Waar moet je op letten bij concentratie problemen

Ze blijven komen, de vragen over concentratie problemen. Echter, deze vragen worden met rasse schreden ingehaald door vragen over faalangst.
Wat is er toch aan de hand dat kinderen steeds jonger worden doorverwezen met dit soort problemen?
Om het een beetje scherp te stellen, zeg ik meestal dat dit soort problemen niet bestaan. Uiteraard is dat niet helemaal waar, maar het is wel heel zinvol om te kijken waar werkelijk een hulpvraag zit in plaats van lukraak een diagnose concentratieprobleem of faalangst te stellen.

Wat speelt er allemaal

Het zal geen toeval zijn dat in deze tijd faalangst en concentratieproblemen de kop opsteken. In tegenstelling tot pakweg 30-50 jaar terug is school en liefst een hoge opleiding steeds belangrijker geworden. Daarnaast lijkt het wel of iedereen verschrikkelijke haast heeft om maar zo snel mogelijk kinderen te leren lezen. Neem daarbij de hele snelle opmars van de digitale en visuele wereld en je ziet allemaal bleke kindertjes met schermpjes voor hun gezicht.
Waar zijn de spelende kinderen?
Waar is de ‘ouderwetse’ screening op schoolrijpheid?
Waar zijn de ouders die durven loslaten dat kinderen gelukkig worden van goede cijfers en een zo hoog mogelijke opleiding in de toekomst?
Waar is de visie gebleven dat een kind zich ontwikkelt volgens een vast gegeven en dat ontwikkeling zijn eigen tijd bepaalt?
Wanneer de eisen aan kinderen steeds hoger worden en kinderen het idee hebben dat ze steeds meer moeten presteren dan gaat het ergens wringen en dat zien we dan terugkomen in het gedrag van kinderen.

Wat is concentratie

Concentratie is het vermogen om je aandacht ergens op te richten en je focus voor een bepaalde tijd vol te houden. Tegelijkertijd moet je ook in staat zijn om op een natuurlijke manier bewust te zijn van de omgeving.
Je moet een keuze kunnen maken waar je je aandacht op richt en goed alert in het hier en nu zijn.
Om nog bewust te zijn van de omgeving moet je een bepaalde mate van flexibiliteit hebben waardoor je kunt schakelen van je interne wereld naar je externe wereld. Er kunnen prikkels en invloeden binnenkomen en je schakelt terwijl je aandacht toch blijft bij datgene wat nodig is. Zo kan je geconcentreerd werken aan je taak, maar als de juf verdere uitleg geeft, kun je je daar op richten en daarna weer verder gaan met je taak.
Dit vraagt ook het nodige aan inspanning en doorzettingsvermogen. Daarnaast moet je in staat zijn tot gericht en planmatig handelen.

Overfocus of onderfocus

Wanneer je helemaal opgaat in je werk of activiteit, zoals bijvoorbeeld veel kinderen kunnen bij het gamen of tv kijken, heb je dus eigenlijk een overfocus. Je merkt de omgeving niet meer op en neemt ook niet meer waar of er iets belangrijks wordt gezegd of gedaan.
Laat je je daarentegen afleiden door ieder geluid, beweging, gevoel, gedachte of andere prikkel, dan heb je een onderfocus.

Wat doen de hersenen

Onze hersenen zorgen ervoor dat we ons kunnen concentreren en ze zorgen er in de eerste plaats voor dat we kunnen overleven.
En hier begint het hele verhaal.
Ons reptielenbrein wat zorgt voor onze overleving is continu gericht op mogelijk gevaar.
Ons zoogdierenbrein zorgt voor onze emoties en tenslotte hebben we onze voorste hersenen die ervoor zorgen dat we kunnen nadenken.
Vanaf onze allereerste begin tijdens de zwangerschap worden onze hersenen ook in deze volgorde aangelegd. Dit betekent dus concreet dat een kleuter nog niet zo heel goed en gemakkelijk kan nadenken.
Heeft deze kleuter dan ook nog bijvoorbeeld een moeilijke geboorte gehad, stress ervaren door omstandigheden, weinig beweging gehad en bijvoorbeeld niet of weinig heeft gekropen en zich niet zo thuis voelt in de klas of bij de leerkracht, dan is dat bijna het recept voor concentratieproblemen.

Wat moet een kind kunnen voor concentreren

Een kleuter reageert nog heel primair zoals we dat noemen op prikkels en impulsen uit de omgeving omdat de voorste hersenen nog niet zodanig zijn ontwikkeld waardoor de kleuter kan mentaliseren.
Dit is het in gedachten kunnen vormgeven van wat er aan de hand is en daarmee ook zichzelf geruststellen. Het is het benoemen en redeneren in gedachten en zorgt er onder andere voor dat een kind planmatig taken kan oppakken zonder in het wilde weg te beginnen.
Wil je dus in staat zijn om je op een natuurlijke wijze te concentreren dan moeten je hersenen dus al tot aardig wat in staat zijn. Voor jonge kinderen is dit nog maar beperkt mogelijk omdat ze dit nog aan het oefenen zijn.
Voor oudere kinderen is het noodzakelijk dat hun hersenen hun lichaam in bedwang hebben, dat ze zich volledig veilig voelen in de omgeving, dat ze een bepaalde motivatie hebben en weten waar ze mee bezig zijn en waar ze het voor doen.
Kinderen moeten dus stap voor stap leren structuur aan te brengen in hun taken en hun denken en daarmee leren ze leren.

Hoe herken je kinderen met concentratie problemen

  • Het kind kan hyperactief zijn en veel bewegen en doen zonder nadenken
  • Het kind kan impulsief zijn en reageren en doen zonder nadenken
  • Het kind kan veel piekeren en komt niet tot werken
    Bij deze drie vormen van concentratieproblemen is vaak het reptielenbrein heel alert bij deze kinderen. Dit reageert sneller voordat de nadenk hersenen het overnemen om te bedenken OF het zal reageren, HOE het zal reageren en WANNEER het zal reageren met WELK gedrag.
  • Het kind schrikt snel van aanraking, geluid of visuele prikkels
  • Het kind heeft gespannen schouders en nek
  • De beweging van de ogen is niet flexibel
  • Het kind blokkeert bij stress en kan faalangst hebben
    Bij deze vormen is het zoogdierenbrein vaak te alert en te snel geprikkeld waarna het reptielenbrein weer aan kan gaan. Ook hier komen de hersenen niet tot nadenken.
    Dit komt veel voor bij hooggevoelige kinderen
  • Het kind lijkt dromerig en met zijn gedachten niet aanwezig
  • Luistert wel, maar hoort niet
  • Kijkt, maar ziet niet
  • Zakt letterlijk in zijn stoel weg
  • Moet moeite doem om de aandacht en focus vast te houden
    Bij deze vormen kan het zijn dat de zintuigen niet goed samenwerken met de hersengebieden. Ieder mens heeft een voorkeur voor links of rechts. Niet alleen met je hand en voetbalvoet, maar ook met je ogen en oren en je hersenhelften. Als je in de klas zit en je zit met je oor naar links terwijl je rechts de voorkeur hebt, komt het geluid minder goed binnen. Als je ook nog last hebt van stress en dus je denkhersenen meer uit gaan en je reptielenbrein meer aangaat, gaat ook de onderlinge samenwerking meer verloren.

Wat nu?

Je kunt dus ontdekken welke vorm en wanneer een kind last heeft van concentratieproblemen. Wat mij iedere keer weer opvalt bij kinderen, pubers en jongeren en dan vooral kinderen met ADD is de afstemming van de innerlijke antenne zoals ik dat noem. Kinderen die veel problemen hebben met concentreren voel zich heel vaak niet fijn in hun klas of voelen zich niet gehoord of gezien door andere kinderen of de leerkracht.
Regelmatig is een probleem volledig opgelost bij het aanpakken van dit gegeven. Het gaat dan om de basis veiligheid en erkenning van je bestaan en je leren veilig te voelen, ook als de situatie moeilijk is. Dat vraagt dus in ieder geval veel mentaliseren.

Daarnaast heb je de kinderen wiens lichaam veel onrust geeft.De wiebelaars en friemelaars. Deze kinderen hebben het vaak nodig om te bewegen en hier blijkt vaak dat ze nog last hebben van niet goed verwerkte of geïntegreerd reflexen. Deze kinderen hebben heel vaak moeite met de kruisloop en andere spelletjes waarbij hun lichaam van links naar rechts, boven of onder en/of voor en achter moet bewegen. Dit komt ook vaak tot uiting bij dyslexie en dyscalculie.
Bewuste bewegingsoefeningen zijn hier noodzakelijk. Vooral de zogenaamde braingym oefeningen sorteren heel veel effect.

En dan hebben we nog een grote categorie kinderen die behoefte hebben aan rust, duidelijkheid, overzicht, serieus genomen worden en uitdaging en motivatie. Ook deze kinderen hebben mentaliseren en ook vaak braingym oefeningen nodig.

Concentratie en faalangst problemen hebben dus in eerste instantie dus alles te maken met ontwikkeling.
En zo is het cirkeltje weer rond waar ik mee begon. Kinderen hebben tijd nodig om zich te ontwikkelen om alle ontwikkelingsfasen op hun eigen tempo te doorlopen. Snel leren lopen en snel letters en kleuren kennen en kunnen tellen valt na verloop van jaren in het niet bij alle tijd nemen om te leren kruipen, om te rollen, om te buigen, voor en achter, boven en onder en alles met je lijf te hebben ervaren voordat de kennis in de voorste hersenen werkelijk kan landen en verwerkt worden.

Laten we dus hoge verwachtingen en de ipads zoveel mogelijk de deur uit doen en op de vloer gaan liggen rollebollen schaterlachen met onze jonge kinderen. Hoe meer het lijf weet dat het veilig is en alle bewegingen kan doen waartoe het in staat is, hoe beter de capaciteiten van het kind een stevige basis krijgen om later alles wat de hersenen te leren hebben te kunnen omdat alles dan tot rijping is gekomen.
Want…. Het gras groeit ook niet harder door er aan te trekken.

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Lees ook: Wat speelt er echt bij concentratieproblemen
Lees ook: Presteren door te concentreren
Lees ook: Concentratieproblemen bestaan niet
Lees ook: Leren als een vlinder of een schildpad
Lees ook: 13 tips voor concentratie problemen
Lees ook: Ontroerend: meester hoort mij niet

Kijk voor meer informatie over leren, kindercoachmaterialen, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Geplaatst in Adhd, Concentratieproblemen, Dyslexie en dyscalculie, Faalangst, Hooggevoeligheid, Leerproblemen, Ontwikkeling van kinderen, Uit de praktijk | 2 Reacties

Speciaal voor kinderen met heimwee

Veel kinderen hebben heimwee en durven daardoor niet te gaan logeren bij vriendjes, opa’s en oma’s. Zolang ze jong zijn gaat het nog, maar wanneer de klas op kamp gaat en jij durft niet, moet er toch iets gebeuren. Zo pakken we dat aan.

Geplaatst in filmpjes | Een reactie plaatsen

Opvoeden tot .. ja wat?

Iedere ouder is op de ene of andere manier aan het opvoeden. De ene ouder doet dat heel bewust en de andere ouder rolt door de dagen.
Toch heeft iedere ouder als het er op aankomt een mening over wat er van zijn kind terecht zou moeten of mogen komen. We hebben allemaal verwachtingen van onze kinderen en van elkaar. Heel vaak zijn die verwachtingen en ideeën over en voor elkaar onbewust.

Opvoed en opgroei principes

Wanneer ouders ideeën en verwachtingen hebben over en voor hun kind gaat het heel vaak in eerste instantie over schoolresultaten of sportprestaties of het hebben van een bepaalde hobby en natuurlijk over het gedrag van het kind. We willen graag dat ons kind open is, gezellig, sociaal vaardig en liefst ook nog gehoorzaam.
Gaandeweg komen we erachter dat dit allemaal niet vanzelf gaat en dat we daarvoor flink moeten investeren in ons kind.

Ook moeten we teleurstellingen verwerken want het zou zo maar kunnen dat de papa die zelf een verloren voetbalcarrière heeft gehad deze wens terug wil zien bij zijn zoon. Net zoals in het verleden best veel vrouwen juf zijn geworden omdat hun moeder niet door mocht leren.

Na verloop van tijd komen we er als ouders vaak achter dat ons kind op bepaalde punten niet kan voldoen aan onze verwachten en hoop. Het kan zijn dat het kind niet wil sporten of op school minder goed kan meekomen dan gehoopt. Ook kan een kind door ziekte of omstandigheden zich anders ontwikkelen.

Los van wat er allemaal kan gebeuren in de eerste twintig jaar van ons leven, rekent bijna iedere ouder er op dat hun kind opgroeit tot een aangename volwassene.

Wat is een prettige volwassene

We vinden het fijn als ons medemens vriendelijk is, autonoom, verantwoordelijkheid neemt, integer is, betrokkenheid toont, geduldig en zorgzaam is en tegelijkertijd standvastig en rechtvaardig is. En liefst ook nog humor heeft en tevreden is. En zo zijn er vast nog meer waardevolle eigenschappen te noemen die we prettig vinden in de omgang met elkaar.

Wanneer we bovenstaande eigenschappen of deugden bezitten, denken we soms dat dit vanzelf gaat. Maar niets is minder waar want kinderen leren alle bovenstaande eigenschappen en nog veel meer door opvoeding en vóórdoen van de volwassenen en andere kinderen.

Wanneer kinderen geen goed voorbeeld krijgen of alleen maar op zichzelf gericht zijn, ontwikkelen ze geen mededogen en alle andere deugden, kwaliteiten en eigenschappen die de wereld een beetje vriendelijker maakt.

Het dagelijkse gedoe

In het rumoer van alle dag zijn de meeste mensen niet zo bezig met het opvoeden tot prettige volwassenen. Er moet brood op de plank, kinderen moeten naar school en de dag van morgen is ver genoeg. De toekomst komt met name voorbij als het over school gaat.

En toch zijn we er iedere dag mee bezig!
Immers

  • Als kinderen ruzie maken, roepen we op tot vrede en harmonie
  • Als kinderen een snoepje pakken of speelgoed afpakken van elkaar, hebben we het over eerlijkheid
  • Wanneer de tafel gedekt moet worden, doen we een beroep op behulpzaamheid
  • Als er huiswerk gemaakt moet worden, verwachten we verantwoordelijkheid
  • Wanneer een kind iets niet voor elkaar krijgt, verwachten we doorzettingsvermogen
  • Als Sinterklaas is geweest, vinden we het fijn als onze kinderen tevreden zijn
  • Wanneer het bouwen van een legotrein tegenvalt, hopen we dat ons kind geduld leert
  • Van onze puber verwachten we een ordelijke kamer
  • Wanneer ik met pubers en ouders spreek omdat er heel veel gedoe is en de puber antwoord dat hij meegekomen is omdat de relatie met zijn ouders belangrijk voor hem is, kunnen we bouwen aan hernieuwd vertrouwen wat soms nodig is
  • Als pubers uitgaan, willen ouders weten dat het veilig is

Deugden-vol of waarden-vol opvoeden

Bovenstaande opsomming gaat allemaal over datgene wat we belangrijk vinden. We noemen dat ook wel waarden of deugden. Meestal onbewust zijn we de hele dag door bezig met zaken die belangrijk voor ons zijn. We corrigeren elkaar en onze kinderen als we geraakt worden in onze waarden. We worden boos op onze buren en collega’s als deze onze grenzen niet respecteren.

Wanneer we kinderen op willen laten groeien tot prettige volwassenen kunnen we op een hele speelse manier omgaan met de waarden die voor ons belangrijk zijn. In de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach zit een oefening om erachter te komen wat we op bepaalde gebieden in ons leven het allerbelangrijkste vinden. Dit gaat altijd om kernwaarden. Je zou dit ook deugden kunnen noemen wat in feite kracht betekent (Virtue).

Toen onze kinderen klein waren, legde ik iedere week een deugdenkaart op tafel. Ik heb ze nog steeds en ze liggen ter inzage in de opleiding. Op die kaarten staat een beschrijving van de betreffende deugd en ook hoe je dit in praktijk kunt brengen.
Inmiddels zijn ze opnieuw uitgegeven en heten ze deugden vriendjes. Voor scholen zijn dit prachtige hulpmiddelen om kinderen te helpen bij het ontwikkelen van deze prachtige waarden en hen te helpen keuzes te maken.
Voor volwassenen is er een prachtige set van 100 deugden verkrijgbaar die ouders in deze hectische tijd even kunnen doen stilstaan bij wat ze werkelijk belangrijk vinden.

En jaaa… dan kun je nog best wel lang nadenken en met elkaar bespreken: Onze kinderen opvoeden.. tot wat eigenlijk? Wat willen wij ze meegeven waar ze hun hele leven verder op kunnen terugvallen.
Weet jij het als ouder?
Neem maar eens een kijkje op de website van Deugdenkaarten.

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Lees ook: Verplichte opvoedcursus voor ouders?
Lees ook: Ouders bemoei je er niet mee
Lees ook: Waarom ruzie tussen kinderen heel nuttig is
Lees ook: Hoe fijn is een perfecte ouder?
Bekijk ook het filmpje: Door problemen ontdek je je kwaliteiten
Bekijk ook het filmpje: Tips om naar kinderen te luisteren

Kijk voor meer informatie over leren, kindercoachmaterialen, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Geplaatst in Opvoeden in deze tijd, Stof tot nadenken | Een reactie plaatsen

De voordelen van problemen

Wij denken dat problemen vervelend zijn, maar wist je dat ze ook iets belangrijks opleveren?
Want wat is de winst van faalangst?
Of van Clownesk gedrag?
Of de winst van dat agressieve gedrag van die puber?
En hoe kun je het ombuigen?

 
Geplaatst in filmpjes | Een reactie plaatsen

Wat moeders de hele dag doen!

Mooier kan ik het niet maken…

Geplaatst in Opvoeden in deze tijd | Een reactie plaatsen

Waarom je niet hoeft te weten wat je kind denkt

Regel matig hoor ik met name moeders uitroepen:
“Maar ik moet toch weten wat er met mijn kind is en weten wat het denkt?”
Het antwoord op deze vraag hangt uiteraard helemaal af van de leeftijd van het kind en van de situatie. Vanzelfsprekend is het niet dat je zou moeten weten wat er met je kind is en wat je kind denkt. Denk maar eens even mee…

De leefwereld van een kind

Wanneer een kind jong is en het naar verhouding veel om je heen beweegt, is het vrij gemakkelijk om in te schatten hoe het met je kind is. Meestal is dat vrij voorspelbaar en ook helemaal goed omdat jonge kinderen jou als ouder heel hard nodig hebben om de wereld om hem heen te leren begrijpen.
Dit wordt anders als het kind ouder wordt, naar school gaat en bij vriendjes en op sport bij anderen over de vloer komt en te maken krijgt met verschillende invalshoeken die het leven biedt.
Als ouder raak je steeds meer op de achtergrond betrokken en blijf je natuurlijk een hele belangrijke rol houden om de wereld overzichtelijk te maken voor je kind. Dit doe je door dingen te duiden, vragen, observeren en volgen waar je kind mee bezig is. Hierdoor blijft het kind de wereld en zijn rol daarin begrijpen en ontstaat ook het vertrouwen om de wereld tegemoet te treden.
Hoe ouder een kind wordt, hoe meer de ouder zich, soms noodgedwongen, terug trekt en hoe meer het kind andere invloeden deel laat zijn van zijn leven.

Autonomie

Een kind heeft als één van de belangrijkste leertaken om autonomie te ontwikkelen. ‘Ikke zelf’ zoals de peuter roept. En dat Ikke zelf wordt steeds belangrijker tot de puber die volop aan het oefenen is met autonomie en ontdekken. In de puberteit zie je ook steeds meer dat ouders veel minder tot geen idee hebben hoe hun kind over zaken denkt. En dat hoeft helemaal niet erg te zijn zolang er onderlinge betrokkenheid is en de puber vrij is om zijn mening te geven en het mogelijk is om met elkaar over onderwerpen te kunnen praten.

Welke redenen zijn er voor kinderen om niks te vertellen

Ieder kind is verschillend. Of een kind wel of niet iets vertelt, hangt ten eerste vaak samen met het karakter van het kind. Daarnaast maakt het natuurlijk uit of het kind het gevoel heeft of hij gehoord wordt en dat zijn verhaal serieus genomen wordt.
Het kan voor kinderen ook een reden zijn om hun mond te houden als ze merken dat ouders het moeilijk vinden als ze een eigen mening hebben of dat ouders zich ergens zorgen over maken. Het kind zet zijn eigen belang dan opzij.
Dit zie je bijvoorbeeld vaak bij echtscheiding of wanneer ouders verdrietig zijn of onder druk staan. Ook als ouders zich zorgen maken over het kind zelf, zal een kind zich vaak inhouden om ouders niet met meer zorgen op te schepen

Extravert of introvert?

Een extravert kind zal veel meer behoefte voelen om zo snel mogelijk en zo veel en zo vaak als het kan te vertellen wat er gaande is in zijn binnenste.
Een introvert kind heeft die behoefte veel minder. Dat is het kind wat bij mij in de praktijk aangemeld wordt omdat het zo stil is, in de klas zijn mond niet open doet en pas na weken vertelt wat er is gebeurd.
Veel leerkrachten en ouders maken zich hier zorgen over terwijl het gewoon de aard van het beestje is.
In deze tijd is het soms moeilijk te accepteren dat kinderen gewoon tijd nodig hebben om de zogenaamde kat uit de boom te kijken.
Ik vraag altijd eerst aan ouders of het kind zelf last heeft van de hulpvraag en of het kind het verder goed doet. Wanneer het antwoord JA is wil ik het kind niet zien. Met ouders spreek ik dan over introversie en wat dat inhoudt. Meestal herkent één van de ouders zich in deze beschrijving en wil dan graag voorkomen dat het kind het ook moeilijk heeft. Als we dan spreken over het feit of het leven de moeite waard is voor deze persoon en wat werkelijk nodig is dan zijn we er meestal snel uit.
Want ouders ontdekken dan dat dit kind zijn eigen leefwereld heeft. Als dit kind bij mij moet komen om gefikst te worden om als gebekt kind verder te gaan, doen we het kind ernstig tekort en vertellen we bovendien dat het niet goed is zoals het is.

Probleem oplossend vermogen

Wij als ouders hebben vaak de neiging om te willen weten hoe het met ons kind is zodat we kunnen ingrijpen als het fout loopt.
Voor het kind is dit echter meestal niet een goed idee omdat dit een kans voor het leren oplossen van de eigen moeilijkheden voorkomt.
Ook leert het kind dan niet dat je zelf op allerlei manieren in staat bent een naar gevoel aan te pakken en dat je opties hebt om met moeilijkheden en problemen om te gaan.
Bovendien leren kinderen dan niet hoe ze zichzelf kunnen leren geruststellen of zichzelf kunnen troosten als het tegenzit.
Het leren uithouden van een naar gevoel of niet weten wat je moet doen is een mooie kans om met tegenslag te leren omgaan.

Laat ze sudderen

Het kan heel verstandig zijn om je kind een poosje te laten sudderen op zijn moeilijkheden en je er niet mee te bemoeien. Ouders kunnen leren hun tong af te bijten en met name in de pubertijd is dat heel handig. Op die manier krijgt het kind de mogelijkheid om ook zelf het initiatief te nemen tot het vragen van hulp.
Immers, hoe mooi is het als je ontdekt dat je zelf moeilijkheden kunt oplossen en op je eigen wijze kan leren zaken op te pakken.

Zelfvertrouwen opbouwen

De enige manier waardoor een kind zelfvertrouwen leert opbouwen is door zaken zelf op te pakken. Kinderen die steeds maar geholpen worden en die zelf geen fouten maken of risico’s nemen, wordt de kans om te falen onthouden en daarmee ook de kans om trots te zijn op je prestaties.
Vertrouwen en zelfvertrouwen kun je alleen maar krijgen door te doen en te experimenteren met verschillende ervaringen en door veel fouten te maken.
Dit betekent ook dat je zelfstandig moet leren denken en dat je leert wanneer je je gedachten voor je houdt en dat je andere zaken deelt.
Daarnaast is het wijs dat het kind leert dat het niet altijd verstandig is om zijn gedachten met Jan en alleman te gaan delen en dat het soms verstandig is om bepaalde zaken niet te delen op social media.

Dusssss… ouders….

Voordat je weer vraagt wat je kind denkt, houd je even in.
Bedenk of het nodig is of je kind zijn hele binnenwereld met je deelt. Wiens behoefte staat er vooral voorop?
Is het die van jou als ouder of die van je kind?
Vraag je ook af of het nodig is om te weten wat er in je kind omgaat of dat het even mag worstelen met zijn moeilijkheden. En als er verder geen signalen zijn van zorgen over je kind of puber dan zou je best even kunnen wachten tot deze zelf mededeelzaam wordt.
En dan zou het best wel eens een heel erg leuk gesprekje kunnen worden als je niet zit te trekken, maar wacht tot de sluizen van de gedachten wereld van je kind voor jou opengaan…
En is dat (natuurlijk!!) nog heel moeilijk, lees dan nog eens de wijsheid van Kahlil Gibran nog eens: Je kinderen zijn je kinderen niet.

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Lees ook: Ouders bemoei je er niet mee
Lees ook: Waarom ik een kind geen kanjer of held noem
Lees ook: 7 manieren om moeilijke kinderen te helpen
Lees ook: Wanneer stoppen ouders met aanmoedigen van hun kind?
Bekijk ook het filmpje: Hoe krijgt een puber zijn leven op orde?
Bekijk ook het filmpje:  Waarom kunnen kinderen niet stoppen met moeilijk gedrag

De illustratie is van Aly Westerhuis.
Kijk voor meer informatie over leren, kindercoachmaterialen, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Geplaatst in Opvoeden in deze tijd | Een reactie plaatsen

Nieuwsbrief: Kinderen in deze tijd

Terugblik

Wat was het een feest.
Het eerste Ik leer leren congres was een prachtig evenement.
Afgelopen november aangekondigd en binnen 2 minuten waren alle 150 plaatsen uitverkocht.
Kijk hier voor een sfeer impressie
We zijn enorm blij met alle enthousiaste trainers die iedere dag ergens in Nederland de Ik leer leren training geven in groepjes en individueel aan kinderen, pubers en jongeren.
Op dit moment zijn de aanmeldingen voor de groep 8 kinderen in volle gang en ook veel kinderen in de brugklas bij wie het leren tegenvalt volgen op dit moment een training.
Straks in april/mei komen de pubers die kantje boord staan om over te gaan naar het volgende leerjaar. Examenkandidaten ontvangen vooral individuele begeleiding van Ik leer leren trainers.
Op het congres stelde ik tijdens de opening een vraag die veel kinderen in de klas ook krijgen. Deze opmerking bezorgt vele kinderen en pubers de schrik om het hart en zo kun je het oplossen als je plotseling met een onverwachte toets wordt geconfronteerd. Ook handig voor examenkandidaten overigens om even te lezen.

Kinderen in deze tijd

We leven in een tijd die enerzijds voor kinderen een groot geluksgevoel oplevert en anderzijds grote risico’s op burn out geven.
Mogelijk zijn het 2 kanten van dezelfde medaille. Aan de ene kant is er onnoemelijk veel beschikbaar voor de kinderen in ons land en aan de andere kant loeren de zorgen.
Het ouderschap is als nooit te voren heel erg betrokken op de kinderen en toch zijn er ook veel zorgen over kinderen.

Wanneer ik alles op een rij zet, kom ik tot 9 heel veel voorkomende zorgen die kinderen bedreigen. Ouders zijn heel betrokken en willen graag alles weten voor en van hun kinderen. Maar is dat wel zo handig? Moeten we weten wat een kind denkt?

Veel kinderen in Nederland hebben te maken met een echtscheiding en steeds vaker loopt dit uit op een vechtscheiding waar de kinderen de dupe van zijn. Wat betekent het voor kinderen als hun ouders niet goed met elkaar door een deur kunnen?
En als het dan niet goed gaat tussen ouders kunnen we hen helpen om op een constructieve manier met elkaar te leren praten.

Wat veel mensen niet weten is dat er ook in ons land veel kinderen worden bedreigd door kindermishandeling. Karin Matthijsse van Kinderpostzegels schreef er een informatief artikel over. Lees de best wel schokkende feiten!

Ondanks dat het kinderen zo goed gaat, is het dus van belang om kinderen goed te begrijpen. En dat valt nog niet altijd mee.

Kinderen hebben er recht op om op hun eigen manier en op hun eigen tempo de wereld te ontdekken. Hierbij hebben ze de steun van ons volwassenen nodig en ook onze wijsheid om ze waar het kan en waar nodig zelf te laten struggelen. Want kinderen leren niet vanzelf omgaan met teleurstellingen en onrechtvaardigheid. Daar is ervaring voor nodig. Ook is er ervaring nodig om kinderen te helpen het onderscheid te leren tussen plagen en pesten zodat ze adequaat leren reageren.

En dan…..

Gaan we gewoon weer verder.
Tot de zomer is mijn agenda weer erg gevuld. Ik mag nog verschillende incompany trainingen geven aan teams van scholen, veilig thuis en andere hulpverleningsteams.
Daarnaast gaan ook alle reguliere opleidingen gewoon door en ook voor 2018 zijn er al weer vele aanmeldingen en zijn de eerste opleidingen alweer vol. Voor Ik leer leren kunnen we in 2017 nog een paar extra trainingen inplannen zodat daar nog ruimte is dit jaar.
Helaas is de praktijk ook tot september vol zodat ik tot die tijd geen nieuwe klanten meer kan helpen.
En verder.
Komen er de komende tijd nog een paar mooie nieuwe dingen uit de hoge hoed. Maar daarover later meer als het zover is.

Graag tot de volgende nieuwsbrief die in ieder geval in mei vershcijnt en mogelijk iets eerder.

Kijk voor meer informatie over leren, kindercoachmaterialen, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Geplaatst in Nieuwsbrieven | Een reactie plaatsen

Wat doet een echtscheiding met kinderen

Welke gevolgen het heeft wanneer ouders een hekel aan elkaar hebben, zie je in dit filmpje.Veel kinderen voelen zich verscheurd wanneer hun ouders uit elkaar gaan. Bij wie horen ze thuis, is vaak een onderliggende vraag. Wanneer ouders ruzie met elkaar maken en vooral een hekel hebben aan de andere ouder, wijzen ze de moeilijke eigenschappen van de ander ook vaak in hun kind af.

Geplaatst in Echtscheiding | Een reactie plaatsen

Congres Ik leer leren

Op 11 maart 2017 werd voor het eerst een Congres georganiseerd over het programma Ik leer leren wat kinderen helpt om succesvol te leren leren.
Het congres was binnen 2 minuten volledig uitverkocht en 150 mensen hebben inspiratie opgedaan over leren, over pubers en over de commerciële kant van Ik leer leren.
Ik leer leren helpt kinderen bij faalangst, concentratieproblemen, motivatieproblemen, leerstijlen, leerstrategie en de zogenaamde executieve functies die nodig zijn om het plannen en organiseren goed op orde te krijgen.
Neem ook een kijkje op de website van Ik leer leren.

Geplaatst in filmpjes, Ik leer leren trainers, Leerproblemen, leerstijlen | Een reactie plaatsen

Wat gebeurt er bij examenstress en hoe los je het op

Op het eerste Ik leer leren congres opende ik met de opmerking:

“Stel je voor dat je aan het eind van de dag een examen krijgt waarvan de uitslag bepalend is of je wel of geen trainer Ik leer leren mag blijven”

Hier en daar kon ik enige schrik waarnemen op de gezichten.
Na een korte stilte vroeg ik alle 150 aanwezigen om heel even zich bewust te worden van de gedachten die er nu door hun hoofd spookten.
In hoeverre is er sprake van examenstress?

Welke reacties hebben wij op schrik

Wat gebeurt er eigenlijk met ons wanneer er onverwachte dingen met ons of rondom ons op ons pad komen? Uiteraard hangt het er een beetje van af hoe groot en schokkend hetgeen is wat er gebeurt, maar in essentie zou je kunnen zeggen dat we maar drie soorten reacties op schrik hebben vanuit onze overlevingsinstincten die in onze hersenen actief zijn.
Dit zijn in feite alle variaties op vechten, vluchten of bevriezen.
Dat ik op mijn vraag de schrik kan waarnemen bij de aanwezigen, heeft ook vooral te maken dat ons lichaam in een split second reageert op wat er gebeurt en dat dit veel sneller gaat dan onze gedachten. Eerst is er het overlevingsmechanisme om ons lijf in veiligheid te bieden en dan pas komen de gedachten op gang.
Nu was mijn vraag natuurlijk niet heel schokkend, maar een reactie was er wel.

Wat zijn onze gedachten na een schok

Als we in feite maar drie soorten reacties hebben, zou je kunnen verwachten dat onze gedachten daar ook een gevolg van zijn.
Gedachten die bijvoorbeeld bij bevriezen kunnen horen zijn:

  • niet meer kunnen denken
  • een zogenaamde black out krijgen
  • blokkeren
  • Neeeee het is niet waar

Gedachten die bij vluchten kunnen horen zijn bijvoorbeeld:

  • laat maar
  • voor mij hoeft het niet meer
  • ik vertrek
  • het is nu al niet leuk meer
  • dat gaat me nooit lukken

Gedachten die meer passen bij vechten, kunnen in deze situatie zijn:

  • ik zal bewijzen dat ik het kan
  • ik wil nu weten wat de criteria zijn
  • ik krijg nu een hyperfocus en zal geen woord meer missen
  • en wat gebeurt er dan met al die mensen die hier niet zijn
  • dit is  niet eerlijk

Zo zie je dat ieder mens verschillend reageert op schrik en je zou misschien zelfs kunnen zeggen dat er per persoon een voorkeur zou kunnen zijn op hoe we reageren op schrik en schok. Waar de ene mens een voorkeur heeft voor vechten en de ander voor vluchten zullen ook de gedachten daaraan gekoppeld zijn.
En als je daarvan uit gaat, kan dat interessant zijn voor het vervolg.

Kinderen en toetsen

Ook kinderen en pubers hebben dagelijks te maken met al dan niet vooraf aangekondigde toetsmomenten. De onverwachte vraag van de juf of meester, de beurt bij instructie momenten en uitleg, de onverwachte schriftelijke of mondelingen overhoring, de cito en natuurlijk de tentamens en de examens.
Niet alleen die toetsmomenten kunnen zorgen voor spanning maar ook tijdens een toetsmoment kan er een nieuw schrik moment zijn als het besef komt dat je echt niet weet wat het antwoord op een vraag is of als je je realiseert dat je deze lesstof niet beheerst of misschien zelfs het verkeerd hoofdstuk heb geleerd.
Zo zijn er voor de meeste kinderen vele momenten per week of misschien zelfs per dag waarop er iets gebeurt wat niet is afgesproken, wat je niet verwacht of waar je niet op voorbereid bent.

Omgaan met druk

Een belangrijke leertaak voor kinderen en pubers is leren omgaan met druk. Het liefst willen we onze kinderen natuurlijk behoeden en beschermen voor tegenslagen, maar deze tegenslagen zijn wel nodig om te leren omgaan met tegenslag en moeilijke dingen die ons nu eenmaal overkomen. En hoe meer ervaring met moeilijkheden, hoe beter je leert om deze te weerstaan en er adequaat op te reageren. Dit leidt weer tot meer vertrouwen en zelfvertrouwen in je eigen kunnen. En dat zelfvertrouwen zorgt ervoor dat je minder hoeft te schrikken voor onbekende en onverwachte situaties zodat je met een helder hoofd moeilijkheden te lijf kunt gaan. Heb je meerdere keren ervaren dat je een antwoord hebt op onverwachte moeilijke vragen en situaties dan hoef je steeds minder te schrikken en kun je rustig blijven overzien en denken in oplossingen zonder in de vecht, vlucht of vriesmodus te hoeven gaan en daardoor belangrijke momenten te missen.

Wat kunnen we hiermee?

Wanneer we weten hoe we reageren op onverwachte stressmomenten, druk die plotseling voelbaar is of zelfs het gevoel van ervaren onrecht, dan kunnen we kinderen en pubers helpen om zich bewust te worden van hun reactie op dergelijke situaties.
En als je weet hoe je reageert in dit soort situatie, kun je ook leren dat voortaan anders te doen. Je kunt kiezen hoe je wilt omgaan met dit soort situaties. Als je weet hoe het voor je werkt en wat je triggers zijn, kun je leren meer rust in te bouwen waardoor je overlevingsmechanisme uit gaat en je voorste hersenen aan waardoor je meer gelegenheid hebt om te kunnen nadenken over een passende reactie.

En bedenk ook eens wat het voor leerkrachten kan betekenen als die wet dat veel reacties in de klas eigenlijk te wijten zijn aan dit soort schrikmomenten. Want waarom zou Jantje altijd zo brutaal schreeuwen als hij een vraag niet weet, waarom lijkt Jeroen zo faalangstig als hij de beurt krijgt en hoe zou het toch komen dat Lisan met grote schrikogen rondkijkt als anderen al klaar zijn met de toets en zij nog niet.

Voor Ik leer leren betekent dit dat de trainers kinderen en pubers kunnen helpen om te gaan met examens en toetsen en de stress die ze daarvoor zo vaak voelen.
Op die manier draagt Ik leer leren ook bij om meer succesvol te kunnen leren leren.

En het examen voor de trainers?

Ennn.. uiteraard vond er geen examen plaats op de congresdag zodat iedereen de luikjes maximaal open kon hebben om te kunnen genieten van nieuwe inzichten, leuke contacten en volop inspiratie opdoen. 🙂

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Lees alles over Ik leer leren
Lees ook: Het slagveld van Havo/Vwo-2
Lees ook: Hoogbegaafd en alles verloren?
Lees ook: Wat is er mis met falen?
Bekijk ook het filmpje: Fixed en growth mindset in beeld
Bekijk ook het filmpje: Weinig inspanning en veel resultaat en veel inspanning en weinig resultaat. Hoe werkt dat?

De illustratie is van Kitty Bakker.
Kijk voor meer informatie over leren, kindercoachmaterialen, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema

Geplaatst in Faalangst, Leerproblemen, leerstijlen | 2 Reacties