Wat is een goede kindercoach?

2linkerbenenafm1Het wordt me een paar keer per week gevraagd:
Kunt u mij een goede kindercoach aanbevelen?
De criteria van wat men een goede kindercoach vindt, worden nooit genoemd, behalve dat het iemand moet zijn die werkt zoals ik.
Ik antwoord altijd dat er geen slechte kindercoaches bestaan, hooguit kindercoaches die meer of minder passen bij de hulpvraag of bij de hulpvrager.
Los van al die vragen, is het natuurlijk wel een interessant thema.
Want wanneer ben je nu een goede kindercoach?

Wat is coaching

Nadat coaching voor volwassenen een jaar of 15 geleden steeds meer gemeengoed werd in allerlei settingen zoals in de werkkring, sportkring of lifestyle, kreeg ook kindercoaching steeds meer bekendheid.

Coaching is een vak apart en gaat over het hier en nu met de focus op de toekomst. Het verleden is iets wat voorbij is en wat hooguit enige beschouwing krijgt in het plukken van de vruchten van opgedane ervaringen.
Coaching blijft daarin nadrukkelijk uit het gebied van therapie waarin oorzaken van problemen uit het verleden worden opgelost.
Coaching is ook altijd kortdurend met een grote verantwoordelijkheid van de klant voor diens eigen welzijn en resultaten van het coachingsproces.

Wat is kindercoaching

Een kindercoach houdt zich met name bezig met ontwikkelingsgerelateerde hulpvragen omdat een kind in ontwikkeling is. Problemen worden meestal opgelost door het leren van vaardigheden die nog niet aangeleerd of uitgerijpt waren. Daarnaast is kindercoaching een vak apart omdat de pedagogiek een hele grote plek inneemt.
Immers geen kind zonder ouders en geen verandering zonder instemming van ouders.
De kern van coaching is altijd: ‘Help mij het zelf te doen’.
En hoe mooi is het dat Maria Montessori dit als leidraad voor haar werk had. Dus eigenlijk is er niets nieuws onder de zon……

Wat wil men van een kindercoach?

Omdat het toch een beetje als een kluitje in het riet voelt als ik ouders, leerkrachten of hulpverleners met zo’n standaardtekst afscheep, ben ik gaan nadenken over criteria voor ‘goed’ kindercoach zijn.
Veel coaches hebben op hun website staan waarom ze doen wat ze doen en wat hun werk hen brengt en dat ze veel liefde en passie hebben, maar hoe kun je dit concreet maken?

De vraag is natuurlijk wat ik als hulpvrager heb aan de liefde en passie van iemand en wat ik kan met iemands geschiedenis en overwegingen. Uiteindelijk wil ik als hulpvrager geholpen worden en resultaat behalen om mijn problemen op te lossen.
En het maakt mij niets uit wat de hulpverlener zelf wil bereiken aan persoonlijke doelen en behoeften. Dat hoef ik als hulpvrager helemaal niet weten.

Wat zijn de criteria voor een goede kindercoach?

Ik ben gekomen tot een aantal criteria en variabelen die mogelijk aangeven of de stijl van de coach past bij de stijl van de hulpvrager.
En zoals ik tientallen keren tijdens de opleiding zeg: ‘Niets is beter of slechter, er is alleen maar anders….’
Dit zijn de overwegingen:

  • Werkt de coach oplossingsgericht of probleem gericht
  • Wordt er eerst met ouders gewerkt om samen met hen te verkennen wat hun kind gaat leren om de problemen op te lossen.
  • Worden ouders eerst zelf geholpen met wat zij kunnen leren om hun kind te ondersteunen en te begeleiden
  • Wordt er veel aandacht gegeven aan het zoeken van de oorzaak van het probleem of wordt de aandacht vooral gericht op het vinden van helpende acties
  • Wordt er gewerkt aan een duidelijk omschreven leerdoel om verbetering te bewerkstelligen
  • Is het leerdoel ook het doel van het kind en ouders en is het concreet en werkbaar genoeg voor alle partijen
  • Zijn ouders betrokken bij de oplossing en zijn ze aanwezig bij de sessies als ondersteuners
  • Worden er oefeningen in denken en doen meegegeven voor thuis en op school en weten kinderen en ouders precies wat er geoefend moet worden
  • Wordt er doorverwezen naar andere hulp als er niet binnen twee tot drie sessies verbetering is opgetreden
  • Is de coach vrij van (waarde) oordelen
  • Heeft de coach een empathische houding en verstaat hij/zij de kunst van de ander zich begrepen te laten voelen
  • Durft de coach kinderen en ouders aan te spreken op verantwoordelijkheden en wat er nodig en verschuldigd is ten opzichte van elkaar
  • Kan de coach de zorgen omtrent de ontwikkeling van kinderen vertalen naar helpende acties en leerdoelen die nodig zijn voor verdere ontwikkeling
  • Kan de coach consequenties benoemen van niet helpend gedrag van opvoeders en ontwikkelingsvraagstukken en daarnaar handelen voor kinderen en ouders
  • Heeft de coach een visie op ouderschap en ontwikkeling van kinderen en spreekt de coach uit wat er nodig is en van wie
  • Is de coach meerzijdig partijdig, dat wil zeggen dat de coach de stem van alle partijen vertegenwoordigd en uitspreekt waardoor het kind ten opzichte van iedereen loyaal kan blijven
  • Respecteert de coach de privacy wetgeving door geen informatie te bespreken met leerkrachten en andere partijen.
  • Ondersteunt en begeleidt de coach ouders in het voeren van (moeilijke) gesprekken met leerkrachten en begeleiders
  • Werkt de coach met middelen die passen bij de stijl van kind en ouders zoals spel, creatieve middelen of gespreksvoering. Krijgen ouders het gevoel dat hun kind door het bewuste gebruik van deze middelen een stap voorwaarts maakt en dat het niet voor de gezelligheid is
  • Is het voor ouders helder wat de deskundigheid en professionele achtergrond van de coach is
  • Is het voor ouders duidelijk vanuit welke (levensbeschouwelijke) visie een coach werkt.
    Is dit vanuit een bepaald geloof, meer of minder spiritueel met bijbehorende werkvormen en middelen of is de aanpak vrij zakelijk
  • Heeft de coach beschikking over een professionele werk ruimte
  • Worden er voldoende praktische tools gegeven waarmee kind en ouders uit de voeten kan
  • Wordt er rekening gehouden met terugval en wordt er voor voldoende borging in de toekomst gezorgd
  • Is een eventuele follow up of evaluatie in het belang van kind en ouders of om tegemoet te komen aan de behoefte aan bevestiging van de coach
  • Mag je de coach vergeten na de afspraken of wordt van je verwacht dat je tutorials achterlaat of anderszins nog contact moet opnemen met de coach
  • Neemt de coach voldoende afstand en laat de coach de verantwoordelijkheid van het resultaat van de coaching en wat iemand wil bereiken bij het kind en ouders
  • En mogelijk het aller belangrijkste criterium: Voelen kind en ouders zich maximaal gezien, gehoord en begrepen en hebben ze het idee dat ze bij deze kindercoach serieus worden genomen?
  • En ook heel interessant: Als de betreffende kindercoach op facebook/twitter/instagram wordt gespot: Welke indruk krijg je, welke uitstraling heeft de profielfoto en de achtergrondfoto, welke thema’s komen naar voren uit de persoonlijke en zakelijke pagina, welke posten worden gedeeld, hoe wordt er omgegaan met en gesproken over vakanties, werk en vrije tijd
  • Zijn er voldoende positieve resultaten bekend van de betreffende kindercoach

Kan iedereen kindercoach zijn?

Hier op kan ik volmondig JA zeggen.
Iedereen met een hart voor de nood van kinderen kan een coach zijn, al of niet opgeleid als kindercoach. De buurvrouw, een meester, een winkelmeisje of de toevallige passant.
Ik denk dat wij in deze tijd veel te veel leunen op afhankelijkheid. Wanneer een kind het even moeilijk heeft, wordt al snel hulp ingeschakeld.
Maar:

  • Waar zijn de naast betrokken, te beginnen bij de ouders?
  • Waar is de bemoediging van de naaste omgeving?
  • Waar is de knipoog en de steun van de juf en meester?
  • Hoe komt het dat ouders meer hulpeloos lijken en zo weinig ondersteuning krijgen om hun kind zelf te helpen?
  • Wat maakt dat kinderen los van hun ouders gehaald worden als er moeilijkheden zijn?

Wat heeft een kind wérkelijk nodig?

Werkelijk belangrijk is dat een kind zich gehoord, gezien en begrepen voelt. En dat kan iedereen een kind geven en hierbij is minder meer zo blijkt telkens weer!
In de opleiding vraag ik de eerste dag wie er werkelijk belangrijk was in je leven toen je kind was. Dat gaat altijd over mensen die je serieus namen zoals je bent en die ook je ouders en je achtergrond helemaal accepteerden met alle goede en slechte kanten.
Dat zijn de mensen waarbij je gewoon mag zijn wie je bent.
En daarvoor hoef je alleen maar mens te zijn en dat is wat kinderen echt nodig hebben. Dat kan iedereen met een hart. En dat is veel meer helpend dan een traject bij een kindercoach!!

En als er echt problemen zijn, zou ik ervoor pleiten om eerst ouders weer ouder te maken en hen te helpen hun kind te helpen zodat het kind het idee heeft dat het goed genoeg is en niet naar iemand toe hoeft omdat er iets mis is.
Want eigenlijk zouden er geen kindercoaches moeten bestaan.
Kinderen hebben mensen om zich heen nodig die ervoor zorgen dat zij zich kunnen ontwikkelen. En die mensen zijn de ouders, de familie, de buren, de leerkrachten en andere betrokkenen. Dat zou genoeg moeten zijn voor de dagelijkse beslommeringen en tegenslagen.
En mochten er al zaken vast lopen dan is het fijn als een kindercoach in een paar sessies ouders en kind weer op de rit helpt met een kalme, nuchtere en kortdurende aanpak die door praktische handvatten weer een stap verder op weg helpt.

Wil je meer lezen over ‘goede’ kindercoaches, lees dan eens verder over de volgende onderwerpen:

Lees ook: Waarom ouders aanwezig zouden moeten zijn tijdens coaching
Lees ook: 9 misvattingen over kindercoaching
Lees ook: Opvoeden in deze tijd
Bekijk ook het filmpje: Dit is kindercoaching

Kijk voor meer informatie over leren, kindercoachmaterialen, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach en nog veel meer op de website van Tea Adema
De illustratie is gemaakt door Aly Westerhuis

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Gepost in Opleiding tot kindercoach, Stof tot nadenken, Uit de praktijk | Plaats een reactie

Luister jij wel naar je kind?

Luisteren naar je kind is voor ons als ouders nog best heel lastig.. 🙂
Want meestal doen we wat anders zoals dit gedicht van Leo Buscaglia ons leert…..
Bekijk het filmpje voor 13 tips hoe het beter lukt om te luisteren..

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij begint mij adviezen te geven
dan doe je niet wat ik je vraag.

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij begint mij te vertellen waarom
ik iets niet zo moet voelen als ik het voel,
dan neem je mijn gevoelens niet serieus.

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij denkt dat je iets moet doen om
mijn problemen op te lossen,
dan laat je mij in de steek,
hoe vreemd dat ook mag lijken

Dus, alsjeblieft, luister alleen maar naar
me en probeer me te begrijpen.

En als je wilt praten, wacht dan even en
ik beloof je dat ik op mijn beurt naar jou
zal luisteren.

Lees ook: Het misverstand oogcontact
Lees ook: Ieder heeft zijn eigen verhaal
Lees ook: Waarom liegt een kind
Lees ook: Weg met de opvoedadviezen?
Lees ook: Duik eens in je herinnering

Ken je Ik leer leren al?  Ik leer leren helpt kinderen met wat ze nodig hebben om te leren leren. Kindercoachmaterialen vind je bij Ninico.nl.
Wil je deelnemen aan de opleiding tot kindercoach of een bijscholing volgen, kijk dan op de website.
Wil je op de hoogte blijven van nieuws en artikelen, download dan het gratis eboek

Gepost in filmpjes, Gezinszaken | Plaats een reactie

Waarom ruzie tussen kinderen heel nuttig is

stoeienWanhopig worden ze er vaak van, de ouders van kinderen die ruzie maken. Ze willen dat het stopt en dat kinderen lief met elkaar omgaan.
Als ik dan deze ouders feliciteer met hun ruziënde kinderen, kijken ze me soms aan of ze het in Keulen horen donderen en vallen helemaal stil.

Wat ouders willen

Ouders hebben thuis behoefte aan rust en harmonie. Na een dag hard werken is het laatste waar je op zit te wachten een hoop herrie in huis. Ouders willen bovendien graag dat hun kinderen lief zijn voor elkaar en rekening houden met hen en met de andere gezinsleden. Ook vinden ouders het fijn als hun kind rustig en tevreden is en zichzelf kan vermaken. Zie daar het ideale gezinnetje, wat helaas niet bestaat, dan wel alleen op top momenten voorkomt.
Bovendien verwachten ouders vaak dat kinderen automatisch leren omgaan met grenzen en emoties als boosheid en angst en alle gedrag wat daaruit voortkomt.

Redenen voor ruzie

Los van de bijna normale speelgoed perikelen kan ook jaloezie of een gevoel van tekortkomen een rol spelen bij een kind. Het kind vindt iets niet eerlijk zoals bijvoorbeeld de tijd om naar bed te gaan of de grootte van een stuk taart en vindt het moeilijk om met die verschillen om te gaan.
Spanningen op school, verveling, geen eigen vriendjes hebben of een moeilijk temperament kan ook aanleiding zijn tot voortdurend ge-kissebis.

Wat leren kinderen van ruzie

Laten we wel wezen: Waar kun je beter leren ruzie maken dan thuis waar je in principe veilig bent, waar er van je gehouden wordt en waar je niet weggestuurd wordt om wie je bent en waar je als kind altijd naar kunt terugkeren. Op school en bij vriendjes kun je er nooit zeker van zijn of er de volgende dag weer een nieuwe start kan zijn. Thuis weet je zeker dat de ander niet voorgoed wegloopt wat wel kan gebeuren bij vrienden.
Thuis is dus de allerbeste plek om ruzie te zoeken, te krijgen en weer op te lossen!
Ruzie is meestal een verschil in belangen. Door het uit te vechten, krijgen kinderen allemaal kansen om te leren om te gaan met die tegengestelde belangen.
Waarom is ruzie maken zo zinvol en leerzaam:

  • Je leer voor jezelf opkomen
  • Je leert je grenzen kennen en handhaven
  • Je leert je boosheid op een gezonde manier uiten
  • Je leert rekening houden met een ander
  • Je leert onderhandelen
  • Je leert verschillende strategieën om je zin te krijgen
  • Je leert omgaan met teleurstelling en verlies
  • Je leert hoe fijn het kan zijn om een ander iets te gunnen en te geven
  • Je leert onderkennen dat iemand verdriet kan hebben over iets
  • Je leert gepast reageren op overwinningen die een verlies zijn voor de ander
  • Je leert stoppen als een ander beschadigd raakt
  • Je bouwt een band om met een belangrijke ander. Immers je maakt alleen ruzie met iemand of over iets wat de moeite waard is. Zonder daarvoor wetenschappelijke bewijzen te hebben, ben ik ervan overtuigd geraakt dat de band tussen broers en zussen die veel ruzie hebben gemaakt als kind, heel veel sterker is dan van broers en zussen die weinig conflicten hadden !

De sociale vaardigheden die kinderen leren van ruziemaken, zijn dus kwaliteiten die je in je leven heel erg goed van pas komen. Ouders moeten dat helemaal nooit willen stoppen.
Sterker nog, ouders doen er goed aan het proces van ruzie maken te begeleiden zodat de lessen geleerd kunnen worden.

Ruzie hanteren

Afhankelijk van de leeftijd zal een ruzie anders verlopen. Jonge kinderen zijn meestal nog niet in staat om hun gevoelens te uiten met woorden waardoor lichamelijk geweld meer voorkomt. Het mooiste is dat kinderen zelf hun ruzie oplossen. Zo nodig kan een ouder naar beide standpunten luisteren, voor beide begrip tonen en de verwachting uitspreken dat ze er zelf uitkomen. Uiteindelijk gebeurt dit ook meestal.

De beste tip die ik daarom heb voor met name moeders van ruziënde kinderen is om op de wc te gaan zitten en te wachten tot de storm overgaat.
Daarna kunnen ze vragen wat er aan de hand was en indien nodig de kinderen vragen hoe ze het hebben opgelost. Het benoemen van datgene wat kinderen van de ruzie hebben geleerd, kan heel helpend zijn voor iedereen en geeft tegelijkertijd erkenning voor de kemphanen zodat niemand zich uiteindelijk een verliezer hoeft te voelen.
Wanneer ouders dus de leiding nemen over de ruzie, voelen ze zich ook geen machteloze en wanhopige toeschouwer die wil dat de ruzie stopt.

Friesch Dagblad over ruzie tussen kinderenDit artikel werd gepubliceerd in de weekendbijlage van het Friesch Dagblad op 4 juni 2016.

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Bekijk het filmpje: Omgaan met vervelend gedrag
Bekijk het filmpje: Zo help je kinderen weerbaar te worden
Lees ook: Van pesten, naar weerbaarheid, naar zelfvertrouwen
Lees ook: Ruimte voor jongens
Lees ook: Laat je niet kwetsen

Kijk voor meer informatie over leren, kindercoachmaterialen, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach, Ik leer leren en nog veel meer op de website van Tea Adema
De illustratie is gemaakt door Bianca Snip

Gepost in angst, Boosheid, Gezinszaken, Opvoeden in deze tijd, Stof tot nadenken, weerbaarheid | 2 Reacties

Moet je muren om je heen afbreken?

Soms zeggen we dat kinderen muren om zich heen hebben en willen we daar door heen breken. Is dit wel verstandig en hoe kunnen we kinderen helpen die zich achter muurtjes verstoppen?

Op zich is het denk ik uiterst gezond om een soort muur als bescherming om je heen te hebben. Denk maar eens aan (hoog) gevoelige kinderen. Zij zijn uiterst kwetsbaar voor alles wat er in hun omgeving gebeurt. Gevoelige kinderen zijn er waarschijnlijk in meerdere categorieën. De kinderen die gekozen hebben voor de aanval om hun gevoeligheid te verbergen zullen overigens niet zo snel herkend worden als gevoelig. Deze kinderen worden vaak bozig en streng benaderd omdat ze zelf zo reactief reageren.
Gevoelige kinderen echter die nog niet zo goed hebben geleerd om een muurtje om zich heen te bouwen, krijgen alle indrukken binnen van wat er om hen heen gebeurt. Omdat kinderen een goed gevoel van IK-DE ANDER moeten leren ontwikkelen, is het voor gevoelige kinderen heel moeilijk een onderscheid te maken welke indrukken niet bij hen thuishoren. Het leren van grenzen is voor deze kinderen vaak een levenslang proces. Deze kinderen hebben overigens ook vaak last van eczeem en andere huidaandoeningen. Alsof hun lichaam hen er nog eens op wil wijzen hoe belangrijk grenzen zijn.
Een muur om je heen kan dus heel helpend zijn en zelfs noodzakelijk om je te handhaven in de grote wereld met al zijn indrukken. Stel je voor dat je helemaal onbeschermd de wereld tegemoet zou moeten treden. Dat zou erg overweldigend zijn. Het is alleen wel raadzaam om een muur te hebben waar de buitenwereld nog contact mee kan hebben.

Waar we kinderen mee kunnen helpen is zich zodanig veilig te voelen zodat ze bereid zijn gaten in de muren te slaan waardoor we met hen in contact kunnen komen en waardoor zij het vertrouwen krijgen om muren af te breken op hun eigen tempo. Hierdoor kunnen ze oefenen met grenzen en leren grenzen te stellen.

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Bekijk ook: Omgaan met vervelende opmerkingen
Lees ook: Hoogvliegers en pechvogels
Lees ook: Wat te doen bij angst van kinderen?
Lees ook: Bange kinderen, bange ouders
Lees ook: Zijn er nog gewone kinderen?

Kijk voor meer informatie over leren, kindercoachmaterialen, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach, Ik leer leren en nog veel meer op de website van Tea Adema

Gepost in Faalangst, filmpjes | Plaats een reactie

Nieuwsbrief kindercoaching en opvoedcoaching 2016-3

logo

De afgelopen maanden zijn drukke en hectische maanden geweest.
Eind april heb ik vervolgopleidingen mogen ontvangen van Moira Dempsey uit Australië op het gebied van reflexachterstanden bij kinderen.
Zeer indrukwekkend is het om te ontdekken dat kinderen zich steeds moeizamer ontwikkelen, mede door de tijd waarin we leven waarin de elementaire ontwikkeling van baby’s, peuters en kleuters onder grote druk staat en vooral gericht is op een hoog IQ. Dat we hierdoor veel scheefgroei bij kinderen zien, merken we iedere dag.

In deze nieuwsbrief kun je verder lezen:
* Over concentratieproblemen
* Over kwetsbare kinderen
* Over opvoeden
* Over accreditaties voor opleidingen
* En verder over wat ik de komende zomer ga doen en over de snelle uitbreiding van Ik leer leren. De vernieuwde website van Ik leer leren is overigens zeer de moeite waard met een nog duidelijker overzicht van bijna alle trainers.

Over concentratieproblemen

Concentratieproblemen staan met stip op de eerste plaats van hulpvragen van kinderen en jongeren. In deze snelle tijd waarin iedereen online moet zijn, is het best moeilijk om je gedachten bij je taak te houden. Onze dochter houdt op dit moment bij hoe lang en hoe vaak ze op een dag haar telefoon gebruikt en ondanks de superfocus waar ze tijdens haar studeren toe in staat is, was ze geschokt dat ze haar telefoon 117 keer had ontgrendeld en bijna 3 uur tijd had besteed aan niks in het bijzonder.
Een mooi leermoment…..

Zelf doe ik ook regelmatig onderzoekjes en experimentjes zoals de deelnemers aan de opleiding weten. Na enig onderzoek kwam ik bijvoorbeeld tot 13 redenen voor concentratieverlies en onoplettendheid.
En als je denkt dat jij in staat bent om je voor langere tijd op een taak te richten, vergeet het maar. Kijk maar wat er bijvoorbeeld gebeurt bij kinderen in de klas.

Over kwetsbare kinderen

De belangrijkste ontwikkeltaak voor kinderen is leren zelfstandig en autonoom te handelen zodat ze later als volwassene kunnen functioneren. Ontwikkelen en leren gaat bijna nooit vanzelf en kinderen komen soms veel ellende tegen op hun weg naar volwassenheid. Het is dan van groot belang hoe wij omgaan met kinderen die het moeilijk hebben.
Hoe kunnen we kinderen ondersteunen en weerbaar opvoeden zodat ze hun eigen boontjes leren doppen. Welke aanpak is daarbij verstandig en welke niet?
Door dat soort vragen blijkt dat ouderschap zich ook ontwikkelt en dat zowel ouders als kinderen groeien en leren van elkaar.

Wanneer kinderen zich soms verstoppen achter denkbeeldige muurtjes omdat ze het vertrouwen hebben verloren in de volwassenen, zijn we geneigd die muren te willen afbreken. Maar is dat eigenlijk wel zo verstandig? Welke risico’s loopt een kind van wie wij de muren afbreken?

Over opvoeden

Kinderen krijg je (mogen we toch nog steeds hopen..)
Soms al bij de geboorte en zeker na verloop van een paar jaar leren we het temperament van ons kind kennen. En dit is soms volstrekt anders dan hoe we zelf zijn. Daarbij kan het ook best ingewikkeld zijn om vanuit die verschillen te ontdekken wat een kind nodig heeft.
Is je kind bijvoorbeeld een giraf? Dan heeft het volstrekt iets anders nodig dan een kind die is als een aap. Herken je je eigen kind als aap of als een giraf?

Los van het karakter van je kind moet je je kind gewoon opvoeden. Tot mijn grote vreugde had ik onlangs een artikel geschreven voor de krant en kort daarna werd bewezen dat kinderen van moeders die zeuren slimmer zijn. En laat ik nu net gepleit hebben voor moeders die moeten zeuren en preken? Hoe grappig is het dat wetenschappelijk onderzoek iets bewijst wat je zelf al jaren hebt ontdekt en wat ik ook in mijn praktijk verkondig?

Wij weten ook al heel lang dat het geven van een advies niet werkt. Niemand van ons zit te wachten op adviezen en toch lijkt er een soort idee te zijn dat coaches adviezen moeten geven. Over die misverstanden rondom kindercoaching schrijf ik regelmatig en ook leg ik regelmatig uit wat kindercoaching onder andere wel inhoudt.

Accreditaties

Voor steeds meer beroepsgroepen is het nodig dat men bijscholing volgt.
Zo hebben in het afgelopen jaar het lerarenregister en het register voor jeugdwerkers (SKJ) een verplichtend karakter gekregen. Omdat de meeste mensen die de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach volgen, werkzaam zijn in de hulpverlening en onderwijs, heb ik voor de verschillende opleidingen accreditatie aangevraagd.
Deze zijn inmiddels vrijwel allemaal beoordeeld en toegekend. Volg je dus een opleiding dan kun je de punten gebruiken voor de verplichte bijscholing. Op de website staat aangegeven hoeveel punten de betreffende opleiding heeft gekregen in de beoordeling.
Andere beroepsgroepen, beroepsorganisaties en registers die mogelijk relevant zijn, willen de gehaalde punten in de vrije ruimte laten benutten.
Vooralsnog is het in ieder geval voor mensen uit het onderwijs en de jeugdhulpverlening mogelijk om de opleiding in te dienen als bewijs voor deskundigheidsbevordering.

En verder……

… Zijn er eindelijk weggeefkaartjes voor ouders en pubers klaar. Deze kaartjes helpen hen te herinneren wat ze kunnen doen om zich beter te voelen en op de achterkant staan een aantal vragen die helpen het weer op te pakken bij terugval. Je kunt ze bij Ninico bestellen en als extra bestelling krijg je zelfs korting.
… Blijft Ik leer leren zich uitbreiden. Op dit moment zijn er 818 gecertificeerde trainers en er komen deze maand nog weer 65 mensen bij. De extra trainingen die zijn gepland in de herfstvakantie lopen met een sneltreinvaart weer vol en dan kan er echt dit jaar niets meer bij aan nieuwe trainingen.
En we doen het natuurlijk allemaal voor de kinderen, pubers en jongeren. Vele kinderen maken nu kennis met Ik leer leren in groep 8 ter voorbereiding op de brugklas. Vanaf september volgen dan de brugklasleerlingen en tussen november en maart de leerlingen in de klassen 2 en 3 die vastlopen. Zo is Ik leer leren het hele jaar door voor verschillende leeftijden en groepen kinderen en pubers te gebruiken. Individueel krijgen ook veel jongeren te maken met de training omdat ook op het MBO en HBO soms nog de nodige uitdagingen te vinden zijn.
En in de meivakantie heeft in Zeeland de eerste training plaatsgevonden op een lenteschool om vastlopers te helpen om dit jaar naar het volgende leerjaar te gaan.

….Begint de zomer er nu toch aan te komen. In juli en augustus zijn er geen opleidingen en doe ik het ook in de praktijk wat rustiger aan. Mijn aandacht gaat zich wat naar binnen keren en ik heb metershoge stapels studieboeken die op mij liggen te wachten en een hele lijst met onderwerpen om artikelen over te schrijven. Het Friesch Dagblad heeft aangegeven graag weer artikelen te willen plaatsen voor de weekendbijlage.
….. En verder ga ik deze zomer weer een nieuwe serie video’s voorbereiden en opnemen voor het nieuwe seizoen.

In september komt de volgende nieuwsbrief en ik wens je een heerlijke zomertijd.

Lees ook: Nieuwsbrief nummer 1
Lees ook: Nieuwsbrief nummer 2
Lees ook: Nieuwsbrief nummer 6
Lees ook: Nieuwsbrief nummer 5
Lees ook: Nieuwsbrief nummer 4
Lees ook: Nieuwsbrief nummer 3

Deze nieuwsbrief werd verzonden naar 8718 mailadressen.
Meer weten, kijk op de website van de praktijk voor kindercoaching.

Gepost in Nieuwsbrieven | Plaats een reactie

Een kindercoach kan knopen ontwarren

hertenkaartje blauwNaast het leren van theorie en praktijkoefeningen is de kindercoach opleiding eigenlijk ook een les in het leren oplossen van raadsels.
Kinderen tonen ons gedrag waar we soms niet zo blij mee zijn en dan is het de kunst om te ontdekken wat het kind ons eigenlijk wil vertellen.
We moeten als het ware het gedrag wat ons zo kan triggeren, vertalen naar dat wat het kind eigenlijk wil laten weten.
Daarna is het de kunst om het kind mee te nemen in het veranderingsproces. Dit betekent meestal dat het kind dan inzicht krijgt in zijn emoties, drijfveren en zijn gedrag. Hierdoor ontstaat een opening waardoor het kind zich anders leert gedrag in situaties die (meestal) frustreren.

Zichtbaar gedrag of…?

Daarmee is kindercoaching vooral een ontdekkingstocht in het ontwarren van de knopen die zichtbaar zijn in het gedrag van het kind. Het gaat er vooral om verder te kijken dan het gedrag en de behoeften van dit kind te onderzoeken.
Schreeuwt het kind, duwt het anderen omver, trekt het zich terug, maakt het dingen kapot, pest het anderen, verstoort het gesprekken en noem maar op.
Ouders en wij als volwassenen begeleiders zijn vooral geneigd te reageren op het zichtbare gedrag. Daardoor ontstaat heel vaak een “deze vuist op deze vuist-keten” van gedrag wat steeds een “vuistje” hoger gaat.
Als je als kindercoach je afvraagt wat de behoefte van het kind is en wat het kind eigenlijk zou willen bereiken met zijn gedrag, neem je als het ware een adempauze. Die kan net de ruimte bieden voor nieuwe openingen en kansen.
Behoefte aan aandacht, rust, grenzen, even stoom afblazen, gehoord en gezien en serieus genomen worden, kunnen dan herkend en erkend worden. De reactie van de volwassene is bij die herkenning in ieder geval met een andere intentie, ook al kan het soms nodig zijn toch stevig te handelen.
Het kind voelt dat de lading van een totaal andere orde is en alleen daardoor ontstaat er sneller rust. Bovendien is het contact met het kind er één van liefde, begrip en respect en dat maakt het grote verschil waardoor een kind zichzelf kan zijn en zijn ware emotie kan leren herkennen, erkennen en in veiligheid tonen.

De basisopleiding tot kindercoach

Tijdens de basisopleiding komen er altijd vele kinderen aan bod wiens gedrag soms zo onduidelijk is. Wat is het dan mooi om met alle theoretische en praktische kennis die in een groep aanwezig is, op ontdekkingstocht te gaan naar hoe kinderen soms op bijzondere wijze laten zien wat ze eigenlijk nodig hebben.
Ik realiseer me hoe ik tijdens het coachen van kinderen en hun ouders en tijdens de opleiding hetzelfde doe, als wat ik als kind graag deed.
Als kind vond ik het geweldig om bollen wol en garen uit de knoop te halen. Uren kon ik me vermaken met draden uiteen trekken en om mij heen leggen. Ik ging net zolang door tot ik één lange draad over had waarvan ik opnieuw een bol wol rolde.
En misschien is dat wel precies wat kindercoaches veel doen 🙂 :

  • Wat is er met dit kind
  • Welke behoefte heeft het
  • Hoe is het kind trouw aan zijn beide ouders in dit probleem
  • Wat wil het kind duidelijk maken over zichzelf of het gezin
  • Hoe effectief communiceert dit kind met zichzelf
  • Is het glas halfvol of half leeg,
  • Welke boodschappen geven kind en ouders elkaar
  • Waar zit er aan negatieve lading, angst en weerstand in gedrag

Allemaal vragen en nog zo veel meer om te ontdekken die het kind wellicht in de knoop laten raken.
Hoe mooi is het iedere keer opnieuw om met een groep mensen te werken die zo betrokken zijn met kinderen en hun ouders. Mensen die op zoek zijn naar wegen om nog meer veiligheid, gedragsmogelijkheden en hulp en steun te bieden. Dat is een voorrecht en vooral een uitdaging om samen tijdens de opleiding de knopen te ontwarren die ons als volwassenen soms voor raadsels stellen.

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Lees ook: De kindercoach voegt iets toe
Lees ook: De kindercoach driehoek
Lees ook: De kindercoach is een stoplichtdenker
Lees ook: Het kind helpen of de ouders helpen?
Lees ook: Het onzichtbare voordeel van het probleem
Lees ook: De taal in het land van de kindercoach
Lees ook: De inhoud van de opleiding tot kindercoach
Lees ook: Wie komt er naar de opleiding tot kindercoach
Lees ook: De reis van de kindercoach

Wil je deelnemen aan de opleiding tot kindercoach, kijk dan op de website. Kijk voor meer informatie over leren, kindercoachmaterialen, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach, Ik leer leren en nog veel meer op de website van Tea Adema
De illustratie is van Kitty Bakker.

Gepost in Methodieken in de praktijk, Opleiding tot kindercoach | Plaats een reactie

In 5 dagen kindercoach worden?

faalangst-poezenOp de 3e dag vertelde een deelnemer aan de basisopleiding tot kindercoach en opvoedcoach hoe een kind haar had uitgedaagd om alvast te oefenen met het thema boosheid. Tot haar grote verbazing kon deze leerling, die niet als echt gemakkelijk bekend stond, precies tot op het blokje van de thermometer die ze gebruikte nauwkeurig vertellen hoe hij zich gedroeg en wat er gebeurde.
Veel mooier was natuurlijk dat juf en hij afspraken konden maken over gewenst gedrag. Nog steeds was deze juf verbaasd over het effect wat ze had gehad met har aanpak.
Wij mochten meegenieten van haar prachtige gesprekjes met dit kind. Ook andere cursisten hadden geoefend met een andere manier van aanpak dan ze eerder gewend waren.
Voor mij is dat extra genieten omdat iedere opleiding cursisten met nog verbazing in hun stem, vertellen welke positieve veranderingen ze teweeg hebben gebracht met het geleerde van de voorgaande opleidingsdagen.

Kindercoach in 5 dagen?

Regelmatig komen deelnemers schoorvoetend naar mij toe. Collega’s en familie stellen hen de kritische vraag: “Kun je in 5 dagen kindercoach worden?
Ze vragen zich af, of het wel toegestaan is als ze willen werken als kindercoach.
Ik kijk hen dan aan en vraag hoe ze oud ze zijn en hoelang al werkzaam in het onderwijs en/of als hulpverlener. De leeftijd varieert meestal tussen 25 en 65 jaar en de werkervaring is gemiddeld tussen de 15 jaar en 30 jaar voor de klas en/of in de hulpverlening .
Deze mensen en eigenlijk alle cursisten die de opleiding volgen, zijn meestal gepokt en gemazeld in het werken met kinderen en ouders. Degenen die een carrière switch willen maken zijn overigens het meest fanatiek en storten zich voor, tijdens en na de opleiding op de literatuur en verdere opleidingen.
Wellicht veel belangrijker is dat al deze mensen veel levenservaring hebben, openstaan om nieuwe dingen te leren en nieuwe wegen te bewandelen en een groot hart vol liefde hebben voor kinderen in de knel.

Vertel mij……

Mocht iemand twijfels hebben of je in vijf dagen kinderen kunt leren coachen, vertel mij dan wat iemand als aanzet meer nodig heeft dan de huidige werk, leer en levenservaring.
Degene die in 5 dagen ooit heeft leren fietsen, zwemmen of een nieuwe baan onder de knie heeft gekregen mag zich bij mij melden. En degene die na deze 5 dagen beter kan coachen dan ik (🙂 🙂) vraag ik zich onmiddellijk te melden want die neem ik direct aan in vaste dienst!

Daarmee is hoop ik gezegd dat de basisopleiding tot kindercoach een prachtige aanzet geeft tot coachend met kinderen en ouders leren om te gaan. Het geeft nieuwe handvatten en inzichten die verder kijken dan het individuele kind.
De basisopleiding is een begin en kan als bijscholing leiden tot nieuwe inspiratie in het werken met kinderen en ouders en dat is precies de bedoeling van deze opleiding.
Want voor de volledigheid: Je kunt alle modules volgen voor de volledige opleiding tot kindercoach die in totaal 15 dagen duurt wat gelijk staat aan een vol opleidingsjaar :-).

De jongen in de klas van de juf ging er nog veel meer van merken. Het hart van de juf blijft even groot. Dat is en blijft het belangrijkste waarmee ze het verschil maakt. En ze voegt nu,  na haar hele leven lesgeven, een aantal nieuwe inzichten en werkmethoden toe aan haar repertoire.
Hoe mooi is het dat niet alleen zij als juf, maar ook de kinderen en hun ouders en zelfs de hele school ervan profiteert dat deze juf nieuwe inzichten, inspiratie en nieuwe wegen bewandelt.

Lees ook: Het onzichtbare voordeel van het probleem
Lees ook: De taal in het land van de kindercoach
Lees ook: De inhoud van de opleiding tot kindercoach
Lees ook: Wie komt er naar de opleiding tot kindercoach
Lees ook: De reis van de kindercoach

Wil je deelnemen aan de opleiding tot kindercoach, kijk dan op de website .
De materialen van de kindercoach kun je hier…..bestellen.
De illustratie is van Studio Staalkaart.

Gepost in Aanbod kindercoaching, Opleiding tot kindercoach | Plaats een reactie

Weerbaar opvoeden, hoe doe je dat?

stoeienFacebook is voor mij vaak een grote inspiratiebron. Regelmatig lees ik prachtige artikelen die gedeeld worden. Zo nu en dan echter schieten mijn wenkbrauwen in mijn haargrens en mijn bloeddruk idem dito.
Vooral in besloten groepen is het klagen en beklagen vaak niet van de lucht. En juist op deze berichten komen de meeste reacties in het bevestigen en herkennen van de klacht en datgene wat is aangedaan. Het is vaak één grote slachtoffer verklaring.
En begrijp me goed: Nooit, nooit zal ik onrecht of onjuist handelen bagatelliseren en ook nooit zal ik nalaten om erkenning voor geleden leed te geven, maar van het bevestigen van slachtoffergedrag krijg ik toch echt spontaan oprispingen.

De wereld is vaak niet mooi en aardig

Het leven zelf biedt ons alles wat we nodig hebben, het goede en het kwade. En in deze tijd lijkt het wel alsof we een levensgroot onvermogen hebben om om te gaan met tegenslag. En dat begint al heel jong. Onlangs hoorde ik van ouders die hun peuter knielappen gaven zodat de knietjes niet beschadigden van het kruipen. We vinden dit vaak belachelijk, maar veel oudergedrag is van hetzelfde kaliber. We onthouden ons kind van gevaren door het een ipad te geven, omhekte kinderopvang, wiebelstoeltjes met riempjes, en vooral de hele dag controle op risico’s. Op deze manier krijgen kinderen al van baby af aan de boodschap dat de wereld onveilig is en zij zelf vooral machteloos en weerloos. Wat mogelijk nog erger is, is dat kinderen niet meer leren vertrouwen op hun lichaam doordat ze geen idee hebben wat het wel of niet kan. Met als gevolg dat niemand meer besef heeft van grenzen. Immers als jij jezelf niet kunt voelen en weet wat wel of niet pijn doet, sla, bijt en knijp je er lustig op los omdat je geen lichaamsbesef hebt. Je lijf is nog niet in- en uitgedeukt geweest door vallen, duwen en stompen door het spelen met andere kinderen. En als je lijf het niet weet, weet je hoofd het helemaal niet.
Wat veel ouders doen is hun kind in een denkbeeldig glazen kooitje zetten zodat het niet hoeft te voelen hoe wreed de wereld kan zijn en pijn in alle soorten en maten vermeden wordt.

Dan komt de wereld van school

School is de enige plek waar ouders een deel van hun invloed kwijt zijn. Al zijn er helaas veel ouders die nota bene de ruzies van kinderen onderling door de directie van school willen laten oplossen door dreigen de kinderen naar een andere school te sturen.
Kinderen hebben behoeftes en dat betekent dat er in een gemiddelde klas tegenstrijdige behoeften zijn op het gebied van veiligheid, aandacht nodig hebben, autonomie, rustig willen werken, willen presteren en nog veel meer. Ook de juf of meester heeft behoeftes. En al die behoeften conflicteren vaak met elkaar met als gevolg gedrag wat soms voor iemand anders onaangenaam is.
Juffen en meesters doen soms lelijk tegen kinderen, ze mopperen, geven straf en zijn niet altijd in staat iets eerlijk op te lossen. Kinderen onderling zijn soms gemeen tegen elkaar, ze sluiten buiten, ze plagen en ze doen oneerlijk.
Allemaal gedrag van volwassenen naar kinderen en van kinderen onderling wat soms moeilijk is om te hanteren en wat een voorbeeld is van de wereld op grote schaal. Want ook volwassenen en met name leidinggevenden en collega’s mopperen, doen oneerlijk, plagen en maken promotie ten koste van jou.
Zo is de schoolwereld de wereld in het klein en daar kan het kind leren om zich voor te bereiden op de grote wereld.
Kan…… als ouders hen met rust laten en hen steunen als het nodig is en hen verder het zelf laten uitzoeken.
Want…..het allerbelangrijkste gegeven is: Als kinderen er alleen voor staan, leren ze weerbaarheid.

Het grote onvermogen

Wat er op dit moment vaak gebeurt op scholen is dat het recht van de sterkste gaat gelden en helaas is dat tegenwoordig vaak het recht van de slachtoffers die veranderen in daders.
Immers een juf of een meester die een maatregel uitvoert in de klas krijgt boze ouders over zich heen ter bescherming van hun engel. Op het schoolplein of facebook wordt de verontwaardiging gedeeld. Sympathisanten doen mee en zo wordt de juf of meester het slachtoffer en machteloos gemaakt in het leiden van de klas door ouders die hun kind geen teleurstelling gunnen.
Op het plein lopen leerkrachten als politieagenten rond ter voorkoming van ongenoegen en we leren kinderen meteen te gaan klikken bij de pleinwacht. Zo ontstaan er weer nieuwe daders en slachtoffers en leert niemand voor zichzelf op komen en weerbaar worden. Niemand leert ook wanneer de grens is bereikt want dan is er allang iemand tussen gesprongen en wordt het probleem alleen maar groter.

Wat kunnen kinderen leren?

Wanneer kinderen het moeilijk hebben door het gedrag van iemand anders zijn er een paar opties die ze kunnen kiezen, namelijk:

  • Hulpeloosheid en machteloosheid: Huilen, jammeren en het opgeven
  • Hulp zoeken door bij anderen of een volwassene het probleem neer te leggen en verwachten dat die het oplost
  • Agressief en hard terugslaan en hetzelfde of meer doen wat hen is overkomen
  • Assertief zijn door zelf het probleem met de betreffende persoon op te lossen

Het lijkt wel alsof kinderen massaal niet meer de gelegenheid krijgen om de laatste optie te leren. Wat hiermee ook wordt vermeden is leren incasseringsvermogen te hebben want ook incasseren moet je leren.
De opties voor het nemen van moeilijk gedrag van en ander zijn:

  • Je slachtoffer voelen door het gedrag van de ander
  • Onderscheid maken in wat je je aan moet trekken en wat de emoties en mening van de ander zijn
  • Naast je neer leggen en het je niet aantrekken van het gedrag van de ander
  • Reflecteren op eigen gedrag en een eerlijke en rustige reactie geven op het gedrag van de ander

Het kan dus de moeite waard zijn om je als ouder in te houden en je kind te gunnen dat die verdrietig en verontwaardigd is over datgene wat is aangedaan.
Wat zou je dan kunnen doen als ouder?

  • Je kind troosten
  • Vragen hoe het kind de situatie wil oplossen
  • Alternatieven bedenken
  • Moet je per se een reactie geven of kun je het laten rusten?
  • Als je wel een reactie geeft, wat kun je zeggen en doen?
  • Welk effect heeft dat op de ander en de situatie?
  • Eventueel oefenen van verschillende opties
  • Je kind laten gaan en zelf je tong afbijten en blijven zitten waar je zit
  • Navragen of het kind tevreden is met de het resultaat van de oplossing
  • Eventueel herhalen van de vorige stappen
  • Hopen op volgende leersituaties.. 🙂

Hoe mooi zou het zijn als we voortaan op facebook vaker lezen hoe kinderen en wij in staat zijn geweest situaties op een vreedzame manier op te lossen? En dat degene die ons heeft geraakt (weer) in ons hart is ingesloten en wij zien dat de kinderen groter groeien van ons goede voorbeeldgedrag en van hun eigen ervaringen om hun eigen onvermogen handen en voeten te geven.
Het is in ieder geval voor mijn wenkbrauwen en bloeddruk beter als ik de gedeelde verontwaardiging op facebook met een noodgang weg klik en naar een inspirerend artikel door scrol…..

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Bekijk ook het filmpje: Zo weersta je vervelend gedrag van anderen
Lees ook: Ieder kind Uniek, of toch liever niet?
Lees ook: Het is niet eerlijk!!
Lees ook: Hoe kan je je grenzen afbakenen
Lees ook: Moed moet

Kijk voor meer informatie over leren, kindercoachmaterialen, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach, Ik leer leren en nog veel meer op de website van Tea Adema
De illustratie is gemaakt door Bianca Snip

Gepost in angst, Boosheid, Faalangst, Opvoeden in deze tijd, weerbaarheid | Plaats een reactie

Doe eens iets anders…

doordenk-vogelEr was eens in een ver land een boer aan het werk op zijn akker. In de verte zag hij een tsunami aankomen. Onmiddellijk begon hij te schreeuwen naar zijn dorpsgenoten in het dal.
Helaas hoorden ze hem niet omdat de afstand te groot was.
Hierop stak hij zijn akkers in brand.
De dorpsgenoten die plotseling de vlammen zagen oplaaien renden allemaal naar boven om de brand te blussen.
En werden daarmee gered van de verdrinkingsdood…….

Verstoorde programma’s

Op het moment dat je een afspraak hebt en deze vervalt, heb je tijd over. Als de stroom uitvalt kun je niet meer tv kijken of computeren. Als je ziek wordt, ziet je dagprogramma er heel anders uit dan je wellicht gehoopt en verwacht had.
Allemaal heel logisch toch?

Vervelende gewoonten en angsten

Ieder kind en iedere ouder krijgt te maken met vervelende gewoontes en angst voor iets. Spinnen, monsters onder het bed, enge mannen of dromen, het zwembad, onweer en ga zo maar door.
Ons antwoord op vervelende gewoontes en angsten is meestal de mededeling: Stop ermee, houd er mee op en stel je niet aan…. of iets van een dergelijke strekking.
Als het daarmee niet lukt, zetten we een tandje bij en gaan we harder roepen en proberen.
Iedereen die ooit heeft geprobeerd af te vallen of is gestopt met roken zal herkennen dat je iets anders moet inzetten om af te vallen of de sigaret definitief af te zweren.

Doe iets anders

De truc is dus om iets anders te doen dan datgene wat je tot nu toe hebt gedaan. Zeker als dat niet tot het gewenste resultaat heeft geleid.
Met andere woorden: steek de akker in brand of verzin iets van die strekking.
Daarbij kun je er op vertrouwen dat er een gat of leegte ontstaat als je stop met iets. En een gat of leegte heeft altijd (!) de neiging zich op te vullen.
Ben je slim dan vul je het gat zelf op door te kiezen wat ervoor in de plaats mag komen:

  • Vervalt er een afspraak?  Maak je een klusje af of laat je de tijd voorbij gaan?
  • De stroom uitgevallen? Maak je de wc schoon of wacht je tot het licht weer brandt?
  • Ziek geworden? Maak je nieuwe afspraken of wacht je tot alles zich vanzelf oplost?

Het maakt overigens niet uit welke keuze je maakt. Kern van de zaak is of je iets laat gebeuren of gaat bedenken welke richting je uit wilt.

Oplossingsgericht denken

En dat is precies wat we doen bij de opleiding oplossingsgericht werken met kinderen, pubers en ouders:
Bedenken welke akkers we in brand kunnen steken voor problemen waarmee ouders en kinderen worstelen.

Welke richting en focus kiezen we?

De meest belangrijke gedachte voor het oplossen van kinderproblemen is namelijk dat kinderen nog kunnen en mogen leren hoe ze hun problemen kunnen oplossen en wat ze daarvoor nog moeten leren. En, misschien nog belangrijker: Wanneer hebben ze al laten zien dat ze het konden en wat deden ze dan precies……
Omdat deze principes natuurlijk ook voor volwassenen gelden, oefenen we met zaken waar we soms zelf tegen aanlopen. De vlammen van herkenning en plezier lopen soms hoog op.
Als je namelijk de principes van verandering en oplossingsgericht werken in een groep toepast, ontstaat er een gevoel van respect voor individuele verschillen. De voelers, de denkers, de enthousiaste snelle reageerders ontdekken de prachtige mogelijkheden van hun talent. Tegelijkertijd zien en merken ze de voordelen van de tegenovergestelde types. En wat kan je dan nog anders doen dan je aanpassen, leren en oefenen met je tegenpool en gewoon heel veel plezier hebben omdat alles er mag en kan zijn?

Wanneer je deze tekst, of gedeeltes daarvan, wilt gebruiken vraag dan even toestemming.
De link mag gedeeld worden op social media.

Bekijk ook het filmpje: Zo weersta je vervelend gedrag van anderen
Lees ook: Kan de kindercoach toveren?
Lees ook: Grote broers
Lees ook: Als leren niet leuk is

Kijk voor meer informatie over leren, kindercoachmaterialen, de opleiding tot kindercoach en opvoedcoach, Ik leer leren en nog veel meer op de website van Tea Adema
De illustratie is gemaakt door Studio Staalkaart

Gepost in Methodieken in de praktijk, Opleiding tot kindercoach | Plaats een reactie

Bij de les zijn

Het is een grote illusie om te denken dat kinderen een hele dag kunnen op kunnen letten. Wanneer kinderen zich zorgen maken, wanneer ze iets niet begrijpen, wanneer ze denken niet goed genoeg te zijn, worden ze in beslag genomen door andere dingen. Hoe kunnen we er nu voor zorgen dat kinderen de informatie die ze nodig hebben toch tot zich nemen?

Lees ook: De luikjes dicht bij leren
Lees ook: Hoe fietsen en darten helpen bij leren leren
Lees ook: Leidt een diagnose tot verlamming?
Lees ook: Het probleem oplossen waar het hoort
Lees ook: Eruit halen wat er in zit?
Lees ook: Doorleren in de vakantie?

Wanneer je hulp nodig hebt dan kun je contact opnemen met de praktijk voor kindercoaching. Als je kindercoach wilt worden, lees dan over de opleiding tot kindercoach. Wil je regelmatig berichten ontvangen over alles wat heeft te maken met kinderen, geef je dan op voor de nieuwsbrief.
Ken je Ik leer leren al?

Gepost in filmpjes | Plaats een reactie