goed begin……


Wil jij ouders en kinderen helpen bij boosheid?

Al vanaf 2005 verdiep ik mij in boosheid bij kinderen en heb ik een zeer effectieve werkwijze gevonden die ouders en kinderen snel op het spoor van grote verbeteringen brengt.
Wil je ouders en kinderen hierbij helpen, dan kun je dit leren door de duidelijke en stap voor stap aanpak die je kunt leren in deze opleiding over het helpen van boze kinderen.


Deze blog is gepubliceerd in de weekendbijlage van het Friesch Dagblad van 20 april 2019.

Spreekt deze blog je aan? Ik vind het een compliment als je deze deelt. Wanneer je deze tekst of gedeeltes daarvan wilt gebruiken, vraag dan even toestemming.

Wil je weten hoe ik werk met ouders en kinderen, of wil je meer lezen over de training Ik leer leren? Like dan nu mijn facebookpagina om iedere dag te lezen en kijken over alles wat met kinderen heeft te maken. Kijk of ik iets voor je kan betekenen om met kinderen en hun ouders te werken op mijn website van de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach


Meer artikelen:

Lees ook: Zijn vaders anders boos dan moeders?
Lees ook: Zeg NOOIT ik zie dat je boos bent
Lees ook: Hoe ga je om met tegenslag?
Lees ook: 5 dingen die je ECHT NOOIT tegen je kind moet zeggen
Bekijk ook: Kun je afspraken maken met boze kinderen?
Bekijk ook: 22 zaken die boze kinderen kunnen leren
Bekijk ook: Tegen je verlies kunnen

De illustratie is van Kitty Blüm.

Geplaatst in Boosheid, gepubliceerde artikelen, Gezinszaken, Opleiding tot kindercoach | Een reactie plaatsen

Hoe kun je helpen bij angst of een crisissituatie?

We kunnen het gemakkelijk opmerken wanneer iemand in angst verkeert of wanneer er zich een crisissituatie voordoet.

Iemand die erg bang is of in een crisis zit, weet niet meer goed wat te doen en je ziet vaak dat het lichaam in angst is. De stem is hoger, ogen schieten heen en weer en ook de woorden en zinnen die uitgesproken worden, zijn niet altijd samenhangend.

Omdat het ook voor omstanders lastig is om iemand te helpen in zo’n situatie, zie je vaak dat ook bij hen de rust moeilijk vast te houden is. Bijna automatisch gaat dan ook je eigen bloeddruk omhoog en probeer je de ander rustig te krijgen.

Echter de ander is moeilijker bereikbaar omdat bij grote angst en crisis onze hersenen overschakelen op ons overlevingsmechanisme, het zogenaamde reptielenbrein.

Adviezen die dan zo vaak worden gegeven in dit soort situaties zullen dus niet helpen en niet aankomen en kunnen de paniek alleen maar groter maken.

Wat je wel kunt doen, kun je zien in dit korte filmpje waarin ik uitleg hoe het werkt en hoe je wél ervoor kunt zorgen dat de ander weer door kan.


Wil je weten hoe ik werk met ouders en kinderen, of wil je meer lezen over de training Ik leer leren? Like dan nu mijn facebookpagina om iedere dag te lezen en kijken over alles wat met kinderen heeft te maken. Kijk of ik iets voor je kan betekenen om met kinderen en hun ouders te werken op mijn website van de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach

Geplaatst in angst, filmpjes | Een reactie plaatsen

Gaat jouw kind over?

Het is weer aftellen.
Nog een aantal weken en dan is het alweer zomer en gaat je kind over, hij gaat afstromen of hij blijft zitten.
Nu is het moment om een pas op de plaats te maken en te ontdekken hoe je kind ervoor staat.
Mijn ervaring is dat over een aantal weken de paniek toeslaat omdat dat dan echt duidelijk wordt of een leerling in de gevarenzone verkeert.

De verschillende soorten leerlingen

De ene puber zit te blokken omdat hij er hard aan moet trekken en de andere puber denkt dat het zijn tijd wel zal duren en wacht af wat er komen gaat.
De puber die zijn zaakjes goed op orde heeft, hoor je niet en daarover zijn geen zorgen.

Het zijn juist de puber die zorgeloos beweert dat het echt wel goed komt en de puber die tegen zijn grenzen aan zit te blokken. Deze twee soorten leerlingen komen de komende weken bovendrijven en dan moet er iets gebeuren.

De calculerende puber

Veel pubers houden hun cijfers bij, al dan niet nauwkeurig. En als een puber het niet doet, zie je dat veel ouders wel de scores bijhouden.

De puber die zit te blokken en tegen de grenzen van zijn kunnen aanloopt, zie je vaak angstig zijn cijfers bijhouden en hij verwacht dat het fout zal gaan.

De zorgeloze puber heeft het talent om vooral naar zich toe te rekenen en loopt het gevaar iets over het hoofd te hebben gezien.

Pubers die hun cijfers al dan niet goed bijhouden, moet je vaak nog wel een beetje in de gaten houden want zelden zijn hun calculaties accuraat en vaak omgeven met angst of teveel optimisme.
Het is dus zaak om vooral in deze tijd van het jaar eens samen goed te beoordelen wat er werkelijk nodig is om over te gaan. Want het idee van de puber hoeft niet hetzelfde te zijn als de overgangsnormen.

En dan gaat de alarmbel

Over enkele weken merken we een piek in aanmeldingen van leerlingen die dreigen te blijven zitten of moeten afstromen. Ze hebben toch een calculatiefoutje gemaakt en moeten nu alle zeilen bijzetten.
En vaak is het zo dat ze zelf nog geen zorgen hebben, maar hun ouders en leraren des te meer. Die zitten met het zweet op hun rug de puber te overtuigen dat er iets moet gebeuren.

Helaas vaak zonder resultaat.
De kunst is nu om de puber in actie te krijgen.

Praktijkvoorbeeld

De neiging die we hebben is een puber te overtuigen van het feit dat hij iets moet doen. Helaas is dit meestal tegen dovemansoren gericht.

Ik begin altijd bij het einde…

Coach: ‘Vertel eens, ga je volgend jaar allemaal nieuwe vrienden maken?’

Puber: ‘Huh, hoezo?’

Coach: ‘Uit wat ik begrijp uit je vraag, is dat je volgend jaar een prachtige kans hebt in te stromen in een nieuwe klas en daar op je gemak alle lesstof nog eens mag doen en daardoor alle tijd hebt om nieuwe vrienden te maken terwijl je oude vrienden zitten te blokken op de nieuwe lesstof.’

Puber: ‘ja, ik ga echt wel over hoor, eitje’.

Coach: ‘oké, geweldig, wat moet je dan vanaf nu nog doen om over te gaan?’

Stilte……

Puber met onzekere blik: ‘ehhh… werken?????’

Coach: ‘Lijkt me een zeer goed plan’.

Stilte…..

Puber met vertwijfelende blik: ‘Maar ik weet niet hoe ik dat moet doen’.

Coach: ‘Ahhh, dat gaan we dan nu onderzoeken als jij zegt dat je dit jaar echt over wilt gaan en ervoor wilt werken.

Het wat en het hoe

Naast mijn ervaring van de paniek in de laatste weken van het schooljaar, is het ook mijn ervaring dat de leerlingen echt wel willen werken.
Ik geloof niet zo in het niet gemotiveerd zijn van pubers.
Wel geloof ik erin dat leerlingen niet goed weten wat ze moeten doen en vooral dat ze niet weten hoe ze het moeten doen. En daar kunnen we belangrijke hulp bieden.

Wanneer we duidelijk hebben dat de leerling echt wil werken om over te gaan, zetten we het hoe en wat op een rij.
Dit doen we door alle onderwerpen die een voorwaarde zijn van goed kunnen leren te onderzoeken:

  • Waar gaat het fout
  • Waar gaat het goed
  • Hoe pak je het aan bij de vakken waar je goed op scoort en hoe lukt het je hier een voldoende op de krijgen?
  • Hoe zit het me je concentratie bij de vakken die niet goed gaan?
  • Hoe zit het met je (faal) angst gedachten en voorspellende gedachten bij de vakken die goed gaan en die minder goed gaan?
  • Op welke manier leer je het best?
  • Wat is je strategie om het leren aan te pakken?
  • Hoe en waar maak je huiswerk en past dit wel bij jou?
  • Hoe controleer je jezelf en doe je dit op de juiste manier?
  • Hoe is je planning opgebouwd, hoe ga je om met tijd en met doorzetten?

Deze en nog veel meer vragen komen aan bod en in feite zijn de eerste 2 vragen de leidraad.

De essentie

Waar gaat het goed levert informatie over een goede manier van leren, een goede aanpak, positieve gerichtheid en uiteindelijk een goed resultaat.

Waar het niet goed gaat, is het vaak het tegenovergestelde en kun je voor een groot deel negeren.

Het is de kunst samen zo snel mogelijk te ontdekken wat er moet gebeuren en hoeveel inspanning dit mag kosten

Een nieuw plan

Met de informatie die we nu blootgelegd hebben, kunnen we een plan maken voor de weken die komen gaan.
Wat echter het meest belangrijke is, is dat de leerling zijn doel helder heeft, namelijk dat hij mee wil naar het volgende leerjaar en afstand doet van zijn slachtofferschap:

Puber: “Die docent kan echt niet goed lesgeven hoor! Daarom heb ik steeds onvoldoendes

Coach: “Ahhh dat is niet fijn… ennn… ik garandeer je dat die docent langer op school blijft dan jij. Wat kun jij doen om ervoor te zorgen dat jij een goed cijfer haalt?”

Puber: “Ja maar, hij kan echt niet lesgeven hoor want iedereen heeft er last van.”

Coach: “Oefff dat is heel erg…… en ook heel vervelend voor jou….. ennnn…. weet je zeker dat er niemand is die jou kan helpen waar deze docent het niet kan? Jij hebt een belang en hij niet……. “

Puber: “nou jaaaa……even denken……misschien kan X me helpen? ”

Wanneer we deze en allerlei andere voetangels hebben getackeld, zie je dat er weer lichtjes komen in de ogen en dat er hernieuwde energie komt.

Overigens is het voor de optimisten wel zaak om ook hun calculatie goed onder de loep te nemen en erin op te nemen dat je je kan misrekenen en dat dan het hele plan instort.

Echt, het werkt

Inmiddels heb ik genoeg mails en berichtjes ontvangen van pubers die het gered hebben in de laatste weken.

Sommige pubers zal dit ieder jaar overkomen en dan weet je dat dit ook later in hun relaties en in hun werk een patroon is. Die kun je dus rustig hun gang laten gaan en zo nu en dan even op de plaats rust zetten.

En de meeste andere pubers en leerlingen hebben een belangrijke les geleerd, namelijk dat niets vanzelf gaat en dat inspanning loont en dat je kunt onderzoeken hoe het voor jou goed kan werken.

En wil je weten hoe ik dit heb ontdekt en hoe dit ook inmiddels vele honderden kinderen, pubers en jongeren heeft geholpen?
Kijk dan eens bij Ik leer leren .

Houd je net als ik van pubers en geniet je van het werken met hen?
Kijk dan eens bij de online Praktische Pubercoach Opleiding, boordevol handvatten om pubers verder te helpen.


Spreekt deze blog je aan? Ik vind het een compliment als je deze deelt. Wanneer je deze tekst of gedeeltes daarvan wilt gebruiken, vraag dan even toestemming.

Wil je weten hoe ik werk met ouders en kinderen, of wil je meer lezen over de training Ik leer leren? Like dan nu mijn facebookpagina om iedere dag te lezen en kijken over alles wat met kinderen heeft te maken. Kijk of ik iets voor je kan betekenen om met kinderen en hun ouders te werken op mijn website van de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach

Meer artikelen

Lees ook: Kun je pubers loslaten?
Lees ook: Puberteit: Drama of genieten?
Lees ook: Je wilt toch geen slijmbal zijn?
Lees ook: Wie flexibel is, krijgt meer
Bekijk ook: Is overhoren nuttig?
Bekijk ook: Hoe krijgt een puber zijn leven op orde?
Bekijk ook: Executieve functies: Plannen en organiseren

Geplaatst in Leerproblemen, leerstijlen, Pubers, Uit de praktijk | Een reactie plaatsen

Wil je weten hoe een training Ik leer leren verloopt?

In 2012 ontwikkelde ik de training “Ik leer leren”, voor kinderen en jongeren vanaf groep 8 die vastlopen in hun schooltaken of slimmer willen leren.

Het programma is geschikt voor kinderen in de bovenbouw van de basisschool, hoogbegaafde kinderen, brugklassers, tweedeklassers op HAVO/VWO, maar ook voor jongeren in het MBO en HBO.

Inmiddels geven coaches en leerkrachten door heel Nederland en België deze training en zijn er al duizenden kinderen mee geholpen – iets waar ik heel blij van word.

Al vanaf het begin is de Ik leer leren training erg succesvol.

Hieronder lees je een verslag van een trainer van het eerste uur.
Mariette Suiker_Dietz.

Over de training

De training ‘Ik leer leren’ is zo breed en open van inhoud, dat hij op allerlei manieren ingezet kan worden: individueel of in groepjes, voor basisschool maar ook voortgezet onderwijs en hoger. kan individueel gevolgd worden, maar ook in groepjes. Als training geniet ik van deze diversiteit: elke les verloopt weer anders, en ik kan bij iedereen inzetten wat op dat moment nodig is.

  • Individueel kan ik 100% inzoomen op de situatie van het kind, terwijl in een groepje de kinderen elkaar juist prikkelen en motiveren: ze vinden herkenning en erkenning bij elkaar.
  • Kinderen op de basisschool zuigen deze lessen nieuwsgierig in zich op, terwijl oudere kinderen echt aan de slag gaan met dat waar ze dagelijks tegenaan lopen: of dat nou hun motivatie is, of het plannen, het omgaan met afleiding van je telefoon, of de paniek bij het maken van je toets.

Onlangs had ik een groep meisjes van groep 7 en 8, waar de groepsdynamiek super werkte. In dit verslag lees je mee over hun reis, aan de hand van de thema’s van de 5 lessen:

Les 1: Wat is leren?

Tijdens de eerste les worden de kinderen aan het denken gezet over hun manier van leren. We praten over vragen als: hoe leer ik eigenlijk? wat helpt me om beter te kunnen leren? waarom leer ik?

We doen ook een uitgebreide test om te achterhalen welke leerstijl het beste werkt bij het kind.

Bij het bespreken van de stellingen in het werkboek vroeg een van de meisjes opeens: “Mag ik wat aan haar vragen? Waarom heb jij eigenlijk aangekruist dat je hoge cijfers wilt halen? Het gaat er toch vooral om dat je je best hebt gedaan?”.

Geweldig als dit gebeurt in een groep: niets is goed of fout bij wat je hebt aangekruist, maar het gesprek erover zorgt ervoor dat we even rammelen aan het ‘wereldbeeld’ van de kinderen: oh ja, zo kan ik er óók naar kijken.

Les 2: positieve gedachten bij faalangst en motivatie

Wat voor impact hebben je gedachten op hoe je de dingen doet en ervaart?
We spelen deze les met ‘rode’ en ‘groene’ gedachten: groene gedachten zorgen dat je je prettiger voelt waardoor alles ook beter gaat.

De meisjes verzonnen groene gedachten om door te zetten als het moeilijk is of als ze geen zin hebben om te leren. En ze gingen er helemaal in op!

Na afloop mailde een moeder me: “Ze kwam zo enthousiast thuis, want ze had met de tegenwind op de fiets heel erg geoefend met groene gedachten, en het leek net of ze daardoor sneller thuis was!”.

Les 3: Over plannen en organiseren

Deze les over plannen en organiseren begon stormachtig: buiten waaide het hard het en een paar meiden waren té hyper om bij de les te blijven. En dit is natuurlijk iets dat ook regelmatig op school gebeurt.

Ik besloot om alvast een uitstapje naar het thema van les 4 te maken: concentreren: want hoe doe je dat in de klas als je je zo voelt? We deden wat oefeningen die je hoofd leegmaken en helpen om te focussen.

Je plan aanpassen omdat de omstandigheden daarom vragen, dat is flexibiliteit: een van de executieve functies die we in les 3 bespreken.
Deze heb je nodig om je werk goed te plannen en te organiseren. Bijvoorbeeld: doorzetten als het moeilijk is, emoties reguleren, time-management, zelfstandig aan je taak beginnen, prioriteren en concentreren.
We bespreken hoe ze op elk van de functies ‘scoren’, en we onderzoeken hoe ze kunnen oefenen met de dingen die nog niet zo goed gaan.

Achteraf vertel ik ouders ook altijd hoe ze hun kind daarbij kunnen helpen: laat ze zelf dingen in huis doen, problemen oplossen, tassen inpakken, plannen maken en uitwerken.

En natuurlijk gaat het in deze 3e les over hoe ze nu het beste kunnen plannen: hoe zorg je dat je alles onthoudt en op tijd inplant – én uitvoert? Waar en wanneer kun jij het beste je huiswerk doen? Hoe leer je van eerdere toetsen die een beetje tegenvielen, zodat je het de volgende keer anders aanpakt?

Les 4: Concentreren

Hier keken de meiden al wekenlang naar uit, want oef… wat is het soms lastig om bij de les te blijven. En ook hier gaat het om mindset: zie je jezelf als iemand die zich écht niet kan concentreren? Of ga je onderzoeken waar het bij jou aan ligt, dat concentreren soms even niet lukt? En hoe kun je zorgen dat het dan tóch lukt?

Dat is wat we in deze les altijd doen: zoek jouw zwakke plek en pak deze aan.

Omdat er veel ‘volle hoofden’ in het groepje zaten, vroeg ik of ze zin hadden in een ontspanningsoefening.
Ze mochten zitten of liggen, en gingen meteen alle drie op de vloer liggen. Zachtjes las ik een verhaaltje voor, terwijl ze zichtbaar steeds dieper wegzakken.

De reacties achteraf spreken voor zich:

  • “Het is net of ik een paar jaar geslapen heb!”
  • “Ik zag mezelf echt die berg beklimmen en die grot in gaan”
  • “Ik voel me zo blij, net of ik wakker ben geworden en besef dat ik vandaag jarig ben”

Aan het einde van de les, bij het noteren van de goede voornemens voor de komende week, werd de beer uit het verhaal weer als hulpbron genoemd om te helpen met concentreren.
Bovendien deden we aan het einde nóg een visualisatie, zodat ze helemaal rustig en ‘leeg’ naar huis gingen.

Les 5: Je geheugen goed gebruiken

De kinderen stormden naar binnen met popcorn en chocola: deze laatste les zou een feestje gaan worden!
Les 5 is erg leuk en afwisselend: we doen testjes met de kinderen, of ze het beste 10 woorden onthouden als ze die horen, of als ze er plaatjes bij zien, of als ze de woorden opschrijven.

Er ontstaat vaak een sfeer van competitie, ze wíllen graag scoren!
En uiteindelijk gaat het me niet zozeer om die uitslagen, maar meer om het praten over: “hoe deed jij dat nou, die woordjes onthouden?”.
De een maakt er plaatjes bij, de ander maakt er een doorlopend verhaal van, en weer een ander herhaalt de woorden alsmaar van binnen.
Deze les is vaak een enorme opsteker voor kinderen: “Kijk eens, ik kán dit gewoon, een onzinnige serie woorden in mijn hoofd krijgen”.

Bij het afscheid vroeg ik aan de meiden wat nu het állerbelangrijkste was, dat ze hadden geleerd deze training:

  • “Positief denken en doorzetten, dat gebruik ik nu de héle dag!”
  • “Hoe ik dingen het beste kan onthouden”
  • “Dat ik nu weet hoe ik me beter kan concentreren”

En daar gingen ze dan na deze gezellige les, de wijde wereld in… het geleerde in de praktijk brengen.
Maar niet voordat ze nog even hun telefoonnummers hadden uitgewisseld: zo houden ze met elkaar de herinnering aan onze reis in ere! Ik laat ze los, en kijk alweer uit naar mijn volgende groep…

Wie is Mariette:

Mariette Suiker-Dietz, kindercoach en opvoedcoach in Hoofddorp, heeft de afgelopen jaren al vele kinderen geholpen met de training ‘Ik leer leren’.
In haar praktijk werkt ze met kinderen van 6-18 jaar, zowel rondom schoolse zaken als het leren leren, motivatie en begrijpend lezen, als met hulpvragen rondom spanning, verdriet, faalangst, boosheid, zelfvertrouwen en weerbaarheid.
Op haar website lees je regelmatig nieuwe interessante blogs over deze thema’s: www.dietzcoaching.nl


Wil je ook net als Mariette kinderen en jongeren helpen bij het leren?
Lees hier alles over het trainer Ik leer leren worden.
Zoek je als ouder een trainer voor je kind, puber of jongere?
Enthousiaste en kundige trainers in Nederland en België vind je hier.

Meer artikelen:

Lees ook: Jong geleerd is oud gedaan: De executieve functies
Lees ook: Geloof jij ook in de onzin van leerstijlen?
Lees ook: Een paar examentips
Lees ook: Wat gebeurt er bij examenstress en hoe los je het op?
Bekijk ook: Executieve functie: Plannen en organiseren
Bekijk ook: Het kind wat niet kan starten
Bekijk ook: Beelddenken: leren als een vlinder

Geplaatst in Gastschrijvers, Ik leer leren trainers | Een reactie plaatsen

Wat is gewetenvorming?

Oneerlijkheid, onrecht, je niet aan afspraken houden, iets pikken wat niet van jou is.

Maar ook: vriendelijk en meelevend zijn, iets voor een ander over hebben die het moeilijk heeft, je kunnen voorstellen dat een opmerking die je hebt gemaakt kwetsend kan zijn voor de ander.

En ook; Liefdevol en aardig reageren als iemand iets vervelends overkomt, je spijt betuigen waar het fout ging, je enthousiaste reactie inhouden wanneer je merkt dat iemand anders verdrietig is.

Al het bovenstaande heeft te maken met je geweten.
Je leert al jong wat goed en fout is, maar de gehele gewetenvorming neemt een aantal jaar in beslag.

Wil je weten hoe het geweten zich vormt?

Bekijk dan onderstaand filmpje en ontdek hoe dit werkt.


Wil je weten hoe ik werk met ouders en kinderen, of wil je meer lezen over de training Ik leer leren? Like dan nu mijn facebookpagina om iedere dag te lezen en kijken over alles wat met kinderen heeft te maken. Kijk of ik iets voor je kan betekenen om met kinderen en hun ouders te werken op mijn website van de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach

Geplaatst in filmpjes, Ontwikkeling van kinderen, Opvoeden in deze tijd | Een reactie plaatsen

Is jouw kind gemakkelijk of moeilijk in het gebruik?

Hoe vaak hoor je het ouders of leraren zeggen: “Daar wil ik er wel tien van hebben”

Het gaat dan zonder uitzondering om kinderen die gemakkelijk in de omgang zijn. Deze kinderen zijn gewillig, gehoorzaam, flexibel en vriendelijk bovendien. Meestal ook kunnen ze op een helpende manier met hun boosheid en negatieve emoties omgaan en zijn ze hulpvaardig naar anderen.

Daar kan iedere opvoeder er inderdaad wel tien van hebben.

Wat bedoelen we met een gemakkelijk kind?

Een kind wat we als meer gemakkelijk ervaren is vaak open in het contact en misschien net wat meer extravert. Dit kind heeft voldoende taal tot zijn beschikking en weet zich te uiten. Verder toont het vertrouwen in zichzelf en in de ander en heeft het een gezonde ambitie door zorgvuldig te zijn, zaken te willen leren en nieuwsgierigheid.
Het kind is verder bereid tot het helpen van anderen en daarmee niet alleen op zichzelf gericht.

Mede door dit soort eigenschappen wordt het kind als emotioneel stabiel ervaren waardoor we dit kind begrijpen.
En een kind wat gemakkelijk in de omgang is, krijgt ook weer gemakkelijkheid terug in de interactie.
Zo zijn kenmerken die de persoonlijkheid meer het label gemakkelijk geven ook de versterkende kenmerken en ontstaat er een positieve vicieuze cirkel in de omgang met elkaar.

Wat bedoelen we met een moeilijk kind?

Het kind waar we wat meer moeite mee hebben, begrijpen we vaak minder goed.

Het kan zo zijn dat dit kind wat meer introvert is en over minder taal beschikt om zich te uiten. We weten daardoor niet wat er in dit kind omgaat en dat maakt het al een stuk lastiger. Wanneer dit kind minder behoefte heeft aan anderen, kan het ook zijn dat er minder gerichtheid is op het helpen van anderen.

Verder kan dit kind ons benaderen met meer reserve, minder openheid en lijkt het alsof er meer wantrouwen is vanuit het kind. Het kind kan sneller in de verdediging schieten wanneer iets niet gaat zoals gedacht of verwacht.

Als het kind wat meer rigide is in het gedrag, kan het ook zijn dat de natuurlijke drive om te leren en nieuwsgierigheid minder opvallen.

Al met al ervaren we dit kind als minder emotioneel stabiel en kunnen onverwachte emotionele reacties voor veel onderling onbegrip zorgen wat voor een negatieve vicieuze cirkel zorgt.

Wat je geeft, krijg je terug

Zoals al genoemd ontstaat er in de interactie met elkaar al snel een patroon. Een vicieuze cirkel die meer positief of meer negatief kan zijn. En gedrag is al snel een gewoonte.

Wie kent het niet: Je verwacht bijna automatisch een bepaalde reactie van je kinderen, je partner, je broers en zussen en je buren.

En wat je verwacht, heeft ook de neiging uit te komen. Al zou het alleen maar zijn omdat je eigen houding het verwachte zou kunnen doen uitlokken. Of dat een andere reactie misschien niet eens opvalt omdat je iets anders verwacht.

Van kinderen kunnen én mogen we nog niet verwachten dat ze uitgebalanceerde reacties geven op uitdagingen. Immers, voor ons als volwassenen is dit zelfs vaak al heel moeilijk in spannende omstandigheden.

Hoe kan moeilijk gedrag ontstaan?

Kinderen die al heel jong negatieve reacties hebben ontvangen op hun oorspronkelijke goede bedoelingen, hebben geleerd dat wat zij geven niet veel zin heeft.
Het zou zo maar kunnen zijn dat ze het vertrouwen in de volwassenen en in een goede afloop al lang zijn vergeten en dit hebben opgegeven.

En als je de indruk hebt dat men je toch een moeilijk kind vindt, dan doet het er ook niet zo meer toe.

Ik ken ook veel kinderen die al (jong) geleerd hebben dat positieve aandacht niet voor hen is weggelegd. Dit wil overigens niet zeggen dat ze geen positieve aandacht krijgen of gekregen hebben. Ze hebben er alleen geen antenne (meer) voor.
Dit zijn de kinderen waarvan we zeggen dat ze zelfs na een positieve dag de boel nog weten te verstieren.
Deze kinderen hebben mogelijk de innerlijke overtuiging dat ze alleen gezien en gehoord worden als ze negatieve aandacht krijgen. Wanneer ze zich positief gedragen, valt dit niemand op en worden ze genegeerd. En dan is hun enige uitweg om hun imago waar te maken van moeilijk kind. Die ook nog vaak als een soort van zwart schaap wordt gezien.

Wat kunnen we doen voor een moeilijk kind

In feite is het heel simpel:

Een moeilijk kind is een kind wat het moeilijk heeft!

Wanneer we dus ervan uitgaan dat een moeilijk kind ons dus eigenlijk heel hard nodig heeft, kunnen we ons eigen houding en gedrag daar op aanpassen.

Immers, als je weet dat je kind het moeilijk heeft, wil jij dan een ouder, een leraar of een begeleider zijn die het kind eigenlijk in de steek laat door ook bozig en moeilijk terug te reageren?

Of wil je een ouder, leraar of begeleider zijn die moeite wil doen om dit kind te begrijpen en hem te loodsen naar volwassenheid.

Wil je de loods zijn die dit kind DOOR moeilijke situaties heen helpt, de wereld begrijpelijk maakt door zaken uit te leggen, te troosten als je eigenlijk boos wilt doen, nog opnieuw je geduld bewaren om werkelijk te zien, te horen en te begrijpen wat zo lastig is voor dit kind?

Wat vraagt een moeilijk kind van ons?

En ja, dat vraagt veel.
Allereerst om werkelijk te observeren wie dit kind is en wat het door zijn moeilijke gedrag probeert duidelijk te maken.
Het vraagt om ons te verdiepen in de behoeften van dit kind die er zo ongelukkig uitkomen in gedrag.
Het vraagt veel begrip om te kunnen ‘hervertalen’ wat dit kind zelf (nog) niet duidelijk kan maken op een helpende manier.
Het vraagt eindeloze liefde om steeds opnieuw in contact te gaan en te vragen wat het kind wil bereiken.
En dan …. als je denkt dat je er bent, vraagt het opnieuw alles omdat het kind weer is afgedwaald van de goede weg.
En dit kind dwaalt niet af om ons te pesten, maar omdat het zelf de weg weer kwijt is en ons zo verschrikkelijk hard nodig heeft om op het goede spoor te blijven.

Dus wat is gemakkelijk en wat is moeilijk?

  • Heb je een kind voor je wat je gemakkelijk kunt begrijpen en wat zich in de omgang soepel beweegt, geniet ervan
  • Heb je een kind wat je uitdaagt, waar je wakker van ligt, waar je zo nu en dan wanhopig van wordt, geniet er nog veel meer van
  • Weet: dit is het kind waar je de diepste banden mee aangaat omdat dit kind je zo nodig heeft
  • Geniet van de vele lagen en afgesloten poorten van dit kind tot je via de kiertjes een glimpje mag opvangen
  • Geniet van het vertrouwen wat je krijgt en wat dan zo oneindig kostbaar is

Zodat je na verloop van tijd beseft:

Gemakkelijke kinderen laten je kabbelen door de tijd, maar de moeilijke kinderen laten je merken dat je leeft en maken dat je de diepste diepten van het leven zelf leert kennen.

Geniet van alle kinderen, of ze nu een gemakkelijk temperament hebben of je wat meer uitdagen en dan zij gemakkelijk of moeilijk alleen maar woorden zonder betekenis ……

Wil je leren hoe je moeilijke en boze kinderen kunt helpen? Volg dan de online opleiding: Hoe help je boze kinderen.


Spreekt deze blog je aan? Ik vind het een compliment als je deze deelt. Wanneer je deze tekst of gedeeltes daarvan wilt gebruiken, vraag dan even toestemming.

Wil je weten hoe ik werk met ouders en kinderen, of wil je meer lezen over de training Ik leer leren? Like dan nu mijn facebookpagina om iedere dag te lezen en kijken over alles wat met kinderen heeft te maken. Kijk of ik iets voor je kan betekenen om met kinderen en hun ouders te werken op mijn website van de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach

Meer artikelen

Lees ook: De gebruiksaanwijzing van je kind
Lees ook: De puber die je uitdaagt
Lees ook: Begrijp jij je kind? En hoe doe je dat?
Lees ook: Je luistert niet naar me!!!!!
Bekijk ook: Is uitpraten na een ruzie nuttig?
Bekijk ook: Hoe kun je je moeilijke kind helpen?
Bekijk ook: Ruzie tussen ouder en kind

De illustratie is van Aly Westerhuis

Geplaatst in Opvoeden in deze tijd, Stof tot nadenken | 6 Reacties