Kinderen en overgewicht

Geplaatst op 17 mei 2012 door Tea

Wie ook maar een beetje de media volgt op het gebied van ouders en kinderen, zal het opgevallen zijn dat er steeds meer kinderen komen met overgewicht.
De komst van de computer, het steeds groter aanbod van verarmend speelgoed waar veel plastic en batterijen aan te pas komen, het naar school gaan met de auto en uiteraard het onvoorstelbaar grote aanbod op voeding gebied is allemaal debet aan overgewicht. Meer eten en minder bewegen, het is een simpele optelsom.

Op dieet

Gelukkig hoeft het merendeel van de kinderen en hun ouders nooit expliciet aandacht te besteden aan het gewicht, maar voor de kinderen waar dit wel het geval is, is het vaak een drama.
Ik weet nog hoe ik ook al heel jong naar een diëtiste moest, want al jong te dik.
Snoep was er bijna niet en ik fietste iedere dag al vanaf mijn 4e jaar 14 kilometer naar school en toch te dik….. Helaas is het, ondanks of misschien zelfs wel dankzij de strenge en vervelende gang van zaken destijds bij de diëtiste, nooit weer goed gekomen met mijn gewicht :-) .
Hoe mooi is het dan om toch gevraagd te worden om een middag les te geven aan gewichtsconsulentes en diëtisten van “Spruitjes en zo”.

 Afvallen of… ?

Gelukkig is er in de afgelopen tientallen jaren veel veranderd in het omgaan met kinderen. Zo is ook gewichtsbeheersing voor kinderen een stuk kindvriendelijker geworden. Natasja Wildeman van “Spruitjes en zo” heeft een mooi programma ontwikkeld voor kinderen, pubers en hun ouders die hebben te maken met overgewicht. Het strenge vingertje van vroeger komt er niet meer aan te pas en de aanpak is meer coachend en helpend geworden.
Het doel is een gezond gewicht en een gezonde leefstijl die aansluiten bij de dagelijkse gang van zaken binnen gezinnen. Het gaat vooral om bewustwording en keuzes maken en dan volgt de rest vanzelf.
Nou ja, bijna dan….. :-)

Wat kan een gewichtsconsulent met kindercoaching?

Tijdens de training aan de consulentes en de diëtisten zijn we gestart met het stoplichtdenken.
Immers alle verandering en verbetering start met een doel. En als iemand moet afvallen is het doel meestal klip en klaar.
Maar dan begint de ellende, dat wil zeggen, het grote GE-NIET. Want er mag heel veel niet meer: snoep…, veel…, lekker…, lui…, hartig…, zout… en ga zo maar door.
En dat wat je niet wilt is een roze olifant.. Want op het moment dat je denkt aan al het lekkers wat niet meer mag, loopt het water je in de mond en het lukt alleen de allersterksten onder ons om er dan van af te blijven.
Maarrr…. ook “afblijven, stoppen met” en “ophouden met” is hetzelfde als niet.
In termen van het stoplicht heb je het dus altijd over staan blijven voor het rood.
Handiger en meer werkbaar is het om dan over te gaan naar groen. Wat wil je wel, wat kan er wel, wat mag er wel, waar wordt je blij van, wat wordt er mogelijk als je je doel haalt, wie zal je zijn.
Dit zijn interessante vragen om te onderzoeken.
Je komt er dan ook achter wat je al kan en al doet onderweg naar je doel.

De tweede stap

Een tweede stap die in de training aan de orde kwam was: “welke eigenschappen heb je die je kunnen helpen om je doel te halen”.
Ben je creatief, heb je doorzettingsvermogen, ben je rustig, ben je eerlijk ten opzichte van jezelf, kun je goed overleggen en samenwerken en heb je durf.
Als je als consulente, diëtist of kindercoach goed leert luisteren naar het verhaal van iemand, herken je onmiddellijk vele goede eigenschappen en vaardigheden die ingezet kunnen worden om je doel te halen.
Het belang van het ontdekken van eigenschappen en vaardigheden heeft te maken met het feit dat ieder mens zich vaak heel slecht bewust is van de eigen kwaliteiten. Kinderen hebben hier meestal zelf amper zicht op, om van pubers nog maar niet te spreken. En het geeft een geweldige boost aan kinderen en de ouders om te ontdekken wat er al is en hoe dit kan helpen.
Want op wie kan je beter terug vallen in zware tijden dan op jezelf?

De derde stap

De derde stap is het  “schaalwandelen“.
Met behulp van een ketting die op de grond ligt, gaat het kind scoren hoever hij al is op weg naar het doel. Als je het hier over hebt, kun je opnieuw oogsten, net als bij het ontdekken van de goede eigenschappen.
Als dat in kaart is gebracht, ga je met de volgende stap scoren waar je uit wilt komen en maak je weer verbinding met je doel.
Bijzonder is, is dat je hier vaak merkt dat je doel niet is die akelige kilo’s kwijt te raken. Je merkt dat het gaat om hele andere dingen. Wie wil je zijn, hoe zie je jezelf en wat zou je het allerliefste doen.
Door het “schaalwandelen” kom je erachter dat je graag fit wilt zijn, wilt huppelen, zelfrespect wilt hebben, graag in de spiegel wilt kijken en sportieve activiteiten wilt doen.
Op dit punt zie ik altijd kinderen, pubers en volwassenen zichzelf verrassen. Vaak krijg ik een verwonderde blik en is men even in de war. En dat is mooi want hier raak je het hart van de motivatie. Want laten we wel wezen, als je een doel wilt halen, zal je toch eerst daarvoor motivatie moeten hebben.

De vierde stap en verder

De vierde stap wordt op deze manier een makkie. De consulente of diëtist kan overgaan tot het actieplan. De volgende afspraken kunnen via dezelfde lijn lopen. In hoeverre sta je nog voor het groene stoplicht, of is het tijd om even pauze te houden voor rood. Welk cijfer geef je jezelf op de schaal van je doel? Hoeveel vertrouwen en motivatie heb je nog? Wat zijn de volgende stappen binnen het actieplan?

Als je het mij vraagt, ben ik heel blij met de vernieuwende aanpak van “Spruitjes en zo” Een programma wat kinderen op positieve wijze helpt een doel te halen. Ik heb een diëtiste beloofd dat ik binnenkort op de stoep sta. Dan wil ik het alsnog meemaken :-)
En weet je wat verder zo mooi is? Tijdens de opleiding tot kindercoach merk ik dat  fysiotherapeuten, logopedisten, psychologen en andere hulpverleners ook steeds meer coachend met kinderen willen werken in plaats van met het opgeheven vingertje van vroeger.

Wil je met je kind naar een consulente van “Spruitjes en zo”?. Kijk dan hier verder…
De materialen van de kindercoach kun je hier bekijken.

Lees ook: De kindercoach is een stoplichtdenker
Lees ook: Wat aandacht krijgt, groeit.
Lees ook: De do’ en de don’ts van de kindercoach
Lees ook: Ken je die van de roze olifant?
Lees ook: De kindercoach als vertaalmachine

Wil je deelnemen aan de opleiding tot kindercoach, kijk dan op de website .
Wil je op de hoogte blijven van nieuws en artikelen, vraag dan de nieuwsbrief aan.
Mocht je hulp nodig hebben voor je kinderen, neem dan gerust contact op met de praktijk voor kindercoaching.

Gepost in Gastschrijvers, Ontwikkeling van kinderen, Opvoeden in deze tijd | Plaats een reactie

De do’s en don’ts van de kindercoach

Geplaatst op 13 mei 2012 door Tea

De metafoor: “Hoe leer je fietsen” werkt ook heel goed voor kindercoaches in spe heb ik gemerkt. Deze metafoor geeft heel mooi weer hoe het leerproces eruit ziet. Op de praktijkdag “werken met materialen en casussen uit de kindercoachpraktijk”,  zijn we bezig geweest met oefenen met dagelijkse praktijksituaties. Op een hele mooie manier ontstond er een parallel proces.

De praktijkdag

We begonnen de dag met het oefenen van de start van het gesprek in de kindercoachpraktijk. Het viel nog niet mee. De “acteurs” waren net echte kinderen en dan is het nog best wennen hoe je met een wildvreemd kind een coachingsgesprek start. In ieder geval werd heel snel duidelijk in de nabespreking dat de belangrijkste valkuil is dat je de focus verliest. Focus gaat over waar je naar toe wilt, wat moet er in de plaats komen van het probleem en wat wil je wél !!!
Tijdens het werken met het stoplicht, de thermometer, rood en groen en problemen op het gebied van boosheid, concentratieproblemen, leerproblemen en angsten bleek dat het verlies van focus snel kan leiden tot het spelen van spelletjes of een knutselactiviteit. En dat is natuurlijk niet de bedoeling van het coachen van kinderen want de coaching moet wel tot verbetering gaan leiden.
Verrassend was zelfs dat twee “acteurs” binnen 20 minuten inzicht hadden in hun concentratie en leerprobleem. Met de ontdekte inzichten kon de coaching afgerond worden. Een prachtig resultaat.

De valkuilen

Bij het coachen van kinderen zijn er een aantal valkuilen die het moeilijker maken om tot een verbetering en verandering te komen bij het kind.
Een aantal van die, soms hardnekkige, kuilen zijn:

  •           Het sneu vinden voor het kind of bang zijn dat je iets vervelends “raakt”.
  •           Willen helpen.
  •           Het middel, bijvoorbeeld het materiaal, spel of activiteit, wordt het doel.
  •           Blijven hangen in, dan wel uitweiden, waar het kind over praat, bv een hobby.
  •           Bezig zijn met jezelf, bijvoorbeeld met je eigen gedachten over hoe verder.
  •           Focus verliezen en teveel met het kind meebewegen.
  •           Invullen voor het kind.
  •           Analyseren van wat er aan de hand zou kunnen zijn.
  •           Willen oplossen van het probleem.
  •           Rol (overdracht-tegenoverdracht) van de ouder of leerkracht nemen.

Naast het verliezen van focus viel vooral op dat als je zelf steeds bezig bent met de volgende stap of de vraag wat er aan de hand zou kunnen zijn, je het kind verliest. Bewegingen, verkleuringen in het gezicht en andere signalen worden allemaal gemist. Immers als je als coach met jezelf bezig bent, wie is er dan bij het kind?

Wat brengt succes in de coaching

Gelukkig kwamen we er, mede dankzij de “acteurs”, al snel achter wat de coaching goed vooruit hielp.
Dit zijn de succesfactoren:

  •         Complimenten geven en instemmend hum-men, wow-en en verbaasd zijn.
  •         Het kind bij de les houden. Dit is waarvoor je hier bent!
  •         Bij het kind zijn in aanwezigheid, goed observeren en 100% in CONTACT blijven.
  •         Benoemen van dat wat je ziet aan emoties en bewegingen.
  •         Wat kan je wel groter maken en benadrukken van het voordeel van de verbetering.
  •         Mee bewegen met het kind, alles oké vinden, ook sociaal wenselijk gedrag.
  •         Duidelijkheid geven over de reden van de coaching en wat het doel is.
  •         Duidelijk maken dat je samen op zoek bent.  (over wij spreken).
  •         Ontdekking van uitzonderingen, verschillen en dat wat werkt benadrukken en uitbouwen !!!
  •         Belangstelling hebben voor het kind zoals voor hobby en vriendjes.
  •         Veel humor gebruiken.
  •         Focus op de gewenste uitkomst houden.
  •         Terugval benoemen en dit incalculeren.
  •         Nieuwsgierig zijn naar de belevingswereld van het kind.
  •         Voordeel ontdekken van verbetering en onderzoeken wat het oplevert.
  •         Leiding nemen tijdens de coaching !!!

Met steeds meer genoegen en plezier merkten we hoe de cursisten gedurende de dag almaar “beter” werden in het coachen en oefenen tijdens de casussen. Het materiaal kon meer en meer als middel ingezet worden in plaats van als doel van de coaching. Een prachtig resultaat!
Aan deze praktijkdag deden de volgende cursisten mee: Anneke, Astrid, Carin, Cornelie, Desiree, Emma, Erica, Gitte, Henriëtte, Irene, Jeannette, Josje, Linda, Martine, Monique, Nienke, Nynke, Petra, Ricarda, Tjitske, Willy.
Dames, allemaal veel plezier met het verder oefenen in je eigen dagelijkse praktijk.

Lees ook: De taal in het land van de kindercoach
Lees ook: De reis van de kindercoach
Lees ook: De kindercoach driehoek
Lees ook: De kindercoach als vertaalmachine
Lees ook: Een sessie van de kindercoach
Lees ook: Wat is het verschil tussen een kindercoach en kindertherapeut

De materialen van de kindercoach kun je hier bekijken. Wil je deelnemen aan de opleiding tot kindercoach, kijk dan op de website . De praktijkdag gaat hierover
Wil je op de hoogte blijven van nieuws en artikelen, vraag dan de nieuwsbrief aan.
Mocht je hulp nodig hebben voor je kinderen, neem dan gerust contact op met de praktijk voor kindercoaching.

Gepost in Gecertificeerde kindercoaches | Plaats een reactie

Basisopleiding tot kindercoach afgerond

Geplaatst op 13 mei 2012 door Tea

Het blijft verbazingwekkend hoe snel mensen leren en hoe een groep onbekenden zo snel samen aan het werk gaan en zoveel kennis en ervaring delen.

Wat  zo mooi is, is dat iedereen al vanaf de eerste twee opleidingsdagen bezig is met de lesstof. Ook uit deze groep oefent iedereen in de praktijk op zijn eigen manier: Op school, in de eigen (kindercoach) praktijk, op de zorgboerderij, op de kinderafdeling van het ziekenhuis, in de praktijk voor fysiotherapie, in de kinderopvang, de GGZ en in de jeugdhulpverlening. En met kinderen, vriendinnen en collega’s uit de eigen omgeving.

Dames dank jullie voor de aandacht en ik hoop dat jullie ieder in je eigen werkveld, door blijft gaan op de ingeslagen weg. Ik heb bewondering voor jullie enthousiasme en motivatie.

Afgelopen vrijdag 11 mei 2012 hebben Annemarie, Annemiek, Aukje, Brigit, Corma, Emma, Hanny, Henriëtte, Josje, Maaike, Marian, Martine, Miranda, Monique, Renate, Ria, Simone, Sytske, Tineke en Vollie de basisopleiding tot kindercoach afgerond.
Marian staat niet op de foto en Heleen wel.

Lees ook: De kindercoach voegt iets toe
Lees ook: De kindercoach driehoek
Lees ook: De kindercoach is een stoplichtdenker
Lees ook: Het kind helpen of de ouders helpen?
Lees ook: Het onzichtbare voordeel van het probleem
Lees ook: De taal in het land van de kindercoach
Lees ook: De inhoud van de opleiding tot kindercoach
Lees ook: Wie komt er naar de opleiding tot kindercoach
Lees ook: De reis van de kindercoach

Wil je deelnemen aan de opleiding tot kindercoach, kijk dan op de website .
Wil je op de hoogte blijven van nieuws en artikelen, vraag dan de nieuwsbrief aan.
Heb jij of je kind behoefte aan ondersteuning om de gevoelens van je kind te onderzoeken, kijk dan of de praktijk voor kindercoaching iets voor je kan betekenen.

Gepost in Gecertificeerde kindercoaches | 2 Reacties

De snelweg naar een burnout

Geplaatst op 7 mei 2012 door Tea

Als het leven zelf, of de de activiteiten van een moeder of vader teveel worden, gaan de kinderen dat merken. Bovendien gaan de kinderen reageren. Soms heftig reageren waardoor de ouder nog verder weg kan zakken in ellende. De opvoedtaken van de ouder komen onder druk te staan. Wellicht nog veel meer vervelend voor de lange duur is dat de opvoedtaak: “het geven en delen van plezier” meest het eerst verdwijnt.  Een patroon van negativiteit is dan snel ontstaan. Grofweg zijn er drie manieren om uitgeput te raken en overspannen te worden.

De eerste weg naar een burn out

Als je respect, plezier, saamhorigheid, inspiratie, autonomie en zelfstandigheid belangrijk vindt en je verkeert in een situatie waarin aan één van deze waarden niet voldaan kan worden, dan raak je uitgeput.  Iedere dag dat je jezelf geweld aan moet doen omdat je geen plezier hebt, dat het niet lukt samen te werken op een manier die je belangrijk vindt of iedere dag dat je geen waardering ontvangt, doe je jezelf een beetje geweld aan. Uiteindelijk raak je uitgeput en moet je je pogingen staken om nog mee te doen aan een spel wat niet beantwoord aan jouw belangrijkste waarden.

De tweede weg naar een burn-out

Ieder mens heeft invloed. Invloed op de omgeving om hem heen. We beseffen ons niet altijd hoe groot onze invloed is want kijk maar eens om je heen. Als je kind buikpijn heeft, ga je daar rekening mee houden. Als je je niet lekker voelt, hoe fijn is het dan dat iemand de taken even van je overneemt. Helemaal fijn is het als degene het precies zo overneemt als jij wilt dat het gedaan wordt. -)
Gebeuren er echter zaken om je heen die je niet bevallen, dan ontstaat er weerstand, boosheid, frustratie, verdriet en teleurstelling. Omdat dit een naar gevoel is, willen we hier zo snel mogelijk van af. We gaan ons verzetten. Helaas is het heel vaak zo dat we ons verzetten tegen regels die door een hogere instantie zijn gemaakt. Denk maar eens aan het onderwijs. Veel leerkrachten zijn gefrustreerd omdat ze zich iedere dag verzetten tegen de invoering van lesbrieven, administratie en nog zoveel meer. Omdat degene tegen wie ze zich verzetten niet aanwezig is en onbereikbaar ver weg, lopen ze tegen hun grenzen aan en raken uitgeput.
Dit is de theorie van de “circle  of influence”. Het vertelt ons dat we vaak vechten tegen de instanties die zich bevinden in de buitenste cirkels ver weg van ons en waar we geen enkele invloed op hebben. Helaas hebben deze buitenste cirkels soms een ongewoon hoge invloed op ons dagelijks leven. Wij kunnen alleen invloed hebben van binnen naar buiten. Echter, van buiten naar binnen kan heel veel invloed hebben op ons. Als we iedere dag onze energie gebruiken voor de onbereikbare buitenste cirkels putten we onszelf volledig uit.

De derde weg naar een burn-out

Deze weg is de meest lastige en vaak al van jongs af aan ingebakken in onze patronen en voorkeuren. Wanneer we een ouder hadden die niet zo goed voor de ouderlijke taak berekend was door bijvoorbeeld ziekte, echtscheiding, werkdruk of andere mindere zichtbare aanwezigheid en we namen als kind deze taak over, dan vroegen we teveel van ons zelf. Het is voor kinderen een te zware taak om langdurig en vooral zonder erkenning te zorgen voor een ouder of het gezin. Het voordeel van deze taak voor een kind is dat het geweldige kwaliteiten ontwikkelt op het gebied van verantwoordelijkheid en zelfstandigheid. Is er in het volwassen leven een situatie die vraagt om deze kwaliteiten, dan gaat deze volwassene automatisch in de “help stand”. Echter opnieuw vraagt de situatie teveel en volgt er vaak geen erkenning.
Een ander kind die als het ware tussen de ouders in staat omdat er veel ruzie is, een andere wijze zoekt om ouders bij elkaar te houden of een ouder te vriend te houden, ontwikkelt zich als een steengoede mediator. Ook hier wordt teveel van een kind gevraagd en blijft erkenning meestal uit. Als volwassene staat dit kind vooraan om gedoe tussen collega’s te sussen, de manager wordt trouw terzijde gestaan en vervelende karweitjes worden opgeknapt. Omdat opnieuw het harde werken voor een ander onzichtbaar blijft en het automatisme van de actie in stand blijft, blijft er uiteindelijk een uitgeputte volwassene achter.

De snelweg naar een burn-out

Als alle drie factoren voor het ontstaan van een burn-out aanwezig zijn, kan het alleen maar fout gaan in een gezin. Vaak neemt een volwassene in een werksituatie vanuit zijn rol uit het gezin van herkomst te zware of niet bij zijn verantwoordelijkheid passende taken aan. Als daar dan van hogerhand voorschriften bijkomen waarop geen invloed mogelijk is en bovendien de belangrijkste persoonlijke waarden niet gerespecteerd worden,  kan een burn-out niet uitblijven.
Het kind van deze volwassenen zal op zijn beurt de rol op zich nemen waar de ouder niet meer aan toe kan komen. De cirkel wordt daarna rond.

Hoe vind je de afslag van de snelweg

Allereerst is het van belang te herkennen wat er speelt. De meeste winst levert het vaak op als er bewustzijn komt over de rol die je inneemt ten opzichte van de mensen en vaak leidinggevenden om je heen. Voor het doorbreken van de zich herhalende cirkel over de generaties, is het voor kinderen van groot belang dat het gezien wordt wat ze voor de ouders doen en welke prijs dat heeft. Want ook voor kinderen is het waardevol om te zorgen, maar om te voorkomen dat het hen uitput hebben ze de erkenning, steun én dank van hun ouders nodig. Ze hoeven dan ook geen naar gedrag meer te vertonen en dat scheelt voor alle partijen omdat het rust geeft.

Lees ook: Systemisch werken met kinderen, kan dat?
Lees ook: Opleiding systemisch werken voor de kinderencoach
Lees ook: Ontspoorde puber na echtscheiding
Lees ook: Welke tegoedbonnen heb jij nog liggen?
Lees ook: Waarom kwetsen ouders hun kinderen
Lees ook: 7 manieren voor het vergroten van het vertrouwen

Heeft je kind of jij behoefte aan ondersteuning dan kun je een beroep doen op de praktijk voor kindercoaching. Hier kun je ook de nieuwsbrief aanvragen.
De opleiding tot kindercoach geeft vele handvatten om ouders en kinderen te helpen in situaties die moeilijk zijn.

Gepost in Gecertificeerde kindercoaches, Opvoeden in deze tijd, Stof tot nadenken, Wist je dat? | Plaats een reactie

Het doorzettingsvermogen van kinderen

Geplaatst op 30 april 2012 door Tea

Winston Churchill zei het al: “Succes is de vaardigheid van de ene mislukking naar de andere te gaan zonder je enthousiasme te verliezen”.
Eigenlijk is dit precies wat kinderen iedere dag van jongs af aan doen. Want heb je wel eens een kind geobserveerd wat net leert lopen? Die blijft echt niet liggen, maar staat ontelbaar vaak op, om het opnieuw te proberen. Net zoals bij het leren fietsen, zwemmen en het leren van taal en rekenen op school.
Er zijn zelfs kindercoaches die kinderen honderden woordjes uit hun hoofd laten leren. En de kinderen doen het veelal zonder morren, vaak om hun ouders te plezieren en omdat de school geen tijd heeft in verband met de Cito-dictatuur.

Vinden van dat wat goed gaat: Gouden eieren

Als kindercoach is het de uitdaging om de kwaliteiten en de vaardigheden die het kind  heeft, te verbinden met een mogelijke oplossing van het ervaren probleem.

  • Huilt de peuter iedere nacht en slaapt het heerlijk door bij opa en oma?
  • Heeft een kind moeite met lezen en kan het wel goed rekenen?
  • Is een puber faalangstig, maar stapt het wel zo op de trein naar een ander deel van Nederland?
  • Kan een kind zich niet concentreren, maar zich wel uren achter de computer vermaken?

Welke klacht een kind ook heeft, er is altijd iets wat goed gelukt is. Dat is een vooronderstelling die je voor iedere situatie kunt gebruiken en die je tijdens de coaching gewoon kunt uitbuiten.
Immers, er is altijd een plek waar het goed of beter gaat met het kind: Thuis, op school, bij vriendjes, bij opa en oma of ergens in het verleden.

Voor de kindercoach blijft het een geweldig plezier om vol verwondering en verbazing het kind en zijn ouders te stimuleren succeservaringen naar het bewustzijn te halen.
Ik noem dit het vinden van de gouden eieren.
En ze zijn er altijd!
En als je dan die gouden eieren laat zien en mooi op poetst, kunnen ouders en kinderen ze aannemen om ze in te zetten bij de huidige problemen. Want als iets in de ene situatie wel lukt, kun je de gedachten, gevoelens en acties meenemen naar de situatie die nu nog moeilijk is.

Doelen halen

Als een kind of zijn ouders een probleem ervaren, zijn ze meestal geneigd zich te verzetten en steken ze veel energie in vermijding of roepen dat iets niet meer mag of juist moet. Helaas levert dit weinig tot niets op omdat de focus of het doel ontbreekt.
De vraag: “Wat wil je wel?” wordt zelden gesteld en het zou zo maar kunnen dat er daardoor in de opvoeding van kinderen zo vaak sprake van gemopper en gedoe.
Een kindercoach doet rechtstreeks een beroep op de vraag wat er in de plaats moet komen van het probleem. Als dat helder is, kan het natuurlijk doorzettingsvermogen van een kind heel gemakkelijk aangesproken worden in de gewenste richting. Want dit gaat meestal hand in hand met de motivatie die een kind nodig heeft om zijn doel te halen. Motivatie kent een aantal belangrijke factoren, namelijk:

  • Het moet jouw eigen doel zijn.
  • Het doel moet de moeite waard voor je zijn.
  • Je hebt vertrouwen in dat je het doel kunt bereiken.
  • Je weet dat je op weg bent naar je doel en voelt dat je vooruitgang boekt.
  • Eventuele tegenslag heb je ingecalculeerd.

De kindercoach is er op getraind om doelen te verbinden aan motivatie en doorzettingsvermogen. Samen met het op poetsen van de gouden eieren die resultaten uit het verleden of uit een andere situatie keihard bewijzen, is een kindercoach spelenderwijs bezig met het versterken van de hoop op een goede uitkomst.
En als het kind en zijn ouders eenmaal zicht hebben op, en contact hebben met het doel waarop de hoop is gericht, dan kan de klacht als sneeuw voor de zon verdwijnen. Het kind kan zijn kwaliteiten en kracht weer aanboren en gaat verder op zijn ontwikkelingsweg.

Als het even tegenzit

Niemand kan continu zijn beste beentje voor zetten en dat betekent dat het behaalde doel soms even uit beeld verdwijnt waardoor ook de motivatie wegzakt. De kindercoach kent deze valkuil en onderzoekt hoe het kind en zijn ouders de weg naar het doel weer in beeld krijgen. Omdat terugval erbij hoort als je iets nieuws leert, is dit onderdeel van de coaching. Kind en ouders zijn dan in staat zich hier op voor te bereiden zodat de motivatie snel weer opgepakt kan worden. Het natuurlijke doorzettingsvermogen wat de kindercoach en het kind al expliciet hebben omschreven tijdens het kaderen van een kindercoachsessie, komt hier weer goed van pas.

En zo is de cirkel rond tijdens een sessie van de kindercoach. De kindercoach start na het aanhoren van het probleem met uitleg over het werk van de kindercoach (kaderen), zorgt voor heldere doelen die het kind en zijn ouders motiveren, zoekt expliciet naar bewijsmateriaal voor de oplossingsrichting en het natuurlijke doorzettingsvermogen wat kinderen bezitten en activeert dit nogmaals door mogelijke terugval in kaart te brengen.
Paradoxaal genoeg valt het dan reuze mee met de terugval en gebeuren er regelmatig mooie wonderen doordat kinderen opnieuw bewijzen dat ze heel goed in staat zijn hun problemen op te lossen.

Tijdens de opleiding oplossingsgericht werken voor de kindercoach en werken met Kids’ Skills hebben we weer geleerd en ervaren hoe werkbaar de principes van deze manier van coachen is.
Bauk, Elma, Froukje, Geppy, Hanneke, Henriette, Josje, Linda, Loes, Lucie, Margriet, Marian, Marjolein, Melanie, Monique, Monique, Nynke, Petra, Petra, Rianne en Tamar van harte gefeliciteerd met jullie certificaat en ik verwacht dat jullie net zo enthousiast en nieuwsgierig door blijven gaan met oplossingsgericht werken als dat je de afgelopen dagen hebt gedaan.
Bauk staat niet op de foto.

Lees ook: Zoek de verschillen
Lees ook: Als juf er niet zou zijn
Lees ook: Wat heel is hoef je niet te maken
Lees ook: De reis van de kindercoach
Lees ook: De kindercoach als vertaalmachine

Wil je informatie over de opleiding tot kindercoach? Lees dan hier verder….
Ben je ouder en wil je een afspraak maken met je kind, lees dan hier verder…
Wil je op de hoogte blijven, vraag dan de nieuwsbrief aan.

Gepost in Gecertificeerde kindercoaches, Methodieken in de praktijk | Plaats een reactie

Het is wat het is

Geplaatst op 27 april 2012 door Tea

Wat het is

 

 

Het is onzin
zegt het verstand
Het is wat het is
zegt de liefde

Het is ongeluk
zegt de berekening
Het is alleen maar verdriet
zegt de angst
Het is uitzichtloos
zegt het inzicht
Het is wat het is
zegt de liefde

Het is belachelijk
zegt de trots
Het is lichtzinnigheid
zegt de voorzichtigheid
Het is onmogelijk
zegt de ervaring
Het is wat het is
zegt de liefde

Erich Fried (1921-1988)
Vertaling Remco Campert

Lees ook: Luisteren
Lees ook: Loslaten
Lees ook: Krediet van kinderen
Lees ook: Kinderen hebben liefde nodig
Lees ook: De toekomst van een kind

Heb je behoefte aan ondersteuning in de opvoeding van je kind, kijk dan of de praktijk voor kindercoaching iets voor je kan betekenen.
Wil je op de hoogte blijven, vraag dan de nieuwsbrief aan.
Wil je ook de basisopleiding tot kindercoach of de scholing kinderen in echtscheiding en verlies situaties, lees dan verder op de site voor de opleiding tot kindercoach.

Gepost in Inspiratie | Plaats een reactie

Halve kinderen

Geplaatst op 23 april 2012 door Tea

Waar gaan de kinderen wonen na een echtscheiding? Een vraag die de gemoederen meestal zo bezig houdt, dat er vanuit de wet inmiddels is geregeld dat er een ouderschapsplan moet worden gemaakt. Maar ja, een ouderschapsplan wat op papier staat, zegt nog niet zo veel over de uitvoering ervan en al helemaal niet over hoe het met de kinderen gaat.
Want ouders in een echtscheiding hebben het druk. Druk met praktische zaken, maar vooral druk met hun emotionele leven. En hierdoor zijn ze als het ware vaak afgesloten van de wereld om hen heen. Ze ontvangen daardoor de signalen sterk vergroot en/of vervormd door hun focus op hun pijn en verdriet.

Opvoeden en echtscheiding

Ouders vinden vaak van elkaar dat ze niet goed genoeg zijn voor de kinderen. Mam is te soft, papa te streng, pap snapt niets van de kleren en mama doet niets aan de schoolprestaties. Enzovoort….
Wie denkt dat de items tijdens het huwelijk na een echtscheiding over zijn heeft het mis. Meestal komen ze juist nog veel sterker naar voren. Ouders worden boos op elkaar, maar omdat ze nu niet meer bij elkaar wonen, kunnen ze het niet meer bij elkaar kwijt. Dus krijgen de kinderen de volle laag: ” Je moeder…….”
En niet alleen krijgen kinderen deze boodschappen te hóren, maar ook krijgen ze vaak boodschappen mee: “regel even met papa………”

Wat je ook vaak ziet is een sterke compensatie. Doordat één van beide ouders vindt dat de kinderen bij de ander tekortkomen, wordt door de andere ouder extra gegeven. Extra structuur of juist het opgeven ervan, verwennerij, verplicht huiswerk maken of wat er maar speelt.
De meestal natuurlijke correctie die in de opvoeding tussen ouders zo’n mooie rol kan spelen, vervalt bij een echtscheiding waardoor kinderen en ouders het heel moeilijk met elkaar kunnen hebben. Zeker als de ander in gedachten, woord en daad nog iedere minuut aanwezig is. Want een scheiding kan dan wel fysiek plaatsvinden, meestal duurt het minimaal twee jaar voor de partners echt los van elkaars invloed zijn. Zo lang iemand nog boos is op de ex-partner, heeft er geen scheiding plaatsgevonden en is deze partner nog ieder moment aanwezig.

Wat doen kinderen

Vrijwel zonder uitzondering is het de diepste wens van kinderen dat papa en mama bij elkaar komen. Zelfs heb ik dit gehoord van kinderen die nog nooit bewust gewoond hebben bij de eigen ouders.
Dit betekent dat kinderen er, vaak onbewust, moeite voor doen om het zo ver te krijgen. Als een kind ziek wordt, steelt, slechte cijfers haalt of als het op andere manieren niet goed gaat, voelen ouders zich vaak gedwongen met elkaar te overleggen. Een hoera-moment voor kinderen, ook al is er sprake van onenigheid.
Daarnaast gaan de kinderen zorgen voor het welzijn van de ouders. Niet alleen in praktische zin, maar vooral emotioneel. Heeft moeder behoefte aan genoegdoening over de “slechtheid” van de nieuwe partner van papa? De kinderen willen met alle liefde en plezier haar bedienen door te vertellen hoe vervelend het weekend geweest is en hoe een naar mens het is. Dat ze daarmee ook hun papa verraden, nemen ze voor lief. Ze maken het een volgend weekend wel weer goed met papa door hem over de verwaarlozing door mama te vertellen.
Zo zijn kinderen keer op keer aan het schipperen om hun ouders ter wille te zijn, zodat hun ouders zich goed kunnen voelen.

Wat gebeurt er eigenlijk met kinderen?

Kinderen raken gespleten in hun loyaliteit als hun ouders elkaar afwijzen. Een kind weet niet hoe het beide ouders te vriend kan houden als deze ruzie hebben. Door steeds te switchen in trouw aan beide ouders, raakt een kind emotioneel erg verwaarloosd en heeft het geen energie meer voor de eigen ontwikkeltaken. Hoe moet een kind goed presteren op school als het steeds, vaak onbewust, in zijn hoofd en lijf bezig is met hoe het me zijn ouders gaat? Andersom, wat is er met een kind aan de hand die topprestaties levert op school, maar steeds stiller en meer geïsoleerd wordt?  Hoe kan een kind zijn creatieve en emotionele ontwikkeling recht doen als het zorgt voor broertjes en zusjes en druk is met bemiddelen?

Het kind wat switcht tussen ouders en kinderen is wel lijfelijk aanwezig bij de ene of de andere ouder, maar zijn gedachten en gevoel zijn bij de andere ouder. Iedere keer dat een ouder negatief afgeeft op de ex-partner “gaat” het kind naar die ouder. Het kind is dan wel lijfelijk aanwezig, maar is eigenlijk maar een half kind omdat de rest bij de andere ouder verblijft. Je kunt je voorstellen als ouders veel ruzie hebben, dat de kinderen steeds verder wegraken van zichzelf en zich ten diepste incompleet voelen.

Een half kind op een andere manier

Kinderen zijn op nog een andere manier maar half aanwezig als de ene ouder de andere ouder afwijst. Genetisch gezien is een kind voor 50% van iedere ouder. Als een ouder een hekel heeft aan de andere ouder, wijst het daarmee ook het kind voor die helft af. Dit kan gaan om een bepaalde eigenschap, maar ook om de hele persoon. Hierdoor wordt het kind niet gezien en gekend zoals het is en dus ook niet ten volle geaccepteerd.
Overigens gebeurt dit iedere ouder en kind, want wie van ons kan de ander voor de volle 100% accepteren en liefhebben? Dat is niet veel mensen gegeven :-) . Dit hoort ook bij het normale leven waar we gewoon veel aan elkaar en van elkaar hebben te leren.
Voor kinderen in echtscheiding en verlies situaties is het echter extra moeilijk omdat ze naast hun loyaliteitsconflict ook vaak maar voor de helft gekend en gezien worden door de afwijzing van de ouders onder elkaar. En dat alles heeft niets te maken met waar een kind woont en een ouderschapsplan regelt niets voor halve kinderen !
En wellicht het meest belangrijk: Onderzoek heeft uitgewezen dat kinderen het beste af zijn bij de ouder die hen het meeste aan de andere ouder gunt! Daar kunnen ze namelijk heel zijn.

Lees ook: Kinderarbeid in Nederland
Lees ook: Ontspoorde puber na echtscheiding
Lees ook: twee jaar na dato
Lees ook: Opvoedingscontract
Lees ook: Ouders denk aan je kinderen als je gaat scheiden
Lees ook: Omgaan met verlies

Heb je behoefte aan ondersteuning in de opvoeding van je kind, kijk dan of de praktijk voor kindercoaching iets voor je kan betekenen.
Wil je op de hoogte blijven, vraag dan de nieuwsbrief aan.
Wil je ook de basisopleiding tot kindercoach of de scholing kinderen in echtscheiding en verlies situaties, lees dan verder op de site voor de opleiding tot kindercoach.

Gepost in Echtscheiding, Gezinszaken, Stof tot nadenken | 1 Reactie

Nieuwsbrief over kindercoaching, opvoedcoaching en opleidingen, nummer 4

Geplaatst op 21 april 2012 door Tea

Welkom bij deze nieuwsbrief over kindercoaching, opvoedcoaching en de opleiding tot kindercoach.
In deze nieuwsbrief de volgende onderwerpen:
Hoe werkt een kindercoach
Pedagogiek in de tijd
Gastschrijvers
De bladen
Nieuwe ontwikkelingen

Hoe werkt een kindercoach

Ondanks dat het beroep van kindercoach steeds bekender wordt, zijn er nog veel vragen over wat het vak precies inhoudt. Regelmatig schrijf ik daarom een artikel om hierover wat meer duidelijkheid te geven. Een kindercoach werkt altijd doelgericht. Ouders en kind ervaren een probleem en dan is het de bedoeling dat er verbetering komt. Ik noem een kindercoach dan ook vaak een stoplichtdenker, lees maar hoe dat werkt…….
Een kindercoach voegt altijd iets toe waardoor er ruimte ontstaat en het kind meer zelfvertrouwen krijgt. Lees maar hoe dat gaat…..
De kindercoach gaat als het ware samen met het kind op zoek naar zijn interne knikkerbaan, gericht op het verbeteren van de situatie. En dat werkt, lees maar hoe…..

Pedagogiek in deze tijd

Tijdens de opleiding tot kindercoach is er steeds reflectie over pedagogisch handelen van de kindercoach. Pedagogiek is gebonden aan de tijd en steeds in ontwikkeling. De tijd waarin ik ben opgevoed verschilt op veel gebieden met die van mijn eigen kinderen. Lees maar wat we hebben meegenomen van onze ouders……

Kinderen

Kinderen krijgen dagelijks veel indrukken te verwerken en daardoor is het voor veel kinderen verstandig om zichzelf daartegen te beschermen. Wat ze daarvoor kunnen doen lees je hier…
Opvallend was dat na de publicatie van dit artikel er een Nederlandse meneer uit Moskou op mijn voicemail had ingesproken hoe deze blog hem had geraakt.

Een prachtig gedicht over luisteren, kun je hier verder lezen…..

Gastschrijvers

Inmiddels wordt de weblog per maand meer dan 10.000 keer gelezen en hebben ook diverse gastschrijvers hun bijdrage geleverd met een mooie bijdrage.
Lees over het ontroerende digitale boekje voor hoogsensitieve kinderen wat je kunt kopen van Ilone Verschure: Olifantje Anders….
Bauk Zwaan van tekenen is meer vertelt over het belang van de kindertekening….
En Marja Baseler maakt ons deelgenoot van de kinderlijke autonomie ontdekking van haar vader en zichzelf….

De bladen

Tot mijn verrassing ontving ik deze week de J/M voor ouders waarin het artikel ” Een goed gesprek met je puber in 17 stappen” is opgenomen. Vorig jaar heb ik in Den Haag daarvoor een uitgebreid interview gegeven en eerder was dit gepubliceerd in de puber special.
In het blad Groter Groeien stond mijn mening over hoe te handelen als er spanning is tussen ouders en school en wat dit betekent voor het kind. Ook heb ik meegewerkt aan een lezersvraag voor de nieuwsbrief van Groter Groeien.
In Counseling Magazine werd mijn bijdrage met betrekking tot een gezinscasus opgenomen en binnenkort verschijnt in de Ouders van Nu mijn bijdrage over het belang van opvoedkaarten.

Nieuwe ontwikkelingen

In mijn praktijk wordt het opvoedthema steeds belangrijker. Vooral het thema: “Wie heeft de regie in huis?” komt regelmatig terug en de behoefte aan ondersteuning neemt ook nog steeds toe. Gelukkig is hiervoor vaak een enkel gesprek voldoende om ouders en kinderen een zetje mee te geven.
Juist omdat het thema steeds belangrijker wordt in de kindercoach praktijk heb ik de komende maand zoveel mogelijk vrij gepland voor het schrijven van de nieuwe module “opvoedcoaching” en”kindercoach in echtscheidings en verlies situaties“. Voor beide opleidingen zijn er al meerdere cursisten ingeschreven.

De belangstelling voor de verschillende opleidingen neemt nog steeds toe. Op dit moment zijn alle opleidingen voor 2012 vol. Binnenkort komt de nieuwe planning voor 2013 op de website.

Wil je informatie over de opleiding tot kindercoach? Lees dan hier verder….
Ben je ouder en wil je een afspraak maken met je kind, lees dan hier verder…
Heb je vragen, neem dan gerust contact op.

Gepost in Nieuwsbrieven | Plaats een reactie

Een spannend avontuur door Marja Baseler

Geplaatst op 20 april 2012 door Tea

Dit is een bijdrage van Marja Baseler. Zij is schrijfster en haar boeken zijn te koop via de boekhandel of (gesigneerd)  of via de website van Marja Baseler

Het was halverwege de jaren dertig. Een tengere jongen van een jaar of tien (mijn vader) besloot op een dag weg te lopen van huis. Hij vouwde wat kleren voor onderweg in een gekleurde doek, bond die bundel aan een stevige tak, zwaaide die over zijn schouder en nam met een dun stemmetje afscheid van zijn Javaanse moeder. Die reageerde tamelijk lauw op zijn vertrek en wuifde een onverschillig: ‘Baiklah, ga dan maar’.

Vastberaden maar zonder duidelijk reisdoel ging hij op weg over de stoffige straten van Yogyakarta. Rechtop en stoer als een kleine soldaat. Maar al na een korte poos in de verzengende hitte voelde hij een enorme spijt. Wat had hij gedaan? Wat moest hij zo alleen op straat? Naar huis wilde hij! En zijn moeder? Die keek niet op of om toen hij een uur later berouwvol het huis weer binnensloop.

Eind jaren zestig. Een meisje met twee vlechtjes, niet ouder dan een jaar of tien liep boos weg van huis. Weg van die stomme ouders, pestende broers en dat vervelend dreinende zusje. Weg! De hele dag deed ze alleen maar waar ze zin in had: kocht een pak roze koeken, nam de tijd om etalages te bekijken en zat uren op een bankje met een gezicht alsof ze niets bijzonders te verbergen had.

Maar na een tijdje begon ze zich enorm te vervelen. Ze voelde zich alleen. Het werd donker en koud. Ze wilde terug, terug naar huis. Daar waren ze nu vast al erg bezorgd en ongerust. Ha. Dat zou ze leren! Thuis aangekomen hoorde ze binnen al druk gepraat, verwachtingsvol opende ze de deur en merkte tot haar grote verbazing dat … niemand haar had gemist!

‘Amber Alert’ bestond nog niet in die tijd en was je niet aanwezig op school? Dan belde een meester of juf heus niet naar je huis waar je bleef. En het mobieltje? Dat was er nog niet eens. Hoe anders is dat nu! Ouders beschouwen hun kind als een GPS op pootjes waarop je van minuut tot minuut kunt checken waar het uithangt en wat het uitspookt. Vrijwel onophoudelijk bestoken ouders hun kinderen met sms’jes: ‘Waar ben je?’, ‘Wat doe je?’, ‘Waar blijf je?’, ‘Hoe laat ben je thuis?’. Kinderen werden nog nooit zo overstelpt met aandacht. Maar zijn ze ooit nog wel eens alleen? Mogen ze nog dingen zelf ontdekken? Zijn ze nog in de gelegenheid om ook maar iets zelfstandig op te lossen? Is er nog ruimte voor enig eigen initiatief?

En dat meisje met die twee vlechtjes? Natuurlijk baalde ze er stevig van dat niemand haar had gemist. Maar ja, wat was het een spannend avontuur. Daar genoot ze nog heel lang van na!

Lees ook: Bezorgde ouders maken kind ongelukkig
Lees ook: De kracht van dank je wel
Lees ook: Opvoedingskramp: Ouders in paniek
Lees ook: De kindercoach als vertaalmachine
Lees ook: Stop met vergelijken

Heb je behoefte aan ondersteuning, kijk dan of de praktijk voor kindercoaching iets voor je kan betekenen.
Wil je op de hoogte blijven, vraag dan de nieuwsbrief aan.
Wil je ook leren kinderen te begeleiden en de basisopleiding tot kindercoach of een bij of nascholing volgen, lees dan verder op de site voor de opleiding tot kindercoach.

Gepost in Gastschrijvers | Plaats een reactie

De kindercoach voegt iets toe

Geplaatst op 15 april 2012 door Tea

Er is geen kind die spontaan zelf naar een kindercoach zou gaan. Een kind ervaart niet snel een probleem. Wel kan een kind iets moeilijk vinden, maar dat is iets anders. Dit gegeven betekent dus dat ouders een probleem ervaren waardoor ze deze vorm van hulp inschakelen. Die problemen kunnen met van alles te maken hebben, maar meestal zit er een component bij van gedrag of van leren. De ontwikkeling van kinderen is namelijk helemaal gericht op iets leren. Als er zich dan iets voordoet wat als ongewenst wordt ervaren, zou je kunnen zeggen dat het kind iets heeft te leren.

Wat gebeurt er bij problemen van kinderen

Meestal zijn het eerst de ouders die een probleem ervaren bij hun kind, maar ook school kent grenzen van wat ze kunnen bieden aan een kind.
En als iemand een probleem ervaart, wil het dat opgelost zien.
Er treedt dan vaak een automatisme in werking: Het probleem moet weg, vernietigd, afgeleerd, mag niet meer voorkomen en het moet vooral ophouden te bestaan. Dit wordt vaak aan het kind meegedeeld, maar er wordt vergeten bij te vermelden HOE het kind dit moet doen en vergeten te vragen WAT het kind zelf wil.
Strikt genomen treedt er nu een traject in werking waarbij het kind geholpen wordt iets niet meer te doen. Aan de reden waarom een kind iets doet en wat het ‘probleem’ een kind oplevert wordt voorbijgegaan.
Het resultaat is meestal niet bijster helpend voor de toekomst en terugval in het oude probleem is al snel te verwachten. Het boemerang effect is groot want dat wat je hier onderdrukt, komt vaak elders weer boven.

Wat doet de kindercoach

Een kindercoach pakt het anders aan. Het probleem heeft een goede reden en bestaansrecht anders zou het er niet zijn. Immers als er geen reden voor angst is, hoeft een kind zich ook niet angstig te gedragen. Als een kind leerproblemen heeft, is er iets waardoor het kind nog niet goed doorheeft wat er is te doen. (NB: medisch aantoonbare feiten even buiten beschouwing gelaten..)
Als je meer van hetzelfde doet door het kind meer te laten oefenen met leren, het gedrag gaat verbieden of je laat de beelden vernietigen die passen bij de angst, dan houd je geen rekening met de onderliggende behoefte of voordelen van het probleem die er zijn.
De kindercoach gaat dus eerst akkoord met alles wat er is en stelt de vraag: Wat moet er in de plaats komen van de uiterlijke kenmerken van dit probleem. Hoe kan een kind hetzelfde gewenste effect hebben op het niveau van de behoefte of het voordeel van het probleem.
Als je op deze manier denkt, kun je starten met dat wat er is: Onderzoek wat de opbrengst is en zorg dat er iets positievers voor in de plaats komt.

  • Woede-aanvallen? Boosheid is geweldig, want het zorgt ervoor dat je voor je zelf kunt opkomen. Hoe kan je ervoor zorgen dat je gehoord wordt?
  • Monsters, muren, weglopen, dwanghandelingen, huilen, alles veroorzaakt door angst? Wees blij, angst zorgt ervoor dat je jezelf leert beschermen. Hoe kan je dat doen waardoor je je sterker voelt en vooruit durft te gaan? Hoe kan je de muren zo bouwen, dat ze je voldoende beschermen en toch contact laten maken? Hoe kan je de monsters en nare beelden bedanken zodat ze willen wijzigen in meer bruikbare beelden?
  • Fouten bij lezen, schrijven en rekenen? Laat eerst eens zien wat je al wél kan en dan stapje voor stapje ontdekken wat er nog bij kan.

Op deze manier gaat de kindercoach er vanuit dat alle gedrag en problemen een goede bedoeling hebben en dat ze er daarom mogen zijn. Het kind blijft heel en hoeft niets af te leren, te vernietigen, ergens mee op te houden of iets te laten. Er komt gewoon iets nieuws bij en dat kun je oefenen om te leren. Zo voegt de kindercoach iets toe in plaats van iets weg te halen.

Welke boodschap geef je een kind

Als er een probleem is wat met school of een instantie heeft te maken, doen ouders regelmatig een beroep op de kindercoach om hierbij te ondersteunen. (En niet alleen ouders want er is veel overleg tussen professionals over kinderen waar ouders niet eens iets van af weten!)
Als ouders een beroep doen op een kindercoach om te overleggen met derden gebeuren er twee ongewenste zaken:
Allereerst is een kindercoach vaak niet ingeschreven in het register voor privacy wetgeving. Dit betekent dat de kindercoach die overleg pleegt met anderen deze wet overtreedt, ook al geven ouders toestemming.
Veel erger echter, is dat een kindercoach de taak van de ouders overneemt. In feite zegt een ouder dan tegen zijn kind: “Wij kunnen het niet en daarom laten we jouw welzijn aan een ander over“. Dit maakt iedereen zwak en machteloos. De mening van de professionals gaat overheersen en zij nemen een superieure positie in.
Vele malen mooier is het om samen met de ouders het kind centraal te stellen en een dergelijk gesprek voor te bereiden. Samen ontdekken wat het kind nodig heeft, hoe ouders  hun kind met moeilijkheden kunnen ondersteunen en wat ze zelf kunnen doen in relatie tot derden.
Het effect is hetzelfde als bij de kinderen: Ouders met het hoofd omhoog en rechte schouders. Zij gaan het opnemen voor hun kind  en leren wat het probleem betekent voor het kind en hun en wat ervoor in de plaats kan komen.
Want stel je maar eens voor welk gevoel er bij een kind achterblijft als zijn ouders krachtig voor het kind zijn opgekomen. Dat is toch veel mooier en sterker dan dat ze vertellen dat de kindercoach het wel zal regelen?
En zo bedenkt een kindercoach in iedere situatie opnieuw: Wat verzwakt, wat maakt sterk en wat kan er worden toegevoegd opdat iedereen rondom het kind sterker wordt en deze kracht door het kind benut kan worden?

Aan deze basisopleiding tot kindercoach deden mee: Annemieke, Ans, Colinda, Delphine, Diana, Dorien, Elise, Gertie, Harriet, Ilse, Ingrid, Jolanda, Loek, Marion, Nicolette, Petra, Ricarda, Rosemieke, Sandy, Simone. Anny staat ook op de foto.
Dank jullie voor de aandacht, de leergierigheid én voor het plezier wat we hadden. Ik wens dat de kinderen jullie zullen weten te vinden. Ze zullen het goed hebben!.

Lees ook: De kindercoach driehoek
Lees ook: De kindercoach is een stoplichtdenker
Lees ook: Het kind helpen of de ouders helpen?
Lees ook: Het onzichtbare voordeel van het probleem
Lees ook: De taal in het land van de kindercoach
Lees ook: De inhoud van de opleiding tot kindercoach

Wil je ook leren kinderen te begeleiden en de basisopleiding tot kindercoach of een bij of nascholing volgen, lees dan verder op de site voor de opleiding tot kindercoach.
Heb jij of je kind behoefte aan ondersteuning om de gevoelens van je kind te onderzoeken, kijk dan of de praktijk voor kindercoaching iets voor je kan betekenen.
Wil je op de hoogte blijven, vraag dan de nieuwsbrief aan.

Gepost in Gecertificeerde kindercoaches, Opvoeden in deze tijd | Reageren uitgeschakeld