Bij de les zijn

Het is een grote illusie om te denken dat kinderen een hele dag kunnen op kunnen letten. Wanneer kinderen zich zorgen maken, wanneer ze iets niet begrijpen, wanneer ze denken niet goed genoeg te zijn, worden ze in beslag genomen door andere dingen. Hoe kunnen we er nu voor zorgen dat kinderen de informatie die ze nodig hebben toch tot zich nemen?

Lees ook: De luikjes dicht bij leren
Lees ook: Hoe fietsen en darten helpen bij leren leren
Lees ook: Leidt een diagnose tot verlamming?
Lees ook: Het probleem oplossen waar het hoort
Lees ook: Eruit halen wat er in zit?
Lees ook: Doorleren in de vakantie?

Wanneer je hulp nodig hebt dan kun je contact opnemen met de praktijk voor kindercoaching. Als je kindercoach wilt worden, lees dan over de opleiding tot kindercoach. Wil je regelmatig berichten ontvangen over alles wat heeft te maken met kinderen, geef je dan op voor de nieuwsbrief.
Ken je Ik leer leren al?

Gepost in filmpjes | Plaats een reactie

13 redenen voor concentratieverlies en onoplettendheid

Bouwpakket les5Tijdens de basisopleiding tot kindercoach en opvoedcoach doen we in dag 4 een geweldig testje. Het is ingegeven door wat ik in mijn praktijk altijd met kinderen doe die leerproblemen hebben.
En in de meer dan 50 keer dat ik dit experiment heb gedaan met een groep van rond de twintig mensen ben ik tot de conclusie gekomen dat het onmogelijk is voor (mensen) kinderen om zich een hele dag te concentreren en informatie op te nemen. Volgens mij is dat ook al lang en breed wetenschappelijk onderzocht, maar we blijven doorgaan met kinderen te kwellen een hele dag stil te zitten in de klas en te luisteren naar informatie. Zelfs kleuters zetten we al de hele dag stil op een stoeltje. Terwijl iedere ontwikkelingspsycholoog weet dat te weinig gerichte beweging het allerslechtste is wat je een kleuter kunt aandoen en daarmee een gebalanceerde ontwikkeling verstoort! Het zal geen toeval zijn dat het concentratieprobleem bij kleuters een enorme vlucht aan het nemen is en dat veel kleuters niet schoolrijp zijn om in groep 3 hun taak aan te kunnen.

Maar goed…. dat was even mijn diepe frustratie over de aanpak van kleuters….. Terug naar informatieverwerking…

Het experiment voor opletten en concentratie

Wat ik doe is opdracht geven om even ontspannen te gaan zitten en als het prettig is mogen zelfs de ogen gesloten worden. Daarna ga ik het alfabet opnoemen en het enige wat iemand hoeft te doen is opmerken wat er gebeurt.
Vervolgens zeg ik letter voor letter in een heel rustig tempo het alfabet op en observeer ik de groep. Wat ik zie, is dat de meeste mensen met de ogen gesloten zitten en een paar mensen die samen met mij rondkijken. Ogenschijnlijk zit iedereen geconcentreerd op te letten. Het is alsof je voor een oplettende klas zit die in diepe concentratie luistert naar wat je te zeggen hebt.
Niets is echter minder waar want na dit hele korte experiment vraag ik bij iedereen na wat er is opgemerkt.
De uitslag van het experiment is dat iedereen een andere ervaring heeft en iets anders doet of maakt van het alfabet. Het schokkende is dat er maar heel weinig mensen zijn die werkelijk alle letters horen en zeker weten dat ze ‘alle’ lesstof hebben meegekregen en mogelijk zelfs ook nog hebben onthouden.

Informatieverwerking en leerstrategie

Wanneer ik de groep, maar ook het individuele kind navraag wat het heeft opgemerkt, krijg ik altijd hetzelfde soort antwoorden. Deze antwoorden zijn samen te vatten in een soort leerstrategie die persoonlijk is. Wanneer ik het antwoord op de verwerking van het alfabet doortrek naar andere leefgebieden blijkt er iets heel interessants aan de hand te zijn, namelijk:
Wij zijn geneigd steeds hetzelfde te doen met alle informatie die op ons afkomt !!
Ongeacht het soort informatie. En dat is heel handig om te weten want daarmee kunnen we kinderen goed helpen te leren een andere strategie toe te passen voor belangrijke zaken.

13 redenen voor concentratieverlies en onoplettendheid

Na meer dan 100 keer dit experiment te hebben gedaan in groepen en individueel, onderscheid ik een aantal strategieën in informatie verwerking. Hieronder een aantal strategieën die leiden tot onoplettendheid en concentratieverlies. Het gevolg is dat er cruciale informatie wordt gemist.

  • Je gaat associëren en raakt de draad kwijt omdat er even geen associatie voorhanden is
  • Je vindt de toon saai en haakt af
  • Je denkt na de eerste twee letters dat je het al weet en gaat je zitten vervelen
  • Je bent nieuwsgierig wat anderen doen en richt daar je aandacht op
  • Je voelt je moeheid opkomen en zakt weg
  • Je droomt weg op de klanken van mijn stem
  • Je vraagt je steeds af of het je wel lukt om dit te onthouden
  • Je vraagt je af wat de bedoeling is en of je straks wel het goede antwoord weet op de vraag die vast zal komen
  • Je ergert je aan het geluid van rammelende kopjes en auto’s die voorbij komen
  • Het schiet je te binnen dat je nog een bepaalde boodschap moet doen
  • Je ziet de letters voor je of ziet ze voor je langs schieten en voelt je onzeker of dit wel de bedoeling is
  • Je controleert steeds even in gedachten of alles nog wel klopt
  • Je vraagt je af of de anderen het beter zullen doen dan jij

Wanneer wordt de informatie wél goed opgenomen

Steeds opnieuw blijken er slechts 2 strategieën zijn waardoor er een vrij grote mate van zekerheid lijkt te zijn dat de informatie volledig binnenkomt. Gek genoeg schijnt dit te maken te hebben met een vooraf gaande gedachte aan de opdracht.

  • Mensen die zich afvragen of je ze gaat belazeren door een letter over te slaan of in een andere volgorde te plaatsen, zijn zeer alert en weten zeker dat ze volledig geconcentreerd en aanwezig zijn in het hier en nu
  • Mensen die bedenken dat dit zeer belangrijke informatie is, zijn ook in staat om volledig bij de les te blijven en de hele tijd vol aandacht te blijven

Bij navraag blijkt dat de strategie van deze mensen bij belangrijke zaken dezelfde is en dat zij geen noemenswaardige concentratieproblemen ervaren in hun dagelijks leven.

Conclusie

Alle 13 neigingen om met het voorgelezen alfabet om te gaan, hebben als kenmerk dat er altijd letters worden gemist. Dit betekent telkens weer even een klein hiaat.
Als je dit gegeven doortrekt naar de gemiddelde klas waarin de hele dag van alles speelt en waarin kinderen ieder hun eigen strategie hebben van informatie verwerking, betekent dit nogal wat.
Allereerst betekent het dat we nooit zeker kunnen weten of informatie werkelijk binnen komt en verwerkt wordt. Het lijkt alsof een kind oplet, maar de werkelijkheid is meestal heel anders.
We denken dat een kind alles hoort, maar in werkelijkheid zijn het vaak steeds fragmenten die binnenkomen en wordt er cruciale informatie gemist.
Meest belangrijk echter lijkt het dat kinderen die wel echt goed opletten eerst zelf een BESLUIT nemen om goed op te letten en hun hersenen aan zetten voor informatie.
Mogelijk doen we er goed aan om kinderen eerst voor te bereiden voor we informatie delen. Als we dan ook nog de vrijheid geven en benoemen om de informatie voor je te zien, goed te luisteren of te bewerken door te schrijven, dan maken we de ervaring compleet en is het waarschijnlijk mogelijk om enige tijd achter elkaar informatie te droppen…..

En om terug te komen op de kleuters..
Zij kunnen pas iets onthouden als ze voldoende hersenverbindingen hebben die aangelegd worden door bewuste bewegingen van heel het lichaam. Zoals vroeger op de aloude kleuterschol waar je pas naar de 1e klas mocht als je lichaam een aantal testjes goed had doorstaan. Het kan geen toeval zijn dat er nu zoveel kinderen zijn met concentratieproblemen……

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Bekijk ook het filmpje: Concentratieproblemen bestaan niet
Lees ook: Concentratie bij kleuters
Lees ook: 1000 manieren van leren
Lees ook: Het slagveld in Havo-2 en VWO-2

Kijk voor meer informatie over leren, kindercoachmaterialen, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach, Ik leer leren en nog veel meer op de website van Tea Adema
De illustratie is gemaakt door Studio Staalkaart

Gepost in Concentratieproblemen, Faalangst, Leerproblemen, leerstijlen, Stof tot nadenken | Plaats een reactie

Introvert of extravert? Herken je je kind?

Introvert of extravert?

Is je kind meer introvert of extravert?
Dat heeft gevolgen voor het omgaan met andere kinderen en volwassenen, voor het spelen, voor het leren en voor het sporten.

Bewegen is goed en gezond én leerzaam bovendien. Maar hoe wil je dat je kind zich beweegt? We denken vaak aan sporten als we het over bewegen hebben, maar dat hoeft natuurlijk niet. Op de fiets naar school, buitenspelen maar ook de tafels oefenen terwijl je met je vader met balletjes aan het jongleren bent. Doordat je lijf in beweging is, lukt het veel kinderen op die manier veel beter om te leren en vooral lesstof te automatiseren. Andere kinderen zitten liever bij tafel te leren en stampen woordjes in hun hoofd door ze op te noemen of door ze te visualiseren. Zoveel kinderen, zoveel manieren.

De sport van papa of mama

Het lijkt heel logisch: Kinderen verschillen en kiezen voor verschillende sporten. In eerste instantie zullen kinderen de sport beoefenen waarvoor hun ouders hen opgeven en de sport die in hun sociale klasse het meest wordt beoefend. Vaak blijft dat ook de keuze van het kind en dat is eigenlijk best logisch. Kinderen lijken op hun ouders en zullen over het algemeen hun lichaamsbouw en sporttalenten erven. En onderschat ook niet de paplepel. Als papa of mama met veel plezier en misschien zelfs fanatiek een sport beoefend, zal er over gesproken worden en zal de gezinsorganisatie daar ook op afgestemd zijn. Zo zijn er families die voetballen, hockey spelen, kruisboog schieten of denksporten beoefenen. Zelfs zijn er de zogenaamde luie families waartoe wij in principe behoren. Deze families hebben geen specifieke voorkeur om zich aan te sluiten bij een club en beperken zich tot een wandelingetje of een fietstochtje op de zondagmiddag.

De sport van het kind

Na verloop van tijd wordt de wereld van het kind groter en ontdekt het wat er nog meer allemaal te koop is. Misschien zijn er vriendjes met een andere sport dan thuis of ontdekt het kind zelf een bepaalde passie door bijvoorbeeld de tv of een open dag op een sportvereniging.
Waar we eigenlijk niet zo veel bij stilstaan is dat de ene sport veel meer bij het kind past dan de andere sport. Er zijn grofweg twee verschillende sporten, de teamsport en de individuele sport. Een kind past van nature beter bij het één dan bij het andere.

Teamsport en apen

Een teamsport is vaak geschikt voor zogenaamde meer extraverte kinderen. Ik noem dit apen kinderen omdat ze houden van samen. Samen spelen, samen leren, samen sporten. Apen houden doorgaans van actie en afwisseling en kunnen goed omgaan met anderen omdat ze zich ook goed kunnen inleven. Een aap is enthousiast en durft initiatief te nemen en ergens voor te gaan waarbij de anderen om hem heen een stimulerende functie hebben. Voor een teamsport zijn deze extraverte apen eigenschappen natuurlijk ideaal. Never a dull moment bij een groep apen en er is altijd wat te beleven. Samen de successen vieren en samen balen als het mis gaat en dan vervolgens gezamenlijk een nieuwe strategie bedenken. Het past allemaal bij de apen. Ze zijn dan helemaal in hun element.

Individuele sport en de giraf

Kinderen die meer introvert zijn, zou ik giraffen noemen. De giraf heeft genoeg aan zichzelf en houdt ervan om in zijn eentje strategieën uit te denken en voor overzicht te zorgen. Zij hebben veel minder het rumoer van anderen nodig en dit zorgt zelfs voor concentratieverlies. Een giraf is op zijn best met zijn eigen gezelschap en heeft het niet zo hard nodig om naar buiten te treden met zijn overwegingen. Meestal is één vertrouweling meer dan genoeg en zelfs deze krijgt niet alles te horen over wat de giraf bezig houdt. Een individuele sport waarbij de giraf zijn eigen tegenstander is, is dan ook het meest passend. Strijdend tegen jezelf met je eigen doelen en limieten zonder groepsdruk om het op een bepaalde manier te doen.

En dan kiezen voor een sport

Soms zie je binnen een gezin dat de ene ouder een aap is en het kind een giraf. Deze apenouder begrijpt helemaal niets van het teruggetrokken gedrag van haar kleine giraf en vreest dat het kind heel ongelukkig is omdat deze apenouder zelf anderen zo nodig heeft. Andersom kan het zijn dat een giraffen ouder een apenkind heeft. Ook deze combinatie is een grote uitdaging want de giraf ouder maakt zich zorgen over het drukke gedoe en vreest dat het apenkind teveel van zichzelf vergt.
Gelukkig is er dan meestal nog een ouder die een beetje hetzelfde is als het kind. Is dit niet het geval, dan zie je vaak dat in de pubertijd het kind een uitgesproken keuze gaat maken welke sport het beste past bij zijn natuur.

En ouder… weet jij welk kind jij hebt? Is het een giraf of een aap of heb je alles in huis?

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Lees ook: Leren als een vlinder of een schildpad
Lees ook: Is je kind een paard of een ezel?
Lees ook: 11 tips voor ouders
Lees ook: Leren… er is geen ontsnappen meer aan

Bekijk filmpjes op het videokanaal en neem een abonnement.
Kijk voor meer informatie over leren, kindercoachmaterialen, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema
of bestel de materialen bij Ninico

Gepost in filmpjes, leerstijlen, Opvoedtips, sport | Plaats een reactie

Waarom moeders moeten preken en zeuren

Hartstuiterenafm1Onlangs had ik er weer zo eentje. Een beetje in elkaar gedoken zat hij in de stoel. “Mijn moeder zeurt altijd zo en dan begint ze ook nog urenlang te preken”. Zijn schouders zakten nog wat meer en uit mijn ooghoek zag ik bij moeder de bloeddruk oplopen.. Snel gaf ik moeder een soort van knipoog en zei tegen de knul: “ja..,joh… vreselijk … moeders.., altijd zeuren en preken ze.. . Je kunt er niets tegen doen en het beste is het om het maar over je heen te laten komen. Net zoals de golven van de zee”.
Een diepe zucht volgde uit de stoel en ik zag hem bijna denken dat je aan mij ook niets had en hij bij nog zo’n mens was beland.
“Maarr…”, vervolgde ik mijn preek, “Meestal preken en zeuren moeders omdat ze zich zorgen maken over je en dat ze denken dat het slecht met je afloopt en dat ze zo graag willen dat je gelukkig bent”
Uit de hoek waar moeder zat, kwam nu een zachte zucht en ik zag de bloeddruk van moeder dalen en ze zakte een beetje onderuit.

Wat hebben ouders en kinderen te doen

Ouders hebben kinderen op te voeden en dat betekent dat ze hen moeten begeleiden naar volwassenheid. De grote mensen wereld kent allerlei sociale codes die kinderen moeten leren en aan die sociale codes moeten kinderen zich langzamerhand leren aanpassen. Daarnaast hebben ouders verwachtingen van kinderen. Vooral verwachten ouders dat hun kinderen een beetje braaf zijn en luisteren naar wat ze te zeggen hebben.
En bij dat laatste gaat het meestal helemaal fout.
Want kinderen hebben de wereld te ontdekken en dat doen ze niet door braaf naar hun ouders te luisteren. Kinderen leren door te imiteren en door te doen. En aangezien een kind naarmate het ouder wordt steeds meer buiten de deur gaat, ziet hij ook steeds meer om te imiteren. Ook ontdekt het kind langzamerhand dat het een eigen wil heeft en die eigen wil en de behoeften die daar vaak bij horen corresponderen heel vaak niet met de behoeften van ouders.
Zie daar het gedoe.

Waar gaat het mis

Tegen de tijd dat het kind puber is, heb je meestal feest omdat de toekomst heel dichtbij komt. En die toekomst behelst onder andere een studie, een goede baan en huisje, boompje, beestje. En daarvoor is het nodig dat er inspanning wordt verricht. En die inspanning heet vaak huiswerk en kamer opruimen. En huiswerk en kamer opruimen nemen tijd en vragen zorgvuldigheid en verantwoordelijkheid.
En daar gaat het meestal mis. Want een puber heeft wel andere dingen aan zijn hoofd dan huiswerk en verantwoordelijkheid. Die wil gewoon een beetje klooien en chillen en rekent er op dat het wel goed komt met school want op de basisschool ging het toch ook goed? En die kamer is toch zijn domein?
En mams, mams die ziet de bui hangen. Iedere dag is ze in de weer met was opzoeken en opruimen, sportkleding uit tassen aan het halen en overhoringen plannen en uitvoeren met nurkse pubers.
En denk maar niet dat diep puber dankbaar is want…

Daarom zeuren en preken moeders

Moeders zijn bezorgd en moeders raken het vertrouwen een beetje kwijt in die wanordelijke puber. En vooral willen moeders dat hun puber gelukkig wordt. En als die puber dan op straat en op school rare en ondeugende dingen doet, slechte cijfers haalt en ook nog een bende maakt van zijn kamer, dan is moeder niet te houden.
Waar vaders over het algemeen kort van stof zijn, heeft moeder overmatig veel tekst. Uit onmacht herhaalt ze dagelijks de hele preek die net een kapotte grammofoonplaat is. Al kent de puber van tegenwoordig gelukkig dat fenomeen niet meer.
Mams herhaalt iedere dag de hele riedel en zeurt en zeurt maar door. De gezonde puber gaat er fijn tegenin zodat iedere dag een herhaling van zetten is en beide uitgeput zijn en boos uiteen gaan.

Wat te doen?

Hoe sneu ook voor de puber, er is maar één uitweg. Accepteren dat Mams preekt en zeurt. En leren afspraken te maken zodat het verloren vertrouwen weer teruggewonnen kan worden.
En verder geef ik die puber wat praktische tips. Als Mams begint, ga je haar een hele dikke knuffel geven en zegt dat ze zich heus geen zorgen hoeft te maken en dat ze de liefste moeder is van de wereld en dat ze nog eens heel trots op je gaat worden. Tegen zo’n charme offensief zijn de meeste moeders niet bestand. En de puber moet aan zijn moeder vragen of ze hem alsjeblieft wil leren vertrouwen en dat ze zich heus geen zorgen hoeft te maken.
En uiteraard moet puber natuurlijk wel zo nu en dan zorgen dat hij het vertrouwen waard is en hier en daar een hoog cijfer halen, zijn sokken en onderbroeken in de was doen en in een goede bui zijn kamer stofzuigen.
En moeder? Die mag gewoon doorzeuren en moet zo nu en dan oefenen met het afbijten van het puntje van haar tong.

En de jongen en de moeder? Die gingen met deze afspraken vol goede moed hun moeder/puberleven weer in met nieuwe afspraken over preken en zeuren.

FD 2016-4 moeders en zeurenDit artikel werd gepubliceerd in de weekendbijlage van het Friesch dagblad op 23 april 2016.
Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.

De link mag gedeeld worden op social media.

Kijk ook:  De beste redenen om grenzen te stellen
Lees ook: De zeurende moederclub
Lees ook: Aan wiens touwtje hang je?
Lees ook: Een beetje tijd voor kinderen alsjeblieft
Lees ook: Kunnen kinderen zich normaal gedragen?

Bekijk filmpjes op het videokanaal en neem een abonnement.
Kijk voor meer informatie over leren, kindercoachmaterialen, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema
of bestel de materialen bij Ninico
De illustratie is van Aly Westerhuis.

Gepost in Leerproblemen, Opvoed illusies, Opvoeden in deze tijd, Pubers, Uit de praktijk | 2 Reacties

Opvoedadviezen en waarom die niet werken

Opvoedadvies

Veel ouders in deze tijd hebben behoefte aan steun en opvoedadviezen. Vele mensen en professionals staan klaar met opvoedadviezen. Wat echter meestal wordt vergeten is dat een advies begint met het woordje ‘IK’. En wat ik zou doen is meestal niet wat passend is voor degene die mijn hulp nodig heeft. Daarom zijn zoveel mensen ook gefrustreerd want zowel de hulpvrager als de hulpgever voelt zich niet gehoord en gezien. En dat zorgt voor onbegrip en vaak eenzaamheid bij beide partijen.

Wat is wel een goed opvoedadvies

Goede opvoedadviezen hebben als kenmerk dat deze zijn afgestemd op de persoon en de situatie.
Dit betekent dat de adviesgever zich moet inleven in de situatie en samen met de hulpvrager moet onderzoeken wat wel werkt voor deze persoon en in deze context. Zo kan het voor een gezin een hele goede uitkomst zijn om regelmatig met elkaar voor de  tv te eten, waar dit voor een ander gezin een hele slechte uitkomst zou zijn. Een kind vraagt op iedere leeftijd een andere aanpak en als ouders bepaalde opvoedkwaliteiten niet zo sterk hebben ontwikkeld,zou het dom zijn om dit wel van hen te vragen. Beter is het om dan mogelijkheden te onderzoeken waarbij iedereen tot zijn recht komt en tevreden kan zijn met de uitkomst van een probleem.

Wat is het opvoeddoel

Wanneer een gezin problemen ervaart, is het handig om samen te ontdekken wat voor dit betreffende gezin haalbare mogelijkheden en doelen zijn. Door te focussen op de gewenste situatie en hoe je je zou voelen als het beter zou gaan, kom je tot realistische plannen en een haalbare aanpak.
Door dicht te blijven bij de kwaliteiten, omstandigheden en wensen van de ouders die een hulpvraag hebben, wordt het opvoedadvies geformuleerd door de ouders zelf en is de hulpgever slechts iemand die coacht en begeleidt in het verduidelijken van nieuwe opties en mogelijkheden.

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Lees ook: 11 tips voor ouders
Lees ook: De zeurende moederclub
Lees ook: We tobben wat af met de kinderen
Lees ook: Hoe wil je als ouder worden herinnerd?
Lees ook: Spreek jij de taal van je kind?

Bekijk meer filmpjes op het videokanaal en neem een abonnement.
Meer lezen? Bekijk de website van Centrum Tea Adema of bestel de materialen bij Ninico

Gepost in filmpjes, Opvoeden in deze tijd, Opvoedtips | Plaats een reactie

Waarom moeders moeten preken en zeuren

FD 2016-4 moeders en zeuren

 

Kijk ook:  De beste redenen om grenzen te stellen
Lees ook: De zeurende moederclub
Lees ook: Aan wiens touwtje hang je?
Lees ook: Een beetje tijd voor kinderen alsjeblieft
Lees ook: Kunnen kinderen zich normaal gedragen?

Bekijk meer filmpjes op het videokanaal en neem een abonnement.
Kijk voor meer informatie over leren, kindercoachmaterialen, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema
of bestel de materialen bij Ninico

Gepost in gepbliceerde artikelen | Plaats een reactie

Hoe ga je om met vervelende opmerkingen?

Wanneer iemand nare opmerkingen maakt, pest of kleineert, willen we vaak leren een weerwoord te hebben om ons te verdedigen.
Maar is het wel slim om je te verdedigen?
Is het niet veel handiger om ervoor te zorgen dat je geen last hebt van wat een ander tegen je zegt?
Op deze manier leer je geen last meer te hebben van vervelende opmerkingen van anderen.

Bekijk meer filmpjes op het videokanaal en neem een abonnement.
Meer lezen? Bekijk de website van Centrum Tea Adema of bestel de materialen bij Ninico

Gepost in angst, filmpjes, Pesten, Pubers, Uit de praktijk | Plaats een reactie

Ruimte voor jongens

Friesch dagblad over jongensToen ik zwanger was, had ik eigenlijk nooit gedacht dat ik een zoon zou krijgen. Ik voelde me vooral een meisjesmoeder. Met drie zusjes en een broertje die veel te verduren had van al die zussen, was ik vooral  bekend met de meiden.
Ik had ook altijd zoiets van: “wat moet je nu met jongens?”
Nou daar ben ik in de loop der jaren wel achter gekomen met een echte zoon, die zich echt jongen voelt en ook zo doet!

Wat doen echte jongens?

Nou, in de eerste plaats nemen ze ruimte in. Veel ruimte…
Waar meisjes genoeg hebben aan een vierkante meter waar ze fijn kleuren, plakken en prutsen, vinden jongens het nodig een hele verdieping in beslag te nemen met auto’s, touwen, blokken, treinen en wat niet al.
En jongens willen stoeien, met hun zusje die dat niet wil. Met het buurjongetje rollen over de vloer, waarbij het meubilair gevaar loopt.
Jongens gaan ook samen plassen in de tuin. Wie het verste kan.
Echt waar…., tot mijn stomme verbazing heb ik het zelf gezien. Gewoon zomaar in de tuin…..
Bouwen doen ze ook. Toen mijn zoon klein was gebruikte hij mijn breiwol. Dan kwam ik boven en daar was werkelijk de hele verdieping veranderd in één groot spinnenweb.
Ook plakband is jaren favoriet geweest bij hem. Nieuwe rollen waren niet aan te slepen. Ik verdacht hem van een radar voor plakband, want hij vond steeds een nieuwe rol.
Waardoor ik weer extra creatief aan de slag moest met strikjes om cadeautjes. Nog steeds staat er een krukje op zijn kamer waarvan de poten volledig zijn bedekt door plakband. Ik vrees dat het vuilstort daarvoor als enige optie overblijft. Het plakband is na al die jaren volledig verstoft en het eraf halen is een slecht idee want het plaksel gaat nooit meer weg.
Slopen was en is trouwens favoriet. Op driejarige leeftijd heeft hij uren zoet doorgebracht met slopen en weer herstellen van een pen.
Hoe ouder hij werd, hoe groter de sloopprojecten. Waarbij de laatste projecten bestaan uit het dak van het huis voor een verbouwing en een boot. Het is de bedoeling dat de betreffende boot binnen afzienbare tijd weer gaat varen. Als ze het droog houden, weet hij dat hij inmiddels ook kan lassen.

Wat moet de moeder van een echte jongen

Als de moeder een jongensmoeder is, wordt het dikke pret. Deze moeder vind het geweldig wat de jongens allemaal verzinnen en ze stimuleert ontdekkingstochten en knijpt een oogje toe wanneer de grenzen wat vager worden.

Juist, de grenzen…….
Jongens gaan namelijk over grenzen. Want wat dacht je, waar al die oorlogen in de wereld vandaan komen. Heus niet van breiende en poppenspelende meisjes. Nee, dat komt van de testosteron. Dat stofje wat zorgt voor competitie en imponeren en vechten.

En als de moeder een meisjesmoeder is, heeft ze een flinke uitdaging.
Ik kan het je verzekeren. Ik kan de knoop in mijn maag nog voelen wanneer zoonlief met laarzen, legerkleding en een houten geweer vertrok naar het bos.
Over de grote gevaarlijke weg.
Op zijn kleine fietsje.
Met allemaal heeeel erg agressieve jongens in legerkleding en zwarte strepen op hun wangen.
En als je stiekem langs dat bos (je) liep, hoorde je allemaal krijgsgewoel. Maar dichtbij komen was ten strengste verboden. Stel je voor….
Nu durf ik wel eerlijk te bekennen dat ik het liever niet wist. Wat daar allemaal gebeurde in dat bos. Hoeveel gevechten daar werden gevoerd.
Ik stak mijn meisjesmoeder hoofd in het zand en ging fijn knutselen met de meisjes. Want ik wist hoe belangrijk het was voor zijn ontwikkeling en zijn plek in de wereld.
En ik moet zeggen, tot dusver hebben we het prima overleefd. De scheuren in broeken en vlekken, de fietsen die op wonderbaarlijke wijze steeds maar weer kapot gingen. Tig lekke banden, spijbelen en vast nog veel dingen die ik ooit nog wel eens krijg te horen.
Want zonen weten al heel jong of ze een meisjesmoeder hebben of een jongensmoeder. En eerlijk is eerlijk, meisjesmoeders zeuren meer dan jongensmoeders. Gewoon omdat ze bang zijn. Bang dat het knulletje zichzelf beschadigd als hij te stoer doet.

Alle moeders en zonen

Tsja, welk type je ook bent, meidenmoeder, jongensmoeder, moederszoon of vaderszoon, je zult het hoe dan ook met elkaar moeten rooien.
Nu pas, vele jaren later, bedenk ik me hoe bijzonder het is dat mijn zoon een bos tot zijn beschikking had. Zo maar, om in te spelen, lekker vrij en samen met anderen de wereld ontdekken en scheppen. Kennelijk is dat een natuurlijke drang die eruit wil.
En dan herinner ik me hoe wij als kind iedere dag buiten speelden, vaak gewoon zwervend in de natuur. Beetje vissen, slootje springen, parfum maken van rozenblaadjes, appels, peren en bramen plukken en nog zoveel meer.
Wat dat betreft zou ieder kind verplicht moeten worden z’n moeder angst aan te jagen. Hup naar buiten, de wereld in. Uit het zicht van moeder. Laat die maar denken dat ze zoete kindjes heeft.
Zou dat niet beter zijn dan al die creaties in de virtuele wereld?
Een beetje weerbaarheid opbouwen en leren omgaan met real life elementen en teleurstellingen en uitdagingen?

Dit artikel werd gepubliceerd in de weekendbijlage van het Friesch dagblad op 19 maart 2016.
Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Lees ook: Laat kinderen lekker klooien
Lees ook: De zeurende moederclub
Lees ook: Ruimte voor spelende kinderen
Lees ook: Buiten spelen
Lees ook: Geef jongens hun jongens leven terug
Lees ook: Waarom meisjes beter kunnen leren dan jongens
Lees ook: Trouwe zonen en dochters

Meer weten, kijk op de website van de praktijk voor kindercoaching.

Gepost in Bij mij thuis, gepbliceerde artikelen, Opinie | Plaats een reactie

Nieuwsbrief nummer 2016-2

logoWat gaat de tijd toch snel.
Voor je het weet is er alweer een seizoen voorbij en heb ik alweer tientallen mensen gezien en gesproken.
En misschien wel het grootste bewijs van de vliegende tijd: Ineens zijn onze kinderen uitgevlogen en hebben ze nu allebei hun eigen woning waar ze hun leven verder vorm geven.
Zo heb je ze nog in je armen om te voeden en zo voeden ze zichzelf….
En zo zijn wij weer samen als partners zoals we ooit kozen voor elkaar en ons gezamenlijk leven begonnen. Zo zetten we het nu weer voort met zo nu en dan een langs vliegend kind….

Waar ik blij van word

De afgelopen periode zijn er in het hele land heel veel Ik leer leren trainingen geweest voor kinderen en jongeren vanaf 10 jaar. En wat steeds opnieuw blijkt uit de reacties van trainers, kinderen én ouders hoe deze training het verschil maakt.
Binnen scholen vragen kinderen wanneer de volgende les komt en in de reguliere trainingen kunnen kinderen ook vaak niet wachten tot de volgende les.
En met resultaat want cijfers gaan omhoog, kinderen begrijpen beter hoe ze huiswerk kunnen plannen en maken, hoe ze omgaan met falen en motivatie en hoe ze hun concentratie een boost kunnen geven.
Nooit had ik bij de start kunnen bedenken dat deze training zo positief en blij wordt ontvangen……

Opleidingen voor leerkrachten en jeugdwerkers

Omdat er steeds meer en vaker vraag komt uit onderwijs en instellingen voor opleidingen en trainingen op maat, heb ik nieuwe modules ontwikkeld voor het onderwijs en jeugdwerkers.
Zij kunnen een training of opleiding met het hele team aanvragen. Voor de noordelijke provincies en de reguliere opleidingen kan men terecht in Burgum. Voor het overige deel van het land kan in overleg en op een locatie in de eigen buurt een opleiding, training of workshop geregeld worden. Marijke Teeuwissen verzorgt dan de betreffende opleiding.
Je vind het aanbod voor het onderwijs op deze website.
Werkers uit de jeugdhulpverlening kunnen een opleiding of training vinden op deze website.

Accreditaties voor opleidingen

Inmiddels hebben de opleiding oplossingsgericht werken en de workshop over Ik leer leren een accreditatie ontvangen van het lerarenregister. Voor alle andere opleidingen en trainingen zijn de accreditaties in behandeling en bijna afgerond.

Voor de Stichting Kwaliteitsregister Jeugd (SKJ) ben ik eveneens bezig met het aanvragen van accreditaties voor de verschillende opleidingen.
In een volgende nieuwsbrief zal ik je op de hoogte houden over de verleende accreditaties.

Kennis delen

In februari heb ik opnieuw een tiental filmpjes opgenomen die inmiddels iedere twee weken zijn te vinden op youtube. Wil je op de hoogte blijven van deze filmpjes, dan kun je je abonneren via deze pagina.
Je ontvangt dan automatisch het nieuwste filmpje.
Onder andere filmpjes over introvert en extravert, oogcontact, kinderen bij de les houden, waarom muren om je heen vaak heel nuttig zijn voor kinderen en nog veel meer onderwerpen komen de komende tijd nog online.
Vanaf de zomer ga ik filmpjes over leren opnemen.

Recensie

In de kinderwijz van deze maand is een mooie recensie over de waaier oplossingsgericht aanpakken van 49 problemen van kinderen en jongeren.
Het is fijn te merken dat de waaier in een behoefte voorziet en dat mensen die werken met kinderen en jongeren in een oogopslag kunnen ontdekken wat kinderen, jongeren en ouders kunnen leren om hun problemen op te lossen. Bovendien staat het stappenplan voor coaching ook in de waaier vermeld. Daarmee is de waaier een mooie en praktische tool geworden.

Jongens en meisjes en kanjers

Onlangs had ik een prachtig gesprek met een oude dame. Naar aanleiding van een artikel van mij in de weekend bijlage van het Friesch dagblad, wilde ze mij graag vertellen dat dit artikel bij haar zoveel herkenning en prachtige herinneringen teweeg hadden gebracht. We spraken over spelende kinderen en de verschillen tussen jongens en meisjes en over jongensmoeders en meisjesmoeders en moederschap in het algemeen.
Zij vertelde mij dat ze bezig is met het opschrijven van haar herinneringen voor de volgende generatie.
En ze weet het nog niet, maar ze heeft mij weer inspiratie gegeven voor een volgend artikel over oma’s waar ik binnenkort eens even voor ga zitten.

Al veel eerder schreef ik een artikel over kanjers en hoe ik soms bijna allergisch word voor dat woord. Ik ken ongelooflijk veel kinderen die echte kanjers zijn, maar krijg toch vaak jeuk als ik kinderen te pas en te onpas kanjer hoor noemen.
Het artikel deed hier en daar veel stof opwaaien, maar oordeel zelf maar wat jij vindt van kanjers en helden.

Concentratieproblemen

Het lijkt wel alsof kinderen steeds jonger een concentratieprobleem krijgen. Dit maakt mij altijd heel verdrietig als ik een hulpvraag krijg van een 4-jarig kind met dit probleem. Dit mogen we kinderen op die leeftijd toch echt nog niet aanpraten!
Bij oudere kinderen is er overigens ook zelden sprake van een concentratieprobleem, maar wat is het dan wel?
Kijk maar wat wij allemaal een concentratieprobleem noemen wat het niet is. Hier een overzicht.

Samengestelde gezinnen

Wanneer ouders na een echtscheiding een nieuwe liefde vinden, kan dat voor kinderen best veel gevolgen hebben. Kinderen zijn eerst en altijd loyaal aan hun eigen ouders en dan maakt het niet uit of er wel of geen contact is.
Hoe kun je nu een beetje rust en harmonie vinden in een samengesteld gezin?
In dit korte filmpje krijg je een indruk hoe je om kunt gaan met de gevoelens van kinderen in een samengesteld gezin.

Buitenbeentjes en omgaan met emoties

Ieder kind is uniek en toch zijn sommige kinderen echte buitenbeentjes en passen ze niet zo goed in de groep. Regelmatig kom ik deze kinderen tegen in mijn praktijk en ik geniet altijd buitengewoon van ze.
Daar hebben ze echter niet zo veel aan want zij willen er graag bij horen op school en in andere situaties.
De vraag van met name ouders is meestal dat er aan de anderen iets moet veranderen, maar helaas heeft niemand dat in de hand.
Wat is er eigenlijk aan de hand met buitenbeentjes en wat hebben ze te leren en tegen welke prijs?
Bekijk in dit korte filmpje hoe buitenbeentjes zich sterk kunnen voelen.

Wist je trouwens dat boosheid, angst en verdriet emoties zijn die ieder een andere aanpak nodig hebben?
En dat wij vaak net de verkeerde beweging maken?
En dat dit voor kinderen niet handig is?
Dit is nodig bij kinderen die boos, bang of verdrietig zijn. Kijk maar.

Tot slot

– Mocht ik een artikel opnemen in mijn blog over onderlinge kindermassage en de effecten hiervan voor kinderen en hele klassen.
– Ga ik de komende weken weer zelf in opleiding. Deze keer ga ik me verder verdiepen in de reflexintegratie. Hierdoor ben ik even wat slechter bereikbaar en zal je misschien een dag langer op een antwoord op je mail moeten wachten dan je gewend bent.
– En na deze opleiding ga ik in volle kracht weer aan de slag met kinderen en ouders op de woensdag en op donderdag, vrijdag en zaterdag staan iedere week tot de zomer weer opleidingen gepland. Ik kom de tijd wel door en ik hoop jij ook.
– En komt de volgende nieuwsbrief uit in juni.

Lees ook: Nieuwsbrief nummer 1
Lees ook: Nieuwsbrief nummer 6
Lees ook: Nieuwsbrief nummer 5
Lees ook: Nieuwsbrief nummer 4
Lees ook: Nieuwsbrief nummer 3
Lees ook: Nieuwsbrief nummer 2

Deze nieuwsbrief werd verzonden naar 8485 mailadressen.
Meer weten, kijk op de website van de praktijk voor kindercoaching.

Gepost in Nieuwsbrieven | Plaats een reactie

Concentratieproblemen bestaan niet echt

Concentratie problemen bestaan niet

Wanneer het met een kind op school minder gaat dan verwacht, wordt er al snel gesproken over een concentratieprobleem. Maar klopt dit eigenlijk wel? En wat is dat dan: een concentratieprobleem?
Concentratieproblemen worden meestal genoemd in relatie tot een bepaalde taak en het gedrag wat wordt waargenomen. Uit het gedrag blijkt dat een kind andere dingen doet dan mag worden verwacht en aangenomen.
Dit noemen we dan een concentratieprobleem.
Naar mijn gevoel bestaat een concentratieprobleem niet, maar is het een uiting van iets anders.

Wat is er wel aan de hand bij een concentratieprobleem?

Een aantal mogelijke onderliggende problemen zijn:

  • focusprobleem
  • bewegingsprobleem
  • motivatieprobleem
  • leerprobleem
  • organisatieprobleem
  • faalangstprobleem
  • behoefte aan aandacht en erkenning probleem
  • hooggevoeligheid probleem
  • systemisch probleem

Wat te doen aan een concentratieprobleem

Wanneer een kind wordt gemeld met een concentratieprobleem is het de moeite waard eerst op onderzoek te gaan. Wat laat het kind zien en horen in zijn concentratieprobleem. Bovenstaande aspecten kunnen zich combineren tot iets wat wordt ervaren als een concentratieprobleem.
Een oplossingsgerichte aanpak maakt dat je al snel ontdekt waar eigenlijk de schoen wringt. En dat kunnen er nog veel meer zijn dan bovengenoemd.
Wanneer je de verschillen en het eigenlijke probleem hebt gevonden, kun je een met een geconcentreerde aanpak samen met kind en ouders ontdekken welke vaardigheden een kind heeft te leren om zijn taken naar verwachting te kunnen doen.
Alleen al het feit dat het concentratieprobleem geen concentratieprobleem meer wordt genoemd, geeft al direct verbetering. Immers wat is een concentratieprobleem? Daar heb je alleen maar vage ideeën bij. Hoe concreter je focus, hoe makkelijker de aanpak. Deze ontrolt zich dan voor je neus.
Speel het spel: “Ik kan me concentreren” om je concentratieprobleem te verhelpen:
Je kunt het bekijken en bestellen in de webwinkel…..

Lees ook: Het waarom van friemelen
Lees ook: Mijn imago is van mij
Lees ook: De make-over van een onderpresteerder

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Nieuwsgierig?, lees dan over de opleiding tot kindercoach.
De nieuwsbrief en het gratis eboek ontvang je via deze link
Ken je Ik leer leren al? en de materialen van Ninico?

Gepost in Concentratieproblemen, filmpjes | Plaats een reactie